@haymatlos_, içinde söyledi: DV2021 Bekleme Odası

@ibrahimasar hee aranızda kazanan beni unutmasın oralarda :))

Rafet senden kurtulmanın tek yolu seni amerikaya yerleştirtmek zaten. 😁😁 eyalet seçimini kafaya takma. Çok güzel yerler hazır kafamda. Timsahsiz böceksiz. Billur gibi havası bol bol işi olan yerler. Çıksın. Gerisi kolay.

@Hyller, içinde söyledi: DV2022 Bekleme Odası

Nasılsınız ahali 😁 Ben atlattım vurgunu kaldığımız yerden devam 👊

Valla ben de o kadar mesguldüm ki uzuntu yasayamadim bile. Zaten yeni cekilis sunun surasinda 10 ay sonra neredeyse.

Yeni güne yeni bir kasaba ile baslayalim
Guzel bir doğal parki barindiran Acadia bolgesinin bulundugu Southwest Harbor... Ben bu gidişle Maine'e yerleşirim..

Selsm gençler. Yaşıyoruz. Sezon yoğunluğu var. Yaz bitene kadar böyle bi görünüp kaybolacağım. Herkese keyifli beklemeler.

Bu tartışmaların yeri burası değil. İlk mesajın üslubu da çok kötü. Sokak ağzı ve genç kafasıyla yazılmış. Türkiyenin artık % 95 i müslüman değil. Türk de değil. Zaten ırk, soy ve din olarak karma bir ülkeyiz. Tıpkı Amerika gibi. Google ın reklam araçları gibi, en çok ne ile ilgileniyorsan sürekli onu görürsün. Çevrenizde çıkarcı, din, çocuk, kadın suistimalcisi çok ise herkesi öyle sanırsınız. Ben Türkiye cumhuriyetinde yaşayan kişilerin %95 ini namuslu, haysiyetli, prensip sahibi, ilkeli, dürüst kişiler olarak görürüm. % 5 lik aykırı, çıkarcı, haysiyetten ve onurdan yoksun kişilerin çok zannedilmesinin sebebi onların pevasızlıkları, utanmazca ve kendilerine hak gördükleri her haltı umursamadan işlemeleridir. Sesleri çok çıkar bunların. Geri kalan edepli %95 in bu işlere ses çıkarmıyor görünüşleri bir çok şeyi yasalardan beklemeleridir. Adalet er geç yerini bulur. Yoksa haksızlıktan, namussuzluktan, riyakarlıktan hepimiz rahatsızızdır. @Cataleya arkadaşın merak ediyorum dediği konunun cevabı budur.

@kingocali, içinde söyledi: DV2022 Bekleme Odası

@semavi Ben San Diego'ya gitmeden önce, San Diego'da hiç tanıdığım yoktu. Uçak yolculuğundan başlayarak, (San Diego'da) 71 tane Türk tanıdım. Orada bulunduğum süre boyunca, yalnızca 4'ünün çevresindeki Türkler'e (o da, yalnızca 5 Türk'e) faydası olduğunu gördüm. Hiçbirinin şahsen bana bir faydası dokunmadı. Dil okulu, yüksek lisans, asistanlık, staj işleriyle, adam gibi bir iş ararken çalıştığım dandik işleri kendi çabamla ayarlayıp, altlarından tek başıma kalkabildim. Adam gibi bir iş bulma işine ise, bilgim, görgüm, çevrem yetmedi. Oysa, başkalarına cömertçe verdiklerini gördüğüm bir coaching, bir mentoring, bir networking desteğiyle, ben de "bir şey" olabilir, ömrümün 20 senesini sevmediğim, istemediğim bir yerde boşa harcamak zorunda kalmayabilirdim. Bana nasip olmadı. Bana San Diego'dayken faydası dokunan tek kişi bir Meksikalı'ydı. O olmasaydı, diş tedavisi için Türkiye'ye dönmek zorunda kalacaktım. 2001 krizinden hemen sonraydı. Türkiye'ye dönsem, belki Amerika'ya geri dönemeyecektim. Sağ olsun; sayesinde, Meksika'da halledebildim. Son derece haklı "Peki, senin çevrendeki Türkler'e ne faydan oldu?" sorusuna ise, bana iş bulmam konusunda yardımcı olmayı reddeden üniversite hocası şehir dışına her çıktığında, bana güvenerek anahtarını emanet ettiği evindeki iki kedisi ve bir köpeğine, emanete asla hıyanet etmeden baktığım; ben yüksek lisans yaparken, ön lisans okumakta olan iki arkadaşın da, ödevlerinin karşılıksız proof-reading'ini yaptığım cevabını verebilirim. Yeter mi? Benim hiçbir Türk'ten yardım görmediğimi düşünürsek, yine fena değil...

New York'ta ise, bir ilkokul, bir ortaokul ve lise, bir üniversite arkadaşım ve ortaokul ile liseden arkadaşımın abisi var. (Üniversite arkadaşım hariç) Kendilerinden, babanın oğula, abinin kardeşe yapmayacağı iyiliği görmüşümdür. Öyle ki, Türkiye'de o kadar iyi arkadaşım yok. Ama bu arkadaşların ortak özelliği, Türkiye'de ortak bir geçmişimiz ve geçmişten kaynaklanan bir hukukumuz olması. Yani, "Amerika'daki bir Türk'e" değil; "çocukluk arkadaşlarına" yardım ediyorlar. Ben de, ilkokul arkadaşımın Türkiye'de bıraktığı kedisine, ortaokul ve lise arkadaşım ile abisinin Türkiye'de bıraktıkları anne ve babalarına bakıyorum.

Çevremi "boşaltmak"tan bahsederken, nalıncı keseri gibi hep kendine yontan; sürekli alırken, ara sıra da olsa vermeyi akıllarının ucundan dahi geçirmeyen insanlardan bahsediyorum. Yoksa, New York'taki arkadaşlar, pek öyle silinip atılabilecek cinsten değil.

Bütün samimiyetimle söylüyorum; sizin tecrübenize göre Amerika'da birbirine destek olan Türkler'in sayısının, benim tecrübeme oranla daha fazla olduğunu okumaktan da, sizin karşınıza daha fazla "iyi Türk"ün çıkmış ve çıkmakta olduğunu okumaktan da, büyük memnuniyet duyuyorum. Karşınıza hep iyi insanların çıkması yönündeki temennim de son derece samimidir.

Tüm içtenliğimle, insanlar konusundaki şansınızın devam etmesini diliyor, DV-2021 arada kaynamaz ve biz de ikinci bir Amerika şansı elde edebilirsek, bu seferki tecrübemin, ilkinden daha iyi olmasını ümit ediyorum.

Ha, iyi olursa, onu da burada aynı dürüstlük ve samimiyetle anlatacağım; söz :)

Günaydın arkadaşlar.
Akşam son mesajımda Amerika'da karşılaşacağımız Türklerin burada çevremizdeki insanların benzerlerinden belli bir yüzdelik barındırdığı savıyla karamsar görünen bir tablo da ben çizmiştim. Fakat sosyal çevremiz ile forumdaki çevremiz arasında da çok ciddi bir fark var. Çevremizdeki insanların kaçının Green Card dan haberi var. Kaçı rahatını bozup farklı bir ülkede tüm zorlukları göze alıp sıfırdan bir hayat inşa etme hayaline, cesaretine ve azmine sahip? Elbette forumda da fikir ayrılığına düştüğümüz pek çok kişi var. Ama en olumsuz baktığımız adam bile bizimle benzer hayallere sahip. Dolayısıyla aynı gemideysek bazılarımız iskelede bazılarımız sancakta. Birbirimizi anlıyor, bir diğerimizin içinde bulunduğu ruhhalini, karşılaşacağı zorlukları, ihtiyaç duyacağı manevi ve maddi (iş-ev-araba bulmak, çevre öğrenmek mesela, para desteğinden hiç bahsetmiyorum) ne destekleri beklediğimizi biliyoruz. Ben de usa da olup bir şekilde tanıştığım kişilerden hep olumlu (pozitif olmasa da dürüst ve faydalı) yaklaşımlar gördüm. Bu, en başta birbirimizi anlamaktan geçiyor. Biz ayrı bir grubuz. Amerikanın hangi eyaletine yerleşirsek yerleşelim, içimizden bir çoğu vakit ayırıp birbiriyle ve gelmeye çalışanlarla etkileşimini sürdürecektir. Orada da kendine uygun bir çevre edinip bir community nin parçası olacaktır. Ama @semavi nin dediği gibi salt menfaati uğruna bu oluşuma girmeye çalışanlar hemen açık verir, hemen mimlenir. Burada buna benzer alışkanlığı olan varsa mutlaka törpülemeli. Eğer Türkiyede ayakta kalmak için ve çevresindeki oluşuma ayak uydurabilmek için olağan kabul edilen böyle davranışları varsa bunları burada bırakmalı. Tabii herkes kendi bilir. Bence bırakmalı :) sonra laf söz olmasın. Ama ben olsam, böyle alışkanlıklarım varsa (belki de farketmediğim, bilmediğim bir takım olumsuz ve göze batacak bu tür davranışlarım vardır) beynimi burada resetleyip bu davranışları terketmiş olarak giderim Amerika'ya. Neyse çok uzattım sabah sabah. İyi insanlar her yerde var. İyi olalım, iyileri bulalım. İyilerle beraber olalım.

Bu konuda sıkıntı çekenlere, kendi tecrübemden birkaç örnek vererek çözüm yolu önermek isterim. Gerçi biz henüz green kart kazanmadık fakat bunun öncesinde benim eşim de Amerikaya gitmek konusunda isteksizdi. Yıllardır başvuru yaparken, önceki yorumdaki arkadaşımızın da dediği gibi sırf benim hevesimi kırmamak için karşı çıkmıyordu. Fakat ne zaman ciddi ciddi gitmeyi konuşsak ben gelmem, çocuğumu da göndermem, gidersin sen orada tek başına ne yaparsan yaparsın. Hatta istersen orada evlenirsin. Zaten gittin mi geri gelmezsin şeklinde tartışmalara dönüyordu. Ortada kazanılmış bir green kart olmadığı için ben de çok ciddiye almıyordum bu tartışmaları. Fakat anladım ki kazanırsak eşim gelmeyecek. Önce kendime bir silah arkadaşı edindim. Kızıma sevdirdim Amerika’yı ve Kanada’yı. Sonra boş vakitlerimizde onlara Amerika’ya giden green kartlıların videolarını seyrettirdim. Çok da böyle Boğmadan üstlerine gitmeden. Zaman zaman ara ara önce kendi izledim, çok beğendim sıkıcı olmayan, hatta biraz göz boyayan, ve benim bunu fark ettiğim halde çok üstünde durmadığım videoları ara ara izlettim. Evlerin kiralarının ne kadar makul olduğunu, market alışverişlerinin ne kadar hesaplıya çıktığını, en yeni arabaların ne kadar ucuz olduğunu gösterdim. Sonra bu olanakları buradaki imkanlarımızla kıyasladım. Fakat bunun tamamı 2 - 3 yıllık bir süreç idi. Bir kısmını ikna oldu, bir kısmını artık beni susturabilmek için onayladı. Bir kısmına da nasılsa kazanamayız mantığıyla, tamam İbrahim kazan gidelim o zaman dedi. Bunu diyeli üç veya dört yıl oluyor. O zamandan sonra sadece green kart değil, yatırımcı vizesi, dil eğitimi veya kanada’da bir takım yatırım ve eğitim olanaklarını araştırdım. Eşim de bir kere tamam dedikten sonra yavaş yavaş buradaki olumsuzluklar gözüne batmaya başladı. İnsanın beğendiğini zannettiği yerle gerçekliği algıladı andan sonra olan ilişkisi tamamen değişiyor. Fakat en önemli unsur karşıdakine buna adapte olma için süre tanımak. Fakat tabi green kart kazananların bu kadar geniş zamanı yok. Onlara da bir hızlandırılmış kur lazım. Benim zamanım geniş olduğu için acele etmedim ve yavaş yavaş aşıladım fikirlerimi. Zamanı olmayanlar bu konuda önce olumlu noktaları kendileri tespit edip, neleri göstereceğini neleri anlatacağını planlamış olarak eşiyle şuna benzer bir konuşma yapmalı. “Seninle hayat arkadaşım olarak bu konuda uzun ve açık bir konuşma yapmak istiyorum. Sen kabul etmeyeceksen bile beni bir dinlemeni istiyorum. Amerika’ya gitmek istemekteki sebeplerimi, bana oranın cazip gelmesinin nedeni ne, burada neleri sevmiyorum, Amerika’da neleri tercih ediyorum bunları sana tek tek anlatmak istiyorum. Bunları anlattıktan sonra da benim bu fikre dayanak olarak gördüğüm doneleri seninle paylaşmak istiyorum.” Yani asgari ücret neden bu kadar düşük, neden üçüncü Dünya ülkesi vatandaşlarının gelir seviyesi ile çalışıyoruz ve buna göre bir yaşantımız var. Ömrümüzü zenginlere özenerek, bir varlığın içinde olanlara hayranlık duyarak geçirmek yerine öyle bir hayata nasıl sahip olabiliriz. Burada aman işimi kaybetmeyeyim endişesiyle günbegün eriyip biterken orada ne tarz iş olanakları var. En kötü ihtimalle ne işler yapılır ne paralar kazanılır en kötü ihtimalle nasıl evlerde yaşanır en kötü ihtimalle bir market alışverişi yaptığında neler alabilirsin. Bunları daha önce kendi yaptığın araştırma donelerini indexlediğin sırayla eşine ve yaşı itibari ile bunları anlayacak olgunluğa erişmiş çocuklarına gösterip, artık zamanımız kısa olduğu için kısa bir sürede bir haftanın içinde gösterip, şimdi bir iki hafta bunları düşün, bu konuda aklına takılan şeyleri bana sor. Gel hayatımızı baştan dizayn edelim insanlar 60 yaşında gidip orada hayat kuruyorlar bizim onlardan neyimiz eksik gibi hırslandırıcı cümleler ile sunumunuzu tamamlayın derim.

@MySea, içinde söyledi: DV2022 Bekleme Odası

@ibrahimasar, içinde söyledi: DV2022 Bekleme Odası

@denizci10, içinde söyledi: DV2022 Bekleme Odası

e... bu

Vize dediğin Turist vizesi ise henüz bir sıra yok. Parasını ödemiş kişiler, randevular açıldığı an girip sistemde boş buldukları gün ve saate randevularını alıyorlar. İlk bile olabilirsin. Engeller beynimizin içinde. Geçmiş zamanın olmamışlarına üzülmek yerine gelecek zamanın olasılıklarına odaklan.

Hocam, filozof gibi yaziyorsunuz bugun 👍

:) Herkese genel tavsiyemdir. Bir aksaklıkla mı karşı karşıyasın. Bunun sana nasıl bir fırsat sunacağını bulmaya çalış. Herkes oturup ağlamayı becerir.

@hascerob, içinde söyledi: DV2022 Bekleme Odası

@ibrahimasar, içinde söyledi: DV2022 Bekleme Odası

@uysalkedi, içinde söyledi: DV2022 Bekleme Odası

@ibrahimasar baktiniz mi?

Evet eşime de bana da çıkmamış. Sağlık olsun. Seneye deniycez artik.

Çok üzüldüm 🥺

Ben gerçekten üzülmüyorum artık. Esim ilk kez bu yıl uzuldu ama. Bunda üzülecek bise yok.bir çekiliş . Cikarsa ne ala. Cikmazsa isimize gücümüze bakicaz.

@hascerob, içinde söyledi: DV2022 Bekleme Odası

@ibrahimasar, içinde söyledi: DV2022 Bekleme Odası

@hascerob, içinde söyledi: DV2022 Bekleme Odası

@ibrahimasar, içinde söyledi: DV2022 Bekleme Odası

@uysalkedi, içinde söyledi: DV2022 Bekleme Odası

@ibrahimasar baktiniz mi?

Evet eşime de bana da çıkmamış. Sağlık olsun. Seneye deniycez artik.

Çok üzüldüm 🥺

Ben gerçekten üzülmüyorum artık. Esim ilk kez bu yıl uzuldu ama. Bunda üzülecek bise yok.bir çekiliş . Cikarsa ne ala. Cikmazsa isimize gücümüze bakicaz.

Ben şu an kafamı kaynanamın baş örtüsüyle sıktım öyle yazıyorum.. rambo gibi oturuyorum evde.. öyle başım ağrıyo sıkıntıdan 🥺

Olm sıkmayın bu kadar kendinizi.
Eskiden ben de çok saplantılı takiyodum kafayı.
Ha gittim ha gidicem diye burada da düzgün bir hayat kuramiyordum. 4-5 yıldır o kafadan ciktim. Ise odaklandım. İstediğimden iyi sekile geldi işim.
Simdi anlıyorum ki eger 5 yil önce kazansam mali olarak gidemezmisim zaten. Gc benim icin yılda 2 gün birer saatlik bir konu artık. Başvuru ve Sonuç. Boyle olmalı. Sağlıklı olan da bu.

@crazycells, içinde söyledi: DV2022 Bekleme Odası

sayin @ibrahimasar talihli misiniz?

Hayır Ali bey. Bu sene de karavana.

@Burhan-evin, içinde söyledi: DV2023 Sohbet Odası

@Rhonster ozaman niye gitmek için mücadele ediyorsun. başkasının hakını yiyorsun sen ve senin gibiler. zaten burada daha kuraya bile girmeden amerikada holding kuranlar bile var. çok komik adamın biride yukardaki yorumlarda demişki.ben bilmem atlanta yada bilmem nereyi düşünüyorum floridaya ileride gitmeyi düşünüyorum. yahu ne komik bi durum adam daha kuraya girmeyi hak etymemiş şimdiden ben orda yaşayacam burda yaşayacam.

insanlar ne düşüneceklerini, ne plan yapacaklarını, buraya ne yazacaklarını kimseye danışacak değiller. eleştirirken, yorumlarken, cevap verirken, gitmeyi hayalettiğiniz Amerikanın, kişisel özgürlük kurallarını önce kendi içinizde işletmeye başlasanız iyi olur. Amerikan toprakları ve kuralları bu forumda başlıyor.

@Ping-PONG, içinde söyledi: DV2023 Sohbet Odası

@ibrahimasar, içinde söyledi: DV2023 Sohbet Odası

@crazycells, içinde söyledi: DV2023 Sohbet Odası

@yasinbey, içinde söyledi: DV2023 Sohbet Odası

Dv2022 ye ne kadar basvuru oldu bilen varmi birde bu sene tahminen ne kadar olur

Tum dunyadan 13 milyon kisi basvurmus DV2022'de...

Toplam basvurularin nasil degisecegini bilemiyorum ama Turkiye'den daha fazla kisi basvuru yapacaktir...

Türkiyeden daah fazla başvuru yapılacaı ile ilgili öngörünüzün sebebi nedir?

Mesai ye geç kaldın abi 😂

Benim mesai geç başlıyor sabah 4 de bitiyor. Forumun gece bekçiliğini de bana verdiler. Ohh, 2 yerden maaş.. Cemaatçilerden neyim eksik. :)

@arbalet, içinde söyledi: DV2024 Sohbet Odası

@ibrahimasar Aman sormayın hocam ya, ortak arkadaşları aradım öğrendim. Ben zamanında Green Carddan buna bahsetmiştim. O sıralar iyi değildik ben bundan birkaç defa ayrılmıştım. Aramız iyiyken ne işin var amerikada burada işin gücün var falan diyordu. Ben bayağı bir araştırmıştım ama başvurmamıştım, bu engel oldu bana o sırada. Ayrıldım sonra bundan ben. Güzelde kızdı, at gibiydi maşallahı vardı. Dıgıdık dıgıdık diye geziyordu şuralarda :) Her neyse ben bundan ayrılınca bu da gitmiş o sene green carda başvurmuş. Başvurduktan sonra nişanlanmış. Nişanlısı bana gelip tektaş almış. Kuyumcuyum ben bu arada. O çocuğu çok net hatırlıyorum. Benim kızın arkadaşlarından birinin adını vererek gelmişti bana, büyük indirim yaptım birde! Sinsi şeytan demeyimde ne deyim ben şimdi buna @hdemircanusa :D

Şimdi biraz yaşlı nasihati gibi olacak ama;
Ortamı şöyle tahayyül et:
Çok da soğuk olmayan, kapalı bulutlu ama yağmur düşmemiş bir kış akşamında, kuzguncukta derme çatma bi ihtiyar kahvesindesin, ney çalıyor uzaklardan kısık bir sesle...
''Üzülme evlat, kader senin için en iyiyi planladı, senin olmayan, sana hayırlı değildi, aldırma. Bu da geçer. Sen senin olanı bulduğunda göreceksin ki değme kıymetler yanında bir çakıl taşıymış senin yakutunun'' diyorum. Hiç geçmişin üzüntülerine takılma. En iyisi yarınlarında seni bekliyor.

@ahsenaydgdu, içinde söyledi: DV2024 Sohbet Odası

Herşey bnm için bir facebook postuyla başladı bulursam atarım kaydettim sanıyorum, palm beachten bi fotoğraftı böyle tutuldum kaldım burayı gözümle görmek istiyorum diye o sıralar yeni üniversiteye başlıyorm.
2011 senesi de herkes wat a gitti ben ilk sene istanbulda çok zorlandım özel okulda anadoludan gelince biraz dışlanmış hissettim anam babam memleketim diye ağladım o yaz eve döndüm. Sonraki sene erkek arkadaş teröründen gidememiştim nefes alırken bile fotoğraf gönder dercesine toksik bi ilişki vardı zar zor ondan sıyrıldım sonra yine wat dedim babam okul özel zaten başlatma wat mat dedi kızdı, o sıralarda ama hep okurken çalışıyorum garsonluk market kasiyer falan ne bulursam fuarlarda hosteslik falan derken bide akıllı geçinirim kızım kafan mı yok çek krediy dolar 2 lira tl 1 lira çek krediyi basgit gitsinler kyk yurdunda arasın bulsunlar krediyi tahsil etsinler ama yok hayırlı evlat özel okulda okulunu bitirmeli ailesini memnun etmeli.
Sonraki yaz için kızlarla gözü kararttım gittik kışın görüşmeye tam bizmkilere yalvarıyorum izin verin para verin diye 2013 senesi çat diye yazın okul staj şartı koştu yapmasam ya yada naylon bulsam yaa yok yapmadım artık alışmıştım istanbula eve dönmek istemiyordum oo yazında istanbulda yaşama fırsatı vaaov diye atladım staja arkas ambarlı limanda staj yaptım ik departmanı 3 ay sıkıntıdan ruhum çekildi hiç bana göre bi değilmiş onu anladım.
sonra ertesi sene okul başladı yine yine yine derken bir türlü nasip olmadı. Okul bitti 2016 da çıktım güzel bir yere işe girdim. Asgari ücret 1400 ben primler falan 3000 civarı para kazanıyorum beykentten taşındım 4 levente sanayi mahallesinde yaşıyorum dedem giresunlu bi arkadaşının evini kiralamıştı her akşam beşiktaş, karaköy yemece içmece iş yerindekiler yalvarıyor bana kızm harcama tut paranı pasaport çıkart yurtdışına git falan hatta ozamanki müdürüm 10 yıldır ordaydı ben ayrıldıktan sonra o da istifa etti amerikays gitti arkadaşlarının yanına sonra orda evlendi şuan vatandaş oldu.
Okul sebebiyle yıllarca avcılar beylikdüzü büyükçekmece üçgenin yaşadım avrupanın cafcaflı yerlerine gelmek aşırı lükstü hem zaman açısından hem fiyat açısından öğrenciyken çok mümkün olmadı o tarafa geçince tabi haliyle boku çıkarılcaktı neyse ki çalışırken pasaportu çıkarmıştım iş yerndekilerle plan yapıyoduk yıllık izinde işte suraya buraya gideriz diye derken bu mali müşavirlik gazına geldim vay çok daha prestijli girerim big4 dan birisine ordan atlarım amerikaya diye hayaller kurup işten çıktım dersaneye yazıldım, ilk seferde sınavı geçtim. O sırada bizmkilerin eline güzel para geçti ben gittim wat acentasına 2k dolar ödedim 3.75 mi neydi ozaman kur dedim bu para burda dursun, ben öğrenci olup gelicem tamam mı tamam sözleştik, sonra ben alesti yok üniversite sınavı falan allah ne verdiyse girdim hatta sınavlara şuanki eşim olan beyfendi götürüyor beni ben diyorum üniversiteye kaydolucam sonra gidicem sonra seni aldırırm yanıma o diyo gidersen gelmezsin geri bizim iş yatar derkeenn kendimi nikah masasındaa eveeettğğ derken buldum yani yine duygusal davrandım hayalimi erteledim, acentayı aradım dedim agam ben iptal bnm parayı iade edin onlarda biraz kavga dövüş kesinti derken iade ettiler evlendikten sonra baktım dil okulu yalan oldu wat zaten imkansız bakıcılık varmış onu öğrendim o olmuyo yani o gün bugündür green card kovalıyorum. İlk sene hatta bi instagram reklamına tıkladım form falan derken beni aradılar ben bilgileri verdim meğerse başvuru tarihi geçmiş ertesi yıla insan topluyolar, benden profil harike mükemmel kart kesin çıkar size diye para kopardılar ben iyice işi sağlama alsınlar diye akşam eşim gelince ondan da alırım biraz daha gönderirim falan diyorum sonra bi ayıldım lanet olsun dolandırılmışım😂😂 bu 2017 de oldu sene 2022 hala karavana benim hatam yıllarca amerikayı watla gidiliyor sanmamdı o yüzden green carda geç kaldım gibi hissediyorum bir an evvel çıksın istedikçe o kaçtı o kaçtıkça ben istedim.
Şimdi eşim hep diyor inşallah bu senin hayat sınavın değildir en sonunda eeh sen gelmezsen ben gelirim diyip onu ben gidicem ve alıcam 🤗

Film gibi maaşallah. Bi de eveğğtt derken elinizde permanent resident kartlarınız olaydı. Aha da mutlu son..

Senin hikayeni okuyunca benim hikayem geldi aklıma. Herkesin öyle olmuştur tabi. Herkes kendi gençliği okul yılları ve ilk hevesleri gelmiştir aklına..

Ben 2000 yılında üniversiteyi bırakıp İstanbula dönmüştüm. Elektronik alanında bi işte çalışıyordum. Krizli yıllardı ve işler çok yoğun değildi. İnternetin kız arkadaş bulma konusunda işe yaradığı düşünlen zamanlardı :) Birini bulayım biriyle sevgili olayım kafasında değildim aslında. Arkadaşlarım üniversitedelerdi, ben tek başımaydım. Çevremde kimse kalmamıştı. Öylesine bakınıyordum. Mynet sitesinde millet özlü sözler yazıp panoya atıyordu. Birinin sözü çok hoşuma gitmişti. maili ve ismi de vardı, ben de kendimi tanıtarak bir mail yazmıştım. Ertesi gün işe geldiğimde bir mail almıştım ondan. Kanadada dil eğitimine gitmiş. Orada teyzesi ve eniştesinin yanında yaşıyormuş. O kendini tanıttı ben kendimi tanıttım. Artık her gün ben ona bir mesaj yazıyordum, her sabah geldiğimde de ondan bir mesaj almış oluyordum. İşi kağıt mektup yollayıp basılı fotoğraf göndermelere vardırmıştık. 2001 krizli yıl idi. Hiç iş yoktu. Sayfalar dolusu mektup yazıp postayla yolluyordum. Hiç görmediğim bir insana saatlerce yazı yazıyordum. Öyle çiçekli böcekli sahte seni seviyorumlar falan değil. Ciddi ciddi ekonomik krizden, dünyanın içinde bulunduğu zorluklardan, siyasetten bahsediyorduk. Tabi abayı da yakmıştım bi yandan. O da öyle diyordu, teyzesi tespit yapmış, kim sevmediği birine 30 sayfa mektup yazar ki diyerek... Bir yandan mailden bir yandan mektuptan sohbet ediyor, gelecek hayalleri planlıyorduk. O da iyice çevre yapmıştı orada. Eniştesinin de belli bir çevresi vardı. İş bulmak falan çok kolaydı...
Bir gece, orada gündüzken aramıştım, bir saate yakın milletler arası konuştuk. Sonra o, taşınacaklarından söz etti. Yeni adresi belli olunca yazacaktı bana. Kayboldu. Ne mektup ne adres, internette onun olduğu yerlerden en ufak bir kırıntı yok...

Bastım taksimde seyahat acentasına gittim. Bir arkadaşımı görmek üzere Kanadaya gideceğim. Nasıl yapacağız.. Ohoooo.. Vize, davetiye, pasaport, uçak bileti, cep harçlığı... Anasının nikahı, bayaa bi dolar lazım.

O zaman Green Card diye bir şeyin varlığını hatırladım..
Hatırladım çünkü ablamlar benim çocukluğumda, bir arkadaşlarının başvurduğunu ve kazandığını, evine zarf geldiğini falan anlatıyorlardı. Hatta yanlış hatırlamıyorsam onlar da bir kez başvurmuş ve Haydarpaşa garındaki PTT den zarfla başvurularını göndermişlerdi.
Yine aklımda kaldığı kadarıyla bayağı bi evrak kürek işi vardı.
Green carda başvuracaktım ama ne yapacaktım nasıl başvuracaktım...
Hep böyle zamanlarda denk gelir ya, o zamanın instagramı olan spam maillerden birinde
1 yıllık GC başvurusu 15 TL
2 Yıllık GC başvurusu 25 TL
5 Yıllık GC başvurusu 34 TL
gibi bir reklam denk geldi.
Lan dedim, başvurayım buna, nasılsa çıkar. Amerikaya giderim. Ordan da Kanadaya geçer kızı bulurum...

Firmaya 34 lirayı ptt den mi ne yolladım. Sonra adresime bi formlar gönderdiler. Doldurup resmimi de içine koyarak yolladıkları zarfla geri yolladım. 5 yıl GC ye otomatikman başvurulacağının iç rahatlığının dolandırılmış olma sütlü limanında 5 yıl haybeden bekledim. Son sene artık emindim onların da başvuru yapmadığından ama ya yaparlarsa, çift başvuru olmasın diye bi sene daha bekledim. Kimseden ses seda çıkmadı o 5 yıl boyunca. Sonra artık kendim başvurmaya başladım.
Artık gitmekten ve kızı bulmaktan ümidi kesmiştim.

Sonra bende eveeğğtt dedim, eşime de başvurmaya başladım.
FB nin 1959 öncesi şampiyonluklar hikayesindeki gibi, dolandırıldığım yılları da sayarsak 21+15 (eş durumundan) 40 a yakın GC başvurusunda adım geçti. Artık bize vermeyeceklerine kanaat getirip ümidi kestim. Gram heyecanım kalmadı. Herkesin dediği, gc olmazsa başka yolları da denerim konularında da bi takım hayaller kurup hüsranlar yaşadık. Bundan sonra hobi olarak ilgileneceğim amerika kıtasına ayıracağım vakit yılda 2 kez, biri başvuru biri sonuç kontrolü, o da spor olarak... Yarışmacı arkadaşlara başarılar diliyorum...

Merak edenlere; Kızı çok uzun yıllar sonra nasıl bulduysam facede mi ne buldum. İzmire dönmüş.. Nişanlanmış mı evlenmiş mi öyle bişe.. İnsan biri kendisine yalan söylediğinde anlar, bilirsiniz. Yok beyin kanaması geeçirdim. Yok sen benim neler çektiğimi biliyomuydun.. Hissediyorum ki yalan söylüyor. Orada buldu birini, benimle uğraşmamak için salladı başından. Hastalık yalanını ileri sürdü.. Öyle düşünüyorum yani. Neticede onun için de benim için de en hayırlısı oldu..

@micmeha, içinde söyledi: DV2024 Sohbet Odası

@enemy malesef o çevre benim etrafımda da var. 33 yaşındayım. Eşim ile birlikte şuan yaklaşık 25.000 TL gelirim var. Temmuz ayında 30.000 TL'yi geçecek. Evim de var arabam da var. Kamu da yönetici olarak çalışıyorum, makam da var. Bunu hava atmak için söylemiyorum lütfen yanlış anlamayın. Bunlara değer versem zaten ülkemde yaşamaya devam etmek isterim. İnsanlar Amerika fikrimi duyduklarında sen niye gidiyorsun evin var, araban var, eşin çalışıyor, çift maaşın var, 2 tane çocuğun var, orada ne iş yapacaksın, Amerika aç aç!, o var bu var elli tane olumsuz cümle kuruyor. Güzel kardeşim daha iyi ekonomik şartlarda yaşamak birinci önceliğim değil ki. Benim önceliğin daha insanca yaşamak. Çocuklarımın geleceği için daha az kaygılanarak yaşamak. Ama insanlar malesef bunu anlamıyor. Sanki her Amerika'ya giden daha fazla para kazanmak için gitmek istiyormuş sanıyorlar. Şu yaşıma kadar İngiltere'sinden İtalya'sına, Belçika'sından İsviçre'sine 13 ülke gezdim, 2 yıl görevli olarak Almanya'da yaşadım, bunca tecrübeme rağmen yurtdışında ki yaşam ile ilgili konuşurken hala kesin hükümler vermeden konuşmaya çalışıyorum, adam konfor alanını hiç terk etmemiş, bırak Amerika'sını yurtdışısını, İstanbul'u dahi gezip görmemiş; Amerika'daki yaşamın zorluğunu, ırkçılığı, oradaki yaşamın televizyonlarda göründüğü gibi olmadığını, Amerika'nın yakında batacağını falan filan kulaktan dolmak bilgilerle bana anlatmaya çalışıyor
Yani özetlemek gerekirse, Ne demiş Mevlana: "Cahille sohbet etmek güçtür bilene, çünkü cahil ne gelirse söyler diline".
Yazı biraz uzun oldu kusuruma bakmayın, yurtdışında yaşam ile ilgili fikir ve düşüncelerimi en rahat ifade ettiğim yer burası olduğu için içimi dökmek istedim biraz. Dv-2024, 2025, 2026, 2027, 2028 ve en son olarak 2029 ile başvurmaya, bu arada da diğer vize türleri ile Amerika ya da Avrupa'da oturum/çalışma izni kovalamaya devam edeceğim. Umarım herkes hayallerine en kısa sürede kavuşur. Kalın sağlıcakla...

Valla sizinde çevrenizde, bu kariyere rağmen böyle insanlar varsa, bizim yapacak hiç bişeyimiz yok demek ki. Niteliklerinize göre, hiç değilse bir avrupa oturum izni mümkün görünüyor.
Benim en büyük şikayetim, gitme konusu açılınca, burası kötü diye gidiyoruz zannedilmesi. Evet burası kimine göre kötü. Kimine göre vazgeçilmez. Kimi çok milliyetçidir, toz kondurmaz.. Benim en büyük gitme isteme sebebim, TC pasaportuyla, istediğim ülkeye gidip gezememek. Ben burayı da gezmek istiyorum ama yeri geldi mi avustralyayı da gezmek istiyorum, italyayı da. Bir de istiyorum ki seyahatimin maliyeti gelirime orantılı olsun. Gelirim ortalamanın üzerinde bile olsa, ortalama bir avrupalının geliri kadar değil. Gezerken 3 kez düşünüyorum. Cennet gibi ülkede çalışmaktan başka bir şey yapamıyoruz.

@hadi-BE, içinde söyledi: DV2024 Sohbet Odası

@debbieLA77, içinde söyledi: DV2024 Sohbet Odası

demin kocamn bir count down gördüm sonra kayboldu o nereye girince çıkıyordu hayal mi gördüm yoksa nereye kayboldu ya :(/((

F5 (sayfayı yenile) yap. Sayfanın en üstünde sabit.

İki üç gündür takip ediyorum. Bakayım @Emrah-Borazan bu sohbet odasının kurucusunu listeye bir yerden sokacak mı, davet edecek mi, Başkan şu Hüüstın'da bi dürüm kuzu şişimizden yer misin diye çağıracak mı? Ama hiç ses yok. Helal olsun kardeşlerime. Yiyin için. Gözümüz yok.

@Sencerium, içinde söyledi: DV2024 Sohbet Odası

@ibrahimasar hemen olaya el koyuyorum @Emrah-Borazan kardeş. @ibrahimasar beyide hemen listeye alalım. Kendisi baş konuk olarak listeye eklersen sevinirim :)

Yok öyle olmasın da, yetişkin içecekleri tedarikçisi olsun benim görevim de. Demokrasi ve eşitlik çerçevesinde hepimiz bir şey getireceğiz. Liquor store uzmanı olarak kim ne ile ser ini hoş etmek isterse masaya hazır ederim.

@debbieLA77, içinde söyledi: DV2024 Sohbet Odası

arkadaşlar bir şekerciler vardı bir ara dolandırıcı çıktı onlar sonrasında ama kurulmuş işe seni ortak ediyor ve çalışma vizesiyle orada bulunup bir yandan da green karta başvurabilinir diye düşündüm... o şekerciler alış veriş merkezlerinde bildiğimiz çoook şeker falan gibi yerlerdi ayda 7000 dolar falan kazanmanı garanti ediyor şahıs başına ama adamlarda senin işine ortak çünkü senin bütün bürokratik işlemlerini vs onlar yapıyorlar ve sana hazır kazanç sağlayabileceğin bir iş sunuyorlar ilk etapta sonrasında sanırım burayı iki sene ayakta tutup o işletmeden ötürü green kart alabiliyorsun ve o zaman artık herkes kendi yoluna da gidebilir yada devam da edebilir... çünkü bu işletme varken başka yerde çalışamıyorsun giren kartını almadan ya buradan para kazanıcan ya kazanıcan yani başka seçeneyin yok bunlar bu pandemı öncesi 2019 larda falan 1 milyon tl kişi başı para isteyip herşeyi haleediyorlardı... aslında 1 milyonum olsa bende iş kurarım kendim başvururum falan diyorsunuz ama kurulu düzen başka bişey emin olun... neyse böyle firmalar yada bu işi sağlayan yatırımcı vizelerinden devren kiralıklardan falan haberi olan araştıran var mı aranızda nasıl ilerleyebiliriz... sakın bana şu link bu link falan demeyin yönlendirilen yerlerde bi cacık çıkmıyor bana araştırmış kendide bu konuda kafayı kırmış yada başlarmış birileri gerek

Abisi ben gözümü kararttım. O şekerci ile işe başlayalım diye yaklaşık 20 bin dolar verip yatırıma başladım. Evrak işleri uzun sürmesin diye turist vizesi alarak gidip orada e2 ye başvurayım dedim. Şansımız eseri vize red oldu. Paramı geri 4-5 taksitle zor aldım. Ona bulaşma bi kere. İkincisi e2 den GC geçişi imkansız gibi. Ben 2007 den beri araştırıyorum. Bir seferde garantili ailece göçmek gibi bir durum çok çok zor ve çok çok maliyetli. Eğer bekarsan, ve ya evliysen ama çocuk yoksa, bir şekil şekil turist vizesi alıp, varı yoğu satıp savıp bi giriş yapman lazım. e2 lik iş alacaksan ona da orada araştırma yapıp karar vermen lazım. Türkiyeden o iş olmuyor. Çok meşekkatli. Çok riskli. Çok yorucu. Orada bir kaç yeri turist olarak gezip, bir işletme almaya karar verirsen, alırsın, para kazanacak bir işse başında durup çalışır paranı kazanırsın. Ama genel olarak bunu bir COVER olarak kullanıp, yani evliysen işletmeyi eşin adına yapıp, bu sayede elde edeceğin çalışma izni ile, eğer kendi profesyonel birikimin sayesinde çok geçerli bir meslek bulabilir de, sana o işi sağlayan firma ile iyi bir anlaşma yapıp GC ne sponsor edebilirsen, sen alırsın GC ni, eşinde senin üstünden alır. Geçerli bir PR ınız olduğu için işletmeye gerek kalmaz, satar, devreder ya da kapatırsınız. 1996 dan gelen ticari tecrübeme dayanarak söyleyebilirim ki, bulacağınız iş zaten çok da büyük paralar kazandıracak bir iş olmayacaktır. İyi iş yapan bir alanı kimse kimseye satmaz, devretmez. Kendisi, başında duramıyorsa da bir eleman koyup denetler ve o işi sağıp para kazanır. Dolayısıyla alacağınız işi uzun süre fonlamanız gerekecek ve alış için ödediğiniz rakama günü geldiğinde çizgi çekebilecek olmalısınız. Biraz kara düzen, aklıma geleni yazdım. Ama emin ol link bakarak araştırma yaparak bir şey çözemezsin. 2007 yılından beri bakıyorum. Anladığım şey, orada olmak gerekiyor herşeyden önce.

@karaçay İnşallah planların gerçekleşir. Bizim de hayallerimiz o yönde. Bir tane gözbebeğimiz var. Burada heder olmasın istiyoruz. Biz de vatanımız çok seven insanlarız. Vatanımızda insanımızı da çok severiz. Çok düzgün, çok kaliteli, çok hatırnaz, çok saygın insanlarımız var. Evine köyüne yolun düşer. Misafirperverlik dersin izzet ikram dersin kimse eline su dökemez. Ama gel gelelim aynı insan, cehaletinden mi, kurnazlığından mı korkularından, korkutulmuş, öcü ile kandırılmış olmalarından mı, iş siyasete, genel ülke konularına, eşitliğe dair konu derinleşince, bir anda içindeki turka çıkıyor ortaya. O aynı insana laf anlatma zahmetine bile girmemek, usulca oradan kaçmak gerekiyor. Biz de bunu yapmak istiyoruz. Çünkü, mevcut cehalet, boy ölçüşebileceğimiz gibi değil. Fenası, sadece belli bir kesimde değil bu cesaret, bizden zannettiğimiz kitlenin de içinde SOM CAHİLLER var..