Amerika'da tutunamayıp geri dönenler var mı?

[HockeyUmpire2]

@ercan-tekoglan ne güzel ve dürüst bir paylasım. Bir cok yorumunuz da kendimi buldum. Kanada'dan dondum 1ay oldu. Azıcık asım dertsiz basım dedim. Ücretsiz iznimi de iptal ettim. İşe basladım. Bosver dedim ne greencard ı hayallerine kelepçe vur, elindekilerle mutlu ol... Yok olmuyor günde 5376 kere amerikayı ve sistemi arastırırken buluyorum kendimi.... Sonra diyorum bu ben değilim gidicem ailemle ve basarıcagız amerikada bu işi.... Paylasımınız harika bir örnek oldu cok cok tesekkür ederim.

[mhepekiz]

@hockeyumpire2 karar verilmiş yani hayırlı olsun

[HockeyUmpire2]

@mhepekiz tesekkür ederim sizede. Hayallerimden Amerika'ya atınca bir hiç hissediyorum kendimi. Beni hayata daha sımsıkı tutan sey hayallerim.

[arnblt]

2 seneye yakındır bu forumdayım, sayılarla 2018 başlığı altında stresli 1 yıl geçirdik. Ama bu başlık en fazla ilgimi çeken başlık oldu. Yıllarca uğraşıyorsunuz bir yerlere geliyorsunuz sonra bütün bunları bırakıp sıfırdan başlıyorsunuz. Ha zorundamıyız tabiki hayır. İstiyormuyuz kesinlikle evet.Ailecek mi evet. Zor bir karar mı evet hemde acayip.
Ama ailecek bulduğumuz çözüm beni biraz rahatlatıyor.
Ben çoğu kişinin tersine önce eşim ve oğlumu gönderiyorum. Tabi çok yakınlarında çok güvendiğimiz aile dostlarımız olacak. Onlar yadırgamazsa bende burada gemileri yakıp gideceğim. Onlar oradayken sık sık gidip iş görüşmeleri yapacağım. İşi gücü bir anda bırakmak beni korkuttu. Oraya işsiz gitmek, dönüp gelme korkusu gerçekten sıkıntı. Umarım üstesinden geliriz.

[saulgoodman]

@ercan-tekoglan Amerikada tutunamayıp geri dönenler varmı içinde söyledi:

Merhabalar, kendi hikayemi paylasmak istiyorum. Oncelikle benim gordugum sey ulkemizin egitim sistemi ve yetisme tarzimizdan dolayi bahsi gecen olay yasansa bile kimse dile getirmiyor getiremiyor elalem ne der korkusuyla. Kimisi burada bunu acikca dile getiriyor ama kimisi de yuzunde sahte bir gulumsemeyle yasiyor. yine de hissedebiliyorsunuz.

Ben mayis 2018 de ilk girisimi yaptim kalifornia ya.devlette 4b li calisan bir ziraat muhendisiydim.iyi kotu ozel tecrubesi intermediate seviye ingilizce ile hayalerim ideallerimin pesinden kostum.mezun olunca meslek disi ama cin de kisa bir tecrubem oldu, sonra avusturalya icin ugrastik fln sonra green card oldu....arkadasim basvurmustu benim adima acikcasi ve sansima ilk seferde cikti. her ne kadar hazirlansam da yeterli butceyi denklestiremedim hic bir zaman.borclu bir sekilde yillik iznimi aldim 20 gun atladim geldim.

Yaptigim en buyuk hata nasilsa ingilizceyi orada mecbur ogrenecem diye yan gelip yatmak oldu 1 sene.uzerine bir sey koymadan geldim ama yeterli olmadigini gordum.reading ve writing olarak daha ust seviyede olsam da konusmada tokezledim hep ve onun stresini yasadim.ama yine de devamli is basvurusu yaptim ve gerek telefon gerek yuz yuze lokantadan buyuk firmalarla devamli gorusmeye, pratik yapmaya calistim.

Ssn isleminin uzamasiyla karar verme surecinin sonuna geldim.izndim bitmis ancak henuz ssn yoktu ve ise baslayamiyordum.maddi imkanimin kotu olmasindan dolayi arabada alamamistim.bunlar hep stres olarak geri dondu.2 yil memurluk yaptim ama demek ki o zihniyet yerlesmis az da olsa ve garantici bakma huyu edinmisin hayata karsi.derken istifa dilekcemi devreye sokturdum arkadasima ve ssn i beklemeyi devam ettim.

hintli bir bayanin yaninda kaldim o sure boyunca.normal oda kirasini odedim.bisikletle etrafi gezmeye gayret ettim.o bolgede beni karsilayan bi abi vardi sagolsun o da evinde misafir etti yardimci oldu.ama o da calismak zorundaydi haftada bir anca gorusuyorduk.derken yalnizlik da geldi catti.insanin birden bu sekilde birden yalniz kalmasi kotu oluyormus kendimi guclu zannederdim halbu ki.

derken bi anlik bosalmayla temmuz sonunda donme karari aldim.memuriyet gitmis elimdeki parayi sifirlamadan en azindan borcsuz bir sekilde dondum.ozel sektorde is aramaya basladim.2 haftada isimi buldum hizlica.turkiyenin sayili meyve uretim firmalarindan birinde basladim hemen ise.hayatin guzel yani da bu bence, bazen ne kadar hazirim desenizde hic bir zaman hazir olamiyorsunuz ancak en caresiz durumunuzda birden bir isik parliyor.

derken basladim calismaya, tabi cevremde insanlar yapamadi edemedi, memurlugu yaktin bosuna,gul gibi isin vardi nidalariyla dolasti durdu.yeri geldi kabullendim yeri geldi bahaneler urettim.

isler guzel giderken tabi sabah uyandigimda kendimi kendime karsi suclu hissetmeye basladim.nerde kaldi benim ideallerim hayallerim.maddi olarak devletten daha iyiydim ama ruhen bir sucluluk hissediyordum.derken duramadim, terkrar yoklamaya basladim amerikayi derken bir gun (ki halaa anlamlandiramam) londradan birisi linkedin uzerinden mesaj atti ve kiraz konusunda avrupali birisinin danismanlik istedigini iletti. dedim birisi isletiyo beni, ne alaka.1 ay gecmeden randevu talebi geldi ve ca uzerinden almanya ile gorustum.telefonu kapattigimda 80 dk olmus, kendi meslegim uzerine 80 dk konusmustum.karsiliginda ise ucak bileti ve 1 aylik masrafimi karsilayacak bir ucret yaziyordu.psikolik galiba ama dedim ercan bu bi isaret bas git.is yerine durumu izah ettim ve 1 ay izin aldim.sagolsunlar anlayis karsiladilar.derken texasta eski bir arkadasin yardimi ile is ve ev isini hallettim.1 ay boyunca bakip durum degerlendirmesi yapcaktim.okulla gorusup ona gore bir adim atarim diye planladim. aralikta tekrar uctum amerikaya.halaa burdayim. 1 ay icerisinde hic aramama ragmen meslegimle alakali 4 is teklifi aldim.gorusmeler devam ediyor okul isi de halloldu sayilir. master yapip yola devam etmeyi dusunuyorum.sadece in state olmayi bekliyorum.

Kisaca hikayem bu sekilde.gelip donen ama tekrar gelen birisi olarak boyle bir hikaye paylasabilirim. Bu surecte tabi @crazycells in de buyuk destekleri oldu.Tekrara tesekkur ediyorum kendisine.

Yas 30. bazen 50 gibi hissediyorum. Lakin simdiye kadar gorup igrendigim sey, hayattan ne istiyorsaniz hayat veriyor size onu.onunla ne yapacaginiz size kalmis tabi.hayatta calisan, emek veren kazaniyor.Yeri gelir dusulur ama kalkmasini ogrenmek gerek. yetistirilirken hep rahat yetistirildim.amerikada ki cocuk yetistirme konusuna gipta ile bakiyorum ve birey olarak yetistirme konusunda hak veriyorum. Biz hep basari hikayelerini paylasiyoruz ya da basaramadiklarimizi basarmis gibi paylasiyoruz. Kendimize karsi durust olamiyoruz.

Hepimiz Turkiyede birer aslaniz kaplaniz, zekilikte ustumuze yok, en iyisi hep bize. Evet, cok egolu bir milletiz. En mukemmel biziz hep.yazdiklarimi okuyanlar belki de bazi konularda yargilayacaklar beni, elestirecekler.saygi ile karsilarim. Dostoyevski demis ya "Ne yaparsan yap pişman öleceksin demişler belki yaptıklarından belki de yapmadıklarından" diye. En azindan ozgur bir sekilde canimin istedigini yapiyorum su hayatta.

Sevgilerle,

Öncelikle hikayenizi paylaşma konusunda gösterdiğiniz medeni cesaretinizi kutlarım.

Bizde "elalem ne der?" ve "kol kırılır yen içinde kalır" sözleriyle ifadesini bulan, dışarıya karşı daima dik ve başarılı görünme kompleksi var. Bunda toplumun yeni ama riskli bir şeyleri deneyenleri değil, hayatını hiçbir yeni şeyi denemeden, statüko peşinde, güvenli ve risksiz yoldan giderek geçirenleri onaylamasının, maceraya atılanların cesaretini kırmasının, deneyip başaramayanları hakir görmesinin de rolü var. Toplumdaki bu bakış açısı ve bizdeki bu kompleks yüzünden zaten zor olan hayatı kendimiz için daha da zorlaştırıyoruz. Büyük başarılar elde edemiyoruz. Yapılan son araştırmalara göre ülkemiz gençlerinin en büyük hayali memur olmakmış. İnanabiliyor musunuz? Yıl 2019 ve gençlerimizin en büyük hedefi memur olmak. Memuriyete giden yolların da ülkemizde sıklıkla liyakatten ziyade kayırmacılıktan ve "sakıncasızlıktan" geçtiği de malum iken. Bu konu uzun, fazla girmeyeyim.

Bu gibi "başarısızlık" (?!) ve başarısızlıklara rağmen vazgeçmeme hikayelerinin daha çok paylaşılmasını dilerim.

"Talih cesurdan yanadır" diyerek bu yazıyı bitiriyorum.

[mhepekiz]

@saulgoodman @Ercan-Tekoglan ülkemizde çok tehlikeli herkesin gözünden kaçan bir örgüt var. Polis, jandarma, zabıta herkes bunun peşine düşmeli. Tüm eğitimlerimde katılımcılara mutlaka bir noktada bahsederim bundan.. "Elalem örgütü"

Sevgile, selamlar

[sash]

Bu ileti silindi!

[saulgoodman]

Bir insan hayatını Uber, Lyft, Flex, ne ile kazanırsa kazanır. Bu gibi işleri sürekli olarak da yapabilir. Bunun hiçbir sakıncasını görmüyorum. Herkes beyaz yakalı olmak, yatırımcı olmak veya çok para kazanmak mecburiyetinde değildir. İnsanın iyi ve düzgün bir karakteri olması, işini iyi yapan bir insan olması toplumdaki statüsünü belirlemeye yetmelidir; mesleği, sahip olduğu unvanlar veya maddi varlığı değil.

[crazycells]

@ercan-tekoglan rica ederim sayin @Ercan-Tekoglan , surecinizi paylastiginiz icin tesekkurler. Bence ilk gelisinizde yanlis tercihlerle, size uygun olmayan kosullarda basladiniz ABD yasaminiza, o nedenle de sabriniz cabuk tukendi.

Forumdan sizi tanidigim kadariyla ABD'de yasayabilecek biriydiniz, o nedenle durumdan beni haberdar ettiginizde verdiginiz kararin 'hizlica ve yanlis verilmis bir karar' olduguna emindim O nedenle surecinize mudahil olmak istedim.

sayin @sadikcagan 'in da sorusunu cevaplamak adina... eger duygusal nedenlerle donuyor olsaydiniz o zaman durum baska olurdu, cunku benzer durumda sosyal cevresinden memnun kalmayan ve Turkiye'ye olan ozleminden kurtulamayan arkadaslar da vardi, ben de bu arkadaslarin geri donus kararini destekliyordum. ABD'de yasamak herkese gore degil maalesef.

[sash]

Bu ileti silindi!

[engosti]

Selam herkese dv2018 yılında geldim,İlk dikkatimi çeken burda korna sesi yok,sadece araçların motor sesini duyuyorsunuz,New York tayim üstelik,trafiğin en yoğun olduğu bir yerde,İstanbul da araç kullandığım zamanları düşünüyorum bazen ,insanı yoran yollar değilmiş,bunu anladim,bir anımi anlatayım,ışık yeşil yandı birinci arabayim o ara dalmisim,bir baktım yeşil yanıyor belki 30 saniyedir,arkamda enaz 8 araç var ,kimse korna çalmadı,

İstanbul'da arızalı şeridinden giden beyinsizleri düşündüm de burada,direk içeri alırlar bunlari.

[Eski Kullanıcı]

@sadikcagan Amerika'da tutunamayıp geri dönenler var mı? içinde söyledi:

Merhaba arkadaşlar merak ettiğim bir konu var.amerikaya gidip çeşitli nedenler ile orada tutunamayıp türkiye ye geri dönenler varmı.hangi nedenlerden dolayı dönüş yapılıyor.

@sadikcagan

Ben varım, bu gruba dahilim.

1999 yılında NY eyaletine geldim ve 2004 yılında kendi isteğim ile herşeyi yarım bırakarak geri döndüm.

Türkiye’ye döndükten yaklaşık 1 veya 2 sene sonra hayatın daha farklı boyutlarına girdikçe çok yanlış bir karar verdiğimi anlayarak tekrar geri gitmek istedim. Çünkü günlük hayata dair en ufak şeyleri bile karşılaştırmaya başlamıştım.

8-9 defa GC loto başvurusu yaptım, seneler boyunca ve olmadı. Evlenip, çocuk sahibi olduktan ve kendimi profesyonel hayatımda en iyi şekilde geliştirdikten sonra iş aracılığı ile 2017 senesinde geri geldim.

Özet olarak 13 sene sonra daha kararlı, ne istediğini bilen ve beklentisinin farkında olan ve en önemlisi bir aile olarak geri dönmüş oldum. İlk geldiğimde 19 yaşında, şu an 35 yaşındayım. Benim için arada çok büyük fark oldu.

[gizemyavuz92]

Evet biri de biziz.
İlk 2017 de gitmiştik Houston'a, 2 ay sonra Kaliforniyaya taşındık iş için. Sonra 2.5 ay sonra yine eşimin işi için Kaliforniya'dan Teksas'a taşındık. Bu taşınmalar çok yorucu tabi böyle yazdığıma bakmayın. En son Waco Tx'da 10 ay yaşadık çok küçük bir kasaba yani öyle diyebilirim, merak edenler varsa baksınlar mutlaka Orada hamile olduğumu öğrendim, o psikoloji değişimiyle eşime binbir baskı yapıp Türkiye'ye dönmek istedim. Çünkü anneme çok ihtiyaç duyuyordum ve orada bir başımıza doğuma gireceğimi de biliyordum, ilk bebek ya illa yardımı bilen birini istiyorsun. Annem de uçak fobisinden gelemedi. Hatta bebeğimi bile Türkiye'de diye doğuracağım diye tutturmuşken bir çok dostum, kardeşim arayıp beni ikna etmeye çalıştı ama en başarılısı @crazycells Ali dostum oldu. Bebek Mart 2018 doğduktan sonra Nisan sonu Türkiye'ye geldik. Diyeceksiniz ee buldun mu beklediklerini, annenden yardım ailenden destek, Türkiye'yi de özlemiştin malum, naptın peki ?? Waco'da balkonumda daldığım hayallerin hep tam aksini yaşadım. Hatta öyle ki sıkıntıdan sütüm kesildi bebeğim 6 aylıkken..O zaman anladım buraya gelmenin bir hata olduğu ve bu hataya eşimi de sürüklediğimi.. Ama gelmeliydim, çünkü bir kadının o an ki psikolojisini ancak bir kadın anlayabilir, alınmayın Çünkü şimdi buraya yazan da olur belki içinden diyen de olur bu sebepten dönülür mü diye, dönülür efenim Doğum bir insanın hayatı boyunca edindiği en ağır ve sorumluluk yüklü tecrübesi..
Şimdi ise 10 Nisan'da tekrar gidiyoruz. Şimdi içim daha rahat, bütün olasılıkları yaşadım çünkü kötü tecrübelerle de olsa. Ben rahatsam eşim de rahat çünkü anne mutlu olacak ki mutlu bir çocuk büyütebilsin.
Bu bizim tecrübemizdi, bir kere daha başlamaya değer olduğuna inanıyoruz. Hepimiz için hayırlısı

[wwinter]

Yaşlılık da olabiliyor. Tanıdığım bir tantik var, 70’e yakın. Çocukları Amerika’da evlenip yuva kurdular. Kendi Greencard ı da olmasına rağmen, yaşlılığını buradaki eş, dost akraba ile yaşamak ve burada ölüp gömülmek için döndü.

[Sercan Özüsağlam]

@redsat2000 Teşekkür ederim, iyi dilekleriniz için, sizinde her şey gönlünüzce olsun.

Bu arada, satır arasında ingilizce öğrenimi konusunda ufak bir tüyo paylaşmışsınız, şüphesiz işe yarıyordur, ben ara ara kendimle ingilizce konuşuyorum, yalnız kaldığım zamanlarda Bende size bir yöntem söyleyeyim. Bilmiyorum duydunuz mu ? ''SHADOWİNG'' denilen bir teknik var, ingiliz bir dil bilimci prof. bulmuş bu tekniği, araştırırsanız baya etkli bir teknik olduğunu söyleyebilirim, bende baya etkisini göstermeye başladı. Sizin özelinizde tüm ingilizce geliştirmek adına uğraş veren herkese tavsiye ederim.

[Deejake]

Bende varım. İlkokuldan itibaren yurt dışında çeşitli ülkelerde Amerikan okullarında okuduktan sonra Amerikaya 1995 yılında üniversite eğitimi için gittim. Kötü geçmedi bir günden bile pişman olmadım ancak ailemin ekonomik anlamda zorlanmaları, beni etkilemesi başlangıç oldu diyebilirim. Öğrenci vizesi ile belli bir saat çalışabiliyordum o da ancak kiraya yetiyordu. Sorunlar üst üste gelmeye başladı, bir kaç kere de haksızlığı uğrayınca (kazık demeyeyim) bir de üstüne Annemin telde ağlaması yeter dönüyorum dememi sağladı. Türkiyede hiç bulunmadığım için hep toz pembe zannediyordum. Öyle olmadı ama dönme fırsatımda olmadı. Şimdi eğer çıkarsa herşeyin daha iyi olacağını düşünmekteyim.

[redsat2000]

@Sercan-Özüsağlam SHADOWING methodunu hatırlattığın için çok teşekkürler. Benimde kullandığım etkin öntemlerden biri tiyatral ingilizce çalışması açısından .
Shadowing ile İlgilenenler için kısa bir not

Shadowing nedir?
İngilizceyi akıcı bir şekilde konuşmak için kullanılan çok basit ve çok etkili bir yöntemdir. İngilizce konuşmanızı geliştirmek için yapmanız gereken tek şey "İNGİLİZCE KONUŞMAKTIR".
Bunun için çok fazla pratik yapmanız gerekir ve muhtemelen ana dili İngilizce olan biri ile pratik yapmak çok daha iyi olacaktır. Fakat çevremizde doğru düzgün İngilizce konuşabilen insan bulamazken ana dili İngilizce olan birini nerden bulacağız. İşte Shadowing tekniği bu problemin üstesinden geliyor ve pratik yapmak için İngilizce bilen birine ihtiyacınız kalmıyor!

Shadowing tekniğinin mantığı çok basit. İngilizce bir konuşma dinlerken aynı zamanda tekrar ediyorsunuz. Amacınız elinizden geldiğince konuşmaya yakın konuşmaya ve konuşmanın her bir detayını, ritmini ve telaffuzunu kopyalamaya çalışmak. Hepsi bu ve shadowing tekniğini her gün en az 20dk uyguladığınızda ilk ayın sonunda İngilizce konuşmanız sizi şaşırtmaya başlayacak, ikinci ayın sonunda konuşma hızınıza inanamayacaksınız.

Peki nasıl uygulanır?
Shadowing tekniği için öncelikle bir materyal bulmalısınız. Bu materyal herhangi bir dinleme parçası olabilir fakat önemli olan, özellikle başlarda dinleme parçasının aynı zamanda takip edebileceğiniz bir metni de bulunması şart. Shadowing tekniği 3 aşamadan oluşur;
1- Metni Okuma
2- Metinden takip ederek konuşmayı tekrarlama
3- Metin kullanmadan konuşmayı tekrarlama

Tekniğin yararları :
Ağız çevrenizdeki kasları eğitir ve akıcı konuşmanıza engel olan baş faktör ortadan kalkmış olur
Dinleme yeteneğinizi geliştirir
Konuşma yeteneğinizi geliştirir
Telaffuz yeteneğinizi geliştirir
Sizi %100 aktif bir öğrenci yapar
Daha fazla detay için bir youtube'a bakabilirsiniz. Google playde de bu konu ile ilgili bir kaç uygulama var.

[Sercan Özüsağlam]

@redsat2000 Rica ederim. Bu yöntemi ilk duyduğumda olur mu öyle şey dedim ama uygulamaya başladıktan sonra, özellikle dinlemede çok fark etti, zira duyduğumu anlamada zorluk çekiyordum, okuma nispeten daha iyi, şimdi ingilizce alt yazılı film izleme konusunda baya etkisini göstermeye başladı çoğu zaman alt yazıya bakmyorum bile ve tabi ki telafuzum baya baya ilerledi. Arkadaşlar kusura bakmasın birden dil konusuna kaydık, ama ana konudan çokta kopuk sayılmaz nede olsa Teşekkür ederim.

[NeverGiveUP]

forumda gc çekişini kazanmamış, kazanmayı uman ve kazanırsam bir dakika bile durmam diyen ve heyecanla sonuçları bekleyen bir kitle var... onları anlıyorum ama iş aslında kazandıktan sonra başlıyor sıranı bekliyorsun gerekenleri yapıyorsun vs vs.. buraya kadar güzel ama iş gc vizesini alıp gitmeye gelince özelliklede yaşı 35-40 üstü ise evli cocuklu ise bide iyi bir ingilizcesi yok ise işte deli cesareti biraz kırılıyor gerçekler yüzüne vuruyor insanın.. Belli bir yaştan sonra göç etmek sıfırdan başlamak vs. lafta kolay ama icraatta çok ama çok zor emekli olabilicek miyim bir ev alabilecek miyim (gelecek kaygıları).. Genç bekar bir insana göre çok daha farklı ve fazla sorumluluğu oluyor insanın nerde olsa yatarım nerde olsa çalışırm gerekirse sokaktada kalırım sorun değil diyemiyorsun.. Mutlaka zorluklar çekiceksiniz ilk 2 yılınızı adaptasyona düzen kurmaya ve işleri oturtmaya ve tabiki dilinizi geliştirmeye vericeksiniz (istisnalar hariç bu genel tecrübedir) bu 2 yılın sonunda bunları başaramamış iseniz mutsuz yaptığı işten keyif almayan ve sürekli geri mi dönsek düşünçesiyle bir müddet yaşadıktan geri dönüş kaçınılmaz olucaktır. Malesef bu forumdaki bazı yorumlarda bazı kişilerde ve youtube daki kişilerin dediği gibi işlerin çok güzel çok kolay burda hayat demesine aldanmayınız herkesin tecrübesi bir değil. Başarılı olanlar belli ediyor kendini zaten ama başarız olanlarda bir o kadar var ve kayıp. Burada lütfen adınızı yazmadan kendinizle ilgili bilgi vermeden foruma kayıtlı iseniz başka bir kayıt yaparak (kimliğiniz saklamak istiyorsanız) tecrübelerinizi paylaşın.. Siz bu tecrübeleri paylaşın ki bizde bunlardan istifade edelim ve deneyim kazanabilelim.

[filth_grinder]

Ben ABD'den donus yapmayi basarisizlik olarak gormekten yana degilim. Benim hayat felsefemde hayatin bir dogrusu yok. "ABD 'de tutundum omrumu burada surdurecegim. Demek ki basariliyim" ya da "ABD bana uymadi. TR'ye donuyorum. Demek ki basarisizim" bakis acilari bana gore tamamiyle yanlis ve carpik.

Basari ya da tatmin ya da mutluluk adina ne derseniz deyin bunlar bizim kafamizin icinde olup biten ve cok kisisel durumlar. Her insanin hayattan beklentileri, keyif aldigi seyler, mutsuzluklari korkulari heyecanlari coskulari birbirinden cok cok farklidir. Ben ABD'nin su eyaletinin bilmem ne sehrinde hayatimin olup olabilecek en mutlu ya da huzurlu gunlerini geciriyorken esim tam tersine kendisini bir zindana hapsedilmis olarak hissedebilir.

Bu bakimdan olabildigince esnek dusunmekte fayda var. "Green card cikti, yurtdisinda yasamayi cok istiyordum, ABD'den baska bir hayatim, alternatifim olamaz" diye dusunuyorsaniz kendinize eziyet cektiriyorsunuz demektir. Gidin deneyin bakin gorun ve sonra donmek istiyorsaniz donun. Kalmaksa kalin. Belki de ikisi de degil. Baska bir ulke denemek isteyebilirsiniz. Onu istiyorsaniz onu yapin. Nasil hissediyorsaniz o yonde ilerleyin. Sagduyu demek dogru olur sanirim. Sagduyularimizi dinlemenin bizi optimum yola ittigini dusunurum hep. Ben bugune dek oyle yaptim en azindan. Suana kadarki yasamimdan da genel itibari ile pisman degilim Unutmamak lazim. Genel felsefe: "Hayatta bir dogru yol yoktur". Donuyorsaniz da kaliyorsaniz da hic gitmiyorsaniz da ne basarisizsiniz ne de bir korkak ! Siz sadece kendinizsiniz ve sagduyunuzu takip ediyorsunuz hepsi bu. Bana gore cokta dogru yapiyorsunuz...