Merhabalar Herkese,
07 Ocak 2024 tarihinde I-485 formunun gönderilmesi ve 17 Ocak 2024 tarihinde dosyamın kabul olması ile başlayan süreç 25 Temmuz 2024 tarihinde "Mülakatsız" şekilde çok şükür onaylandı. Sanırım 1-2 hafta içerisinde Kart'ım elime ulaşır diye düşünüyorum.
Aslında bir totem yapmıştım. @erenotti Eren Bey'in Houston da devam işlemleri tamamlana kadar foruma bir şey yazmayacaktım ama zaman zaman durumumu soran , merak eden sevgili forum üyelerinin hakkına giriyorum gibi hissettiğim için de samimiyetle ifade etmek isterim ki kararsızdım. Üstüne bir de @Sini-sini de yazmış, sanırım Eren'den öğrenmiş ve sonra da silmiş postu (o postu görünce bile çok mutlu oldum. teşekkürler @Sini-sini ) ve insanlar görmüştür diye düşünerek en azından bilgi vermek istedim. Çok şükür sancılı bir süreç geride kaldı. Artık gerisi hayat ne gösterecek ise gösterecek. Bu süreci zaman zaman iyi , zaman zaman da kötü yönettim. Ancak sanırım bu ülkenin kattığı en büyük şey SABIR oldu. Belki de buna ihtiyacım varmış bilmiyorum Neyse gerçekten ve gerçekten içimden geldiği için yazıyorum bu forumda olan yada olmayan , (Varlığından haberdar olmayan - çok şey kaçırıyor.) Amerika'da AOS yapan, Dünyanın "X" bir ülkesine dosya taşıyan yada hala taşımaya çalışan herkesin Allah yardımcısı olsun ve "SABIR" versin ve umarım emek gösteren herkes Green Card'ına kavuşur.

Şimdiden unuttuğum insanlar olabilir, daha önceki yorumlarında durumu sormuş olanlar olabilir. Şimdiden onlardan özür dileyerek son dönemde aklımda kalan forumun sevgili değerli üyelerine çok teşekkürler... @Serapp @EasternStar @Sini-sini @ATS16 (Arada beni etiketliyordu, AOS süreç devam ediyor diye bitti çok şükür bu sefer ben etiketledim sizi ) @Alper-Bayram @Map

Sağ olsun önceden ve bugün de olduğu gibi herkese insan ayrımı yapmadan "Realist" ve "Samimi" yanıt veren üstat @gucarslan 'a sürecin en başında 09 Eylül 2023 tarihinde uzun uzun yazdım. Kendisi verdiği yanıt ile "AOS" sürecimin o an kafamda netleşmesini sağlayan @gucarslan çok teşekkürler... (O kadar çok yoğun olduğunu biliyordum ki, o günden sonra bir daha özel mesaj bile atmadım kendisine / emeklerinize sağlık.)

Sürecin en başında özelden bazı değerli forum üyelerine yazmıştım ve sağ olsun yanıtlamışlardı. O dönem için çok teşekkürler @Plus19 (Umarım sizden de güzel haberler gelir. / siz benden de çok beklediniz )

Geçen yıl yaşadığı duruma çok üzülmüştüm. @koray2000 , o dönem içinde bulunduğu kötü duruma rağmen sürecimin başında kendisi ile çok mesajlaşmıştım. Dolayısıyla yaşadığı kötü tecrübeye rağmen her soruma çok içten yanıtlar vermişti. Çok Çok teşekkürler... Bazen bu green card konuları açılınca kulaklarınızı çok çınlatıyorum...

Yine özelden yazıştığım ama son durumunun ne olduğunu bilmediğim sevgili @avc umarım güzel haberlerin gelir.

Sevgili Burak Abi , seni de takip ediyorum umarım senden de güzel haberler gelir. @Burak-Elmacı (En son walk-in yapacaktın sanırım / başka bir gelişmeyi kaçırdım mı bilmiyorum.)

@erenotti çok insana dokunan ve çok yardımı dokunan sevgili Eren, umarım senden de en kısa süre de güzel haberler gelir... Benim kadar nerdeyse bekledin 1-2 hafta içerisinde güzel haberin geleceğine inanıyorum. (Hatta inşallah mülakatsız olur / sadece tabi ki eren değil, tüm bekleyen arkadaşlar için diyorum.)

2 gündür Ehliyet sınavı ile uğraştığım için biraz yorgunum.. 2 gün içerisinde yaklaşık 800 tane soru çözdüm. İngilizcem de kötü olduğu için TR çözüp , cevabı öğrenip İngilizce dönüp tek tek kelimelere - teknik anlatımlara - deyim gibi şeyleri ezberlemeye çalıştım.) Çok şükür ehliyet sınavında ilk girişte 32 doğru yanıt ile tamamladım. (Toplam 36 yanıt) o tecrübemi "Ehliyet başlığına" ilk fırsatını bulduğum an yazacağım. Yanlış bilmiyorsam zaten Amerika'nın en tehlikeli ilk 3 ve yine en Fakir ilk 3 şehrinden biri olan New Orleans'da hemen kim ehliyet alır bilmiyorum ama inşallah buraya yolu düşmez kimsesin de çilekeş olmaz O nedenle yarın yada öbür gün yazarım, kimse bir şey kaçırmış olmaz

Not: New Orleans'ı kötülemiş gibi olmayayım. Burası Eğlence Şehri - Jazz Şehri (Jazz'ın doğduğu yer) - Müzik Şehri - Sanat Şehri - buraya yaşamak için değil gezmek - tozmak - eğlenmek için gelin. Özellikle "Mardi Gras" zamanı mutlaka mutlaka görüp tecrübe etmeli herkes

Çok uzattım, kusura bakmayın.

Umudunuzu ve Hayallerinizi kaybetmemeniz dileğiyle...
Sevgi ve Saygılarımla...
Her gün güneş yeniden doğar, her gün yeni "Umutlar" doğurur..

Günlerdir bu konu başlığında yazılanları okuyorum ve kendimize uygun olmayan duygu ve düşünceleri pervasızca yerden yere vurduğumuzu görüyorum. Sürekli olarak sen öyle söylüyorsun ama bak böyle bir şey diyen var. Sen öyle söylüyorsun ama bak böyle yapmış olan var. Bak ben bunu yaptım, bak o bunu yaptı. Aman negatif yazma , pozitif yaz ki insanlar cesaretlesin diyen , diğer tarafta bak bu zor ama, şu kolay diyen var. Var var var var , varlar bitmez... İllaki her şeyi pozitif yada negatif yazmak zorunda değiliz, ya da her okuyan öyle algılayacak diye bir durum yok. Arkadaşlar forumun güzelliği "Saygı çerçevesinde" herkes özgürce her istediğini yazmalı... Bu yazılanları, tecrübeleri, önerileri, duygu ve düşünceleri herkes farklı algılayabilir... Etkilenebilir yada etkilenmez, farklı sonuçlar çıkarabilir. Bu sonuçlar hayatına hiç yansıtmayacak olabilir yada benzer şeyleri yansıtabilir yada deneyebilirler. Bu durum da çok normal zaten. Anlam veremediğim bir şekilde herkes bir duruşu - yada doğruyu empoze etmeye çalışıyor... Duruş yada doğru değişebilir... Bunu kısma uzunca yazmayacağım.. Çünkü herkesin finansal imkanları - sosyal çevresi - yardım alabileceği yada yardım alamayacağı çevresi - psikolojik durumunun iyi yada kötü olması - sağlam iradeli olması yada olmaması - hedeflerinin olup olmaması - bu hedefleri gerçekleştirmek için nelerden vazgeçeceği - hedefler için ne acılar çekeceği - tek başına yada aile olması, bulunduğu eyalet yada şehri farklı olabilir. "Her İnsan özetle farklı" / Hatta "şanslı" olması ve "doğru zamanda doğru yerde olmasına bile bağlı" bazı şeyleri kolay atlatması.
Anlatmaya çalıştığım şey; Kimse negatif yazmıyor , yada kimseyi korkutmak amaçlı yazmıyor. Bir saptama yapıyor ve bu saptamalar illaki %100 doğru olacak diye bir şey yok. Bu forumda olanlar zaten yaklaşık 11-12.000 Km yol yapmaya , kıta değiştirmeye hazır insanlar Asgari bir zeka seviyesine sahipler , kimse kimseyi negatif etkileyemez yada korkutamaz. 11K km gelmişim ne korkutacak beni
Amerika yada Dünyanın "X" ülkesine her hangi bir nedenden dolayı taşınmış herkes eşit değil. Acı ama geride bıraktığımız hayatlarımızda da böyleydik... Ben konuyu uzatmak için yazmıyorum yine içimden geçenleri yazıyorum. Ben takip ettiğim her konu başlığında saygısızca yazmayan , ötekileştirme yapmadan yazan herkesten bir şeyler öğreniyorum. "A" kişi yada "B" kişisi önemli değil. Sadece değerlendirirken ne kadar samimi ve gerçekçi yazdığına bakarak onun yazdıklarından kendime bir şeyler çıkarıyorum. (Daha sonrasında gerektiğinde araştırıyorum.) Kişileri ayrıştırmadan (Nifak anlamında) yazılan her şeyi özetle önemsiyorum. Öncelikle hepimiz insanız. "Nokta" İlk yazan kişi "Charon bence kendince doğru" bir şey yazmış (tarz farklı olabilir.) - sonradan yazan arkadaşlarımızda "Bence kendilerince doğru" bir şeyler yazmışlar. Hepsinin görüşüne saygı duyuyorum ve almak istediklerimi alıyorum. Foruma onlarca mesaj attım ama şuana kadar kimseye "Şöyle yaz - yok böyle yazmalıydın demedim, demeyeceğim çünkü herkesin görüşüne saygı duyuyorum / doğru yada yanlışına bakmıyorum çünkü yazan kişinin penceresinden & bakış açısından o konu öyle yorumlanmış yada tecrübe edilmiş buna da saygı duymak gerekiyor. (Birisi o görüşü satın alacak) Özetle saygı çerçevesinde herkes kendine yazmaya devam etmeli. Bu arada bu mesaj "Charon" korumak için yazılmadı - zaten böyle bir şey gereksiz - kimsenin, kimseye korumasına gerek yok ancak herkesin "Saygıya ihtiyacı var." Sağ olsun zaten "Charon" son mesajlarında olgun birine yakışacak şekilde "haklısınız." diyerek konularını kapatmak istemiş. Aman yanlış anlaşılmasın diğer arkadaşlar da "Saygı Çerçevesinde" yazmışlar. Ancak bazı tepkileri yada yazılanları abartı buldum.

Bu konu özelinde kendi deneyimimi yazarak konuyu benim açımdan kapatacağım. Yanıt veren birisi olur ise yanıt vermeyeceğim. Yukarıda yazdıklarım ve aşağıda yazacaklarım ile dilim döndüğünce anlatmaya çalışacağım. Kimisi beni anlayacaktır - kimisi anlamayacaktır - - yada anlamaya çalışmayacaktır - Böyle bir beklentim yok ona da saygı duyuyorum...

25 Yıllık işi hayatımın yaklaşık 22 yılı Türkiye'de çok uluslu firmalarda çalışarak geçirdim. Bu yıllar zarfında "Fransızlar ile , Almanlar ile (kısmi az) , Hollandalılar ile ve son olarak Amerikalılar" ile çalıştım. Türkiye'deki kariyerimi "Director" pozisyonunda tamamladım. (Yaklaşık 14 yılını yönetici olarak geçirdim.) Bu geçen süre zarfında farklı kurum kültürleri-yaklaşımları gördüm, bireysel yada kolektif tecrübeler edindim ve yine bireysel ve kolektif güzel ve başarılı işlerin altına imzamızı attık. İngilizce seviyem hiç bir zaman iyi seviye de olmadı. Ben geliştiremedim ve bunun tek suçlusu da ben oldum. (Suçlu demeyelim ama önceliklerim başkaydı.) Yaklaşık 1 yıldır Amerika'dayım (bunun yaklaşık 4 Ay'ı Türkiye'de geçti) ve 22 yıllık kurumsal hayat, edinilen bilgi - tecrübe vb. tüm süreçler buraya gelince SIFIRLANDI. Buraya gelirken bilmiyor muydum? Biliyordum buna rağmen geldim. Çünkü denemesem pişman olurdum. Şuan en çok zorlandığım şey "İNGİLİZCE" , "kendimi kapana sıkışmış ve çaresiz gibi hissediyorum." / ( "kendimi bir hiç gibi hissediyorum." da yazabilirdim çokta önemli değil / böyle şeylere takılmamak / durumun özüne bakmak lazım) Şunu biliyorum ki; İngilizcem hemen çok iyi dereceye gelemeyeceği için orta vadede beni zor bir süreç bekliyor. (Türklerin yani bizim orta vademizden bahsetmiyorum.) Kursa gidiyorum , daha çok sosyalleşmeye çalışıyorum. Özetle elimden geleni yapmaya çalışıyorum...

Ayrıca bana göre iş dönüp dolaşıp bana göre 5 tane ana başlığa geliyor. 1. Finansal İmkanlar 2. Network (Çevre) 3. Psikolojik durum ve yönetme 4. Asimile yani değişimine hazır olmak ve çaba göstermek. 5. Sebat etmek - Hepsinden bahsetmeyeceğim, şu aşamada gerekte yok. 1. problem sanırım en önemlisi ne yazık ki, 1. problem gerçekten bazı şeylerde sizi ciddi şekilde etkiliyor. Önceki iletilerimde yazdığım gibi ben şanslıyım (babam ile yaşadığım için kira vermiyorum.) en azından 1 yıllık periyot için öyle diyeyim. (Green Card'ı alana kadar kaçak çalışmadım - GC'yi aldım ve TR'ye gittim 4 ay kaldım ve geri döndüm. Özetle cicim aylarım yeni bitti ve welcome to real life şimdi benim için) Kenardaki birikimim eridi ve İngilizcem olmadığı için 25 yıllık deneyimim ile şimdilik "Nitelikli" bir iş yapamayacağım. Şuan "Nitelik yerine Nicelik" yani paraya ihtiyacım olduğu için de "Lyft" ile hayata başladım ancak ne kadar dayanabilirim bilmiyorum. Hayatın karşıma ne çıkaracağını bilmiyorum. Ümitsiz değilim ama zaman zaman mutsuzum (ben ama başkası değil) Mecburen şimdilik hayatımı idame ettirmek için bu işe başladım. Bir taraftan da iş arıyorum. Bakalım zaman ne gösterecek…

Telefon hattı almak / ehliyet almak / banka hesabı açmak / kredi kartı çıkarmak vb. işlemler bir şekilde az İngilizce ile hallediliyor. Bunlar buradaki hayat için büyük göstergeler değil bana göre. Bu arada yine bu durumlar eyalet ve şehre göre değişkenlik gösteriyor. Bazı yerlerde kolay, bazı yerlerde zorlanıyorsun ama bir şekilde hallediliyor. Ancak iyi seviye de İngilizceniz yok ise iş bulmak zor. İş bulmaktan kastım “kendi istediğiniz standartlarda” iş bulmak zor. (Tecrübeli olduğumuz Beyaz yaka diyelim.) Ha bugün; Aşçı, Marangoz, çatı ustası, berber, elektrik ustası olsaydım yada İnşaat'taki teknik işlerden anlasaydım sanırım daha kolay iş bulurdum. Neyse bizde ekmeğimizi çok şükür şimdilik “Fake Taksicilikten” çıkarmaya başladık Allah iş bulana kadar bu işi yapmak için güç ve sabır ver yarabbim. “Amin.”

Sürç-i lisan ettiysek affola, amacım yukarıdaki iletileri yazan, forumun değerli üyelerine (kimseye) laf sokmak yada kimseyi korumak için değildi. İçimden gelenleri yine olabildiğince samimi şekilde ifade etmeye çalıştım.

Saygı ve Sevgilerimle

Merhaba Herkese, Yeni taşınmasam bile taşınmak üzere gelmiş birisi olarak buraya bir şey yazmak şuan çok mutlu etti Beni. Banka hesabı açma ile ilgili deneyimi paylaşmak istiyorum. Aslında bu deneyim çok okudum burada , belki kaçırdığım bir durum olabilir ama yeni gelenlere öneri olarak deneyimimi paylaşmak istiyorum. Öncelikle "Faturalı Telefon Hattı" almanızı önermekteyim. Gerekirse daha sonradan faturasız hatta geçebilirsiniz.

Başlangıcı çok uzattım deneyim kısmına geleyim;
05 Kasım tarihinde Houston üzerinden Turist vizesi ile Amerika'ya giriş yaptım. Babam , New Orleans'den gelip beni aldı. Ertesi gün Konsoloslukta randevum olduğu için 1 gece Houston 'da "Hyatt House Houston Galleria" da konakladık ve ertesi gün konsolosluktan "Birth Certificate" (Nüfüs Kayıt Örneği) aldık. Türkiye'den gelirken motivasyonum "TEB" ile "Bank Of America" 'nın anlaşması nedeni ile "BOFA" 'da hesap açmak üzereydi. Konsolosluğa yürüme mesafesinde bir BOFA şubesi bulduk. İçeri girdik ve Şube'de karşılamada bir hanımefendi (Sonradan Türk olduğunu öğrendik.) ile konuşmaya başladık ve arada babam ile Türkçe konuştuğum için, hanımefendi Türk müsünüz deyince , babamın İngilizcesi iyi ama benim yarım yamalak İngilizcem nedeni ile soramadığım soruları hanımefendiye sordum. New Orleans da BOFA şubesi olmadığını öğrendim. Hanımefendi ben size hesap açarım ama orada şubemiz yok, problem yaşarsınız vs. diyerek durumu anlattı ve hesabı açmamaya karar verdim. Bu arada teşke açsaydım diye sonradan çok pişman oldum. Neyse hesabı açamayınca çok üzüldüm ve New Orleans için yola çıktık. Babam , "Capital One , First Horizon yada çok zor hesap açmak vs diye anlattığı Chase Bank" da hesap açarız dedi. Peki dedim ama TEB ile BOFA anlaşması nedeni ile gelirken yaptığım tüm planların yalan olmasına çok üzüldüm. Neyse yola devam ettik, yolda babama telefon satın almak istediğimi söyledim, New Orleans gelmeden önce Başkente (baton rouge) yakın bir AVM'ye girdik ve bir tane telefon satın aldım. Aynı AVM'de AT&T girerek , babamın ev adresini göstererek "FATURALI" bir hat satın aldım. Faturalıyı büyük yazdım nedenini birazdan anlatacağım, tabii benim yaşadığımı herkes yaşayacak diye bir durum yok. Faturalı hat satın almadan önce Türkiye'den gelirken ön ödemeli hat almak için aslında plan yapmıştım. Sanırım yeni gelen herkes böyle yapıyor, vardır bir bildikleri diyerek planım bu şekildeydi. Babam , faturalı hat alalım boşver ön ödemeli hattı dedi ve ben alabilecek miyim? SSN yok, vs dedim. Babamın adresini göstererek yalan söylemeyeyim 30 dakika içerisinde hattı açtılar. Bu arada özel bir numara seçmek istedim mümkün olmadı, 10 taneye yakın numara gösterdiler aldım. New Orleans yerine Luisiana eyalet kodu ile aldım hattı, neden öyle yaptım onu da bilmiyorum. Faturalı hat için 50$ (Her şey sınırsız) + 15$ sınırsız uluslararası 90 ülkeyi aramayı içeren bir paket aldım. Belki Türkiye'yi aramam gerekir diye. Bu arada Turkcell faturalı hattı mı gelmeden önce hazır kart çevirdim. Aman sizler son dakikaya bırakmayın, 96 saat gibi saçma sapan bir bekleme süresi oluyor, o arada ek paketler vs alıyorsunuz ciddi Tcell sizi mağdur ediyor, dolayısıyla gelmeden en az 1 hafta önce bu işlemi yapmanızı öneririm. TCELL'den 440 TL'ye 1 ay geçerli ve ay içerisinde yalan söylemeyim, maks. 10 kere satın alınabilen bir paket aldım. 2 GB internet, 100 Dk konuşma + 1000 Sms , acaip mantıklı geldi, bu mesajı yazarken 10 gün oldu geleli hala bitiremedim (genel de wireless kullanıyorum ama dışarıda acayip iş gördü) Neyse ana konumuza dönelim, gelir gelmez bankaları dolaştım çünkü 9.500 $ ile gelmiştim ve sürekli otelde bırakmak istemediğim için yanımda taşıyordum. (Şimdi baban aldı, onda neden kalmıyorsun sorusu gelebilir, onun evi küçük diye 2 haftalık otel kiraladım, daha sonra onun yeni evine ve/veya mevcut evin iç dizayn değişiklik yaparak onun yanına taşınacağım) hemen yukarıda başta saydığım bankalara gittim ve hesap açmak için ama nafile açmadılar. Hepsi "SSN" istedi ve babam ümidi keserken (Baba, yeşilkartforum diye bir web forum sitesi var, herkesin tecrübesi eyaletten eyalete, şehir 'den şehir'e değişiyor ama çok SSN olmadan hesap açan olmuş dedim ve inanmadı tabii) 2. bir Chase Bank şubesine girdik ve yine diğer bankalar da olduğu gibi "Babamın yanında kalacağımı, turist olarak geldiğimi ama Green Card çıktığını, AOS yaparak önümüzdeki aylarda GC ve SSN alacağımı yine anlattık. Diğer banka ve şubelerinden ayrı olarak "Private Client Banker, ama Assistant Vice Prisident" olan beyefendi "AT&T 'den faturanızı getirirseniz hesabı açarız deyince ilk defa bir bankadan umutla ayrıldık. Baba dedim fatura çıkmadan ödeme yapamıyor muyuz? Gidelim peşin ödeme yapalım dedim, AT&T gittik ve ödeme yapamadan geri döndük Faturanın 1 ay ile 45 gün arasında (Yalan söylemeyeyim) geleceği söylendi, çok üzüldüm tabii, ama aradan 8 gün geçtikten sonra dün AT&T mailime faturamı gönderdi Tabii şaşırdım ve hemen babamı aradım ve bugün için (15 Kasım) Müdür Yardımcısı Beyefendi'den randevu aldık ve banka hesabımı açtı. Ben tabii yüzsüzlük yapıp, "Secure Kredi Kartını" sordurdum babama, bankacı bey SSN numaranı aldıktan sonra kredi kartımı alabileceğimi söyledi.

"AOS" sürecinde büyük bir engel olacak "Banka Hesap Dökümü" için gerekli hesap açma konusunu, Allaha şükür , biraz şans, biraz benim babama inat etmem ve başka Chase şubesine gitmek için zorlamam, Müdür Yardımcısı Bey'in inanılmaz yardım sever ve düzgün çıkması ile hesap açma durumunu kurtardık.

Özetle toparlamak gerekiyor ki; Banka'dan bankaya sanırım bu işler çok değişiyor ama bir fatura göstermek için (maddi +/- karşılaştırmadan uzak söylüyorum.) Ön Ödemeli telefon yerine FATURALI HAT alarak (Faturalı hat konusu da garip bir şekilde öylesine aldık, kısmetimiz oymuş) o faturayı bankaya ibraz ederek hesabı açmış oldum. Dener misiniz bilmiyorum, denersiniz olur mu onu da bilmiyorum. Paylaşmak istedim. Biraz uzun oldu, özür dilerim, sabırla okuduğunuz için teşekkürler. Saygılarımla...

Edit: Günlerdir hiç mutlu değildim, insan banka hesabı açınca , hediye almış gibi mutlu olur mu ya Bugün acayip mutluyum yaaa "Yuppi" , çok şükür bir problem ortadan kalktı. Yolumuz uzun, Allah bunaltmasın diye dua ediyorum..

@Mr-Yavuz Mesajınıza canı gönülden katılıyorum. Hatta bazı yazdıklarınızı ben geçen sene yazmıştım bazı başlıklara. Amerika rüyası gerçekten yalan ama evet fırsatlar ülkesi. (Sabır edene, fırsatları görene, fırsatları yakalayana, fırsatlar ayağına gelmeyecek, o fırsatları kovalayan ve inananlar için) Bu vesile ile canım sıkılırken bende bir şeyler karalayayım. Benim de Amerika'daki tecrübem toplam süresi 1 yılı geçti. Gerçi bu sürenin büyük çoğunluğu Green Card alma beklemesi ile geçti. 05 Kasım 2023'de Amerika'ya geldim. 06 Ağustos 2024'de green cardım elime geçti. Bu süre zarfında sadece gözlem yaptım ve yaşadım. (Gözlem sadece kısmi ve yaşadıklarım, imkanlarımın sağladıkları vb. şeylerle oluşan,) Aslında ben bu sürenin ve birazdan bahsedeceğim kısma "Cicim Ayları" diyorum 06 Ağustos sonrası ilk önce kredi kartı başvurusu yaptım. "Discover" kart aldım. 1.000 USD'lik limitli. "Capital One" 'dan ise 300 USD'lik bir kart aldım. Amerika'ya geldiğimde "Chase Bank" üzerinden hesap açmıştım ve hesaba yaklaşık 26K toplam para ile başladığım süreç bugün yaklaşık 6K'lik bir tutar ile yola devam ediyorum. İlginç bir şekilde Chase 1 yıllık süre zarfında hesabımda o kadar para olmasına rağmen ve harcamama rağmen Kredi kartı vermedi. (Her hangi bir işte çalışmadığım için ve Chase'in secure kredi kartı bile yokmuş, bunu daha sonradan öğrendim. / Önceden bilseydim BOFA üzerinden kredi kartı alırdım. Chase / Debit hesabımdan para yemek yerine BOFA Secure Kredi Kartını kullanırdım ve iyi bir kredi scorum olurdu / neyse olan oldu) Bu süre zarfında harcadığım para yaklaşık 20K oldu. Ben şanslıyım tabii, babam ile yaşadığım için bu kadar az para harcadım. Benim gibi şanslı olmayanların, maddi olarak gücü yeterli olmayanların, Amerika'da tutunmak ve hayatını idame ettirmek için Allah yardımcıları olsun. Neyse kredi kartlarını aldım en azından kredi skoru oluşsun diye ancak 6 ay bile süre geçmediği için kredi skorum öyle yükselmiyor. Hemen akabinde ehliyet aldım. Şansım yok green card süreci gibi ehliyet sürecimde New Orleans'da öyle basit olmadı. Hemen ehliyeti almamın nedeni klasik az para kazanmak için "Uber - Lyft" gibi kanallar üzerinden ilerlemek içindi. Ehliyetimi elime alır almaz, 2 gün sonrasına 21 Ağustos tarihine çok özledim ülkeme,aileme ve arkadaşlarımı görmek için TR biletimi aldım ve gittim. 15 Aralık günü yaklaşık 4 ay sonra geri döndüm. Dönerken "New York / Manhattan" tarafında bir iş buldum ancak teklif ettikleri maaş new york yaşamında asgari bir hayatı sürdürmek için kötü olduğu için kabul etmedim. (Sürünmek değil / daha beteri) Daha sonra Tampa / Florida'da bir iş fırsatı çıktı ancak orada da ingilizcem kötü olduğu için anlaşamadık. Bu arada yıl başına doğru TAMPA'ya gittim ve oradan da yılbaşını bir arkadaşımın yanında girmek için Miami'ye gittim ve dün itibariyle kürkçü dükkanı New Orleans'a geri döndüm. Evet dün itibariyle "Cicim Ayları" bitti "Wellcome to Real Life" moduna geçtim artık. Şimdi bir iş arıyorum, hayata başlamak için (şimdi insanlar düşünecek bu 1 yıllık süre zarfında niye çalışmadın diye ama ben kaçak göcek çalışmak istemediğim için çalışmadım / yukarıda belirttim şanslıydım ve hayatımı geçindirmek derdim yoktu) / ama birikimlerim bitti ve artık çalışmayalım. Tabii yine düşünenler için belirteyim. İngilizcem kötüydü keşke çalışsaydın diyeceksiniz ama bu süre zarfında "Bir kilisede ve new orleans kütaphanesinde özel bir kurumdan" ingilizce dersleri aldım , evet geliştirdim ama sonuçta "çalışmadan - sosyalleşmeden" iyi seviye de ingilizce öğrenmek zor yada ben öğrenemiyorum. New Orleans garip bir yer, hem çok güzel (tatil için) hem de tehlikeli bir yer. Mesela yılbaşı için Miami'de olmasaydım yılbaşı günü 15 kişinin öldüğü - 35 kişinin yaralandığı yerlerde olacaktım. (Ölen insanların toprakları bol olsun, çok üzüldüm.) Kısmet o kötü eylem olduğu saatte orda olur muyum bilmiyorum ama böyle bile baktığımda şanslıymışım diyorum. (Tüylerim diken diken oluyor.) Burada insan zaman zaman korkuyor, bu benlik bir şey olabilir bilmiyorum ama 1 yıllık süre zarfında sosyalleşmek için büyük adımlar atmadım. Fırsat yakaladığımda güvenli hissettiğim anlarda yaptım. Örneğin: Kursa gittiğimde - kursa gelen arkadaşlar ile iyi arkadaşlıklar kurduk ve fırsat oldukça onlarla zaman geçirdim. Onun dışında bizim bağdat caddesine benzettiğim (Yanından geçemez ayrı konu ama güvenli bir alan ve local peopların olduğu bir yer diyeyim) "Magazine St." gidip kahve içtim , baristalar ile small talk yaptım onun dışında tecrübem "Mardi Grass" zamanı çok güzeldi mutlaka Amerika'da yaşayanların görmesi gereken bir organizasyon ama orda bile ciddi güvenlik problemleri olabilecek sıkıntılar var. Bu geçitleri güvenli caddeler de izlemeyi öneriyorum." Onun dışında "Jazz Festivali" tecrübe ettim. Müthiş bir organizasyon... Onu da şiddetle öneririm. Şimdi nerden geldim buraya ya Uzun zaman sonra 4 ay Türkiye kaldıktan sonra ilk defa bir şeyler karalıyorum ama sanki böyle içimi dökmüş gibi hissettim Neyse toparlayayım 06 Ocak itibariyle geliri çok kötü olan "LYFT" ile hayata tutunmaya başlıyorum. En azından oryantasyon döneminde para kazanacağım. (Şimdi diyeceksiniz ne oryantasyonu - 1 yıl geçmiş / ben dediğim gibi şanslıydım 1 yıllık süre tatil oryantasyonu gibi geçti / acı gerçekleri gördüm - gözlemledim - şimdi hissetme zamanı) İngilizce hocama bir mail attım, Network'ü geniş olduğunu düşünüyorum , iş konusunda belki yardımcı olur diye, bakalım... Daha sonrasında asgari bir şeyler arayacağım. tabii nasıl arayacağım, fırsatları nasıl kovalacağım bilmiyorum, araştıracağım. Çok zor 1 yada en kötü 2 yıl beni bekliyor. Tutunabilirsem devam ederim, tutunamazsam Türkiye'deki o güzel hayatıma geri dönerim.
Zaman zaman hala TR'ye mi dönsem diyorum, sonra diğer iç ses, saçmalama o kadar bekledin , başkalarının hayalini kurduğu , yıllardır beklediği green card elinde dur sabır et diyor. Kararsızım, zor , kolay olmayacağını bilerek geldim. bunu da başka başlıklarda yazmıştım ama olmuyor zorlanıyorum. Bu arada 2 tane yaptığım iş görüşmesinde şunu gördüm. Hepsi sürünmeni - acı çekmeni - sabır etmeni - TR tecrübelerimi , her şeyi unutmamı ve kepenk indirmemi bekliyorlardı. Hatta fazla duygusal buldular beni. Sürünmek istemiyorum dememi duygusal buldular. Çok ilginç geldi. Aslında saygı duyuyorum bu isteklerine ama 20 yaşında değilim ya 25 yıllık iş hayatımda , bunun 22 yılı kurumsal hayatta geçti ve Fransız, Hollanda , Amerikalı merkezleri olan şirketler çalışma fırsatı ve yakaladım ve büyük tecrübeler elde ettim ve bu süre zarfında Türkiye de oluşturduğum - çok acılar çekerek, çok sabır ederek, gece gündüz çok çalışarak "oluşturduğum hayat standartlarımı" 2 tane yaptığım iş görüşmesindeki izlenimim "sıfırlamamı" bekliyorlar. Kafam karışık belki de öyle yapmak lazım. 20'li yaşlarda olsaydım belki de bu zor olsa da bir hedef uğruna bu acıları çekebilirdim diyorum... neyse ordan oraya gire gire yazdım... okuyanlardan şimdiden özür dileyeyim, içimden gelenleri yazdım. kimseye yararı olmayacak şeyler oldu
Umarım Allahım bana eskiden olduğu sabrı yine verir de hayata tutunmak için çok çaba gösteririm, yoksa herkesin hayalini kurduğu bir şeyi elimin tersi ile bırakmak zorunda kalacağım... Dünyanın sonu değil, en azından gönül rahatlığı ile denedim olmadı diyeceğim bir hayat tecrübesi olacak. İnsan illaki her şeyi başaramaz yada her yere uyum sağlayamaz diye düşünüyorum. Önemli olan denemek ve mücadele vermek. Mücadeleye devam...

Her gün güneş yeniden doğar, her gün yeni umutlar doğurur... Amerika yada dünyanın neresinde olursa olsun, mücadeleye devam eden Sevgili Türkiyeli dostlarım, umudumuzu kaybetmemek dileğiyle... "Ayağınıza taş değmesin."

@Mr-Yavuz koskoca yazdıklarımda 2 tane anlamlı cümle olsun "Mesajınıza canı gönülden katılıyorum."

Saygı ve Sevgilerimle...

@sobrero Ağzına ve ellerine sağlık. İnşallah her şey, her geçen gün daha iyiye gider. Kötü günler geride kalmış gibi hissettim. (Kötü demeyeyim de , rahat olmadığınız) İnşallah bundan sonra süper olur.

Yazdıklarına şaşırmadım, Amerika da hayat öyle herkesin tahmin ettiği gibi mükemmel bir yer değil. 2 Kere gittim, 1 tanesi tatil, bir tanesi hasta ziyaretiydi ve Amerika'ya tecrübe etme şansı yakaladım ve "Mükemmel" bir yer değil, Özellikle "İspanyolca" konuşanların sayısını görünce hayal kırıklığına uğradım. Tabi herkesin yaşadığı tecrübeler çok başka. Bu tecrübeler de "Eyaletten eyalete, yaptığın iş'ten işe, şanslı olup olmadığına, tanıdık olup olmasına, giderken ilk finansman için birikimine" Vb. etkenlere göre değişiyor. Özetle daha gitmeden temelli gidecek olan (Ben dahil) herkese tavsiyem yapabileceğiniz ne hazırlık var ise bugünden temellerini atmanız ve gitmeden önce aşağıdaki maddelere dikkat etmeniz; (Tabii benimki naçizane kişisel öneridir)

1. Eyaletler hakkında maksimum bilgi edinme ve buna göre yaşayacağınız yeri seçme
   a) Hava Şartları, (Hastalık vb. şeylere etkisi var.)
   b) İş imkanları , nüfus yoğunluk durumların incelenmesi, Ev kira maliyetleri Vb.
   c) Vergi Durumları (Beyaz yada Mavi yaka Ticaret yapmak hiç fark etmez, önemli bir konu)
   d) Çocukları olan aileler için okul imkanları hatta burs vb. araştırma
2. Gider gitmez hızlı kararlar almak zorunda iseniz bu kararları oraya gitmeden üzerine düşünmek ve olası yaşayacaklarınızı senaryo etmenizi öneririm, Biz Türk'ler "Deveyi yolda güderiz, hele bir gidelim, hallederiz, yaparız" gibi düşünmeden adımlar atmasını severiz. Bu adımlar hayatınızı zorlaştıracaktır. Örneğin; ilk 3 ay iş bulamama, hadi iş buldunuz yeteri kadar gelir elde edemediniz, birikimin buna yetecek mi? İngilizceniz kötü ise olası İngilizce kurslarının araştırılmasını, hatta emin olmamak ile birlikte ücretsiz kursların araştırılması, İngilizce bilmeden hayati idame ettirmek çok zor olacaktır.
3. gider gitmez ve öncelik araba almak ama burada hızlı karar verip de maddi - manevi yıpranmamak için emin olarak araba almak,
4. Evet araba önemli ama bence ilk öncelik sigorta olması gerekir diye düşünüyorum. Allah korusun başınıza bir şey gelirse ciddi hastane masrafları çıkabiliyor. (Poliçe kapsamlarını iyi anlamak ve buna göre karar vermek de ayrıca gerekiyor.)
5. Tahmini bir bütçe yapma ve ilk 6 yada ilk 12 aylık periyot için olası karşınıza çıkacak sürpriz masrafları şimdiden belirleme , (Örneğin; 2. El araba aldınız hiç hesapta yokken masraf açabilir. Yaşayan tanıdıklarım var.) - Aylık nakit akış tablosu hazırlamak ve buna göre harcamaların kontrol altında tutulması,
6. Kenarda köşe de , banka da "Yedek Akçe" ayırmak, Örneğin; Allah korusun acil bir dönüş için "Uçak Bileti" kadar, yada bir süre işsiz kaldınız en azında bir kaç aylık sizi idare edecek bir tutar,
7. İsteğe bağlı olarak "İspanyolca" öğrenmek
8. Amerika'da bazı şeyler gerçekten çok ucuz, gereksiz alışveriş den bir kaç ay kaçınmak gerekiyor. (Örneğin; Yeni Telefon, 1,5-2 aylık market masrafınız kadar)

Not: Kredi puan konusunu hiç girmedim, sanırım Amerika'da yaşamaya devam edecek herkesin en önemli problemi olacak, umarım hızlı bir şekilde kredi puanı oluşturabilirsiniz. Kredi Puanı konusunu çok araştırdım ama doğru dürüst bilgi edinemedim. Sistemin ne olduğunu biliyorum ama bizim hiç bir anlamı olmayan "Findeks" gibi düşünmemek gerektiğini gördüm. Puan iyi olursa finansal olarak düşük maliyetlere kredi alacağımızı biliyorum, puanın kötüyse vadeli satın alımlarda (Ev ,Araba Vb.) ülkemize göre küçük görünse de ciddi faizler ödeyeceğiz. Evet paranın değeri var ama o maliyetin de bir karşılığı var.
Yukarıdaki yoruma katılıyorum. Youtube yada başka mecralar da her izlediğinize inanmamanızı önermekteyim. Amerika öyle RÜYALAR ülkesi değil evet "FIRSATLAR" ülkesi, umarım fırsatları değerlendiririz. Amerika'ya ben dahil gidecek herkesin "önce bilinç sonra şans" yanında olsun..

Zaten herkesin bildiği şeyleri yazmış olabilirim, İçimden geldi yazmak istedim.
Saygı ve Sevgilerimle,

Umarım bir gün gelir gerçekten tecrübelerimi bende anlatırım..

Yukarıda yazılan her şeye kesinlikle katılıyorum. Özellikle sevgili @erenotti kardeşimin sözünü bir süredir çok kullanıyorum. (TR'de hikayemi anlattığım hemen hemen herkese söylüyorum.) Benim tecrübem, yukarıdaki arkadaşların yazdıkları gibi katkı sağlamayacak ama bende yaşadıklarımı & hissiyatları mı & kararsızlıklarımı & içimden gelenleri yazmak istiyorum. (Filtre olmadan)

Yaklaşık 9,5 ay Amerika'da kaldım. Ağustos sonuna doğru TR'ye geldim. Kasım ortası yada Aralık gibi tekrar döneceğim. (Mecbur döneceğim.) Türkiye'de "Direktör" pozisyonunda çalışıyordum. Çok iyi bir "işi , iş ortamını , arkadaşlarımı, iyi bir maaşı, iyi yan hakları (Özel sağlık, Araç Vb.)" bıraktım ve Amerika'ya geldim. 22 Yıldır aynı işi yapmanın can sıkıntısı nedeni ile bu kısma çok takılmadım. Pişman değilim o anlamda. Yaptığım işin Amerika'da karşılığı var ama çok iyi derece de İngilizce 'ye ihtiyacım var. Bunun için sabır etmem gerekiyor. Bunu zamanla aşacağımı biliyorum, sancılı olacak ama olacak.! Maddiyat önemli hem de çok önemli! Hayatımı idame ettirmek için, vasıfsız bir iş olsa da maddiyat kısmı bir şekilde çalışır atlatırım diye düşünüyorum. (Karın tokluğuna hayat)
Asıl benim için önemli olan "Maneviyat" önceden de bu kısma belki bu başlıkta, belki başka başlıkta değinmiştim. Bu süre zarfında tek sıkıntım "Aile hasretim ve yakın arkadaşların eksikliği" oldu. Beni çokkkkkkkkkkk yıprattı. Çok ağladığım zamanlar oldu. Mesela bir bayram sabahı çok ağladım. Ailece yapılan o bayram kahvaltısının - sofrasının değeri çok başkaymış yaa... Tamam bundan 25-30 sene önce insanlar daha kötü bir teknoloji ile iletişim kuruyorlardı. O zamanlar ne hissediyorlardı tahmin bile edemiyorum. Belki de o görüntülü görüşme yok diye az etkileniyorlardı. (Çok mantıklı bir yorumum yok.) Ailem kahvaltısını yapıyor, güzel güzel sohbet ediyorsun. Kahvaltı sofrasını bile göstermemeye çalışıyorlardı, canım çekmesin diye. (Kahvaltıya bak: Muhlama (mıhlama-kuymak / biz muhlama deriz) , Çengelköy orta fırın simidi, sucuklu yumurta, su böreği, patatesli börek, peynirler vs vs.) tamam Amerika'da artık Türk malı yada damak tadımıza uygun çok şeye ulaşıyorsun ama inceliğe bakar mısınız. Yaaaaaaaaaa ne olacak gösterin sofrayı diyorum, benim canım çekmez diyorum. (Yalan çekmez mi yaaa o muhlamaya ekmek bandığını düşünmek bile etkiliyordu beni) neyse konuşuyorsun her şey süper, konuşma sırasında kimi zaman gülüyorsun, kimi zaman üzgün oluyorsun ama görüntülü konuşmak bir nimet ya. Ama telefonu kapattığında "karşındaki duvara , karşındaki monitöre bakıyorsun ve YALNIZ'sın. güzel 10 dk konuştun, hasret giderdin, ama sonuç "YALNIZ'sın yaw!!!!" o boş odaya bakıyorsun ve nedensizce bir süre ağlıyorsun. Ağlamak iyi oluyor, insanı rahatlatıyor. Erkek Adam ağlar! sonra kendi iç sesinle yalnız yalnız konuşmaya başlıyorsun. "Ulan diyorsun neden geldim? TR'de çok güzel bir hayatım vardı neden bozdum? ne işim var burada? Çekilir mi bu hayat? vs vs... sonra diğer iç ses devreye giriyor "dur olm yaaa, saçmalama sabır et olm, bu hayatı yaşamak için kimler nelerden vazgeçti de geldi, Sonra planların aklına geliyor, hayallerin aklına geliyor.. "Sonra o iki iç ses de susuyor. Kafanı kaldırıyorsun "YİNE DUVAR" , tamam ağlamıyorsun ama Duvar yada Monitör ile ilişkilerimi güçlendiriyorum. Sonra çık dışarı, bir hava al, kahve içi diyorsun kendine... hem iyi - hem kötü hissettiğin bir gün yaşamaya devam ediyorsun...

Neden anlattım. Ben tüm hayatım boyunca "Aile" ile yaşadım. Aile'min hep merkez noktasında oldum. (Aile yapısı ve mecburiyetler gereğince) dolayısıyla onlar bocaladı, ben bocaladım. Şimdi bana sürekli diyorlar TR'ye sakın dönme git hayatını yaşa, kendi hayatını kur diyorlar ama TR'ye geldiğimden beri Amerika'yı bir kere düşünmedim. Düşünmedim derken kötü anlamda demiyorum, benim şanssızlığımdan AOS sürecim uzun sürdü, hem güzel hem de garip bir şehirde yaşadım. Özetle , diger GC kazanan arkadaşlar gibi, aylarca TR'de hazırlık yapma şansım olmadı. (Maddi-Manevi hazırlık) Mecbur GC'yi almak için erken den Amerika'ya gittim ve aylarca bekledim. Bu süreç insanı yoruyor. O nedenle TR o kadar özlemişim ki Amerika'yı düşünmüyor ve özlemiyorum. Tabii bunlar benim yaşadığım bana özel tecrübeler. AOS yapan diğer arkadaşlar bu kadar uzun beklemedi. Buda bizim kısmetimiz ve yaşamamız gereken süreçmiş diye düşünüyorum. Neyse ana konuma geleyim. Bazen yine o 2 ses kapışıyor kendi aralarında bende hangisi galip gelecek bilmiyorum ama şunu biliyorum. O kadar para harcadım, o kadar zaman harcadım, o kadar emek verdim. Amerika'ya geri dönüp deneyeceğim. Umarım biraz hissizleşirim (Zor / fazla duygusal adamım) yada Aile hasretini biraz bastırırım. İnşallah zamanla Aile hasretim azalır. Umarım içimdeki kapışan o 2 ses'den Amerika'da tutunmayı öğütleyen ses ağır gelir Elimden geleni yapacağım. Olmaz ise dünyanın sonu değil...

Not: 22 senelik aralıksız iş hayatından sonra 9,5 aylık boşluk bana çok güzel geldi. Kafamı dinledim Zaman zaman gezdim. İş hayatımın son bölümlerinde de (son 1-2 yıldır) onu benimsemiştim. Tek bir hayatımız var ve çok da üzülmeye değmez. son dönemler de TR'de çok söylerdim. Ne yapalım üzülüp, üzülüp kanser mi olalım? GC için aldığım kararlardan pişman değilim. Yaşayıp göreceğim.... Hayat ne yaşatırsa yaşatsın kabul edeceğim ve yaşayacağım. (Kabul derken o anlamda değil, ben kadere inanmam , kaderin kendi seçimlerimiz ile olgunlaştığını, kendi seçimlerimiz ile oluşan yol ayrımları ve yeni yollara inanırım.) Tek bir hayatım var... Amerika yada TR'de fark etmez. "Tek Bir hayat" neden mutlu olmayalım? (Maddi anlamda demiyorum - Manevi Anlamda)

Sevgi ve Saygılarımla....

42 Yaşından sonra Amerika'ya taşınmak için her şeyi geride bıraktım ve geldim. Klasik oluyor belki ama gerçekten iyi bir hayatım vardı... Tüm zorlukları gelmeden önce yaklaşık 1 sene boyunca bu forumu okudum. (Youtube ara sırada baktım - oradaki bazı şeylerin bir kesit ve/veya zaman zaman tam anlamıyla bir yansıtma olmadığını gördüm.) Her kişinin yada Aile'nin farklı farklı tecrübeler den geçtiğini gördüm. Aslında Doğup büyüdüğümüz ülkemizde de aynı süreçten geçmiştik. (Aile Bağları-Eğitim-Sosyal Çevre-İş Çevresi-Gelecek Planlamaları) Aslında tecrübeliydik diye hep düşündüm. O kadar hazırlamıştım ki kendimi, çünkü 1 yıldır forumu okuyordum. Ülkemde çok çalıştım - çok çaba göstermiştim ve kendimce başarılıda olmuştum. Bu nedenle buraya gelmeden yaşayacağım "Geçici" sorunlarla baş edeceğime - stresi ve gelecek kaygısını iyi yöneteceğime ve başaracağıma çok inanmıştım. Özetle iyi hazırlamıştım kendimi. Ama işin aslı öyle olmadığını buraya geldikten ve 6 ay sonra (Hala GC almak için bir bekleyiş, çaba ve sabır evresindeyim.) "Kendi Özelimde" daha iyi anlıyorum. Dünyanın neresinde olursa olsun insanın kendini iyi tanıması gerektiğini öğrendim. Ben aslında kendimi iyi tanımıyor muşum. Yaşayacaklarımı olasılıklar içerisinde bir den fazla projeksiyon hazırlayarak çalışmalar yapıyorum hangi çalışmayı yaparsam yapayım ve/veya neye hazırlık yaparsam yapayım "AİLEME ÖZLEMİ" bir yere konumlandıramıyorum. Yada başa çıkamıyorum diyelim.. Ne yapacağım bilmiyorum.. Düşündükçe kafayı yiyorum... Her şeye hazırlıklıyım ama Aile Özlemine Bu düşünce yiyip bitirecek beni...

Türkiye'de bırakamadım bu düşüncemi

Neden yazdım bilmiyorum hem içimi dökmüş, hem de bu iletiyi bir gün birileri okurken şunu unutmasın. Dünyanın neresinde olursan ol hayatını yaşamayı hak ediyorsun. Başarmamak için hiç bir neden yok. Sadece "Çaba" eskiden gösterdiğin gibi onu göstereceksin. "Zaman Zaman düşüp ayağa kalkmasını bilirsen yolun sonunun ışık olduğunu göreceksin."

Bu mesajım benim gibi AİLE bağları çok kuvvetli birilerine olsun "Umarım Aile Özlemine" bir çare bulursunuz , diğer sorunları bir şekilde çözüyorsunuz...

Saygılarımla...

@erenotti Çok şükür hikayenin sonu güzel bitti... Tebrikler... Stresli zamanların sonuna geldik. Bundan sonra yeni ve güzel bir hayat inşa etmek için her şey senin elinde. Araştırmacı kişiliğin , geçmişteki tecrübelerin , dost canlısı duruşun , iyi niyetliliğin , yardımseverliğin , profesyonel düşünce reflekslerin ile gelecekte güzel kapıların sana açılacağına canı gönülden inanıyorum.

Yaşadığın tecrübe ve değerlendirmene bende kendi düşüncelerim ile eklemeler yapmak istiyorum.

Tatil amaçlı yaptığın masrafları kenara koyduğumda (Bir Amerikalıdan daha çok ülkeyi gezdin. / muhtemelen ileride bu kadar gezmeye vaktin olmayacaktı öyle de bakınca yine yerinde ve doğru bir karar) AOS için yapılan masraflar bence ciddi bir meblağ tutuyor. 2023 yılında yazdığım bir yorum vardı. ben o bütçeyi özellikle "AOS" için yazmıştım ve insanlar yanlış anlamıştı. Ooooo o kadar masraf mı olur vs vs diyerek fikirlerini beyan etmişlerdi ama 9,5 aylık tecrübemde %100 olmasa da haklı çıktığımı , kendi iç dünyamda görmüş oldum.

Amerika barınma - konaklama - yeme-içme - ulaşım vb masraflar hiç öyle hafife alınacak rakamlar değil. Klasik yorum ama yaşadığın şehir ve eyalete göre farklılık gösterecektir. Bence Amerika ucuz değil. (Tek seferlik alınan telefon TR ile kıyaslandığında ucuz. Yada evet uzun vade bir arabaya sahip olmak ucuz ve kolay ama hayat bu 2 harcama kaleminden ibaret değil.) Bu yorumda Allah göstermesin Sağlık giderlerine hiç yorum yapmıyorum. Benim Amerika'da en çok korktuğum harcama gideri bu kalem ve "AOS" Amerika'da halihazırda, her hangi bir nedenle yaşayan -ikamet eden insanlar için süper! bir yol. Maddi ve zaman sıkıntısı olmayanlar için yine süper bir yol! Ancak Türkiye'de yaşayan ve DV kazanan için son çare sepette duran bir yol olmalı. Bu yorumum "vakti olmayan ve/veya maddi olarak sınırlı bir bütçeye sahip" olan (Benim gibi) insanlar için geçerlidir. Ve öyle bir ofis seçmelisin ki her şey çok hızlı olmalı. (Tabii biraz da şansın olmalı) Aksi taktirde Amerika'da aylık ödemen gereken sabit giderler haricinde her gün 3-5-10-20-30 USD harcaya harcaya elindeki birikimin ciddi olarak eriyor.. Ben şanslıydım bu süreci babamın yanında geçirdim ve maddi giderlerim daha az oldu ama beni yine de etkiledi.

Ama samimiyetle belirtmek istiyorum ki. Bende @erenotti gibi uzun süre bekleyeceğimi bilseydim. TR'de işime devam eder , dosya taşımak için gayret - çaba ve emek gösterir ve dosya taşıyarak Green Card'ımı almak isterdim. Sonuçta işlem bittiğinde Amerika'ya girmek için de sağlık raporunun süresi kadar elimde zamanım olurdu. Daha sonra giderdim 1 yada 1,5 ay Amerika'da yaşardım. Fiziksel olarak Green Card'ımı , SSN'nimi , Ehliyetimi , Kredi kartımı alır tekrar ülkeme döner ve yine geleceği planlamak için "yeterli bir zamana sahip olurdum ve maddi olarak min. zarar/gider ile geleceğimi planlardım." Bunlar 9,5 aylık Amerika tecrübem sonrası düşündüklerim. Katılan olur, katılmayan olur. Herkesin tecrübesi kendisine mantıklı geliyor...

Sonuç olarak: "AOS" yapmayı gelecekte düşünen arkadaşlar, lütfen planınızı iyi yapın. Hatta AOS İÇİN OFİSİNİZİ İYİ SEÇİN. Planınızı iyi yapmanıza rağmen öngörülemeyen sıkıntıların sıkacağını , bu sıkıntıların maddi ve zamansal sonuçlar doğurabileceğini , bazı şeylerin bu ülkede yavaş olduğunu , bu yavaşlığa kendinizi buraya gelmeden hazırlamanız gerektiğini bilginize sunarım...

AOS yapan forumun değerli üyelerine, Allah kolaylık versin. İnşallah her şey planladığınız ve en güzel şekilde sonuçlanır...
Syg...

@ATS16 Ağzınıza sağlık aslında özetlemişsiniz. Küçük eklemeler ile katkı yapayım. @tyler_neft AOS süreci "İşlemler-prosedürler her şey aynı" (*) burada değişken durum kişinin kendisi ile alakalı durumları ifade ediyor. Demek istediğim şu: Tecrübeler - Kişiden Kişiye - Eyalet ve/veya Şehir - Kişinin Türkiye'de geride bıraktığı hayata (Sosyal Durum-Aile Bağları-İş Dünyası-Maddi İmkanlar Vb.) göre değişkenlik gösteriyor. Bu tarz durumları AOS başlığında yada farklı durumlarda samimiyetçe ne düşündüysem yazdım. Dolayısıyla kendi özelinizde kendiniz karar vermelisiniz. Örneğin: Lütfen yanlış anlamayın ama 90 gün kuralını bu @erenotti sağ olsun çok net şekilde araştırdı - buldu ve forum ile paylaştı. Kaldı ki ben 90 gün kuralının diğer vize türleri için olduğunu (düşündüğümü) açıkça beyan ettim. Dolayısıyla buradaki tüm iletileri acaba okumadınız mı sorusunu aklıma getiriyor? Yada benim de zaman zaman yaptığım şekilde yine emin mi olmak istediniz? Yanlış anlamayın dememin sebebi aman bir tartışma konusu olsun - bana cevap verin anlamında değil durum saptaması yapmak adına yazmak istedim. Yanıt verirseniz ben buna zaten yanıt vermeyerek konuyu uzatmam. (Umarım ne demek istediğimi anlatabilmişimdir.) Ben forumda bildiğim konularda emin - bilmediği konularda ise daha temkinli yaklaşıyorum. 90 gün kuralı benim için artık tartışmaya açık bir konu değil. Ben o yaklaşımın doğru olmadığını kabul ettim. Dolayısıyla 05 Kasım'da ülkeye girdim. CS Numaram Aralık ayında "Current" oldu ama en azından 1 ay bekleyeyim dedim, daha sonra araya noel tatili vb. şeyler gireceği için daha rahat olurum mantığı ile işlemleri Ocak 2024 başlatma kararı aldım. Dolayısıyla 90 gün beklemeden işlem başlattım. Önümde koca yıl olmasına rağmen bu kararı almamın nedeni aklıma gelen 55K kota nedeni ileydi. (90 gün bekleyebilirdim.) Dolayısıyla içim rahat olsun , ben yine bekleyeyim derseniz tahmini CS No current tarihini tahmin ederek önceden bir giriş yaparak planınızı yapabilirsiniz. Sürecin 2-3 ay içerisinde sonlanmayacağını kendi tecrübemden gördüm. Ben Ocak'ta dosyamı gönderdim. Şubat ayında parmak izi verdim. (Şubatın başında gibi) aradan 4 ay geçmesine rağmen dosyada başka bir hareket olmadı. Ama yakında zamanda gördük ve mutlu olduk ki: Los Angeles'da bir arkadaşımız benden daha geç başlatmasına rağmen yanlış hatırlamıyorsam 3 ay içerisinde aldı. (Yakın iletiler önceki sayfalarda görürsünüz zaten)

Yukarıda (*) koyduğum kısmı da burada açıklayayım. (Tam açıklama olmayacak ama)
Dolayısıyla AOS sürecinde Sağlık raporu alacakmısınız? Cvp: Evet Yani mecbur

Aşı yaptıracak mısız? Cevap : Evet.

Tüm aşılar mı? Cevap: Bilmem doktor değilim bir standart yok. Bu kısma ekleme yapayım. Ben gidip antikor testi yaptırdım ama UNGANLAR'ın aşı listesi ile antikor testleri örtüştüremedim çünkü bazı aşılar Türkiye'de yoktu. Doktor'dan bununla ilgili bir cevap da alamadım. Peki ne yaptım: Bir arkadaşımız bu forumun önceki sayfalarında yazmıştı. Ben Türkiye yerine burada geldim yaptırdım dedi. .......... USD ödedim dedi. Başka bir arkadaşımız da ona benzer cevap verdi. Hatta daha ucuza yaptırmıştı Vs Vs. Bende o cevabı aldım kendime uyarladım. (Belki basite kaçtım - belki de riski azaltmak istedim.) Dedim ki: ANKARA'da ortalama aşı fiyatları yazıyor, hangi aşıları yapacaklarını bilmiyorum. Amerika'da yaptırırım kararı aldım ve hiç uğraşmadım doktor ne istiyorsa yaptı. Hatta bir aşıyı yapmadı daha sonra dan fark ettim ama ortalığı karıştırmamak için sormadım ve 600 USD tuttu, küçük bir indirim ile 575 USD'ye hallettim. (Bunu önceki deneyimlerimde yazdım.)

Hazırlanacak evraklarda diploma Apostil şart mı? Cevap: Bildiğim kadarıyla hayır ama riske atmamak için ben hem apostil - hem yeminli tercüme yaptırdım.

Askerlik ile ilgili evrak sunulacak mı? Cevap: Evet sunulacakmış - ben bunu unuttum. Avukatım askerlik ile ilgili benden bir bilgi almadı. (Ben konuya vakıf olup bilmeliydim hatayı ben yaptım - karşıma çıkarsa sonucuna ben katlanacağım.)

I-485 formunda 61. Soruya yanıt: Avukatım yanlış yapıyordu. Yine sağolsun forumun değerli üyelerinin yazdığını okumuştum (Emin değilim ama Koray Bey yada Eronotti Bey olabilir) ama kaçırmıştım. Son saniye avukata bunu değiştirmesini rica ettim. (Avukat değiştirsek de olur - değiştirmesek de olur dedi ben değiştirmesini rica ettim. Eski tecrübelerde gördüğüm üzere tekrar mülakatta karşıma çıkacaktı.

Parmak izi randevusu: CODE-3 konusu - Hatırlamıyorum ama bir arkadaşımız bu nedenle GC alamıştı. Sağolsun o tecrübesini yazdı. Lütfen eski iletilerden bulun ve okuyun.

birth certificate almak gerekiyor mu? Cevap: Evet, Konsolosluktan gelmeden önce randevu aldım ve o işi gelir gelmez hallettim. Sonraya bırakmadım çünkü konsolosluk her yerde yok ve buna bir daha zaman ayırmak istedim. (İyi ki de öyle yapmışım. New Orleans - Houston arası yaklaşık 6 yada 6,5 saat - Uçak ile direkt houston uçmuştum 1 gece konakladım ertesi gün randevum o tarihe almıştım ve 1 saat içerisinde halletim.)

En önemli kısım her senenin deneyimler farklı olabiliyor ama AOS başlattığınız ofisin performansını önceki yıllardan araştırmanız ve buna göre hareket etmenizi öneririm. Mesela benim burada bir tercih yapma şansım yoktu. Ofislerin çalışma durumunun yavaş - yada hızlı olduğunun farkındaydım ama ben New Orleans gelmek zorunda olduğum için burada işlemleri başlatmak zorundaydım. Bu ofisin yavaşlığını yada hızını bilmeden bu riski satın almak zorunda kaldım. Neden mi? 1. Birikimim az olduğundan burada babamın yanına geldim. (Aslında ilk planlarım arasında yoktu) 2. Yeterli ingilizcem olmadığından oryantasyon sürecini başka bir yerde geçirirsem çok zorlanacağımı bildiğim için bu kararı aldım daha doğrusu riski satın aldım.

AOS başlayınca Turist vizesi uzuyor? Çalışma İzni? Cevap: vize durumunu bilmiyorum. (Süresel anlamda oluyor ise bilmiyorum - Tecrübeli arkadaşlar yanıt verecektir.) Sadece şunu biliyorum AOS süreci "Olumlu yada Olumsuz" sonuçlanıncaya kadar vize durumunuz Stabil oluyor. (Ülkede Legal kalmış oluyorsunuz) Dolayısıyla Ülkeden durum sonuçlana kadar bildiğim kadarıyla çıkamıyorsunuz.
Ben I-485 ile birlikte "Seyahat İzni" ve "Geçici Çalışma İznine" başvurdum henüz bir gelişme yok. Dolayısıyla buda başvurduğunuz office ile alakalı olabilir.

Sağolsun @ATS16 son paragrafta aslında yazmış sadece ekleme olsun. AOS Dosya taşımaya göre daha basit bir yöntem, dosya taşıma daha zahmetli ama daha sonuç odaklı. Örneğin 50 ülkeye mail atarsınız - takip edersiniz - defalarca mailleri tekrar edersiniz - o arada Schengen vizesi vs almak için uğraşırsınız yada maddi gücünüz yetiyorsa eğitim vizesi vb. yöntemler denersiniz şu net ki "Daha az maliyetli ve sonuç odaklı" - Tabi taşıyabilirseniz. AOS ise Maddi ve Manevi olarak daha yorucu açıkçası. Yine örnek ile açıklayayım. Maddi olarak yeterli bir birikimimim olmaması beni bu süreçte çok etkiledi ve hala etkilemeye devam ediyor. Ama 6 aylık sürecin bende artısı şu oldu. "Kendimce inanılmaz bir tecrübe yaşamamı sağladı." Eski yazdığım yazılardan birinde bir bütçeden bahsetmiştim. Oradaki rakamlar bazı arkadaşlara abartı gelmişti ama öyle olmadığını görmüş oldum. Çünkü 2022 yılı ile 2023 yılında hatta 2024 yılında Amerikanın git gide yaşanan artışlar ile öyle ucuz bir ülke olmadığını gördüm (2022 yılında geldim.(Tatil amaçlı değil) 2023 Haziran Ayında geldim,(Tatil amaçlı) son gelişim 2023 Kasım ayı) ve tecrübe ettim. (Bu bütçe dediğimiz şeyler - eyaletten eyalete ve şehirden şehire en önemlisi Kişiden kişiye değişir. Örneğin: ben Oda kiralamam, yada 1+0 , 1+1 evde oturamam dersin bam başka rakamlar çıkar - ben merkezde oturacağım dersin bam başka rakamlar çıkar. Ben yemek yapmam dersin her gün dışarıdan yersin bam başka rakamlar çıkar , ben 10 yıllık arabaya mı bineceğim dersin bam başka rakamlar çıkar , Kimisi otobüs - metro kullanacağım Vs der..) Mesela burada 3-5-10-20 USD harcaya harcaya her ay birikimim gidiyor ve çalışamadığım için (Resmi olarak - Gayri resmi tercih etmedim kendimce nedenlerimden dolayı etmeyeceğimde) bu bende ciddi endişe yaratıyor. Dolayısıyla hayatımı buna göre yaşıyorum.

Ben 22 yıllık aralıksız iş hayatımdan çıktım ve AOS hem bir tatil, hem bir arınma, hem de kafa dinleme olarak gördüm. Ben %100 Green Card alamayacağımı bilerek risk alarak , kolayına kaçtım. Gerçi kolay dersem hata ederim Türkiye'deki tüm düzenimi bozup - sıfırlayıp geldim kolay değil zor oldu. Her şeyden önce Ailemi bırakıp geldim benim açımdan en zoru bu oldu. (Para - İş - Statü - Vs önemli ama benim için öncelik değil) Dosya taşıma ile uğraşsaydım belki daha çok emek verecektim ama daha sonuç odaklı olacaktı ve daha az maliyetli olacaktı. Zaten turist vizem cebimdeydi en son çare AOS tercih edebilirdim. AOS Baştan tercih ettim. Ankara'nın performansını görünce çok doğru karar vermişim.!!!! (Üstad söyledi ve Green Card süreç literatürüne girdi ve yıllarca herkesin dilinde olmaya devam edecek. Ankara'ya Güvenmeyin!!! - Umarım gelecekte değişir bu durum - Kimden bahsettiğimi biliyorsunuz iyi ki varsın! Senin gibi forumun diğer değerli üyeleri de iyi ki var! onları söylemeye gerek yok - her başlıkta görüyoruz yardım sever insanları - Forumu değerli kılan da bu zaten.)

Not: Neyse Amerika saati ile sabah 04:01 ve arada saçmalamış olabilirim. Affola Lütfen! Neyse çok çok uzattım toparlamak gerekirse aldığım kararlar açısından hiç pişman değilim. Başka iletiler de çok defa dile getirdim. Tecrübeler kişinin elindeki olanaklar ve tercih ettiklerine göre ve yoluna göre değişkenlik gösteriyor. Önceden bazı iletilerde paylaşmıştım. Şahsi düşüncem, katılmayan olacaktır ve saygı duyarım. "Amerika Dream Yalan!" - Amerika öyle hayaller ülkesi değil - ama Amerika fırsatlar ülkesi gerçekten - Bu fırsatları yakalamak ve hayata geçirmekte kişinin kendisine kalıyor. Herkesi tecrübesi kendisine özetle..

@tyler_neft Lütfen AOS özelinde bu başlıktaki tüm iletileri sakin kafa ile okuyun size zahmet. (Hatta yapmadığım pişmanım, insanız unutuyoruz. Önemli şeyleri kendinize not alın.) Amerika ile ilgili herkesin tecrübelerini aktardığı diğer başlıkları okuyun ve yeni riske atacağınıza yada atmayacağınıza kendiniz karar verin.
Saygılarımla...

@kkaya Merhabalar, Hope Breaker'in ifade ettiklerine ek olarak şunu önermek isterim. Plan bence önemli, dolayısıyla Amerika'da bir akrabanız , bir arkadaşınız var ise başlangıç için orayı tercih edeceğim. (Bu arada bu kişiler umarım çok pahalı bir eyalet yada şehirde değildir. / o zaman maddi bir tutar ile söylediğiniz desteklemeniz gerektiğini düşünüyorum.) derseniz en azından "Oryantasyon" sürecini sıkıntısınız geçireceğiniz karşı tarafa hissettirmiş olacaksınız. Klasik olarak mülakatlar da insanlar "önce Hizmet Sektöründe başlayacağım daha sonra kendi işim olan ................... işini yapacağım diye kısa ve öz cümleler kuruyorlardı." dolayısıyla karşı tarafa hiç düşünmemiş? plan yapmamış? Araştırmamış? olarak giderseniz güvensizlik yaratırsınız. Hope Breaker aslında New York örneği tam da bunun için. New York başlangıç için pahalı bir şehir dolayısıyla siz pahalı bir şehre gideceğinizi ve cebimde yada bankamda 5.000 USD var derseniz bu riskli bir plan olur olası bir problem yaşarsınız. Bence mutlaka ve mutlaka bir şehir seçin ve bu şehri araştırıp ona göre beyan edin.

@ATS16 Çok teşekkürler, ben görene kadar yardımcı olmuşsunuz. Syg.

@MySea her iki cevap için de çok teşekkürler.. Syg.

@MySea Üstad bir şey sorabilir miyim? Türkiye’de gelir var Ok bunu foreign income olarak beyan ediyoruz. Peki bu geliri Türkiye’deki giderler için kullanıyorsak bunun gider kısmıda var mı? Şöyle söyleyeyim: Türkiye’de emekli maaşım var ama bu maaşım Ailemin giderleri için kullanılıyor. Geliyor ve gidiyor gibi düşünebilirsin. Özetle sormak istediğim sadece “Gelirimi” beyan ediyoruz?

Merhabalar, bir şey sormak istiyorum. “TurboTAX” üzerinden hizmet almaya çalışıyordum. Üye olduğumda sorulara yanıt verdim ve şöyle bir şey söyledi ve başka bir yere yönlendirdi. Bir yer de hata mı yaptım bilmiyorum ama son aşamadaki soru şuydu: Amerikan vatandaşı mısın? Bende hayır dedim ve aşağıdaki yanıtı verdi. Bir yerde hata yaptım her halde..

Full Service isn't offered for nonresident tax returns.
If you're not a U.S. resident, or you plan to file Form 1040-NR or Form 8843, you can file your federal and state taxes through the
TurboTax/Sprintax
website.

Yabancı uyruklu kişilerin vergi beyannameleri için Tam Hizmet hizmeti sunulmamaktadır.
Eğer ABD vatandaşı değilseniz veya 1040-NR Formu veya 8843 Formu ile vergi beyannamesi vermeyi planlıyorsanız, federal ve eyalet vergilerinizi aşağıdaki yollarla beyan edebilirsiniz.
TurboTax/Sprintax
web sitesi.

@Emre-Kurtulmuş Emre selam, çok sağol geri dönüş için… 1099 formunu ayrıca vergi beyanı zamanında mı kullandın? Yani sormak istediğim 100 USD’yi de gelirlerine ekledin mi? Yada sen eklemedin, banka 1099 formu ile aslında bunu beyan mı etmiş oldu? Anlamak için sormak istedim. Teşekkürler…

@ayvalik10 abi çok sağol , fırsat bulunca bakacağım…

Merhabalar, saçma bir soru soracağım. Öncelikle vakit ayıranın vaktini çaldığım için kusura bakmayın. Soruma geleyim: Kredi kartımda diyelimki 500 USD - Ödül para birikti. Ben bu biriken tutarı harcamalarda kullanmadım ve “Cash Back” olarak Checkin hesabıma transfer yaptım. Bu tutarı yıllık vergi beyanında bildirmek zorunda mıyım? Daha doğrusu gelir gibi mi düşüneceğim?
Çok teşekkürler… Birde vergi bildirimi açısından en basit bildirim TURBO TAX gibi uygulamalar mı? (Bu kısma yanıt vermesinizde olur, forumda açıkçası aratmadım musait zamanda geçmişte yanıt veren bir arkadaşımız var ise bulurum ve okurum.) Araştırmadan peşin peşin soru sorulmasını kendimde olsam kızıyorum
Syg. Tşk.

@ATS16 Ağzınıza, emeklerinize sağlık. Mutlaka bir arkadaşımıza yazdıklarınızın faydası olacaktır. (Foruma katıldığınız günden beri binlerce mesaj ile zaten sağladığınız katkı ortada / Foruma değer katan ender insanlardansınız.) Bence en zor süreçler geride kalmış, artık güzel anılar biriktireceğiz çok güzel bir hayatı yaşamaya başlamışsınız. Her gününüz bir öncekinden daha güzel geçmesi dileğiyle…
Saygı ve Sevgilerimle…

@Emre-Kurtulmuş biraz once senin referans linkini kullandım… TR’de kendi banka hesabıma transfer yaptım. TR saati ile 09:00 falandı.. Sanırım bir dk içerisinde transfer gerçekleşti… Bu arada senden gelen 30 USD indirim olmasa kötü olurdu.. (Tesekkurler…) Senin indirim ile hemen hemen büyük bir kur farkı olusmadi… Gelecekte ihtiyac olurda tekrar kullanırsam 5 usd masraf + kur farkını unutmazsam buraya yazarım.

@misha90 Merhabalar, çok teşekkürler ancak verdiğim bilgiler çok önemli değil, zaten çoğu kişinin önerdiği yada paylaştığı tecrübelerdi. Sadece dilim döndüğünce, kendi tecrübem ve gözlemlerimi aktardım. Çoğu arkadaşımızın zaman zaman bu tecrübeleri temelde aynı olmakla birlikte küçük nüans farkları olabiliyor.
Tekrar nezaketiniz için teşekkürler...
Syg...