ABD'ye Yeni Taşınmış Göçmenlerin İlk Aylardaki Deneyimleri

[academicus]

Belki bu yazdığım, bu başlık için uygun değil ama yine de yazmak istedim ne olur kusura bakmayın. Öncelikle bir kaç defa Kuzey Amerika kıtasına gitmiş birisi olarak şunu söyleyebilirim ki gerçekten, hangi vize türüyle gidilirse gidilsin, sisteme bir defa girdiğinizde hem ABD'de hem de Kanada'da kalma konusunda ciddiyseniz olağanüstü fırsatlar çıkıyor. Zor olan sisteme girmek.
Neredeyse tek derdiniz geçim ve kazanç oluyor belirli bir süre sonra, başka stresiniz olmuyor desem yeridir.
Türkiye'de ise öyle değil maalesef... 10 senelik akademisyenim, insanlara karşı kendimi korumak için pozisyon almaya çalışmaktan işimi yapamıyorum. Öte yandan, örneğin, Kanada'da akademik deneyimim de oldu orada sadece işini yapabiliyorsun. Tek stresin elindeki işi daha iyi hale getirmekle ilgili olabiliyor...
Umarım şu ocak çıkışım sorunsuz bir şekilde gerçekleşirse burayı da sık sık güncelleyeceğim ama rahatlıkla söyleyebilirim ki nepotizm hiç bu kadar normalleşmemişti...
Özelikle akademisyenlik gibi, insanların isteyebileceği bir işi yapıyorsanız, arkanızda bir torpiliniz yoksa gelişmek, barınmak için hiç şansınız yok...
Kurum adı vermeyeceğim ama çalıştığım fakültede son alınan 5-6 kişi ya milletvekili akrabası, ya güçlü bir medya patronunun akrabası ya da yönetimden birinin akrabası... Öte yandan ben iki senedir doktorum, güçlü bir CV'im var ama beklemeden "hızlıca" yükselirsem havalanacağım gerekçesi ile kurum içi yükseltmem yapılmıyor ve araştırma görevlisi olarak bekletiliyorum. İstedikleri kişileri alma yolunda rahat adım atabilmek için ders verdiğim alanda yetersiz olduğumu iddia ederek, o dersleri elimden aldılar ve şimdi de dersi verecek personelimiz yok deyip o dersleri vermesi için kendi içlerinden birinin nişanlısını getiriyorlar. Hiç bir şey de yapamıyorsunuz bu duruma karşı; çünkü tam bir David ve Golyat durumu var. Çünkü karşı tarafta rektör danışmanı var, onun eşi var, bölüm başkanı var, dekan yardımcısı var, rektör yardımcısı var, yerel kanal sahiplerinden biri var.... var da var...
Akademik çalışma yapmak yerine gördüğüm mobingten vs. dolayı psikolojik destekle şunla bunla ayakta kalır hale geldim.

Öte yandan, ABD'ye baktığımızda sadece CV'im ve yapmış olduğum bir Skype görüşmesi ile prestijli bir okuldan, beni hiç tanımamalarına rağmen misafir araştırmacı olarak davet aldım. Gel sen, burada pek çok event oluyor sana fon da ayarlarız dediler.
Aynı durumu 2019'da Kanada'da yaşamıştım. Hatta, Türkiye'den araştırmamı destekleyecek kurum bulamadığım ve oradaki hocam da araştırmamı beğendiği ve çabamı takdir ettiği için kendi fonundan bana para ayırmış, burs vermişti. Hocayla öncesinden tanışıklığımız yoktu bu arada ilgili araştırma vasıtasıyla tanışmıştık. Şimdi de esasen burs bulmakta sorun yaşıyoruz oradaki hocamla, bulabilsek beni post-doc'a almak istiyor. ABD'de ilk bir kaç ay kira vermeyeceğim için de orayı tercih etme durumum oldu.

Daha çok örnek bulunur oradaki çalışma etiği ve ahlakı ile buradaki arasında fark ararsanız...

Bu kadar uzun açıklamamın sebebi şu: Türkiye'de şu koşullarda hayatta kalabiliyorsanız, ABD'de kendinize en fazla iki yıl verin. O iki yılın-ki aslında o kadar bile değil- zorluklarını göğüsleyebilirseniz her türlü buradakinden çok daha kaliteli bir hayat kurabilirsiniz.

[Muhtaradana]

@academicus yazdıklarınızı okuyunca babişko asuman ve Akedemiklink kanalı aklıma geldi. Söylediklerinizde o kadar haklısınız ki. Sizin ülkeden ayrılmanız beyin göçü olarak değerlendirilmez zaten burada engelleniyorsunuz,gelişiminizin öğrencilere katkı vermenizin önü engelleniyor. Umarım Kanada veya Amerikadaki fırsatlar sizin için daha netleşirde huzurlu, mobingsiz bir hayata geri dönebilirsiniz

[Famel]

Merhaba, birkaç cesaret verici cümlede ben yazmak istedim. Daha önce forumun başka konularında bahsetmiştim. Biz karı koca ilk göçümüzü 25 sene önce Kıbrıs’a yaptık. Açıkçası aynı dili konuştuğumuz bir ülke ve bizde bundan 25 yaş genç olsakta alışmak bir yıl sürdü. Ama dönüp baktığımda hiç pişman değilim. Son yıllarda Türkiye’ye gitmemizde ki tek sebep ailelerimizi görmek oldu. Artık maalesef oraya ait hissetmiyoruz kendimizi 2. Hafta dönmek için gün sayıyoruz. İşin garibi son yıllarda burasıda oldukça değişti ve çocuklarımız büyüdükçe onların geleceği ile ilgili endişelerimiz de artmaya başladı. Biz bir şekilde yaşantımızı devam ettiririz ama ya çocuklarımız ne olacak? 1999 yılından beri gc başvurusu yapıyorduk bu bizim için nerdeyse bir rutin olmuştu ama 2017 yılında ki Florida tatili bizim için bambaşka bir farkındalık yarattı. İlk defa bir yere ait hissettim kendimi. Bunca yıldır yanlış yerde yaşamışız dedik. O yıldan sonra karar verdik ki gc çıksada çıkmasada biz çocuklarımızın geleceklerini orada kuracaktık. Ve yavaş ama emin adımlarla Amerika’ya gitmek için hazırlanmaya başladık. Kolay bir süreç olmayacaktı , çocukların eğitim durumları sebebiyle hemen de olamayacaktı ama biz 2023 yılında bu ülkeden ayrılmayı kafaya koymuştuk ki gc çıktı :) Bu arada şunuda söylemek isterim ki burada ki kazancımız gayet yerinde ve birçok arkadaşımız bu kadar imkanı bırakıp gitmenin delilik olduğunu söylüyor (tabi ki onlara göre) Ama yaş aldıkça anlıyorsunuz ki para herşey değil. Huzur herşeyden önemli. Para tabi ki gerekli ama biz hayatımız boyunca parayı hep bir araç olarak gördük hiç bir zaman amacımız olmadı. Belki de bu sebeple ondan vazgeçmek bizim için çok kolay olacak. Küçücük bir ada da çuvalla paranız olsa ne yapacaksınız??? Harcayamadığınız , size huzur ve mutluluk vermeyen para sizin değildir zaten ;) Ayrıca diyelim ki olmadı yapamadınız ne olur? Ne kaybedersiniz? Bence kazancınız kayıplarınızdan çok daha değerli olur. Kafanızda ki tüm bilinmeyenleri yaşamış ve yola ona göre devam etmiş olursunuz. Sanırım göç etmeye önce kafanızda başlamalısınız. Eğer o sizinle gelmeyecekse isterseniz Marsa gidin hep geri dönmek isteyeceksiniz. Bu başlık altında yazan birçok kişinin çoktan beyin göçü yaptığını hissediyorum. Herkesin yolu açık olsun. Unutmayın istemek başarmanın yarısıdır. Sayın @Muhtaradana belki sizin arkadaşlarınıza bir yardımı dokunur bu yazdıklarımın. Sevgiler…

[academicus]

@Muhtaradana çok teşekkür ederim... keşke böyle olmasaydı, uzun uzadıya bir gün mutlaka anlatırım çalıştığım kuruma geliş hikayemi, o zaman içimde olan hisleri vs. Maalesef ben bu anlamda kendi savaşımı kaybettim ve şimdi hayatıma devam edebilmek için çıkış yolu arıyorum.
Umarım bir gün bu devran da döner. Güzel dilekleriniz için tekrar çok teşekkür ederim.

[denizci10]

@OrlandoGücü yılların birikimi öyle ha deyince değişmiyor. Ama emin ol en kosa sürede sen de değişecek ve uyum sağlayacaksın.

[Programmer]

@academicus

insanlara karşı kendimi korumak için pozisyon almaya çalışmaktan işimi yapamıyorum.

Şu cümle bana yetti. Odamdan çıkmamaya özen gösterdiğim halde hakkımda dedikodular çıkmış, haberim yok. Kurum içinde yapılması planlanan bir darbe ekibinin içindeymişim :) Gözden ve gönülden ırak olmaya çalışıyorum ama nafile. Çamur atmaya devam ediyorlar.
Liyakat bitti hocam bu ülkede. Siz bize gönderilen idarecileri bir görseniz, dumura uğrar, şuurunuz kayar.

[Programmer]

@Muhtaradana :face_with_tears_of_joy: Çok gülmüştüm o videoya. Babişko Asuman

[academicus]

@Programmer inanırım. hele bir de değer yargılarınız varsa ilk oraya saldırıyorlar canınızı yakmak için. Etik değerlere, ahlaka önem veriyorsanız ve bunu biliyorlarsa size saldırırken ilk cümleler "ahlaksız" oluyor örneğin :) çünkü biliyorlar ki bu sizin dengenizi bozacak. Yukarıda da yazıldığı gibi para filan önemli değil. İnsan gibi, onurlu bir hayat yaşamak dileği ile gitme çabamız artık...

[wolf_of_dragon]

@ahsenaydgdu sizin adınıza o kadar çok sevindim ki bizlerede cesaret verdiniz inşallah hersey istediğiniz gibi gider ve sadece buraya gezmeye gelirsiniz.. bu arada nerde oturuyoryorsunuz

[Programmer]

@Famel @academicus Bir de o para mevzusu var. Daha çok para için gitmek istediğimi söylediler. Amacımı anlattığımda daha ilginç yorumlar yaptılar. İlginç diyorum çünkü kanıksanmış çaresizlik ve kölelik içlerine işlemiş. O an anladım ki ben bu ortama "uyumsuzum". Çünkü gerçekten gerek iş gerekse sosyal ilişkiler bakımından çok uğraştım. Geriye dönüp baktığımda kendimi yıpratmaktan öteye gitmemiş çabalarım. Bundan sonra ise sadece gidebilmenin çabası içindeyim.

[hayallerabd]

@Programmer, içinde söyledi: ABD'ye Yeni Taşınmış Göçmen Olmayan Kişilerin Tecrübeleri

Odamdan çıkmamaya özen gösterdiğim halde hakkımda dedikodular çıkmış, haberim yok. Kurum içinde yapılması planlanan bir darbe ekibinin içindeymişim :) Gözden ve gönülden ırak olmaya çalışıyorum ama nafile. Çamur atmaya devam ediyorlar.

odanızdan çıkmadığınız, bu tiplerden ve onların ortamlarından uzak kaldığınız için zaten bu dedikodular çıkıyor.. düzgün bir kişilik, etik değerler ve ahlak sahibi olmanın bedelini ödüyorsunuz malesef..

[Programmer]

@denizci10 Haklısınız. İngiltere' ye giden arkadaşım her gün işe giderken yaşlı bir amca ile karşılaşıyormuş. Hiç tanımadığı halde her sabah güler yüzle selam vermesi, hatta kenara çekilip yol vermesi ilk başlarda çok garibine gitmiş. "Alışık değiliz abi" diyordu. Bir süre sonra bu davranışın gayet normal ve güzel olduğunu anlamış.

[[[global:former-user]]]

@Programmer malesef bu insanlar heryerde. iş yerinde aşırı hırslı aynı zamanda bir de kötü yürekli insanlar varsa orası yaşanmaz oluyor. benim de ortamım da biri var ve ayaklarım geri gidiyor. işin kötü yanı kötü yürekli olanların nedense çevresinde şak şakçıları da çok oluyor. burası bana göre değil dediğim çok oldu. umarım herkes gönlüne göre hakettiği yerde olur.

[Famel]

@Programmer Uzun yıllar boyunca edindiğim tecrübeye göre sizinle aynı bakış açısına sahip olmayanlarla bu tür konulara girmemek en mantıklısı çünkü sizi asla anlamayacaklar. Siz ağzınızla kuş tutsanız bile bu kişiler sizinle aynı sayfaya asla gelemeyecekler. Ayrıca bu söylediklerimi o insanlara karşı bir kınama olarak görmeyin. Sadece herkesin hayata bakış açısı ve kendisi için istedikleri farklı olabiliyor. Bol şans 🤞

[Programmer]

@meli Bu tip insanlar eskiden de vardı. Kendi kurumum adına söylüyorum eskiden sayıları daha azdı. Son 10 yılda bu sayı tavan yaptı. Etrafındakiler ise çok özür diliyorum "leş kargaları" onlar. Akbabaları bir yere çöker de biz de faydalanırız diye haysiyet ve gururlarını kaybedenlerdir. Bir süre sonra akbabalarını beklemez, onun adına hareket etmeye başlar, iyi insanların canını acıtmaya çalışırlar. Çok iyi bilirim bu insan müsveddelerini.

[[[global:former-user]]]

@Programmer en güzel ceza yok saymak, Allaha havale etmek, herkese gönlüne göre versin diye dua etmek, ha birde buralardan kurtulmak ..

[[[global:former-user]]]

@Programmer ben aynı tepkileri hala alıyorum bazen kızıyorlar, bazen küsüyorlar olmadı çocukları doldurmaya çalışıyorlar ama onlar da gördü ne kadar kararlı olduğumuzu ve ne zaman gideceğimizi, ne iş yapacağımızı soruyorlar artık 😀

[[[global:former-user]]]

@academicus sadece bu torpil, tanıdık olayları bile burdan gitmek istemeye yeterli sebep bence. Ülkedeki her kurum bu halde maalesef, en basit işler için bile partiden referans isteniyor, hadi biz bir şekilde işimizi gücümüzü ayarladık, ya çocuklarımız napacak? En büyük korkularımdan birisi gözüm gibi baktığım, gelişimleri için didinip durduğum kızlarımın bu haksızlıklara maruz kalabilecek olması. Amerikada, Avrupa’da kalifiye insana verilen değeri zaten biliyorduk sizler de onaylamış oluyorsunuz. Yani uzun lafın kısası bu kafalar değişmedikten sonra zor işimiz…

[[[global:former-user]]]

@Famel düşüncelerinizi kendim yazmışım gibi okudum resmen, en kötü ne olabilir ki diyorum ben de hep, yeterki sağlığımız yerinde olsun yapmayacağımız şey yok 🙏🏻 ve çekilişi kazanmış olmanıza çok sevindim umarım sıkıntısız bir şekilde mülakat alır ve vizenize kavuşursunuz, darısı bizlerin başına 🙏🏻🙏🏻🙏🏻

[Famel]

@dytmelek Çok teşekkürler güzel dilekleriniz için. Zaten özellikle bu başlık altında ki herkesin aynı kafa yapısına sahip olduğunu düşünüyorum ☺️ Umarım hayal ettiğiniz hayatı yaşama fırsatını yakalarsınız(yakalarız)Ama bir yandan da inşallah herkes 2024 çekilişinde benim yaşadığım sevinci yaşama fırsatını yakalar yinede . 🤞