ABD'ye Yeni Taşınmış Göçmenlerin İlk Aylardaki Deneyimleri

[istalin]

@lumos konuyu uzatmak olmaz, ben sadece beyfendinin “sizi destekleyecek bir aileniz veya maddi birikiminiz, cok bunalinca donebileceginiz bir yeriniz veya yasayacak baska bir hayatiniz yoksa lutfen GELMEYIN.” Diyerek insanları motivasyonunu düşürdüğünü düşündüm, direkt eleştirdiğimiz avrupalı gurbetçilerin “ ülkenizin kıymetini bilin burası çok kötü” sözleri aklıma geldi tetiklendim,
Demokrasiyi sağlayabiliriz umarım, teşekkürler..

[Henry bloor]

@Mr-Yavuz sen sifirdan bam diye sistemin icine amerikali gibi neredeyse atliyorsun.Paran olsa bile kredi karti banka hesabi belki tr deki en dandik seyler burda mesele oluyor.amerika eskiden daha iyi yerdi ama su anda en dandik otel geceligi 100 araba 30 dolar cepten epey yiyeceksin.diplomalarin cop abd diploman olsan daha bir sayilirsin ve suanda da adi konulmamis bir ekonomik durgunluk var.Ama siz mahsallah isleri yoluna koymusunuz tebrikler.Inanin Tr o kadar pahali ki kiyafet icin abd de aliyorum usta cagirmada hemen hemen ayni.

[Haliax]

@istalin Mr. Yavuz, dediklerinde sonuna kadar, noktasina virgulune kadar hakli. Gocmen olmayan, yabanci bir ulkede bir basina hayat mucadelesine sil bastan atilmamis hic kimse anlayamaz o sozlerin ne kadar gerceklik payi icerdigini ve altin degerinde oldugunu. ABD ozelinde 10 milyon km2'ye yakin yuzolcumunde, 335+ milyon nufusun oldugu, kita boyutunda bir ulkede sifir bilgi birikimi ve yol yordamla gercek anlamda TEK BASINIZA sifirdan bir hayat insa etmenin yeri geldiginde ne kadar zor ve zorlayici oldugunu kelimelerle tarif etmek mumkun degil. Yeri geldiginde ne kadar agir bedeller odettigini, psikolojinizi ve kararliliginizi ne kadar yogun sinava tuttugunu ve de ne kadar buyuk tavizler vermeniz gerektirdigini hicbir YouTube videosu, forum mesaji ve sosyal medya paylasimi aktaramaz. Is basa dusunce, bizzat deneyimleyince anlasilabilir yalnizca.

ABD, devler ve sampiyonlar ligidir. Yasayinca farkina varilan cok ince detaylara sahip bir zorluk seviyesine sahiptir. Internette hicbir yerde bahsi gecmeyen o gerceklerden birini ben 2.5 yila yaklasan seruvenimde bizzat yasayarak ogrendigim icin, tecrubeyle sabitleyip, pratikte test ettigim icin gonul rahatligiyla aktarabilirim. Rekabet o da. Romantik, sosyal ve kariyer anlaminda. TR'den aliskin olmadiginiz cok katmanli ve ust seviyeli yogun ve cetin, amansiz bir rekabet seviyesi. Aksan, ulkenin tarihine ve kulturune ozgu bilgi birikimi eksikligi, o bolgeye ozgu yeterli yasanmislik olmadigi icin edinmesi epey uzun suren ve mesakkatli olan hayat bilgisi eksikligi gibi. Bunlari okuyunca teorik ve havada kaliyor tabii. Yasamadan anlasilmiyor.

Ha, Amerikan Ruyasi'nin gercek olma ihtimali hic mi yok? ABD'de refah, medeni, kaliteli ve demokratik bir hayat hic mi mumkun degil? Fazlasiyla mumkun, ve de tamamen kisinin sansina, basarisina ve adanmisligina bagli. Cunku aslolan geldiginiz ulkede kim oldugunuz ve neler basardiginiz degil, bu yeni ulkede kime donustugunuz ve nelere ulasabildiginiz. Arnold Schwarzenegger gibi gocmen olarak geldigi ulkede once sampiyon bir vucut gelistirici, ardindan Hollywood yildizi, sonrasinda California valisi ve en nihayetinde de yasayan bir efsaneye donusen kisiler pek tabii oldugu gibi; akli dengesini yitiren, sansi bir turlu yaver gitmeyen, negatif ayrimciliga ugrayan, bes parasiz sokaklara dusen ve evsiz kalanlar da var.

Ikisinin ortasindaki hayatlar da fazlasiyla oldugu gibi, akillardan cikarilmamasi gereken ise, ABD'nin ekstrem bir ulke oldugudur. Uclarda hayatlar yasattigidir. Ve en nihayetinde bunun tamamiyle subjektif bir hayat ve gocmenlik deneyimi olacagidir. Degip degmeyeceginin, Turkiye'de biraktiklarinizdan fazlasini burada bulup bulamayacaginizin, hur yasayanlarin ve kahramanlarin yurdunda uzun bir hayatta kalma ve hayat insa etme mucadelenizin ardindan o pesinden cok kostugunuz mutluluga kavusup kavusmayacaginizin belirsiz olacagi ve garanti olmayacagidir.

Ama kesin olan sey ise su; gocmenlik, hayatimda yasadigim icin sukrettigim, ama bir daha asla bir benzerini yasamak istemeyecegim bir macera. Hayatta yalnizca bir kez deneyimlemeye katlanilabilecek turden bir deneyim.

Bu vesileyle kendi hayatlari ve dunyalari icin bir davasi ve mucadelesi olan, hayallerinin ve mutlulugun pesinden kosan tum cesur ve kudretli gocmenlerin mucadelesini kutlar ve kutsar; muzaffer olmalarini, en nihayetinde butun bunlara degdi diyebilmelerini dilerim. Yeni vatanlarinda bir omur mutlu, huzurlu ve ait hissetmelerini umarim.

[sadıkkurtoglu]

Ben buraya kendime ait deneyimimi degilde fikrimi yazmak istiyorum. Oncelikle herkesin deneyimleri cok farkli, biri siyah biri beyaz olabilir. Kendi deneyimimi yazmak istemiyorum cunku bana boyle oldu size de boyle olacak diye bir algi olusuyor. Arkadaslar hayat bu. Insana nasip/sans da lazim. Karsisina iyi insanlar cikmasi da lazim. Bir kere gocmenligin bir cesaret isi oldugunu herkes bilsin. Dil bilmiyorsun ya da az biliyorsun, kimseyi gercekten tanimiyorsun (ki bir insani tanimak adina uzun bir makale yazilir.) kültürden, sosyal baglardan haberin yok. Bu bilinmezlikleri icinde yasayinca zorluklarini anliyorsunuz. Tabiri caizse ilk geldiginizde ezik gibi hissediyorsunuz. Amerika’dan ve insanlardan beklentilerinizi yuksek tutarak gelirseniz buyuk ihtimal cok uzulursunuz. Depresyona girersiniz. Hayal kirikligina ugrarsiniz. Eger gencseniz ya da kendinizi gercekten genc hissediyorsaniz kaldiramayacaginiz tas yok. Bu zorluklari yenebilirsiniz. Amerika sizden yuksek miktarda paralar istemiyor, sizden yuksek miktarda hayat enerjisi istiyor. Ne kadar girisken, sosyal, hareketli bir insansaniz o kadar avantajlisiniz. Cevre yapmak, insanlara ve kendinize kendinizi kanitlamak cok onemli. Amerika’ya geldiginizde ozellikle ilk 2 yilda eger zorlaniyorsaniz, kendinize cok yuklenmeyin. Bir gocmen tabikide ilk yillarinda zorlanacak. Hani nerede American dream? Hani nerede land of the oppurtunity? Gibi yanlis sorular sormayin. En az 3 cocuklu mutlu bir aile ve arka bahceli on bahceli buyuk bir mustakil ev 2 yilda gelmiyor. American dream’e inanip inanmamak size kalmis bir is ama zaten inanmadan da birseyler basarilmiyor. Bakis acinizi degistirin. Karsinizda en azindan size birseyler vaat eden bir ulke var. Soru sormaktan, hata yapmaktan cekinmeyin, tabiri caizse burda ayip diye bir sey yok akliniza takilan her seyi sorun. Benim hakkimda ne dusunurler diye sakin dusunmeyin. Amerika’da herkes kendi hayatiyla mesgul. Sizin ne giydiginize hangi dili konustugunuza neye inandiginiza karisacak vakitleri yok. Bireyselcilik ust seviyede mahalle baskisi Turkiye’ye gore cok dusuk. Herkese tavsiyem; Amerika’da mental olarak huzur mu ariyorsunuz? Kalabalik sehirlerden eyaletlerden uzak durun, ya da kalabalik eyaletlerin kirsal yerlerinde yasamaya calisin. Ornegin NYC’de degilde Upstate NY’da yasamaya calisin. Amerika’nin da kendine ait tansiyonu var ve o tansiyondan uzak kalmak insana cok huzur veriyor. Turkiye’deki tansiyon yok, Amerika’daki tansiyon yok. Bu huzuru da yasamadan bilemessiniz. Turkiye’deki psikolojinizi Turkiye’de birakin. Sifirdan baslamak sadece maddiyatta olmuyor, maneviyatta da sifirdan baslamak gerekir. Yeni kimlik arayasinda olun. Yeni kimlikten kastim mensup oldugunuz dininiz varsa din degistirin ya da giyim tarzinizi radikal olarak degistirin demiyorum. Her kesimden degisik insanlarla tanisin, sosyallesin, paylasin. Yeni hobiler edinin. Konusmaktan sakin korkmayin. Acikcasi yeni gelen gocmenlerde maddi sorunlarin altinda bence psikolojik nedenler yatiyor. Lutfen derin bir nefes almadan kimse Amerika’ya gelmesin.

[Emre Kurtulmuş]

@istalin kiralar, yaşam, şehir için zaten her yerde gerçek ve sallama bilgileri bulabiliyorsunuz bkz youtube vs. Burası üyelerden özel istekle yorum paylaşım alabileceğiniz sizin özel forumunuzda değil. Beğenirsiniz yada beğenmezsiniz bu kişiden kişiye değişir ancak sizin duymaktan hoşlanmadığınız bir şey için insanlar kendini burada sansürlemek zorunda değil. Dikkat etmeniz gereken noktaları zaten söylemiş “kendinizi zorluklara karşı hazırlayıp gelin” diye. siz okuduğunuz yazıdan sadece olumsuzlukları algılayıp yok gelmeyin dedi diye düşünüyorsanız burada sorun sizin okuduğunuzu yorumlamanızla alakalı

[erenotti]

@Mr-Yavuz
Yazınızda tek katılmadığım kısım gelmeyin demeniz :) Sonuçta denenmemiş şey caziptir, gelecekler ve kendileri görecekler :D
Bir de; yaşayacakları başka hayatları yoksa demişsiniz, olabilir, insanın yaşayacağı daha güzel başka bir hayatı da olabilir lakin diğerini tercih etmiştir, merak işte.
Dünyamızı ve insanoğlunu geliştiren şey hep bu merak, ve ileriye gitme güdüsü olmuştur, o yüzden bırakın gelsinler, sıkıntı çeksinler, psikolojileri de biraz bozulsun, bunlar insanı geliştirir, olgunlaştırır.

[istalin]

@Emre-Kurtulmuş GELMEYİN demek kimsenin deneyimi olamaz

[finalhope]

@Mr-Yavuz merhaba,
bugünkü yazınızı okudum, güzel ve içten geldi bana :)
ben de potansiyel bir göçmen adayı olduğumdan bu tür samimi girdileri beğeniyorum.

Dallas'a özgü deneyimleriniz varsa bir ara onları da okumak isterim.

"Gelin herkes gelsin pembe tablolarin cercevelerini biriktirip donmek zorunda kalmaz umarim hic kimse." bu cümledeki "pembe tabloların çerçeveleri" ifadesini anlamadım ben?

[warmgrey]

@Mr-Yavuz Ben de DV2023 ile ABD'ye yerleşenlerdenim ve yazınızdaki bazı noktalara katılıp, bazılarına itiraz edeceğim:

• Vize alma süreci, tüm süreç içinde belki de en kolayı.
• Fazla hayal kurmadan (katıldım), çok kendinize güvenmeden (tam aksine, sadece kendinize güvenin), kendinizi abartmadan (kesinlikle katılıyorum, egolarınızı geldiğiniz yerde bırakın), herşeyi yapabileceğinize kendinizi alıştırarak (hiç düşünmeden evet) bu ülkeye gelin. İlave: Her şeyin bir bedeli var. Buraya yerleşmenin bedeli de, geçmişi geride bırakmak. Ayrıca, çok iyi araştırarak ve bilgi edinerek, haklarınızı mümkün olduğunca bilerek gelin.
• Psikolojik sağlamlık konusu olmazsa olmaz. En az 6 aylık geçim masrafı ve araba alacak para yoksa, bir de hazırdan yememek adına Amerikada ilk etapta ne iş olsa yaparım mantalitesi zor geliyorsa, gelmemek önemli. Fakat çok sıkılıp bunalınca dönecek bir yeriniz varsa, bunu satın. Başarı şansını ve motivasyonu düşüren bir etkendir.
• Amerika bir rüyalar ülkesi değil. (Kesinlikle katıldım). Benim tavsiyem, Türkiye'den kaçma motivasyonuyla değil, Amerikada yaşama motivasyonuyla gelin. Sorunlardan kaçma psikolojisiyle hareket ediyorsanız, emin olun Amerikada da, veya dünyanın herhangi bir yerinde de pek çok sorun bulabilirsiniz.

Yeni gelecek olanlar için notlar:

Ben de Amerikaya kendime yeniden bir yaşam inşa etmek için geldim. 6 ay delivery vs. sonrası bir enerji firmasında çok iyi imkanlarla bir iş buldum. Gelecek olanlara ve yeni talihlilere önerim, Walmartta ne kaça yerine, haklarınızı anlatan videoları izleyin veya siteleri okuyun. Neyi nasıl yapacağınızı öğrenin. Ve Amerikada araba kaça diye araştırmak yerine, mutlaka İngilizcenizi geliştirin. Buraya mümkünse en azından B1 seviyesinde bir ingilizce ile gelin. Eyalet seçimini iklime göre değil de, işleri kendiniz için en kolay şekilde halledebileceğiniz yere göre yapın (ehliyet, banka hesabı, okul kaydı, dil vs). Sonra değiştirirsiniz eyalet, orası kolay. Eğer ingilizce bilmiyorsanız da, Türklerin çok olduğu yerlere gitmenizi öneririm.

Karşılaştığınız her olumsuzlukta buradaki tanıdıklarınızı veya vatandaşlarımızı suçlamayın. Ne herkes melek, ne de herkes dolandırıcı. Yukarıda da dediğim gibi, sadece kendinize güvenin. Ama bu altı dolu bir güven olsun. Mesela, 'Orada düzenimi oturtana kadar her işi yapabilirim' diyebilin.

Hayatımızı rüyaya ya da kabusa çevirmek, kendimizle ilgilidir. Süreç zor da olsa, bunu keyif alarak da yapabilirsiniz, hergün şikayet ederek de. Keyif almayı öneririm ama tabii siz bilirsiniz.
Selam ve sevgilerle

[Didem G.]

@charon kesinlikle iyi bir para ile gelmek psikolojiyi de saglamlastiriyor. ve insallah bizler de 2 sene sonra iyi ki moduna geceriz. su anda da bir pismanlik yok ama arada ozlem, aliskanliklar yoklamiyor degil. Fazla duygusal hissediyorum bazi gunler

[Mr.Yavuz]

@Mr-Yavuz @warmgrey @erenotti @charon @Redbeard @finalhope @Emre Kurtulmus tum yazilanlari okudum cok guzel entryler. Konu herhalde yanlis anlasildi cunku ben herhangi bir kiyaslama yada ulke guzellemesi/kotulemesi yapmadim.

Burasi ilk gelene ve duzen oturana kadar cok zor olacak bunu herkes bilsin ki psikolojik olarak husrana ugramasin dik dursun istedim biraz da icimi dokmek istedim.

Yanlis anlasilmasin ama ben Ingilizce masterla, bir firmada mudur is teklifi ile geldim green card alindiktan sonra. Ingilizcem de hatri sayilir seviyede iyi :) Gocmen olmak ozunde zor, geldigimizden beri 2 eyalet 3 sehir 3 ev 3 araba degistirdik. Yapilmaz denen seylerin cok buyuk bir kismini yaptik. Ben Amerika’da degil Amerika’yi yasamanin nasil oldugunu anlatmaya calistim aslinda. Herkesin hayati kendine tabi ki..

Youtube da market videosu, ev kirasi yada araba fiyatlari izlemeye devam edip gelecek arkadaslarim kazin ayaginin perdeli oldugunu aci yoldan ogrenecek :)

Selametle.

[Mr.Yavuz]

@warmgrey emeginize saglik cok guzel yazi olmus.

[Mr.Yavuz]

@finalhope pembe tablolara inanmayin hepsi iluzyon :) Dallas hakkinda ne konuda bilgi isterseniz yazabilirim seve seve :)

[Mr.Yavuz]

@erenotti cok hakli tespitler elinize saglik

[Mr.Yavuz]

@Emre-Kurtulmuş elinize saglik

[Henry bloor]

Para+green card+meslek yada elinde bilezik+ genc mümkünse bekar+ingilizce = milyoner olma formula.40 inda iyi bir net worth olur

[erenotti]

Arkadaşlarımızın hepsi çok güzel tespitler yazmışlar. İlk zamanlar zor, biraz dirayetli olmamız lazım.

Benim gözlemim de genelde şu oluyor, evli gelen arkadaşlarımın, genelde kadın tarafının alışma süreci bir tık daha uzun oluyor (eğer market alışverişi yapan influencer değilse, onların keyfi yerinde ne de olsa), çünkü Türkiye’deki arkadaş çevrelerine, ailelerine, kuzenlerine vs çok bağlı oluyorlar. Bu durum bir süre sonra erkek tarafına bir miktar psikolojik baskı olarak geri dönebiliyor. Sadece alışma sürecini uzatmaktan başka bir işe yaramıyor.

Maalesef bizim geldiğimiz kültür ve yetiştiğimiz aile yapısı gereği negatif durumları görmeye çok meyilliyiz. Bu negatif durumları ve duygu durumunu videolu görüşmelerde aile ve arkadaşlara aktardığımızda, zor olan süreç daha da zorlaşıyor. Bazı arkadaşlarımız süper motive ederken, Amerika’yı bilmeyen bazı arkadaşlar ise destek yerine köstek olabiliyorlar.

Asırlar boyunca savaşlar ve yokluk gören bir millet olarak sağlamcılık genetiğimize işlemiş, macera yaşamaktan korkutularak yetiştirildik. Göçmen olmayı isteyerek, aslında bu tür genetik özelliklerimizi törpülemeye de çalışıyoruz; ki zor durumlara meydan okumak insanı geliştiren ve güçlendiren bir olgu. Biraz da hayatın keyifli yanlarını görsek her şey kolaylaşacak aslında, çok hedef odaklı insanlarız ve hedefe varınca huzura ereceğimizi düşünüyoruz, aslında asıl olay o hedefe varmak değil, hedefe giden süreçten keyif alabilmek. Bir hanım arkadaşımız önceki iletilerde bahsetmişti, Houston’a yerleştiklerini, her şeyi yavaş yavaş hallettiklerini ancak süreçten de çok keyif aldıklarını söylemişti, biraz böyle olmak lazım.

Herkese bol şanslar diliyorum 🍀

[bahar_aydin]

@erenotti kadinlar, düşündüğünüzden daha dirayetlidir siz hiç merak etmeyin biz erkolar olmadanda kendi basimizin caresine bakabiliriz

[erenotti]

@bahar_aydin
Bahar Hanım, size katılıyorum. Ayrıca erkolar kapatılsın 😄

[Vildan 0]

@warmgrey Yazınızı çok beğendim, emeğinize sağlık. Bizim de birkaç hafta oldu. Bir süre sonra deneyimimi sizin gibi kendinden emin bir şekilde yazmak isterim. Sağlıcakla kalın