ABD'ye Yeni Taşınmış Göçmenlerin İlk Aylardaki Deneyimleri

[okokok]

@T-C-Kubilay-Dikici ben de benzer duyguları yaşıyorum; üstelik 42 yaşındayım :)

Sizin sorduğunuz o soruyu eşimle biz de sık sık birbirimize sorarız: “Çocuklarımız bizim kadar şanslı olacak mı?”

Belki de motivasyonumuzun %80’i çocuklarımız.

[ayvalik10]

@R-Mutt ilk açıklandığı zaman ile amerika ilk giriş arasında ki zaman farkı 17 ay yapar. Bu süre zarfında 2 yaz geçirmişsin Türkiye de. Yaz sezonu bir otele gidip çalışabilirdin. Orada hem otel hem de mutfak - garsonluk gibi işleri hakkında tecrübe kazanabilirdin. Bu işler dışında el becerisi olan teknik servisler de çalışabilirdin. Kısacası sen kendini geliştirmeden Amerikaya gelirsen tabiki de bu şekilde yazıyı sana yazdırır. Eğer elinde bir meslek varsa buradan forum aile üyeleri sana yardımcı olacaktır. Fakat sen hep bana hep bana hayatını sürdürmüşsün. Mesela gitmeden gideceğin aile üyeleri ile irtibata geçtin mi onlara mesaj attın mı plan program yapmadan gitmeyin diyoruz. Çünkü o videoları seyrettin hemen delivery işlerine saldırdın. Kimse ilk hesabı açıldığı zaman ki kazançları açıklamıyor. Böyle bir videoya denk gelmedim. Sen şimdi linkedin - glassdoor kısmından iş ilanlarına bakıyor musun. Anlık geçici saatlik işlerin yayınlandığı facebook marketplace - craglist gibi sitelere bakıyor musun. Kısacası sen adımları atmadıkça kimse seni gel hadi çalış diye kimse çağırmaz. Şimdiye kadar hangi şirketlere başvuru yaptın. Mesela amazon depolarına - wallmart mağazalarına eleman arıyorlar. En basit bir site koyuyorum sana yüzlerce ilan var.
https://www.usailan.com/

[Serapp]

@ayvalik10 Lütfen hitap şeklimize dikkat edelim, "sen" dili yerine daha nazik bir üslup kullanalım. Ayrıca eleştirel bir yaklaşımdan kaçınmak çok önemli. Eğer paylaşmak istediğiniz öneriler varsa, elbette kendisi memnuniyetle dinleyecektir. Kişinin motivasyonunu düşürecek ifadeler yerine, daha çok moral verici sözlerle destek olmaya çalışalım. Çünkü yazdığınız bu mesaj kendisini daha kötü hissetmesine neden olabilir.

Unutmayalım, bu süreç zaten yeterince zor. Birbirimize güç vermek için buradayız.

[akara]

@R-Mutt endişeleriniz de çok haklısınız. İnsan hayatını bir bavula doldurup hiç bilmediği bir kültüre yolculuk yapıyor. Ama zaten en büyük başarmak bence bunu yapmaktır. Türkiye'de tanıdığım kaç kişi buna cesaret eder diye bence bir sorun. İnanın çogu lafta kalıyor. Siz zaten buna cesaret edip başarmışsınız. Oradaki yaşantı tabiki kolay olmayacak ama takılmadan sabit durmadan insan geliştirmeli kendini, sosyal çevre, iş, hayat tarzı buna siz ne eklerseniz (ev, araba maddiyatcı bakışlar için). Türkiye'deki arkadaşlarınız ne mi yapıyor ben işletmeciyim, yaşım 44 şuan kasada otururken size yazıyorum. Etrafımda 3-4 kafe var. Bize gelip önce en ucuzundan dürüm yiyorlar, kalan parayı hesaplayıp bir kahve alıp akşama kadar oturuyorlar. Çünkü iş, çalışmak, üretmek yeni gençlikte biraz sıkıcı, ha diyeceksiniz üreten ne kazanıyor maalesef kazanamıyor. Kazansa da huzurlu harcıyamıyor. Adalet bitti diyoruz ama bence en temelde ahlakta bir çöküntü var maalesef. Herkes diye burada cümleye başlıyor hak arayan ama o herkes nedense sadece kendi düşüncesindekiler oluyor. Hiç bir zaman herkes olmuyor ve bir gün geliyor sizde hak arıyor oluyorsunuz. (Bunu illa Adalet sarayında olarak düşğnöeyin trafikte, okulda, markette, ışıklarda, parkta vb) Güçlünün kanunu geçerli şuan güzel ülkemde ben kısa vadede (10-15 yıl) hiç bir iyileşme beklemediğim gibi daha kötüye gideceğine inanıyorum. Bence mücadeleniz yeni başlamış pes etmek en kolayı, ama sabit kalmayın. Hareket iyidir. İş değiştirin, ortam değiştirin kendinize plan yapın, yürüyüş spor, sinema hayatınız sadece çalışma ve uyku üzerine kurulu oldugunda sorun başlıyor bence. Size bol şanslar, herşey gönlünüzce olsun.

[akara]

@akara bu arada küçük bir ekleme yapayım sosyal medyadan bakarsanız ülkemiz Alis harikalar diyarı herkez fenomen hayatı yaşıyor. Boşu dolu gibi göstermekte üzerimize yoktur. Bu sizi yanıltmasın.

[TommyGun]

@akara kesinlikle size katılıyorum, yolunuz açık olsun. Orlando'ya yerleşmeyi planlıyorum. Yolunuz düşerse beklerim.

[TommyGun]

@R-Mutt değerli kardeşim,
çok önemli bir yaş aralığında büyük bir adım atmışsın. Öncelikle bunun için tebrik ederim. Attığın bu büyük adım için değer mi, değmez mi? sorularının cevabı senin çabalarının derecesi gösterecek. Şunu belirtmek isterim ki ülkemiz ile ABD'yi asla kıyaslama çünkü bu Kivi'yle Nar'ı kıyaslamaya benzer. Kıyaslamaları, arkadaşlarının sosyal paylaşımlarını bir kenara bırakıp sevdiğin bir alanda uzmanlaşmanın yollarını araştır ve ABD bunun için önemli bir ülke. Hayal ettiğin şeyleri gönülden iste ve emin ol hayat sana bu anlamda çok farklı kazanımlar ve deneyimler sunacaktır. Yolun izin açık ve her şey gönlünce olsun,

[mas]

@R-Mutt
Merak ettiğim bi şey var hocam; uber ve lift yaparken insanlarla sosyalleşemiyor musunuz? İnsanlar ne kadar resmi olursa olsun bi temas oluyor, belki aynı müşteriyi bi kaç defa alıp bir yerlere bırakıyorsunuz. Açıkçası ben sırf ilk zamanlarda sosyalleşme sorununu bu şekilde çözerim ve çevre edinirim diye uber yapmayı düşünüyordum.

[akara]

@TommyGun çok teşekkürler bizde phıledalpıa ya yerleşeceğiz ilk etap ta bende beklerim.

[Ertan Turgun]

@okokok Ben geçim anlamında babamın hayatının benim hayatımdan daha kolay olduğunu biliyorum. Çocuklarımızı çok iyi yetiştirmeye çalışsak da bu karmaşada benden daha fazla zorlanacaklarına eminim.
Mesele aslında şans, çalışma hayatının zorluğu veya geçinme zorluğu değil @T-C-Kubilay-Dikici 'nin ifade ettiği gibi ülkede kayırmacılığın, haksızlığın yaygın olması.
Okuduğum veya takip ettiğim kadarıyla Amerika tecrübe edenler arasında üstelik orada göçmen olmalarına rağmen ülkemizdeki gibi kayırmacılık, haksızlık yaşayan pek yok. Ya da bu tecrübeleri gene oradaki bizim insanlarımız sayesinde yaşıyorlar. Benim motivasyonum da bu.
Allah hepimize gönlümüzdeki güzellikleri nasip etsin.

[ecom]

@R-Mutt merhaba
Oncelikle samimi paylasiminiz icin tesekkurler. Nacizane tavsiyem,Turkiye ortaminizin benzerinin burada asla olmayacagini kabul edip, burada kendinize mutlu olabileceginiz,hatta gerekirse yalniz bile mutlu olabileceginiz rutinler olusturmaniz. Rutinler insani evinde hissettirmekte iyidir.
Bu yolculukta karsiniza ister Amerikali, ister Turk olsun, iyi insanlar cikar ve dostluklar kurabilirseniz ne mutlu,ama cikmiyorsa zorlama yada bazilarinin yaptigi gibi yirtinmak dogru bir sey degil. Sosyalleseyim derken tuhaf tuhaf bir suru tip psikolojinizi daha cok bozabilir. Ozellikle Turkiye'de olsa asla muhattap olmayacaginiz vasat tiplerle sakin ola yalnizlik yuzunden muhattap olmayin.
Kaliplari bos verin eger Turk filmlerini cok seviyorsaniz izleyin, ingilizcen gelismez diyenlere aldirmayin,cunku hayatta her sey getiri,goturu olarak hesaplanir. Gocmenlik zor bir psikoloji ve bunun bilimsel ispatlarida var. Kendinizi kaliplasmis dogrulara hapsedip dahada zorlastirmanin anlami yok.
Is konusundada cok gencsiniz. Bir suru dalda egitim alabilir,ufacik bir sertifika ile bambaska is kollarina girebilirsiniz. Ticari bir hedef koyup kendinize,para biriktirip bununla ilgili arastirmalar yapip kendi isinizide yapabilirsiniz. Bence Amerika'nin en guzel tarafi hayal kurmana musade etmesi cunku gerceklestirme ihtimali kuvvetli.
Iyi taraflarini gormeye calisin,evet ulkemizde dostumuzla hos bir sohbet esliginde ictigimiz kopuk kopuk kahvenin tadi hic bir seye degisilmez,ama buradada o mutlulugun yerine baska mutluluk koymalisiniz,sabah bir orman yuruyusu,rahatca bisiklet surebilmek ezilme risksiz. Somine yaninda kitap okumak. Artik neyle mutlu oluyorsaniz. Diyebilirsiniz ki calismaktan firsat kalmiyor,haklisiniz ama sizin gibi genc biri dunyanin her yerinde ekonomik rahatliga kavusmak icin daha fazla efor sarfeder. Zamanla calismanin azalip,kendinize ayirdiginiz vaktin cogalmasini istiyorsaniz,ne is yapacaginiza karar verin ve bir an once o dogrultuda ilerleyin.
Son olarak sunu soylemek istiyorum. Gunun sonunda her seye ragmen mutsuzsaniz,donmek dunyanin sonuda degil,bir basarisizlikta degil,insan aradigini bulamayabilir,yada mutlu olacagini dusunduren seyleri elde ettikten sonra mutlu olmadigini anlayabilir. Hayatta her seyi aslinda bir avuc mutluluk,ve biraz huzur icin yapmiyormuyuz,su uc gunluk dunyada olmuyorsa kisi kendini,psikolojisini bitirmek pahasina devam etmemeli,uc yil bunun icin iyi bir sure. Bu surenin sonunda hala mutsuzsa bence donmeli zaten degmez cunku.
Siz siz olun herkesin dogrusunu bosverin,kendi dunyanizi yaratin onu yasayin. Agzi olan konusuyor,interneti olan yaziyor. Buradada berbat bir hayat yasayip memleketteki arkadaslarina hava atmak icin mutlu taklidi yapan cok,Turkiye'dede buraya asla gelebilme ihtimali olmadigi icin,burayi kotuleyip kendi hayatini, gelecekten zerre umudu olmadigi halde,guzelmis gibi gosterenler var. Her yerin iyi ve kotu taraflari var. Onemli olan siz "ne",
"nasil "bir hayat istiyorsunuz..Kendinizi dinlemeye devam edin,cevaplar sadece sizde...
Tum aradiginiz guzelliklerin sizi bulmasi dilegiyle🙏🪷

[cvatulip]

@R-Mutt Dostum öncelikle duygularını samimi ve şeffaf bir şekilde ifade ettiğin için kendi adıma teşekkür ederim.Burdan ahkam kesiyor gibi olmayı asla istemem insan ne yaşadığını kendi bilir elbet ama inan yaşın çok genç, sıfırdan başlamak için çok güzel bir yaş.Dünyanın neresine gidersen git ilk yıllar her zaman en zordur sakın pes etme.Göçmenlik psikolojini iyi bilirim, hiçbir şeye benzemez. Ama Hiçbir şey de sonsuza kadar sürmez.Emin ol burda kalıyor olsan belki de tek tutunduğun dal ailene yakın olmak olacaktı. Mesleki birikimini , uzmanlık alanlarını bilmiyorum ama iyi kötü bir yerden başlamışsın onları basamak olarak gör. Cebinde bir mesleğin olsun.Online sertifika veren kabul gören bir çok sektör bir çok alan var.Linkedln gibi platformlara üyeliğin olsun.Sen en büyük cesareti giderek yapmışsın , yol uzun yol yorucu ama tünelin sonundaki ışığa da güven,psikolojini sağlam tutmaya çalış.Şans seninle olsun arkadaşım🍀

[Emre Kurtulmuş]

@mas bence buda biraz sosyal medya aldatmacası. Uber, lyft sürücülerinin kendine içerik çıkarmak için yaptıkları videolar nedeniyle oluştu. Öncelikle o videoları yapanların bir videosunda 7-8 kişiyle ufak sohbet edebildiğini görüyoruz ancak bu 7-8 kişi ile kaç gün ve kaç ride sonunda konuştuklarını pek bilmiyoruz. Şöyle örnek vereyim sürücüsüz araçlar yaygınlaşma çalışmasında deneyen kime sorsam ortak payda şuydu şöförle konuşmak zorunda kalmıyorum. Şahsen bende genelde bindiğim araçta şöförle konuşmak istemiyorum çünkü genelde işten sonra toplu taşımayı kullanmak için yorgunsam kullanıyorum ve o yorgunlukta tek istediğim sessizce evime ulaşmak, ancak bar ve clubların aktif olduğu saatlerde çalışmayı tercih ederseniz tabii ki sosyalleşme şansınız daha yüksek olacaktır

[R. Mutt]

Arkadaşlar genel olarak yorumlarınız için teşekkür ederim gerçekten destekleyici şeyler yazmışsınız, sadece bu bekleyişin benden neler götürdüğüne odaklandığım bir döneme girdim, belki gerçekten uzun vadede mutlu olabileceğim ama o bekleyişin ardından ve sonuca ulaştığım zaman arkama dönüp baktığımda kaybettiklerimin daha ağır basmasından çekiniyorum sanırım, bilmiyorum ama gerçtekten yazdıklarınız için minnettarım. Teşekkürler. Ben en iyisi buraya geldiğimden beri dökülen ve beyazlayan saçlarımla yoluma devam etmeliyim, en kötü Türkiye’ye gittiğimde saç ektiririm :D

[erenotti]

@R-Mutt Türkiye'de nasıl bir arkadaş çevreniz var bilmiyorum ama sakın onların yaşadığı hayatların sizi yanıltmasına ve sizde psikolojik baskı oluşturmasına izin vermeyin.
İnsanın hayatı inişli çıkışlıdır, olaya böyle bakmalısınız. Hiç kimseyi umursamayın, kendinize odaklanın. Yaşınız genç olduğu için kendinize bir hedef belirleyip ne yapmak istediğinize karar vermelisiniz önce, ondan sonra ona göre adımlar atmalısınız, hayatta hiç bir şey bir anda olmaz, sabırlı olmak gerekiyor. Yaşım 43, sizin yaşınıza geri dönebilmek gibi bir imkanım olsaydı, inanın şuan bankamda 10 milyon dolar param olsa, beş parasız kalmak pahasına her sentini gözümü kırpmadan verirdim.
@ecom arkadaşımız gayet güzel anlatmış her şeyi, bence o iletide yazılanları iyice hatmetmelisiniz.
Austin güzel ve sosyal bir şehir, hiç utanmayın, insanlara yaklaşın konuşun, tanışmaya çalışın, Amerikalılar kibar insanlardır kolay kolay refüze etmezler. Arada uyuz tiplere denk gelebilirsiniz gayet normal. Kendinize kısa molalar ve off günler verin.

[TommyGun]

@ecom harika bir cevap olmuş. Yolunuz daima açık olsun,

[minnesota]

Amerika da Turkiye, Turkiye de Amerika yi ararsaniz mutlu olamazsiniz.

[ecom]

@TommyGun cok tesekkurler,sizinde her sey gonlunuzce olsun🙏

[Haliax]

@R-Mutt Icten ve derin paylasim icin tesekkurler. Yazdiginiz her seye noktasi virgulune kadar katiliyorum. ABD'de gocmenlik ozelinde yazdigim, gocmenligin izdiraplari, bedelleri ve degip degmeyecegi uzerine olan bir yazimi paylasmak isterim. Linki su.

Ne oluyor arkadaşlar? Çevremde, ister Green Card’lı olsun ister F1 vizesiyle burada bulunanlar olsun, herkes bir buhran içinde Amerika’da hayatta kalmaya çalışıyor. Evet, “hayatta kalmaya çalışıyor” diyorum. Çünkü burada hayatını sorunsuz ve stressiz sürdüren çok az insan tanıdım, en azından kendi çevremde.

Evet, cunku su an adi konmamis bir global ekonomik kriz ve durgunluk var. Son 3 yilda gelenler icin zamanlama maalesef problemli. Trump'in gelisiyle de isler ve gidisat maalesef daha da kotu. Kisa-orta vade icin ne yazik ki umutlu ve optimist olmak icin cok fazla sebep yok, gercekci olmak gerekirse. Trump yonetiminin gorevi devretmesini beklememiz gerekecek. Pandemi sonrasi asiri alim furyasindan sonra neredeyse her sektor personel konusunda daralmaya gitti. Son 2-2.5 yildir is piyasalari asiri rekabetci ve durgun. ABD ozelinde egitim ve deneyim eksikligi de boyle bir ortamda fazlasiyla dezavantaj. Ama ABD'de 10+ yildir yasayan insanlara bakarsaniz, cogunun halinin vaktinin ve keyfinin yerinde oldugunu gorursunuz. Eger vasifli, egitimli ve adanmis kisiler iseler. Yani, normal sartlarda da belli bir refaha ermek ve hayat standardi insa etmek zaman aliyordu, ama simdi kriz ortamindan dolayi daha cok zaman alacak ve daha zorlu olacak. Ama eninde sonunda mumkun mu? Bence evet, fazlasiyla.

1.5 yıl önce buraya geldiğimde İngilizcemi geliştiririm, okula yazılırım, kendime yatırım yaparım diye hayaller kuruyordum. Ama geçim kaygısı, çalışmak zorunda kalmak derken buna hiç vakit ayıramadım.

Anlasilabilir. Ilk birkac yil sil bastan sifirdan bir hayat insa etme mucadelesiyle geciyor. Hayat bilgisi edinimi, sifirdan bir altyapi ve kimlik insa etme ve gerekli araclara sahip olma. Ama bu hayat insa etme ve hayatla mucadele etme safhasinin vizyoner dusunme ve davranma kismini bloke etmemesi elzem. Buyuk resmi akildan cikarmamak lazim. Bugunler icin calisirken, yarinlari insa etmeye devam etmek gerekli. Refah ve mutlu bir gelecek icin gerekli olan vasiflari, egitimleri ve becerileri arkaplanda edinmek ve onlara yatirim yapmak gerekli. Her sey dengeli bir sekilde yurumeli. Bu yazi benim ABD'de gocmenlik ozelinde en ufuk acici ve isabetli buldugum yazidir. Fazlasiyla icgoruye ve umut verici ogutlere sahip.

Konuşma dilinde belli bir seviyeye gelmiş olsam da, “Amerikalı” biriyle arkadaşlık kurmanın ne kadar zor olduğunu yeni yeni anlamaya başladım. Üstelik bunun sadece bana özel olmadığını, İngilizcesi çok iyi olanların bile benzer sıkıntılar yaşadığını gördüm.

Gayet hakli ve isabetli gozlemler. San Francisco ve Bay Area ozelinde konusmam gerekirse burada da durum ayni. Gecen sene Nisan ayindan beri sosyallige tam gaz odaklanmis durumdayim. Sadece Meetup uzerinden 15'in uzerinde etkinlige katildim. Neredeyse her hafta yabanci/Turk etkinliklere katiliyorum. Gercekten de Amerikalilarda genel bir yapmaciklik, yuzeysellik ve mesafeli olma problemi var. Turkler daha samimi, icten ve sicak. Burada da kulturlerin yapisi ortaya cikiyor. Kurt Lewin isimli psikologun kulturler arasi etkilesimi anlatmak icin buldugu analojiyi anlatan bir yazi var. Okunmasini tavsiye ederim. Kisaca, seftaliye (Ornegin, ABD'de California ve Florida gibi eyaletlerdeki insanlar) benzeyen kulturlerdeki insanlar daha guleryuzlu, arkadas canlisi ve havadan sudan konusmayi seven insanlardir diyor. Tipki seftali gibi yuzeyde, disardan bakildiginda yumusak ve cezbedici gorunurler diyor. Ama bir isirik aldiginizda sert bir kabuga toslarsiniz diyor. Yani, derinlesmek, samimilesmek, yakinlasmak zordur diyor. Ama imkansiz demiyor. Kendi sahsi deneyimim uzerinden soylemem gerekirse de oyle. Istisnai Amerikalilar da var. Derin, zeki, bilincli, samimi. Onlari bulmak lazim. Analojinin diger tarafinda ise hindistan cevizine benzeyen kulturlerdeki (Ornegin, ABD'de New York, Boston gibi eyaletlerdeki insanlar) insanlar ise pek gulmez, soguk ve yer yer kabadir diyor. Distan bakildiginda sert bir kabuk vardir, o kabugu asmak zordur deniyor. Ama bir kere asildi mi, tipki hindistan cevizinin ici gibi, cok yumusak ve sicak bir cekirdegi oldugu fark edilir diyor. Yani, tanismak, konusmak vs. zordur, ama bir kere tanisilip samimiyet edinildi mi, devami gelir, gerisi kolaydir diyor. ABD icinde bile cok farkli kulturler ve aliskanliklar var. Apayri dunyalar var. Kesfetmek ve deneyimlemek gerek.

Buradaki yaşam biçimini ve insan ilişkilerini tanıdıkça, kendimi buraya daha fazla yabancı hissetmeye başladım.

Gayet dogal. Alisma sureci. Bu baslikta oldugu gibi, kultur sokunun asamalari. Zaman ve adanmislik gerek. Cunku hicbir ulke mukemmel degil, hayat hicbir yerde utopik degil. Ve unutmayin, bugun bu halinizle TR'ye donseniz bile, fazlasiyla pisman olma ve yakinacak sey bulma ihtimaliniz var.

Amerika’daki bireyselci zihniyetin, bizim gibi daha kolektif düşünen doğu toplumlarıyla ne kadar zıt olduğunu fark ettikçe bu yabancılık hissi daha da derinleşiyor. İnsanlar sanki otomatik pilottaymış gibi, yüzeysel ilişkiler içinde yaşıyorlar. Gerçek bir bağ kurmak, samimi bir sohbet etmek neredeyse imkânsız gibi. Ve bazen düşünüyorum… Belki de bu zihniyete hiçbir zaman tam anlamıyla sahip olamayacağım. Belki de bu yüzden kendimi hep bir “misafir” gibi hissedeceğim.

Haklisiniz. Ama isin iyi yani, Amerika evrensel bir ulke. Dunyanin Birlesmis Milletler'i gibi. Her kulturden, her ulkeden insan var. Aradiginiz tarzda iletisimi ve yaklasimi olan milletlerle yakinlasabilirsiniz. Turk olur, Azeri olur, Italyan olur, Latin Amerikalisi olur, olur da olur. Opsiyon eksikliginin olmadigi bir ulke varsa, o da Amerika. Tadini cikarin.

Öyle bir yaşta geldim ki (26), ne tam Türkiye’de kendimi var edebildim ne de burada. Günlerim Uber ve Lyft gibi işler yaparak geçiyor. Belki bu yazıdan sonra “başka iş ara” diyenler olacaktır. Ama FedEx, Amazon, Hertz gibi yerlerde de çalıştım. Hepsinde benzer sıkıntıları yaşadım.

Hemfikirim. Giris seviyesi ve vasifsiz islerin genel problemi bu maalesef. Daha nitelikli ve potansiyelli, gelecege donuk islere ve kariyer firsatlarina kademeli olarak gecis yapmak gerekli.

İşin en garip ve düşündürücü tarafı ise, Türkiye’deki arkadaşlarımın gündelik hayatlarının benimkinden daha dolu ve daha mutlu geçiyor gibi görünmesi.

Nostalji ve anlik duygu durumlarinin da etkisiyle, davulun sesi uzaktan hos geliyor. Onun bir illuzyon oldugundan emin olabilirsiniz. Ve unutmayin, herhangi bir anda sizin yerinizde olmak icin canini vermeye hazir milyonlar var TR'de.

Sahi, biz burada ne yapıyoruz? Özellikle buraya gelmeden önce belli bir iş tecrübesi olmayan ya da Türkiye’deki işini burada yapamayan insanlar için soruyorum: Amerika’ya garsonluk, Uber şoförlüğü, dasher’lık, kasiyerlik, Amazon’da depo işçiliği yapmak için mi geldik? Bu işler geçici mi? Eğer geçiciyse, o süre zarfında biz neler kaybediyoruz?

Evet, gecici bir sureligine o isleri yapiyoruz. Ugruna okyanuslari ve kitalari asip geldigimiz o idealleri kovaliyoruz. Mutlulugun pesinden kosma, ruya gibi bir hayat yasama ve kendimizi gerceklestirme idealleri. Refah, medeni, demokratik ve mutlu bir yasam surme istegi. Bunlarin pesinden kosarken, ve bunlari kovalarken yasadiklarimiz kolay ve hafife alinacak turden degil kesinlikle. Agir bedeller odetiyor, buyuk tavizler verdiriyor, ve cokca da yipratiyor. Ama, her kahramanin hikayesinde ortak olan bir sey vardir. Zafer ve ihtisam, mucadele ve zorlukla gelir. Insan ancak bu sekilde guclenebilir, icsel olarak zenginlesebilir ve donusebilir. Ancak bu sekilde kendi hikayesinin kahramani olabilir.

Biz Amerika’da ne yaşıyoruz?

Kendi hikayemizin kahramani olmaya calisiyoruz. Daha da onemlisi, Amerikan Ruyasi'ni kendimiz icin gercek kilmaya calisiyoruz. ;)

[Onur Kürekçi]

@minnesota mükemmel cevaplamissiniz tebrik ederim