Amerika'da Günlük Yaşamdaki Farklılıklar

[Sharm]

What is Culture Shock? A Guide To Adaptation (Kultur Soku Nedir? Uyum Kilavuzu)

##spoiler=Gorsel Icin Tiklayiniz

##endspoiler

Kaynak: https://www.communicaid.com/cross-cultural-training/blog/what-is-culture-shock/

[Voom]

Türkceye cevirirseniz daha yararli bir konu olabilir .

[crazycells]

Elinize saglik sayin @Sharm , asagidaki oldukca gercekci bir grafik bence, ABD'ye geldikten sonraki ilk birkac yil benzer surecleri pek cok kiside gozlemlemek mumkun...

@sharm Kultur Soku içinde söyledi:

[mamma mia]

İnanılmaz derecese doğru özetlenmiş, harika. @Sharm

[saulgoodman]

Çok teşekkürler paylaşım için... İş, şehir seçimi vs gibi maddi sorunlara kafa yorarken insan kendi manevi dünyasını, psikolojisini ihmal edebilir, gözden kaçırabilir. Her şeyin başı sağlık. Sağlığa akıl ve ruh sağlığı da dahil. Ne yaşayacağımızın farkında olmamız mücadele etmemizi kolaylaştırır.

[paw of eagle]

@saulgoodman "Ne yaşayacağımızın farkında olmamız mücadele etmemizi kolaylaştırır" bu çok doğru bir cümle Avukat Bey. Tamam, herkes bir şekilde gitmek istiyor ama tamamen toz pembe hayallerle gitmek, o kişinin en ufak bir sorun karşısında bocalamasına neden olur. Bu kişiden kişiye, aileden aileye değişir. Kişi, gitmeden önce her olasılığı artısıyla eksisiyle analiz etmeli. Bunun içine sağlık, psikoloji, geçim mücadelesi, iş, barınma vs. konular girer ve Sayın @Sharm, güzel bir paylaşım olmuş.

[Sharm]

@voom Kultur Soku içinde söyledi:

Türkceye cevirirseniz daha yararli bir konu olabilir .

.

CULTURE SHOCK / KULTUR SOKU

• Balayi Asamasi (Honeymoon): Kultur, yeni ve heyecan vericidir; gocmenlerin gelecekle ilgili hayalleri ve beklentileri gerceklesiyor gibi gorunur.
• Reddetme Asamasi (Rejection): Yasamin gercekleri (barinma, is ve aile) bunaltici olabilir. Bircok sey planlandigi gibi gitmez ve gocmenler etraflarındakiler tarafindan yanlis anlasildiklarini hissediyor olabilirler.
  Reddetme veya geri cekilme asamasindaki kisilerde sinirlilik, huysuzluk, uykusuzluk, kaygi, huzursuzluk veya depresyon gorulebilir.
• Geri Cekilme Asamasi (Regression): Gocmen, bu stresli degisimlerle bas edebilmek icin, etrafini sadece kendi kulturunden insanlarla sarmaya calisabilir.
• Toparlanma Asamasi (Recovery): Bir kisi geri cekilme asamasinda basariyla yol alabilirse, Amerikan kulturunu kabul edip, o kultur tarafindan kabul edilmis hissedebilir.
• Tersine Kultur Soku (Reverse Culture Shock): Bir kisi, yeni kulturune o kadar cok alismis olabilir ki kendi ulkesine dondugu takdirde kultur soku sergileyebilir.

.

OVERCOMING CULTURE SHOCK / KULTUR SOKUNUN USTESINDEN GELMEK

• Normal oldugunu anlayin
• Kendinizi mesgul tutun
• Duzenli olarak disari ciktiginiza emin olun
• Bir kulube katilin
• Bir hobi edinin
• Farkli bir yere tatile gidin
• Dili ogrenin
• Okula geri donun

COPING WITH CULTURE SHOCK / KULTUR SOKU ILE BASETMEK

• Kultur ile ilgili ogrenebildiginiz kadar cok seyi onceden ogrenin
• Varir varmaz (yeni yerinize/ulkenize) kendinize destek aglari(network) kurun
• Yeni kulturun olumlu yonlerine odaklanin
• Diger gocmenler/uluslararasi calisanlar, arkadaslardan rehberlik/yonlendirme almaya calisin
• Uyum saglayabilmek icin kendinize zaman verin
• Espri anlayisinizi kaybetmeyin

[Sharm]

@saulgoodman Kultur Soku içinde söyledi:

Çok teşekkürler paylaşım için... İş, şehir seçimi vs gibi maddi sorunlara kafa yorarken insan kendi manevi dünyasını, psikolojisini ihmal edebilir, gözden kaçırabilir. Her şeyin başı sağlık. Sağlığa akıl ve ruh sağlığı da dahil. Ne yaşayacağımızın farkında olmamız mücadele etmemizi kolaylaştırır.

Tamamen katiliyorum, hayatin akisinda veya o hengamede diyebiliriz, istemeden de olsa amaclarimizi araclara kurban edebiliyoruz. Bu kadar dogal ve insani bir durumu atlayip sonrasinda da nereden ciktigini anlayamadigimiz negatif durumlarla karsilasabiliyoruz.

Yukariya aldigim ozette veya cesitli kaynaklarda bol sayida oneri mevcut. Ben kisitli deneyim ve gozlemime dayanarak digerlerinin yaninda sunu onermek istiyorum; Ingilizce seviyeniz ne olursa olsun (elbette anadiliniz degilse) uyum saglamakla gecireceginiz ilk birkac ayinizda ucretsiz veya sembolik ucretli bir dil kursuna gidin. Eger bir CC(Community College) catisi altinda bulabilirseniz daha da iyi olur (min maliyet max fayda). CC'de gideceginiz dil kursu yalnizca dilinizi gelistirmede degil -belki de daha da onemlisi- yeni dunyanizda sizi en iyi anlayabilecek insanlardan olusan bir ortamda bulunup boylesi bir arkadas cevresi olusturmada yardim edecek. Gunlerinizi ve haftalarinizi programli yasamanizi, evden cikmanizi, yolda deneyim kazanmanizi, dunyanin dort bir kosesinden gelenekleri ve yemekleri ogrenmenizi ve digerlerinin size katacagi motivasyonu ek faydalar olarak sayabiliriz.

[caglaror]

@sharm Elinize sağlık ;)

[saulgoodman]

@sharm Kultur Soku içinde söyledi:

@saulgoodman Kultur Soku içinde söyledi:

Çok teşekkürler paylaşım için... İş, şehir seçimi vs gibi maddi sorunlara kafa yorarken insan kendi manevi dünyasını, psikolojisini ihmal edebilir, gözden kaçırabilir. Her şeyin başı sağlık. Sağlığa akıl ve ruh sağlığı da dahil. Ne yaşayacağımızın farkında olmamız mücadele etmemizi kolaylaştırır.

Tamamen katiliyorum, hayatin akisinda veya o hengamede diyebiliriz, istemeden de olsa amaclarimizi araclara kurban edebiliyoruz. Bu kadar dogal ve insani bir durumu atlayip sonrasinda da nereden ciktigini anlayamadigimiz negatif durumlarla karsilasabiliyoruz.

Yukariya aldigim ozette veya cesitli kaynaklarda bol sayida oneri mevcut. Ben kisitli deneyim ve gozlemime dayanarak digerlerinin yaninda sunu onermek istiyorum; Ingilizce seviyeniz ne olursa olsun (elbette anadiliniz degilse) uyum saglamakla gecireceginiz ilk birkac ayinizda ucretsiz veya sembolik ucretli bir dil kursuna gidin. Eger bir CC(Community College) catisi altinda bulabilirseniz daha da iyi olur (min maliyet max fayda). CC'de gideceginiz dil kursu yalnizca dilinizi gelistirmede degil -belki de daha da onemlisi- yeni dunyanizda sizi en iyi anlayabilecek insanlardan olusan bir ortamda bulunup boylesi bir arkadas cevresi olusturmada yardim edecek. Gunlerinizi ve haftalarinizi programli yasamanizi, evden cikmanizi, yolda deneyim kazanmanizi, dunyanin dort bir kosesinden gelenekleri ve yemekleri ogrenmenizi ve digerlerinin size katacagi motivasyonu ek faydalar olarak sayabiliriz.

Altın değerinde bir tavsiye... Kimseyi tanımadığın bir şehirde, market-ev ya da market-ev-tek başına yapılan bir iş arasında geçen bir hayatın insan psikolojisini ve çalışma verimini kötü etkilemesi neredeyse kaçınılmaz. Kişinin uyku düzeni, yemek düzeni, hatta kişisel bakımı bile bozulabilir. Yıkanıp giyinip düzenli olarak evden çıkmayı sağlayan bir bahane, ortak dertlerin paylaşıldığı başka göçmenlerle tanışma fırsatı, bu yeni tanışlarla İngilizce diyalog kurup belki arkadaşlık yapabilmek... Çok yararlı olabilir.

[crazycells]

@sharm elinize saglik sayin @Sharm

[HockeyUmpire2]

@Sharm ellerinize sağlık, ne güzel ve değerli bir konu... Göç etmeden gidilecek ülkenin iyi araştırılıp, mental olarak hazırlanılmasında'da fayda var... Tersine kültür şoku yaşanılacak günlere.. Cheers ✨ 😊👏 emeğinize sağlık..

[civilengineer_83]

@sharm paylaşımın için çok teşekkürler. Bu aralar ben de bunları düşünürken karşıma ilaç gibi çıktı :)

[saulgoodman]

Galiba azımsanmayacak bir kesim 3. aşamadan hiç çıkamıyor. Ne dersiniz?

[Sharm]

@hadi 'nin izniyle, degerli bir katki yapacagini dusunerek, paylasimini bu konuya da aliyorum:

@hadi Amerika'ya gitme sebepleriniz ? içinde söyledi:

Gecenlerde burada bir soru sorulmustu "Yurtdisinda mutluluk var mi" diye. Bir suru insanda fikrini paylasmis "kesinlikle var" gibilerinden. Mutluluk var mi vardir. Peki mutsuzluk var mi elbette o da vardir. Bana gore mutluluk mekanla ilgili degil kisinin kendisiyle ilgili. Bizim Kuzey Londra'da surekli gittigimiz (Turklerin yogun yasadigi yerdir) bir restaurant var. Gecen gittigimizde orada ki garson cocuga "hep burdasin sen hic izin kullanmazmisin" diye sormustum. Abi izin kullandigimda dusunmeye basliyorum kafayi yicek gibi oluyorum bu sekilde dusunmeye firsatim olmuyor demisti :)
Gocmenler icin yurtdisinda ki mutsuzlugun en buyuk nedenlerinden biri yalnizlik. Ve her gocmen bunu iliklerine kadar hisseder. Ister vasifsiz isci olsun, ister PhD sahibi hic degismez bu gercek. Gettolasma dediginiz Turk, Yunan, Italyan, Cin vs mahallerinin meydana gelmeside kendiliginden olmaz, hep bu yalnizlik duygusunun, kendi kulturunden insanlarla bir arada olma isteginin sonucudur. Daha once de soylemistim, ilk zamanlar bazilarina olaganustu gibi gelen sabahlari "good morning" denmesi, yayalara yol verilmesi, bol yesilli cevreler vesaire bir muddet sonra siradanlasiyor ve zerre anlam ifade etmiyor. Birde bakiyorsunuz ki, 2 hafta onceden telefonlasip randevu almadan catkapi bir bardak cayini icmeye gidebileceginiz dostunuz(!) yok yasadiginiz sehirde. Acayip koyar insana.
Ilginc bir ornek olacak ama 2018 talihlerinden ABD'ye birkac ay once gidenler burada veya YouTube videolarinda 2020 cekilisi icin butun yakinlarina ve tanidiklarina basvuru yaptirdiklarini soyluyorlardi. Birkac ay'da ABD onlara nasil bir mutluluk sagladi da gider gitmez butun tanidiklarini cagiriyorlar? Cogunun dogru durust is'i, hatta evlerinde oturacak sandalyesi bile yok ama haril haril yakinlarini getirebilmek icin basvuru yapiyorlar. Nedeni ne olabilir? Yalnizlik duygusu. Birkac aylik olmalarina ragmen simdiden vurmaya basladi. O yuzden ben yurtdisina gocenlere herseyden once birseyleri paylasabilecekleri bir cevre edinmelerini tavsiye ediyorum.

[Sharm]

@saulgoodman ⚡ Kultur Soku ⚡ içinde söyledi:

Galiba azımsanmayacak bir kesim 3. aşamadan hiç çıkamıyor. Ne dersiniz?

ABD, Kanada, Almanya, Fransa, Avusturalya gibi ulkelerdeki bir kisim gocmenlerin olusturdugu yerlesim yerleri ve gruplar sizin savinizi destekler nitelikte gorunuyorlar. Neredeyse bir omur boyunca o ulkenin dilini, kulturunu ogrenmeden veya uyum saglamadan yasaya(bile)n insanlar sizin dediginiz gibi ucuncu asamada veya dorduncuye varamamis aradaki evrede olabilirler.

ABD'nin bir "gocmen ulkesi" olmasina ithafen, Ozgurluk Heykeli (Statue of Liberty) kaidesinden:

"Give me your tired, your poor,
Your huddled masses yearning to breathe free,
The wretched refuse of your teeming shore.
Send these, the homeless, tempest-tost to me,
I lift my lamp beside the golden door!"
Emma Lazarus, 1883

Kaynak:
https://www.nps.gov/stli/learn/historyculture/colossus.htm
https://www.nps.gov/stli/learn/historyculture/the-immigrants-statue.htm

Bonus:

https://youtu.be/N0B9CitsfU0

---

https://youtu.be/FZGB1icWyo4

[mamma mia]

Gözlemlediğim bir olay ise;

• 4.cü aşamaya varamayan ve pes eden kişinin, yeni bir çizgi çizerek henüz bu aşamalarda olanları psikolojik olarak yıldırmak için yoğun çaba içerisine girmesi ile basarisizlik gorme arzusu olayi. Daha fazla basarisizlik, bu kisi icin daha fazla mutluluk anlamina gelecektir. Hem kendi yakın çevresinde, hemde internet aracılığı ile daha fazla çevreye yayılarak.
  Kişinin bu çabasıyla sanirim sonuç beklentisi, başarısız veya uyumsuz olmadığını kendi şahsına ve çevresine kanıtlamak. Mutlaka örnekleri yakın çevrede görebilirsiniz, hatta forumda bile.

[caglaror]

Kendi kültüründen ve sosyal çevrenden üstüne üstlük konfor bölgenden uzaklaşmanın gidilen ülkeden bağımsız bir "şok" etkisi yarattığı son derece net bence. Ama kesin çözümün "dünya insanı" olmaya çalışmaktan geçtiğini düşünüyorum. Göçmenlerden oluşan ülkeleri buna en yakın ortamı sağlasa da "global" insan olmak çok daha güzel bir sonuç olurdu doğrusu. Sürekli Dünya'yı gezen gezginlerde bu tavrı ve varılan noktayı gözleyebilirsiniz. Bir ülkenin moduna girmek zamanla öyle ya da böyle elde edilebilir, ama bence "stateless" olmak en nihai hedef olmalı. En azından ütopik de olsa benim hedefim o. 5 yıl sonra Avustralya'ya göçersem ya da Thailand'a, çok kısa sürede adapte olup oralı gibi rahat yaşamayı başarabilmeliyim. Dışarıdan değil içsel olarak öyle hissetmeliyim.
Bir başlıkta geçmişti, dünya üzerinde bir grup insan herhangi bir eylemi yapabiliyorsa (bir şeyi yiyebiliyor veya başka bir günlük davranışı sergileyebiliyorsa) ben de yapabilirim. Üstelik onlar gibi, severek.

[sorroo]

Dunya vatandasligina inanmak oyle hissetmek onemli bir etken bence. Dogdunuz ya da yasadiginiz yere cok fazla kok salıp kendinizi tamamen oraya ait hissederseniz terk-i diyar etmek ağır gelebilir. Tanidik bir sima aradiginiz yollar ıssız, baktiginiz gokyuzu yabanci gelebilir. Mutlu olabilecegim her yerde yasayabilirim diyebilmek onemli. Gidilen yerdeki kültürü , aliskanliklari ve yasam tarzini reddedip kendi kulturunuzu transfer etmeye kalkarsaniz ne orali olursunuz ne de burali. Sanirim bu duruma verilebilecek en iyi ornek almanyada yasayan gurbetcilerimiz.

[Sercan Özüsağlam]

Almanya örneği çok doğru bir örnek, benim çevremde bir çok göçmen var, neredeyse yarısından fazlası göçmen, Fakat bilindik değerlerden uzaklaşamadıkları için hep yanlarında bir yığın insan olsun istiyorlar, mutlu olmak için ama olamadıklarını da biliyorlar sadece itiraf edemiyorlar kendilerine. Burda temel unsur, ''Dünyali'' olgusunu içselleştirmek ve birazda yalnızlığı öğrenmek olduğunu düşünüyorum . ''Tekil'' hareket etme becerisine sahip olunduğunda gerçekten mutlu oluyorsun. O zaman nerde olursan ol, zorluklara tek başına göğüs germek, sizi farklı bir insan yapıyor. Özsaygınız gelişiyor, Özgürlük duygusunu tüm hücrelerinizde hissediyorsunuz. Bizim sorunumuz işte ''Çoğulcu'' hareket etme kültüründen geliyor oluşumuz. Bir sürü örnek sayabilirim ama sayfalar dolusu yazmak gerekecek :)
''Ne demişler, ne kadar az insan, o kadar huzur...''