@ahsenaydgdu, içinde söyledi: DV2021 Bekleme Odası
%1ciler kendilerince ters psikolojimi yapmayaa çalışıyor heralde yoksa ihtimal çok düşükse neden başvurdun? Neden burda vaktini harcıyorsun güzel kardeşim? Bana üzülme demek için mi sağol tavsiyene ihtiyaç duymuyorum. Sürekli bi ben demiştim diktesi gerçekten anlamıyorum son 10 gün kalmış burda herkes hayallerinin peşinde onlar üzülme dedi diye ok tmm üzülmeyiz. Sağolsunlar. İbrahim abi anlat 18 senedir karalar bağlamadığını hayatını greencard çıkmadan 18 sene nasıl geçirdiğini anlat clourpoint abim sende anlat hop oturup hop kalktığını çıktığında nereeyr gitmek istediğini, ben anlatayım o anlatsın burası bekleme odasıysa beklerken hayallerden güzel şeylerden bahsedip olumlama yapmayacaksak napacaz?
- abi of bak hesap yaptım aşırı düşük ihtimal ya 1 bile değil ağlama üzülme karalar bağlama tamam güzel kardeşim ben ağlarımda karada bağlarım sen düşünme bunu depresyonada girerim belki son çıkışımdır sen yapma bunu düşük ihtimal diye modda düşürme herkes şans olduğunu biliyor zaten..
Herkes kendi adına fikir beyan ederse sorun olmayacağını düşünüyorum
selamlar..
Ben 18 senedir, sayısal loto oynar gibi oynayıp çekilişe kadar ufak tefek planlar ve hayaller kuruyorum. Çekiliş sonucuna da sayısal lotonun sonucuna bakar gibi hadi bakalım deyip bakıyorum. Çıkmayınca da ''Tüh bee çıksaydı iyiydi'' diyerek önümdeki maçlara bakıyorum. Of yaaa, bütün planlarımı ben buna göre yapmıştım, emmoğluna da bütün borcunu ödeyeceğim diye söz verdim, nasıl olacak şimdi diye buhran çukuruna düşmüyorum. Üstelik her halde 18 kez sayısal loto ya oynamışımdır ya da oynamamışımdır. Çünkü ihtimali daha düşük, çekilişinde daha çok şaibe var. Hayatıma gelince, üniversiteyi bitiremeyeceğimi anlayınca İstanbula dönüp iş hayatına geri başladım. 2001 de kriz patlayınca 1 sene kadar direndikten sonra çökmüş piyasanın durumu düzelene kadar askere gidip geldim. Hiç bir yapacağımı ''Dur hele bir şu green card çıksın'' diye ertelemedim. Askerden sonra 2004-2006 arasında dalgalı piyasada bir kaç işyerinde şansımı deneyip kafama yatmayınca Ankaraya iş amacıyla yerleştim. Giderken evlenerek gitmeyi planladık. Öyle yaptık. Ankarada da iş anlaştığımız gibi gitmeyince bir yandan Green carda başvurmaya devam ettim bir yandan da yurtdışında iş aramaya başladım. Ben batıda iş aradıkça doğudaki fırsatlar önüme çıktı. Önce Afganistan, ardından Katar, sonra Libya, sonra Irak, sonra bir daha Irak.... 4 yıl civarı yurtdışı gidip geldim. Sonra hem green carda başvurdum, hem Ukra İnşaat da Merkez Ambar şefliği yaptım. Ev Ankaradaydı, ben İstanbula gidip geliyordum ayda bir. Ah diyordum, şu gc bir çıksa, gidip gelmem böyle. Ukra batınca Ankaraya geri döndüm. Bir çelik firmasında 4 yıla yakın satış müdürlüğü yaptım. GC çıksa amerikaya taşınacaktım. Baktım çıkmıyor Bodruma taşındım. Yorulmuştum ankarada ve elin işinde çalışmaklardan... Bodrumda kendi marketimi açtım. Gc ye başvurmaya devam ederken her geçen gün de markette çeşit ve ürün miktarını büyüttüm. Eğer günün birinde GC çıkarsa, vize görüşmesinden sonra işletmemi devredip Allah ne verdiyse 40-50 bin dolara mesela devredip o parayla Amerika hayatımızı kuracağım. Gc çıkmazsa işimiz devam ettiği ölçüde devam edeceğiz. Kızın dersleriyle bire bir ilgileniyorum. Mühendislik düşünüyor. Seneye orta sona başlayacak. Şu ande devlet mali bursu var zaten. Seneye ya İzmir Atatürk ya Bornova Anadoluyu kazanmaya çalışacak. Eğer kazanırsa İzmire göçeceğim, gc nin keyfini beklemeyeceğim. Bursu lisede de devam ediyor, başarılarını artırıp dikkate değer bir hale getirebilirsek, bu iki okul uluslararası öğrenci değişimi programlarına çok fazla öğrenci gönderebilen okullar, buradaki okulumuzda müdür yardımcımızın kızı gitti, ikinci senenin ardından Virginia da bir okula geçti kız değişim öğrencisi olarak. Diplomasını da oradan alacakmış. Belki biz de o yöntemi deneyip kızın okulunu başarırız orada devam etmesine. O arada onu ziyarete vize alarak gideriz, işletme bakarız gitmişken. Kız okulunu bitirip üniversiteye gider. O kanaldan devam ederiz. Kafamızda onlarca senaryo var. Birini hayata geçireceğiz. Her yıl gc sonuçlarına biraz üzülüyorum. Ama kahrolup hayatı rafa kaldırmıyorum. Ben kaybedenlerin genel hissiyatına tercüme olsun diye o ilk günkü tüm duygularımı geniş geniş yazdım. Amerikaya küsmeyi kızmayı geniş manada tarif ettim. Yoksa hayatım altüst olmadı. Aceguns arkadaş dostoyevskinin Kumarbazını tavsiye etmiş. Sağolsun, hem okudum hem filmini izledim. Hatta okumadığım pek kitap kalmadı diyebilirim, kendim kitap yazar hale geldim. Var bir iki öykü, şiir kitabım ve bir romana başladım geçen yıl. Tabii tavsiye verebilirsin, gözümden kaçmış kitap film vs olabilir. Ama üzülmeyin, ihtimal %1 tavsiyesi bu forumda verilmeye çok uygun değil. Bunu bilmeyen burada yok anladığım kadarıyla. Karşınızdakilerin zeka seviyesini de çok küçümsemeyin. Evet çok umutlanıp kendini kaptırmasın kimse. Ama masumane hayalleri hiç bir şeye değişmem. Gc çıkıpda amerikaya gidince yapılacakların hayalleri, gerçekten gidenlerin yaşadıklarından daha keyiflidir. Çünkü bir durum, tatil, buluşma, bir şeyleri elde etme, olay gerçekleşene dek kurulan hayallerin keyifliliğiyle önem kazanır, değerli olur. Çok uzattım, ama haftada bir okuduğumuz %1 mevzu baydı artık. Sabredin biraz, 10 gün sonra ben demiştim dersiniz 
️
