ABD'ye Yeni Taşınmış Göçmenlerin İlk Aylardaki Deneyimleri

[monqnero]

Herkese merhaba,
Daha önce bazı arkadaşların da söylediği gibi ben de sürükleyici bir macera romanı okurcasına 52.sayfaya kadar aralıksız geldim. Öncelikle bu 92 sayfada tecrübelerini paylaşan herkese gönülden teşekkür etmek isterim. Vakit ayırıp paylaştığınız tecrübeler paha biçilemez. Umarım ben de ilerleyen zamanda sizler gibi tecrübelerimi paylaşarak birilerine ışık olabilirim.
Üniversite zamanlarımdan beri içimde hep yurt dışında yaşamak vardı ve bu belki de hayatımda en çok istediğim şeydi. O dönemler de eyleme geçmek istesem de ailem müsaade etmedi. Öğretmenlik mesleğime devam ettim. Evliliğim ilk 3-4 yılında eşime de bu yola çıkmak için birçok kez teklifte bulundum ancak hiçbir zaman ikna edemedim maalesef. Bu zaman zarfında da tek başıma birçok yurt dışı seyahatim oldu. Ve her birinde tekrar tekrar anladım ki evet benim istediğim bu.
1.5 yıl önce bir depresyon sürecinden geçtim. Bununla ilgili olarak ilk kez doktora gittiğimde doktorum şaşkınlıkla anlattıklarımı dinledikten sonra diyebildiği tek şey “Her şeyi ve neden burada olduğunu o kadar farkındasın ki… Sana nacizane verebileceğim tek tavsiye radikal kararlarını bu sürecin sonuna bırakman.”dı. O kapıdan çıkarken kendime “Neden ben bu haldeyim?” demedim. Aksine “İyi ki!” dedim çünkü hayatımdaki her şey -iş, yaşadığım yer…- yanlıştı ve bu durumu; ruhumun, bedenimin bana verdiği bir uyarı olarak aldım. Ve çok şükür o dönemi geride bıraktım. İşimi değiştirmekle başladım ve şimdi sıra yaşadığım yere geldi. Bunları anlattım çünkü bu süreçte birçok insanın kendisine “Ben gerçekten ne istiyorum?”u sormadan, bir çemberin içinde dönüp durduğunu -yıllarca benim yaptığım gibi- daha fazla fark ettim. Eğer burada da benim gibi içinde gerçekten bu yola çıkma isteği olup da kendini erteleyenler varsa diyeceğim o ki o çemberde kendinizi unutup dönerken kendinize geç kalmayın lütfen. Gördüm ki unutsanız da ruhunuz, bedeniniz, hayat size bir şekilde hatırlatıyor.
Şu anki durumum da geçen hafta B1/B2 vizemi aldım. Ne yazık ki bu yola tek başıma çıkacağım. Eşimi artık bu yola dahil etmiyorum, 6 yıldır bu konuya bakış açısı hiç değişmediği gibi farklı noktalarda da uyuşmazlıklarımız var. Bu yolda ailemden de (kardeşim hariç) destek göremeyeceğim, yüksek olasılıkla da annem beni evlatlıktan reddedecek. Zor bir süreç olacak biliyorum ama hayatımın 37. yılında ben kendimi seçiyorum.
Şu aşamada sizlerden akıl almak istediğim ve içinden çıkamadığım bir konu var. Bu süreç başladığında burada kalacak bir yerim olmayacak, dolayısıyla boşanma işlemlerimi başlatıp gittikten sonra işlemleri (avukat aracılığıyla) oradan yürütebilir miyim? Ve esas aklıma takılan nokta, oradayken soyadı değişikliği olması durumunda süre uzatma ya da F1 için change of status aşamasında bu soyadı değişikliği durumu bana sorun yaratır mı?
Bana bir yol gösterebilirseniz çok mutlu olurum. Hepinize kucak dolusu sevgiler…

[[[global:former-user]]]

@dpdemir, içinde söyledi: ABD'ye Yeni Taşınmış Göçmen Olmayan Kişilerin Tecrübeleri

@dytmelek Gozunuz aydın. Hayırlı, ugurlu olsun. Bundan sonra hersey cok daha rahat olacaktır. Herseyde SSN isteniyor cunku. İşleriniz rast gitsin. 🙏🏻🎉🎉

Çok teşekkür ederim 🙏🏻 evet ssni dört gözle bekliyorduk, özellikle eşime de çalışma izni olacak umarım kafasına göre iş buluruz 🙏🏻🙏🏻

[aristocrat]

@monqnero kimsenin ne dediğini umursamayın siz mutlu olduktan sonra gerisi teferruat ve pek bir önemi yok.Hisleriniz size böyle olması gerektiğini söylemiş ve sizde öyle yapmışsınız şahsen ben adınıza çok sevindim. Vizeniz hayırlı olsun bütün süreçlerinizde başarılar dilerim.

“En büyük zaman hırsızı, kararsızlıktır”
-Charles Flory

[mikhail_tal]

Bu ileti silindi!

[Ayşenur Zaza]

Merhaba! Amerika'ya geleli bir aydan fazla oluyor fakat gerçekten forumda birçok kişinin dediği gibi koşuşturma dolayısıyla oturup deneyimlerimi yazacak fırsatı bir türlü buladım. 12 Ağustos'ta İstanbul'dan New York JFK Havaalanına F1 vizem (yüksek lisans) ile giriş yaptım. Memur hiçbir soru sormadı, şu an yaşadığım town'da 7 sene yaşamış kendisi de, tavsiye verip uğurladı beni hatta :) Detroit aktarmasından sonra okulun ücretsiz airport shuttle'ını kullanarak Ohio'daki küçük bir college town'da kiraladığım eşyalı daireye geldim. Yalnız geldiğimden olsa gerek ben kültür şokunun honeymoon evresini tecrübe edemeden frustration/anxiety evresinde buldum kendimi. İlk iki-üç hafta bu yüzden çok zorlu geçti benim için. Jet lag etkisinin yanı sıra geldiğim gibi oryantasyona başlamıştım ve kendimi sürekli kararımı sorgularken buluyordum.

Okulun kabul şartları gereği tam burslu sayılabilmem için dönem başına bir ders anlatmam gerekiyor. Bu dersler de birinci sınıf öğrencilerinin aldığı academic writing/research dersleri. Böylece tuition ödemiyorum ve belirli bir miktar maaş alıyorum. Oryantasyonda bu role adapte olmak, ders planı hazırlamak ve dediğim gibi jet lag etkisiyle de oldukça zor bir dönem geçirdim. Dil sorunum olmasa da yalnızlık hissiyle baş etmek zordu (Bu hisse hala arada kapılıyorum ama gurbetçi olmak böyle bir şey herhalde) ama okuldaki herkes o kadar yardımsever ve sıcak kanlıydı ve bu alışma sürecinde çok etkili oldu.

Geldiğim hafta sonu ev arkadaşım beni Walmart'a alışverişe götürmüştü. Mutfak malzemesinden nevresimine, ekmeğinden sütüne her şeyi aldıktan sonra 100 küsür dolar ödeyince gerçekten Amerika'da olduğumu idrak ettim. Şu an okuldan aldığım maaş çok yüksek olmasa bile market harcaması yaparken fiyatlardan endişe duymuyorum, kiramı rahatça ödeyebiliyorum ve kenara koymak için param bile kalıyor. Marketlerdeki çeşitlilik de o kadar iyi ki, Türkiye'den sonra ilaç gibi geldi desem yeridir. Evlerde de çamaşır-kurutma makinesi, fırın, buzdolabı, bulaşık makinesinin kendiliğinden olması da şaşırtmıştı beni bu arada.

Bir öğrenci gözüyle bakacak olursam da küçük bir college town'da sunulan imkanlar bile benim Türkiye'nin en iyi üniversitelerinden birinde aldığım eğitimi ikiye katlıyor. Kütüphaneden istediğim kitabı alıp okuyabilmek, bulamadığımda Ohio içindeki başka kütüphanelerden bu kitapları getirtebilmek çok güzel. Ders anlattığım sınıflardaki teknolojik aletler, öğrencilerin kullanımına açık bilgisayar laboratuvarları (bilgisayarların çoğu da Apple bu arada), her hafta bir etkinliğin düzenleniyor olması, hocalarla gerçekten iletişim kurabiliyor olmak... Kendi lisans hayatımı sorgulattı bana resmen. Teaching assistant olarak görev yaptığım için yemekhanede haftada bir kez ücretsiz yemek yiyebiliyorum ve yemekhane yemekleri gerçekten kaliteli. Açık büfe tarzında bir yemekhane bile var. Bana bir mandalina ve ayran arasında seçip yapmamı söyleyen yemekhane çalışanlarını hatırladıkça gülesim geliyor şimdi. Ayrıca food panty dedikleri bir hizmet de sunuluyor. Öğrenciler ve staff ücretsiz olarak haftada bir kere bir çanta dolusu yemek ve temizlik malzemesi alabiliyor. İnsan ister istemez geride bıraktığı arkadaşlarının bu imkana sahip olmadığını düşünüp üzülüyor açıkçası.

Kültüre biraz daha iyi adapte olduğumu düşünüyorum. İnsanlar sıcak kanlı olsa da herkes seviyesini koruyor, ki benim de kişiliğim bu yönde, o yüzden memnunum. Bizim kültürde biraz ısrarcılık var ya (Ölümü gör ye, yemezsen küserim, vs.) onu özlemedim desem yalan olur ama, naz yapmayı seviyormuşum onu fark ettim :D Burada bir kez hayır dedin mi bir daha sormuyor kimse. Şu anlık beni zorlayan tek şey ehliyetimin olmaması. Araba sürmeyi bilmediğim için çıkıp gezemiyorum. Downtown bölgesi vs. yürümek için gayet güzel, okulun shuttle servisleri de markete, downtown'a, vs. götürüyor ama çıkıp gezemiyorum çünkü toplu taşıma denen şey buraya uğramamış ne yazık ki. Greyhound otobüsleri ile ilgili çekincem olduğu için de henüz Ohio'yu ya da başka eyaletleri gezme fırsatı bulamadım. Gezmeyi çok seviyorum normalde ama araba olmayınca gerçekten çok zorluyormuş. Bir yolunu bulacağız elbet.

Marketlerin çeşitliliği çok güzel demiştim fakat yemek kültürü de bir o kadar kötü. Yemekhanedeki yemek güzel olsa da kalan her şey fast food. Fast food'lar da çok yağlı, atıştırmalık olarak aldığım kurabiye tarzı şeyler de çok şekerli. İnsanların neden fast food'a yöneldiğini görebiliyorum. Evimin iki sokak ötesindeki Wendy's'te vergi dahil menü 5 dolar civarı, evde yapmaktan daha ucuz ve daha hızlı kesinlikle. Fakat sadece makarna yapmayı bilen ben, burada şefe dönüştüm o yüzden. Olabildiğince kendim pişirmeye çalışıyorum ama Türkiye'deyken yediğim ev yemeğinin yerini tutmuyor tabi. Burada Akdeniz, Orta Doğu yemekleri pişiren bir restoran var en azından, canım sarma ya da mercimek çorbası çektiğinde kolayca ulaşabiliyorum.

Siyasi söylemlerden uzak, derslerime odaklı, kenara para koyabildiğim fakat aynı zamanda istediğim harcamayı da rahatça yapabildiğim için çok iyi hissediyorum kendimi. İki sene sonra yüksek lisansımı bitirince hala aynı fikirde olur muyum bilmiyorum ama şimdilik Amerika'da kalmak, özlem duygusuna rağmen, en iyi seçenekmiş gibi geliyor. Üniversitemde kalıp vize sponsorluğu bulma şansım var, bunun için şimdiden de araştırmalara başladım ki zamanı geldiğinde hazır olabileyim.

Benim gibi öğrenci olarak buraya gelmeyi düşünen arkadaşlara yardımcı olur umarım bu yazı. Buraya kadar okuduysanız da çok teşekkürler :)

[MySea]

@Ayşenur-Zaza Paylasim icin tesekkurler!

[kaanvercetti]

Yemek konusunda kesinlikle katiliyorum. Fastfood oldukca ucuz ve Turkiye'de sisman dedigim kisiler buradaki gercekten sisman olanlarin yanina yaklasamazlar. 4.5 ayimi arkada birakip Chicago tasinmak icin arabami sattigimda yurumenin ne kadar illet bir sey oldugunu, bu ulkeye geldikten sonra ciddi anlamda tembellestigimi farkettim. Gunde 12 saatten fazla ayakta durmama ragmen gunde on binden fazla adim atiyor olmama ragmen 2 ayda 15 pound (7 kg) almis olmami buradaki fastfoodlara borcluyumdur. Ama buraya gelince soyle bir kafaya kapiliyorsunuz. Bir yemek yapmaya kalksaniz grocerysi ile ugras mutfak duzeni bulasik ile ugras 2 saatiniz gidiyor. O 2 saatte 40 dolar kazanip 10 dolara karninizi cok guzel bir sekilde doyurabilirsiniz. Yuzde doksan ya fastfood zincirinden karnimi doyuruyorum ya da Walmart'dan 9 dolara aldigim dilim turkey breast ya da smoked ham ile sandvic yapip mikrodalgaya atip 10 dakikada gomup cikiyorum. Ogunum 1 dolara falan denk geliyordur. Turkiye'de iken bir yemek icin saatlerce ugrastigimi dusununce buraya geldikten sonra zamani para olarak gormeye basladim(k) cevremdekilerle beraber.

[Serapp]

@Ayşenur-Zaza Detaylı bilgiler için teşekkürler. Bir çok kişinin işine yarayacaktır eminim. Başarılı bir eğitim hayatı ve mutlu bir gelecek dilerim🙏🌸

[Serapp]

@kaanvercetti Şimdiden 7 kg mı aman dikkat yürümek bile işe yaramıyorsa acilen beslenme konusunda bir yol bulun. Kilo almak kolay vermek çok zor.
Az yemeye çalışın güzel bir kahvaltı ve bir öğün yemek olsun aralarda atıştırmalık meyve filan bulundurun

[Ayşenur Zaza]

@Serapp Çok teşekkür ederim! 🌸

[monqnero]

@aristocrat Çok teşekkür ederim destekleyici sözleriniz için. Böyle zamanlarda insana en iyi gelen şey bu oluyor. Güzel dilekleriniz için de ayrıca çok teşekkürler. Hepimiz için her şeyin en iyisine dair tüm dileklerim.

[agb_48]

@dytmelek Melek Hanım çok sevindim. Hayırlı uğurlu olsun. Umarım geri kalan süreç de sorunsuzca su gibi akar... Sigorta ile ilgili konuyu ben de takipteyim. :folded_hands_light_skin_tone: :folded_hands_light_skin_tone:

[Şemre]

@dytmelek Merhaba Melek Hanım,
Sanırım sürecinize EB3 ile devam ediyorsunuz. Eşim ve benimde turist vizemiz mevcut seneye yazın kısmet olursa ABD'ye gelip B2-F1-EB3 olarak süreci işletmek istiyoruz. Siz hangi statülere geçtiniz ve EB3 ile ilgili daha detaylı bilgi verebilir misiniz rica etsem ?
Çok teşekkür ederim şimdiden :)

[Merve Durgut]

Herkese Selamlar B1/B2 görüşmem 19.12 bi arkadaşımın 10.10 tarihinde iptal etmek istiyor ben de onun Randevusunu almak istiyorum fakat geçen günde bu şekilde bi arkadaşım randevusunu iptal etti sisteme düşmedi çok denediğimiz için de sistem bizi blokladı acaba iptal olan randevunun sisteme düşme süresini bilen var mı? teşekkür ederim şimdiden

[[[global:former-user]]]

@agb_48, içinde söyledi: ABD'ye Yeni Taşınmış Göçmen Olmayan Kişilerin Tecrübeleri

@dytmelek Melek Hanım çok sevindim. Hayırlı uğurlu olsun. Umarım geri kalan süreç de sorunsuzca su gibi akar... Sigorta ile ilgili konuyu ben de takipteyim. :folded_hands_light_skin_tone: :folded_hands_light_skin_tone:

Çok teşekkür ederim 🙏🏻☺️ önümüzdeki günlerde sigorta konusuna yöneleceğiz öğrendiklerimi yazarım 🙋🏻‍♀️😊

[[[global:former-user]]]

@Şemre, içinde söyledi: ABD'ye Yeni Taşınmış Göçmen Olmayan Kişilerin Tecrübeleri

@dytmelek Merhaba Melek Hanım,
Sanırım sürecinize EB3 ile devam ediyorsunuz. Eşim ve benimde turist vizemiz mevcut seneye yazın kısmet olursa ABD'ye gelip B2-F1-EB3 olarak süreci işletmek istiyoruz. Siz hangi statülere geçtiniz ve EB3 ile ilgili daha detaylı bilgi verebilir misiniz rica etsem ?
Çok teşekkür ederim şimdiden :)

Biz turist sonrası E2 statüsüne geçtik, eşim mühendis onun işi ile ilgili Eb3 ile de greencard alabilmeyi planlıyoruz. Siz de umarım planlarınızı gerçekleştirirsiniz 🙏🏻🙏🏻

[selamibasaran]

@Merve-Durgut bu tür iptal olan randevular büyük ihtimalle bot programlarla birilerine randevu olarak gidiyor. Bu arada bu tür soruları şu konu başlığında sormalısınız. B1/B2 turist vizesi

[debbieLA77]

@dytmelek ben sizi takibe almamışım sürekli yazmıyorsunuz diye hayıflanıp duruyordum yok battılar, yok döndüler, yok olmadı gördün mü, vs neler diyorum kendi kendime :) çok sevindim yazdıklarınızın bir kısmını okudum ve devamını da okuyacağım sortmak istediklerimi de not alıyorum soracağım umarım yazmaya cevap vermeye vaktini olur koşturmaca içinde sevgiler bol şans:)

[Rhonster]

Bende birseyler karalayacagim buraya vakit bulabilirsem 😂

[tylnrock]

Herkese selamlar, öncelikle bu başlığı açan @denizci10 ve deneyimleriyle geliştiren herkese teşekkürler. Gerçekten ilham verici, cesaretlendirici ve yol gösterici. Bir kaç günde 93 sayfanın tamamını büyük bir istekle okudum :) Bizim hikayemize gelirsek yolun daha çok başındayız. Hedefimiz 2024 Eylül'de Amerika'ya taşınmış olmak. Ben yıllardır, eşimle birlikte olarak ise son 2 yılda GC çekilişine katıldık ama maalesef çıkmadı :/ Böyle olunca bizde eşimle turist vizesiyle gidip E2'ye çevirerek yerleşmeyi düşünüyoruz. Bu başlıkta okuduklarımdan sonra artık kesin gideceğiz :) Benim daha önce 2015-2016 yıllarında New York'ta yaklaşık 9-10 aylık F1 tecrübem olmuştu. Mart 2023'te turist vizemi aldım. Eşimin randevusu Şubat 2024'te, umarım o da alacak ve hayallerimizi gerçeğe dönüştürmek için büyük bir aşamayı geçmiş olacağız :) Süreç ilerledikçe bende başkalarına bir nebze yardımcı olabilmek için deneyimlerimi buradan paylaşacağım.