ABD'de Yaşadığımız Talihsizlikler ve Zorlu Bir Başlangıç

[knnrn]

@bobdylan Örnek olması için şuradan Houston'daki kreşlere ve fiyatlarına bakabilirsiniz: https://www.care.com/day-care/houston-tx
Genelde haftalık 200 dolar gibi rakamlar var.
Şuradan da çocuklar için ücretli-ücretsiz aktiviteleri takip edebilirsiniz: http://houston.kidsoutandabout.com/ Bu sitede başka şehirler için de sayfalar var.

[kturkay]

Geleli 15 gün oldu. Farklı birşey yapayım dedim ilk girişte enaz parayla en pahalı yere gideyim South Bay Area California ya. günde 15 işyerine başvuruyorum. geri dönenler genelde hindu recruiterlar. benim talihsizliğim temmuz başında gelmiş olmam. birkaç arkadaşım bana eylülde işlerin açıldıgını söyledi iş işten geçtikten sonra. bende de 1-2 ay yetecek para ile gelmiştim. hepsi bir yana 3 yaşındaki oğlumu iş bulana kadar geride tr de bırakmış olmak adamı üzüyor. ama hayat hep kolay güllük gülistanlık olacak değil ya. bilişimciyseniz siz siz olun mutlaka leetcode.com a iyice hakim olun hatta premium üye olup ordaki zımbırtıları ezberlemeden gelmeyin. Bilişimciyseniz buraya gelmeden önce skype den ABD telefon numrasına abone olup sizi arayan recruiterlarla konuşma pratiği yapın ki buraya gelince ardarda sorular sorduklarında takılmayın. size doğum tarihinizi veya SSN no sorarlarsa asla verrmeyin önce iş teklifi olur yüzyüze görüşülür ondan sonra işe alım esnasında verebilrim deyin. normalde ssno dogum tarihi fala nsormaya hakları yok recruiter/headhunterların ya da herrneyseler.

size abi tavsiyesi. bunları sonraki gelecek gençlere bilgi olsun diye yazıyorum. Belki de ailem yanımda olsa herşey istediğim gibi gidecek. sadece bunaltıcı bir durum. Siz siz olun tek gelmeyin derim aileniz varsa cümbür cemaat gelin. Beni bir yerde mecbur bıraktılar. Bende B Planını uyguluyorum.
Buraya gelince TEB debit kartınız 800-1000 dolardan sonra kitlenecek. ve telefonunuzun yurtdışı konuşmasının açık olmadıgını farkedeceksiniz. ve MetroGPS almayın sakın buraya gelince o da yurtdışı desteklemiyor. Hindu satıcı güzelce anlatsamda MetroGPS in yurtdışı konuşmaları desteklemedigine yemin billah etti. yani yurtdışı telefon görüşmesi yapamazsanız TEB gibi bir kartınızı TEB i arayıp açtıramıyorsunuz. böyle bir durumda arkadaşlar, TEB i sosyal medyalarına mesaj atın twitter facebook. ilgileniyorlar 2-3 güne açılıyor. tabi ısrar edin internetinizi de açtırın çünkü farklı IP oldugu için internet hesabınıza da bakamıyorsunuz teb in. koydukları tedbiri açtırmaları lazım. bu gibi durumlar için tüm paranızı debit karta yatırıp buraya dımdızlak gelmeyin 3 gün homeless yaşarsınız. hoş burda bir kültür bu kimse nediyon demez şimdilik bu kaddar adapazarı. bu arada bolbol ingilizce çalışın konuşun aynaya geçip buraya gelmeden aylar önce. şimdilik bu akdar arkadaşlar kalın sağlıcakla

[Eski Kullanıcı]

@kturkay Allah kolaylık versin Güzel önerilerdi.

[arnblt]

@kturkay üstad herşeyden önce aldığınız bu kararın hayırlı olmasını diliyorum. Aynı sektörde olduğumuz için yazdıklarınız dikkatimi çekti. Ben de uzuuun yıllardır (20) yazılım dünyasında çalışıyorum. Şu anda da konumum gereği işe alım mülakatları yapıyorum. Başında bulunduğum yazılım ekibine eleman alımları yapıyorum. Yazdığımız yazılımlar sayesinde tüm banka çalışanları işlerini sistem ortamında yapıyor ve gün de yaklaşık 100 Milyon dolarlık kredi çıkışları gerçekleştiriyoruz.
Devlet bankası olduğumuz içinde diğer kurumlarla entegrasyonlar yapıyoruz. Güvenli web servisler geliştiriyoruz. Hükümetin politikaları gereği anlık gelişen olaylar ve krizler üzerine getirilen tedbirleri çok kısa zaman içinde yazılımlara entegre ediyoruz.

Şimdi diyeceksiniz ki niye bunları yazdın. Farkettiyseniz hiç Oracle Database, Java Spring,Power BI, BPM, IBM ESB, Business Rule Management, Experian PowerCurve gibi yazılım yeteneklerinden bahsetmedim. ABD için CV yazarsam da bunları ancak dipnot olarak yazarım. Önemli olan iş yapabilme ve sorun çözebilme yeteneğinizdir. Size ne sorarlarsa sorsunlar bu yetenekleriniz varsa diğerlerinin önüne geçersiniz. Nasıl olsa ilk mülakatta işe alınmayacaksınız. Karşınızdakinin sizden üstün olduğunu hiç düşünmeyin. Pazarlığı onlar sizinle yapsın.
Şimdiden başarılar,

[crazycells]

Bilisim teknolojilerini ilgilendiren meslekler icin su bolume de goz atabilirsiniz:
https://yesilkartforum.com/forum/category/8/bilişim-teknolojileri

Ayrica, verdiginiz yararli bilgileri cekinmeden ilgili konulara da kopyalabilirsiniz. Daha sonra o konulari inceleyecek arkadaslar da bilgileri rahat bulabilsinler.

[kturkay]

bilgi paylaşımı iyidir. yazılan paylaşımların, tecrübelerin hemen hepsini okumaya çalıştım 2016 dan beri. telefonlarla olabildiğince birçok aile ile görüştüm. benim talihsiz tecrübelerim şöyle. (evli insan için en önemli iki üç konu var)
1- gemileri yakacaksın. yani tr de gemileri yakıp geleceksin. yoksa ilk yaşayacağın duygusal zorlukta ve belirsizliklerde (ki mutlaka yaşayacaksın) geri dönmek istersin.
2- mutlaka aile üyelerinle gel. ben önceden giderim iş ev bulurum sonra çocuklar gelir deme. ve 4 kişilik bir aile için enaz 15-20K benjaminler cepte olsun yoksa parasızlıktan bunalıma girersin.
3- eşin kararsız olmamalı mutlaka eşin de senin kadar istekli gönüllü olmalı. zorla güzellik olmaz. bu maddenin şakası yoktur. eşin gönüllü tamam. abdye gelince eşine DE araba almazsan evde bunalır 1-2 ay içinde bırakır gider. şaşırma. (ben bunları okumuştum dersin. )
4- 2 yıl boyunca okudugum başlıklarda bunlar yoktu. demekki bu durumu tecrübe etmekte bana nasipmiş. şunları kafaya takmayın. unganlara aşı kartı götürmelimi, çok mu para alıyorlar muayene. yok efendim ehliyet yok araba ne marka olmalı... yok acaba vize verirlermi konsolosluktaki memura ne şirinlik yapsak da vizemizi reddetmese. sen zaten greenkart çıkmış konsolsluk randevusu almışsın. vermeme ihtimalleri yok onları kafaya takma. .
en önemli konular bana göre yani yukardaki üç madde. evliler için tabii ki.
5- abd ye gitmeden yardım istediğiniz / isteyeceğiniz / görüşmeye + iletişim kurmaya yeltendiğiniz insanlar sizi hiç iplemeyebilir. hakaret edebilir. kırılmadan şöyle düşünmek lazım demekki sıkıntılı durumdalar üstlerine gidip ne kendini ne karşıdakini üzmemek lazım. böyle insanlara denk gelirseniz dumura uğramayın.

talihsizlikler. çok sayıda marihuana ve kokain kullanan insanlara şahit oldum. şimdi diyorsunuz ki hep bir ağızdan aynı düşünceyle "abi tr de yokmu uyuşturucu kullanan. kullanan tr de de kullanır" ama öyle değil işte. ben sanki uyuşturucu kullanmıyanları dövüyorlar gibi birşey hissettim. kültür gibi. tedirgin oldum öyle algıladım).belki önceden bununla ilgili bir paylaşım okusaydım psikolojik olarak hazırlıklı olurdum. ve kullananlar da gayet eli yüzü düzgün insanlara benziyorlardı.
başka talihsizliğim ailemi geride bırakıp tek giriş yapıp iş aramak oldu. tr de kalan ailemi düşünmekten iş aramaya ve hiçbirşeye odaklanamadım. babaç biriyseniz çoluk çocukla giriş yapın.motivasyonunuzu yanınızdaki ailenizden alıp o gazla her işiniz yürür moraliniz bozulmaz.

buna benzer durumları yaşayan çok insan var. hep iyiyi anlatıyorlar. kötüyü de anlatsalar daha faydalı olacaklar. misal bir youtuber kardeşimiz ciddi ciddi başına gelen kötü dört olayı anlattı bana. yuhya abi şakamı ? yok değil gerçek yaşadıklarım. niye videolarda anlatmadın dedim ne dese beğenirsiniz "anlatsam millet gelmekten vazgeçer. engel olmayım herkes kendi kaderini yaşasın herkesin başına gelecek diye birşey yok"

bunları vakit ayırıp yazmamın tek nedeni gideceklere önceden maddi / manevi tedbirlerini almalarına ufak bir katkı sağlamak. başarılı olmalarında milyonda bir payım olsa mutlu olurum. saygılar.

[crazycells]

@kturkay ABD'de Yaşadığımız Talihsizlikler ve Zorlu Bir Başlangıç içinde söyledi:

(üstnot: bekarsanız bu iletiyi okumadan geçiniz. evliyseniz devam ediniz

bilgi paylaşımı iyidir. yazılan paylaşımların, tecrübelerin hemen hepsini okumaya çalıştım 2016 dan beri. telefonlarla olabildiğince birçok aile ile görüştüm. benim talihsiz tecrübelerim şöyle. (evli insan için en önemli iki üç konu var)
1- gemileri yakacaksın. yani tr de gemileri yakıp geleceksin. yoksa ilk yaşayacağın duygusal zorlukta ve belirsizliklerde (ki mutlaka yaşayacaksın) geri dönmek istersin.
2- mutlaka aile üyelerinle gel. ben önceden giderim iş ev bulurum sonra çocuklar gelir deme. ve 4 kişilik bir aile için enaz 15-20K benjaminler cepte olsun yoksa parasızlıktan bunalıma girersin.
3- eşin kararsız olmamalı mutlaka eşin de senin kadar istekli gönüllü olmalı. zorla güzellik olmaz. bu maddenin şakası yoktur. eşin gönüllü tamam. abdye gelince eşine DE araba almazsan evde bunalır 1-2 ay içinde bırakır gider. şaşırma. (ben bunları okumuştum dersin. )
4- 2 yıl boyunca okudugum başlıklarda bunlar yoktu. demekki bu durumu tecrübe etmekte bana nasipmiş. şunları kafaya takmayın. unganlara aşı kartı götürmelimi, çok mu para alıyorlar muayene. yok efendim ehliyet yok araba ne marka olmalı... yok acaba vize verirlermi konsolosluktaki memura ne şirinlik yapsak da vizemizi reddetmese. sen zaten greenkart çıkmış konsolsluk randevusu almışsın. vermeme ihtimalleri yok onları kafaya takma. .
en önemli konular bana göre yani yukardaki üç madde. evliler için tabii ki.
5- abd ye gitmeden yardım istediğiniz / isteyeceğiniz / görüşmeye + iletişim kurmaya yeltendiğiniz insanlar sizi hiç iplemeyebilir. hakaret edebilir. kırılmadan şöyle düşünmek lazım demekki sıkıntılı durumdalar üstlerine gidip ne kendini ne karşıdakini üzmemek lazım. böyle insanlara denk gelirseniz dumura uğramayın.

talihsizlikler. çok sayıda marihuana ve kokain kullanan insanlara şahit oldum. şimdi diyorsunuz ki "abi tr de yokmu uyuşturucu kullanan. kullanan burda da kullanır" ama öyle değil işte. ben sanki uyuşturucu kullanmıyanları dövüyorlar . gibi birşey hissettim. kültür gibi. tedirgin oldum öyle algıladım).belki önceden bununla ilgili bir paylaşım okusaydım psikolojik olarak hazırlıklı olurdum. ve kullananlar da gayet eli yüzü düzgün insanlara benziyorlardı.
başka talihsizliğim ailemi geride bırakıp tek giriş yapıp iş aramak oldu. tr de kalan ailemi düşünmekten iş aramaya ve hiçbirşeye odaklanamadım. babaç biriyseniz çoluk çocukla giriş yapın.motivasyonunuzu yanınızdaki ailenizden alıp o gazla her işiniz yürür moraliniz bozulmaz.

buna benzer durumları yaşayan çok insan var. hep iyiyi anlatıyorlar. kötüyü de anlatsalar daha faydalı olacaklar. misal bir youtuber kardeşimiz ciddi ciddi başına gelen kötü dört olayı anlattı bana. abi şakamı ? yok değil gerçek yaşadıklarım. niye videolarda anlatmadın dedim ne dese beğenirsiniz "anlatsam millet vazgeçer. engel olmayım herkes kendi kaderini yaşasın herkesin başına gelecek diye birşey yok"

bunları vakit ayırıp yazmamın tek nedeni gideceklere önceden tedbirlerini almalarına ufak bir katkı sağlamak. başarılı olmalarında milyonda bir payım olsa mutlu olurum. saygılar.

bilgilendirme ve paylasim icin tesekkurler, elinize saglik sayin @kturkay , ben de surekli forumdaki arkadaslara baslarina gelen kotu olaylari da anlatmalari yonunde baski yapiyordum ama genelde cok azi anlatip, paylasiyor boyle seyleri ; oysaki bu tecrubelerden dediginiz gibi cok daha fazla sey ogreniyoruz.

Bu arada ustnot'a gerek yok bekar kisiler de ilerde buyuk ihtimal evleneceginden buradaki tavsiyeleri okuyabilir. Ozellikle de Turkiye'den biriyle evleniyorlarsa en onemli sey, o kisinin de ABD'de yasamaya cok istekli olmasi. Zaten yeni bir yerde yeni bir hayata baslamak oldukca zorlu oluyor ve bir suru problemle karsilasiyorsunuz. Eger gercekten de bu arzuda olmayan bir insanla beraberseniz destek olacagina kostek oluyor ve butun sabrinizi tuketebiliyor.

[Eski Kullanıcı]

Aklıma ilk gelen talihsizliği yazayım. İster talihsizlik isterse bilgisizlik deyin.

Ben Amerika’ya Türkiye’deki iş yerinden transfer olarak geldim. Bilenler vardır, Amerika’da çoğu işte işe başlarken taşınma ve masraflarınız için toplu bir ödeme yapılır ve bende bu hakka sahiptim. Ayrıca, Türkiye’deki işyerinden çalışmayı bitirip Amerika’daki görevime başlayana kadar ki maaşımda yaklaşık 1.5 aylık ödenecekti. Yani, anlayacağınız bir hayli yüksek meblayı Amerika’ya gelince alacaktımki başlangıç için çok rahatlatıcı olacaktı.

Tabiki bende bu toplu paraya güvenerek yanımda minimum bir parayla geldim (3 kişilik aile olarak). Fakat gelince işler öyle olmadı. Şirket o toplu parayı bana ödedi ödemesine ama tabiiki çek olarak. Bu çekin ABD hayatımda ilk defa açtığım Bank of America hesabında kullanılabilir olabilmesi tam tamına 3 buçuk hafta aldı. Yani 3 buçuk hafta parasız kaldık.
Amerika gibi parasız bir hiç olduğunuz ülkede, kimseniz olmadan böyle bir durum yaşamak bizi bir hayli zorlanmıştı ve çaresiz bırakmıştı.

[Sefa]

@FreeWoRLD İletiniz için teşekkürler. Geçmiş olsun.

[Eski Kullanıcı]

Hepinize büyük geçmiş olsun, bu da benim hikayem.

Evimde günü çok huzurlu bir gün geçiriyordum. O sırada eşimin babasının gelen tamirci ile kavga ettiğini duydum. Ayırmaya gittiğimde birbirlerinin öldürecek gibi boğazlarını sıkıyorlardı, gücüm yetmeyeceğinden ve daha kötü bir şey olmasından korktuğumdan 911'i aradım. 911 gelene kadar ikisi de sakinleşmiş artık birbirlerine uzaktan sövme kısmına geçmişlerdi. Polis geldiğinde hiç bir şey sorup söylemeden ikisini de tutukladı. Eşimin babasını öyle görünce, bakın ben sizden ayırmanız için yardım istedim bu şekilde onu götürürseniz kendimi öldürürüm gibi arabesk bir çıkış yaptım. (Çünkü eşime ne söylecektim?) Kesinlikle o an ölmeyi düşündüğümden değil, yani bazen tepkinizi ayarlayamazsınız ya. Ağzımdan o an öyle çıktı.

Polis duvara doğru dönmemi söyledi, duvara dönmemle bileğime geçen kelepçeleri hissettim. Dedim ne yapıyorsunuz ben ne yaptım? Bir şey yapmadınız, kendinizi öldüreceğinizi söylediğinizde yasalar sizi bu şekilde akıl hastanesine götürmemizi söylüyor dedi. Polis arabasına bindirildim, tabi başladım ağlamaya. Anlattım yani öyle dedim ama ciddi değildim, tepki olarak dedim lütfen beni bırakın dedim. Hastaneye gidince ellerini çözücem dedi. Ağlamam az da olsa işe yaradı ve akıl hastanesi yerine şehir hastanesine götürüldüm ve tam teçhizatlı bir odaya kapatıldım. Kararını orada verirler dedi. Bir iki saat orada bekletildikten sonra biri doktor 4 kişi odaya girdi ve seri şekilde soru sormaya başladılar. Onlara yanıt verirken damarımdan bir ilaç verildi sanırım. Yarın sabah olduğunda sosyal hizmetleri görevlisi ve ben yeniden gelip seninle konuşucam dedi. Son hatırladıklarım bunlar. Sabah uyandığımda eşim de yanıma ulaşmıştı. Bir şekilde ikna ettik onları intihar gibi bir niyetim olmadığına ve çıktım.

Sigortam olduğu halde hastaneye 2000 dolar ödeme yaptım. Zorla getirildiğim hastanede bir de elime fatura tutuşturdular.

Siz siz olun, şakasına bile olsa herhangi bir yerde "kendimi öldürmek istiyorum, ölmek istiyorum" demeyin.

PS: Bu olayla ilgili yabancı forumlarda bilgi paylaşımı yaparken Amerika'da çoğu kişinin vatandaş göçmen farketmeden başına bu detain denilen olayın geldiğini öğrendim. Hatta aralarında gerçekten komik olanlarda var. Kendinizi detain durumunda bulursanız çok korkmamanız gerekiyormuş. Bu örneğe çok güldüm. Kızın teki sevgilisinden telefonda ayrılmış, çocukta telefonu kapamış o an. Halbuki çocuğun şarjı bitmiş, sonra da arkadaşının evine gidip saatlerce beyzbol izlemiş, biraz da önemsememiş telefonu şarj etmeye telefonda kötü şeyler duyduğu için. Kız polisi aramış ve çocuğun hayatından endişelendiğini söylemiş. Çocuğun sokağının başında beklemiş polisler, geldiğinde onu da kelepçeleyip akıl hastanesine götürmüşler. 3 gün çıkamamış. Çocuk yapabilsem gay olacağım, o günden beri kimseyle ilişki kurmuyorum nefret ettim kadınlardan diyor.

[knnrn]

@kturkay Kötü deneyimleri paylaşmak da gerekiyor gerçekten. Ben de kısa bir özet geçeyim. Daha sonra bunları bir yazı ve video ile anlatır, meslektaşlarımı bilgilendiririm.

Biz Amerika'ya "işim hazır" olacak şekilde geldik. Yanımızda para da vardı ama gerek kalmayacaktı. Ülkeye ayak bastığım gün iş görüşmesini yaptım ve işe kabul edildim. Ancak tam da o sırada kurum çok büyük bir zarar açıklayıp işe alımları durdurma kararı verdi. Yetmezmiş gibi birkaç bin kişiyi de işten çıkardı. Asla işini kaybetmeyeceğini düşünen insanlar bile kendini kapının önünde buldu. Hazıra dağ dayanmaz dedik ve yeni bir iş aramaya başladım. İstediğim gibi bir iş bulamadım ama paramız tükenmesin diye ne bulduysam kabullenmek zorunda kaldım. Deneyimime uygun olmayan bu işte bir hata yaptım ve bedeli ağır oldu. Lisansımı ve dolayısıyla ekmek paramı kaybetmemek için aylarca uğraştım, avukatlara para döktüm. Hala da bitmiş değil ama bitmek üzere. Bir sürü borç altında olsak da kendimizi toparlamaya başladık.
Olumsuzluklara rağmen hayatımızdan memnunuz. Eşim de oğlum da zorluklar yaşadı. Ama bir arada olduğumuz için üstesinden geldik. Yaşadıklarımız hayatın bir parçası.

[centralpark]

Bütün arkadaşlara samimi anlatımları için teşekkürler, sıkıntılar muhakkak olacaktır ama üstesinden gelebilmek önemli, yalnız olmamak en önemli nokta anladığım kadarıyla...

[Barış]

İlk önce bu gibi paylaşımların herkes için değerli olduğunu düşünüyorum. Lütfen bu gibi paylaşımları fazlalaştıralım..

Bazen anlatımlar o kadar toz pembe oluyor ki sanki ABD gidince bizi bir uçan halı alıp uçuracak sarıp sarmalayacak. Yapılması gereken olumlu olumsuz ne varsa paylaşmak insanların karar verme aşamasında çok etkili olacaktır.. Bütün arkadaşlara anlatımlarından dolayı çok teşekkür ederim...

[Eski Kullanıcı]

Şimdi biraz derinlere inelim.

Yaklaşık 13-14 ay oldu geleli. Türkiyede de çalıştığım otomotiv sektöründe imalat yapan bir firmanın ABD’deki işletmesinde çalışıyorum ve halen devam etmekteyim, tedarik zinciri departmanında.

Yaşadığım yer North Carolina eyaleti Charlotte civarları. Fabrika ortamını bilenleriniz vardır, her seviyeden insan çeşidi bulunur. Geçirdiğim bu 13-14 ayda, mavi yaka seviyesinde ve birazda düşük eğitimli şahıslardan bariz ırkçılık yaşadım. Muhtemelen dünyanın sadece ABD, Canada ve Mexico’dan oluştuğunu sanan bir kesim. Özellikle tanıyıp, aksanlı olduğunuz farkedildikten sonra. Benimle muhattap olmak istemeyenlerimi ararsınız, yardım istemeye gurur yapanımı ararsınız, geçerken kafa çevirenimi dersiniz ben hepsini yaşadım ve halende yaşamaktayım. Elbette %90’i iyi insanlar ama mutlaka bir kesim alelade belli etmesede sizi sevmiyor. Bazı kesim ise ilk başta önyargılı olup sonrasında açılıyor. Fakat tekrar söylemek gerekirse, %90’ı çok sevimli, iyi insanlar.

Günlük hayatta kesinlikle en ufak bir konu yaşamadım fakat iş çalışma ortamına gelince ve ciddiye binince ve özelliklede bazı Güney eyaletlerinde gelir düzeyi düşük bölgeler konu olunca bu tarz sorunlar yaşamanız ihtimal.
Önemli olan hedefe ulaşmak için çabalamak, kazandığınız paraya bakmak ve en önemlisi kendinize güvenmek.

[Barış]

@freeworld Bugüne kadar okumuş olduğum deneyimlerden ilk defa birisinde ırkçılık hakkında bir yazı okudum. Benimde en çok rahatsız olacağım konuların başında geliyor. Çabalamak ve koyduğunuz hedeflerde hareket etmekten başka çare kalmıyor hayatta, katılıyorum size. İş hayatınızda başarılar diliyorum. Paylaşımınız içinde teşekkür ediyorum.

[GriinKart]

Çok iyi bir başlık olmuş sıkıntıdan hepsini tek tek okudum insanların abd ye taşındıktan sonra yaşayabilecekleri sorunları görmeleri için çok yararlı bir konu bence

[saulgoodman]

@puer-corde ABD'de Yaşadığımız Talihsizlikler ve Zorlu Bir Başlangıç içinde söyledi:

Hepinize büyük geçmiş olsun, bu da benim hikayem.

Evimde günü çok huzurlu bir gün geçiriyordum. O sırada eşimin babasının gelen tamirci ile kavga ettiğini duydum. Ayırmaya gittiğimde birbirlerinin öldürecek gibi boğazlarını sıkıyorlardı, gücüm yetmeyeceğinden ve daha kötü bir şey olmasından korktuğumdan 911'i aradım. 911 gelene kadar ikisi de sakinleşmiş artık birbirlerine uzaktan sövme kısmına geçmişlerdi. Polis geldiğinde hiç bir şey sorup söylemeden ikisini de tutukladı. Eşimin babasını öyle görünce, bakın ben sizden ayırmanız için yardım istedim bu şekilde onu götürürseniz kendimi öldürürüm gibi arabesk bir çıkış yaptım. (Çünkü eşime ne söylecektim?) Kesinlikle o an ölmeyi düşündüğümden değil, yani bazen tepkinizi ayarlayamazsınız ya. Ağzımdan o an öyle çıktı.

Polis duvara doğru dönmemi söyledi, duvara dönmemle bileğime geçen kelepçeleri hissettim. Dedim ne yapıyorsunuz ben ne yaptım? Bir şey yapmadınız, kendinizi öldüreceğinizi söylediğinizde yasalar sizi bu şekilde akıl hastanesine götürmemizi söylüyor dedi. Polis arabasına bindirildim, tabi başladım ağlamaya. Anlattım yani öyle dedim ama ciddi değildim, tepki olarak dedim lütfen beni bırakın dedim. Hastaneye gidince ellerini çözücem dedi. Ağlamam az da olsa işe yaradı ve akıl hastanesi yerine şehir hastanesine götürüldüm ve tam teçhizatlı bir odaya kapatıldım. Kararını orada verirler dedi. Bir iki saat orada bekletildikten sonra biri doktor 4 kişi odaya girdi ve seri şekilde soru sormaya başladılar. Onlara yanıt verirken damarımdan bir ilaç verildi sanırım. Yarın sabah olduğunda sosyal hizmetleri görevlisi ve ben yeniden gelip seninle konuşucam dedi. Son hatırladıklarım bunlar. Sabah uyandığımda eşim de yanıma ulaşmıştı. Bir şekilde ikna ettik onları intihar gibi bir niyetim olmadığına ve çıktım.

Yanarım da özel sağlık sigortama yanarım. Şimdiden delik deşik oldu. Bu olaydan 1 ay önce de ufak bir rahatsızlık geçirmiştim.

Siz siz olun, şakasına bile olsa herhangi bir yerde "kendimi öldürmek istiyorum, ölmek istiyorum" demeyin.

PS: Bu olayla ilgili yabancı forumlarda bilgi paylaşımı yaparken Amerika'da çoğu kişinin vatandaş göçmen farketmeden başına bu detain denilen olayın geldiğini öğrendim. Hatta aralarında gerçekten komik olanlarda var. Kendinizi detain durumunda bulursanız çok korkmamanız gerekiyormuş. Bu örneğe çok güldüm. Kızın teki sevgilisinden telefonda ayrılmış, çocukta telefonu kapamış o an. Halbuki çocuğun şarjı bitmiş, sonra da arkadaşının evine gidip saatlerce beyzbol izlemiş, biraz da önemsememiş telefonu şarj etmeye telefonda kötü şeyler duyduğu için. Kız polisi aramış ve çocuğun hayatından endişelendiğini söylemiş. Çocuğun sokağının başında beklemiş polisler, geldiğinde onu da kelepçeleyip akıl hastanesine götürmüşler. 3 gün çıkamamış. Çocuk yapabilsem gay olacağım, o günden beri kimseyle ilişki kurmuyorum nefret ettim kadınlardan diyor.

Ben de ABD'deki bir arkadaşımdan duymuştum. Kendinizi öldürmekten söz ettiğinizde sizi kendinize zarar vermemeniz için kelepçeleyip götürüyormuş polisler... Biz Türkçe'de bazı sözleri deyim olarak kullanırız ve ciddi söylemeyiz. Bunu da karşımızdaki anlar ve ciddiye almaz. Aynı mantıkla bu sözleri bire bir İngilizce söylersek ve karşımızdakinin ciddiye almayacağını varsayarsak başımıza iş açabiliyoruz demek ki. Özellikle öfke ve panik anlarında ağızdan çıkan lafa çok dikkat etmek gerektiği sonucuna varıyorum. Türkiye'de sorun olmayacak söz ve davranışlar orada sorun olabiliyor gibi görünüyor.

[saulgoodman]

@kturkay ABD'de Yaşadığımız Talihsizlikler ve Zorlu Bir Başlangıç içinde söyledi:

2- mutlaka aile üyelerinle gel. ben önceden giderim iş ev bulurum sonra çocuklar gelir deme. ve 4 kişilik bir aile için enaz 15-20K benjaminler cepte olsun yoksa parasızlıktan bunalıma girersin.

Bu maddeyi biraz açabilir misiniz? Neden mutlaka aile üyeleriyle gel diyorsunuz? Tek başına mücadele etmek zor olacağından mı?

[gkhanfeez]

@saulgoodman ABD'de Yaşadığımız Talihsizlikler ve Zorlu Bir Başlangıç içinde söyledi:

@kturkay ABD'de Yaşadığımız Talihsizlikler ve Zorlu Bir Başlangıç içinde söyledi:

2- mutlaka aile üyelerinle gel. ben önceden giderim iş ev bulurum sonra çocuklar gelir deme. ve 4 kişilik bir aile için enaz 15-20K benjaminler cepte olsun yoksa parasızlıktan bunalıma girersin.

Bu maddeyi biraz açabilir misiniz? Neden mutlaka aile üyeleriyle gel diyorsunuz? Tek başına mücadele etmek zor olacağından mı?

Biz aile olarak geldik mecburduk eşime çıkmıştı ama iyikide öyle olmuş. Bana çıksaydı kesin önce ben gelirdim. Boş yere yalnız kalacaktım hem de onlar geri kalacaktı eğitimden, İngilizceden , kredi skorunda tutunda ne varsa 10 bin dolarla geldik hemen işe başladık yoksa 10 bin yetmeyebilirdi. 15 kesin lazım 4 kişilik bir aileye bence. Çocukların için iyi oldu bir de türkiyede evi dağıtınca çocuklar rahat olamıyor.

[saulgoodman]

@gkhanfeez ABD'de Yaşadığımız Talihsizlikler ve Zorlu Bir Başlangıç içinde söyledi:

@saulgoodman ABD'de Yaşadığımız Talihsizlikler ve Zorlu Bir Başlangıç içinde söyledi:

@kturkay ABD'de Yaşadığımız Talihsizlikler ve Zorlu Bir Başlangıç içinde söyledi:

2- mutlaka aile üyelerinle gel. ben önceden giderim iş ev bulurum sonra çocuklar gelir deme. ve 4 kişilik bir aile için enaz 15-20K benjaminler cepte olsun yoksa parasızlıktan bunalıma girersin.

Bu maddeyi biraz açabilir misiniz? Neden mutlaka aile üyeleriyle gel diyorsunuz? Tek başına mücadele etmek zor olacağından mı?

Biz aile olarak geldik mecburduk eşime çıkmıştı ama iyikide öyle olmuş. Bana çıksaydı kesin önce ben gelirdim. Boş yere yalnız kalacaktım hem de onlar geri kalacaktı eğitimden, İngilizceden , kredi skorunda tutunda ne varsa 10 bin dolarla geldik hemen işe başladık yoksa 10 bin yetmeyebilirdi. 15 kesin lazım 4 kişilik bir aileye bence. Çocukların için iyi oldu bir de türkiyede evi dağıtınca çocuklar rahat olamıyor.

Önceki mesajlarınıza baktım, anladığım kadarıyla siz Türkiye'de biyologsunuz eşiniz de Türkiye'de anestezi teknikeri. Sanırım San Francisco'dasınız. Pahalı bir şehir. Gittikten sonra nasıl bir işe girdiğinizi ve geleceğe dair işle/eğitimle ilgili hedeflerinizi sorabilir miyim? İsterseniz özelden de yanıtlayabilirsiniz tabi.