Umutlu bekleyiş ve bir teşekkür

[stardium]

İnşallah hepimiz hayallerimize kavuşuruz arkadaşlar, bu foruma üye olduktan sonra benim gibi insanların var olduğunu ve bir arada olduğunu görmek gerçekten mutluluk verici.

Sosyal çevremi son yıllarda oldukça daralttım (belkide ayrılmaya psikolojik olarak hazırlıklı olma isteğiydi bu) ülke gündemi, toplumsal sorunlar derken tamamen Türkiye'den uzaklaştım (yanlış anlaşılmasın ülkemden değil de toplumdan uzaklaştım diyelim) fakat bu forumda her şeyi paylaşan ve birbirlerine destek olan, en ufak sorunda kavgaya dönüştürmeyen, medeni ve aydın insanlar olduğunu görmek beni çok mutlu etti.

Burada bulunan tüm güzel insanlara teşekkür ediyorum.

İçimden bu duygularımı sizlerle paylaşmak geldi.
Sizler de duygularınızı, geleceğe dair neler hissettiğinizi, şuan nasıl bir ruh halinde olduğunuzu paylaşırsanız çok sevinirim.

Hep birlikte güzel günlere, hayallerimize kavuşmamız dileğiyle. Saygı ve sevgiler.

[Eski Kullanıcı]

Bir filmden hatırladığım replik “ sağlığın varsa umudun vardır, umudun varsa herşeyin vardır “
Çıkamazsada sağlık olsun arkadaşlar en önemli şey sağlık bu hayatta.

[Chromium]

Duygularınızı paylaştığınız için teşekkürler.

Ülke gündemini ben de fazla takip etmiyorum, çünkü ettikçe ülkede yaşananlardan ve onlara karşı elimizin kolumuzun bağlı olmasından ötürü çok üzülüyorum. Akıl sağlığımı yitirmemek için gündemi takip etmeyi bıraktım.

Arkadaş çevremi daraltmak gibi bir şeye girişmedim. Ne kadar çok tanınan insan demek gelecekte o kadar potansiyel fayda görmek demek. Yurtdışına taşınanlar da oluyor arkadaş çevremden. Bir ülkeye gideceğim zaman fikir almak için ilk baktığım kişiler o ülkede yaşayan tanıdıklar oluyor mesela. Ne kadar çok o kadar iyi gibi geliyor.

Ruh halim umutlu. Hayata tamamen atılmak üzereyim. Şu aşamalarda çıkabilecek bir green card gerçekten elimi çok rahatlatır. Yaşlandıkça insan kök saldığı işini gücünü bırakıp başka bir ülkeye gitmekte zorlanıyor. Benim için henüz öyle bir şey söz konusu değil. Gittikten sonraki ilk zorlu aşamaları rahatça atlatabilirim.

Hakkımızda hayırlısı olsun artık. İnşallah hepimiz hayalimize kavuşabiliriz. İnternette böyle bir platformun olması, benzer hayalleri sahip olanların buluşması güzel tabi. Bazı forumlarda Amerika'ya yerleşmek istiyorum yazınca direkt seni vatan haini ilan edip sana küfür ediyorlar. Sanki elimize silah alıp dağa çıktık. Ortada bozuk bir düzen var, bu bozuk düzenin düzeleceğine dair umudumuz yok. Haliyle bir kere geldiğimiz dünyada daha iyi bir yerlere gitmek istiyoruz. Bu bile birilerine batıyor. Beğenmiyorsun bari saygı göster. Hemen hakaret aşağılama. Böyle göçmenlik forumları bu açıdan çok huzurlu geliyor. Zaten gitmek isteyenlerin çoğu belli seviyenin üstündeki insanlar. Onlarla iletişime geçip fikir alışverişinde bulunmak ne kadar mutlu ediyor anlatamam.

Umarım herkes hayaline kavuşur. Çok az kaldı zaten 2020 sonuçlarının açıklanmasına bakalım umarım forumdan çok kişiyi göndeririz.

[aayhann]

yaş 34 ve son demlerim diye düşünüyorum böyle bir hayalin peşinden koşmak için..(eğer içinizde o kuvveti hissediyorsanız yaşınız 60 dahi olsa hayalinizin peşinden koşmalısınız)..o yüzdendir ki heyecanım azalmış olsa da GC sonucunun olumlu sonuçlanması bir çok şeyi değiştirecek benim ve ailemin hayatında..tüm kalbimle diliyorum bunu..en fazlada 2 yaşındaki kızım için istiyorum ..umarım herşey gönlümüzce olur, umarım ülkemizin geleceği de umutlarımız gibi aydınlığa doğru yol alır...

[stardium]

@chromium Umutlu bekleyiş ve bir teşekkür içinde söyledi:

Duygularınızı paylaştığınız için teşekkürler.

Ülke gündemini ben de fazla takip etmiyorum, çünkü ettikçe ülkede yaşananlardan ve onlara karşı elimizin kolumuzun bağlı olmasından ötürü çok üzülüyorum. Akıl sağlığımı yitirmemek için gündemi takip etmeyi bıraktım.

Arkadaş çevremi daraltmak gibi bir şeye girişmedim. Ne kadar çok tanınan insan demek gelecekte o kadar potansiyel fayda görmek demek. Yurtdışına taşınanlar da oluyor arkadaş çevremden. Bir ülkeye gideceğim zaman fikir almak için ilk baktığım kişiler o ülkede yaşayan tanıdıklar oluyor mesela. Ne kadar çok o kadar iyi gibi geliyor.

Ruh halim umutlu. Hayata tamamen atılmak üzereyim. Şu aşamalarda çıkabilecek bir green card gerçekten elimi çok rahatlatır. Yaşlandıkça insan kök saldığı işini gücünü bırakıp başka bir ülkeye gitmekte zorlanıyor. Benim için henüz öyle bir şey söz konusu değil. Gittikten sonraki ilk zorlu aşamaları rahatça atlatabilirim.

Hakkımızda hayırlısı olsun artık. İnşallah hepimiz hayalimize kavuşabiliriz. İnternette böyle bir platformun olması, benzer hayalleri sahip olanların buluşması güzel tabi. Bazı forumlarda Amerika'ya yerleşmek istiyorum yazınca direkt seni vatan haini ilan edip sana küfür ediyorlar. Sanki elimize silah alıp dağa çıktık. Ortada bozuk bir düzen var, bu bozuk düzenin düzeleceğine dair umudumuz yok. Haliyle bir kere geldiğimiz dünyada daha iyi bir yerlere gitmek istiyoruz. Bu bile birilerine batıyor. Beğenmiyorsun bari saygı göster. Hemen hakaret aşağılama. Böyle göçmenlik forumları bu açıdan çok huzurlu geliyor. Zaten gitmek isteyenlerin çoğu belli seviyenin üstündeki insanlar. Onlarla iletişime geçip fikir alışverişinde bulunmak ne kadar mutlu ediyor anlatamam.

Umarım herkes hayaline kavuşur. Çok az kaldı zaten 2020 sonuçlarının açıklanmasına bakalım umarım forumdan çok kişiyi göndeririz.

Kesinlikle haklısınız, insanların birbirini anlayamaması en büyük ihtiyaç aslında. Tek başına bu neden bile yeterli oluyor bazen gitmek için. Ben de teşekkür ederim tüm duygu ve düşünceleriniz için. Hakkımızda hayırlısı olsun

[stardium]

@aayhann Umutlu bekleyiş ve bir teşekkür içinde söyledi:

yaş 34 ve son demlerim diye düşünüyorum böyle bir hayalin peşinden koşmak için..(eğer içinizde o kuvveti hissediyorsanız yaşınız 60 dahi olsa hayalinizin peşinden koşmalısınız)..o yüzdendir ki heyecanım azalmış olsa da GC sonucunun olumlu sonuçlanması bir çok şeyi değiştirecek benim ve ailemin hayatında..tüm kalbimle diliyorum bunu..en fazlada 2 yaşındaki kızım için istiyorum ..umarım herşey gönlümüzce olur, umarım ülkemizin geleceği de umutlarımız gibi aydınlığa doğru yol alır...

Umarım aileniz ve sizin için tüm hayalleriniz gerçek olur abi ve hak ettiğiniz bir geleceğe doğru birlikte koşarsınız. Yaş konusunda hiçte geç kaldığınızı düşünmüyorum şahsen. Ben de 29 yaşındayım fakat "keşke daha önce..." ler her zaman her yaşta oluyor biliyorsunuz. Mesela benim de sizin gibi bir ailem yok ne yazık ki . Tek başımayım ki bu daha büyük bir eksiklik diye düşünüyorum. Keşke olsaydılar ve onlarla birlikte hayal kurup birlikte savaşa bilseydim. Hepimizin hakkında hayırlısı olsun, hayallerinize kavuşmanız ve hep mutlu olmanız dileğiyle.

[aayhann]

@stardium 'keşke daha önce ler'' :))) sevdim bunu, kesinlikle haklısın kardeşim..20 yaş ve daha altı olmadığımız sürece bu keşke daha önce gitseydim veya başvursaydım olayını hep sayıklayacağız..ama bende sana şunu söyleyeyim emin ol bir aile sahibi olmak ne kadar güzel birşey ise abd gibi bir yola çıkarken bekar olmak çok daha büyük bir şans bence..belki de aile hayatını orada kurarsın.. ki bu senin için çok daha güzel olur bence..bol şans diliyorum sana ve senin gibi güzel yüreklere...

[stardium]

@aayhann Umutlu bekleyiş ve bir teşekkür içinde söyledi:

@stardium 'keşke daha önce ler'' :))) sevdim bunu, kesinlikle haklısın kardeşim..20 yaş ve daha altı olmadığımız sürece bu keşke daha önce gitseydim veya başvursaydım olayını hep sayıklayacağız..ama bende sana şunu söyleyeyim emin ol bir aile sahibi olmak ne kadar güzel birşey ise abd gibi bir yola çıkarken bekar olmak çok daha büyük bir şans bence..belki de aile hayatını orada kurarsın.. ki bu senin için çok daha güzel olur bence..bol şans diliyorum sana ve senin gibi güzel yüreklere...

Haklısın abi, belki de tüm başlangıçlar oradadır benim için. umarım o günlerde gelir. Güzel dilekleriniz için tekrar teşekkür ederim.

[HockeyUmpire2]

@stardium bence sizin de göçmenize az kalmış.. Nasip olacak ins, en kısa zamanda.. Aynılarını yaşadım, aynı seyleri yaptım ama bir yandan da eski iş yerlerimle iletişime geçip reference letter istiyordum..

Üniversitemle iletişime geçip ingilizce transkript, ders dökümü istiyordum ve etrafımdaki herkese yurtdısında yasayacagımı söylüyordum...

Planladığım seyler ya iş basvurusu yapıp gitmek, ya eğitim amaçlı gitmek yada greencard la gitmekti ama hep gitmekti...

Canada 'yı kafaya koymuştuk gidecektik.. Birde ne olsun greencard çıkmıştı... Planlar tekrar değişmişti ama hedef gitmekti, hemde daha kötüsü ülkeye küs gitmekti..

Sonra Kanada'da ki hayallerimizi yıkan akrabamızı dinledik sosyal devlet diye herseyimizi önümüze koyduk, biran önce gitmek ve bu bahsettiğin ortamdan kurtulmak için atladık ucaga , evimizi kilitledik, cocugum için daha hamileyken baslattıgım emeklilik birikimine kadar ne varsa tüm birikimimiz, hayallerimiz, 8 valiz, 2sırt cantası, 1büyük poset ve birde bebek arabası ile 11saat lik ucus sonrası Toronto'da ydık...

Başarmıstık.. 3ay kaldık ve bazı ailevi nedenler ve oradaki akrabamızın davranışları hoşumuza gitmediği için ve greencard ı mız çıktığı için oraya degmeyecegını anladık...

Döndüğümüzde ölü gibiydik, hem fiziksel daha kötü psikolojik olarak tek kelimeyle bitik durumdaydık.. Ben diğer gün hemen işe baslamak için dilekçemi verdim.. Cunki sıfıra vurmus olarak dönmüştü.. Eşimin üzüntüsü daha kötüydü toparlayamadı kendini, ingilizce konusmak tan bile nefret etmiştim, üzgünüm, kızgınım, bütün hayallerim mahfolmustu...

Dedik ki ne Amerika sı birdaha edirne'ye bile gitmeyiz. (Mesela kanada 'da inanılmaz seyler basarmıstık ve muhtesem bir çevre yapmıstık, uyum, kültür hiç bir problem yasamadık)

1ay geçti... İşime dönmüştüm ama işte insanın ruhuna girince bir daha eski sen olamıyorsun. İster bela de ister sevda... Kafaya koymustum ama oda kalmamıştı..

Bir sabah uyanıp ne işim var, burada hayat kolay mis gbi işim, evim diyip sükredip, 5 dakika sonra bu ben değilim yaşamak istemiyorum ve oğlumun burada bir gelecegi yok diyordum. Eşime korkudan söyleyemiyordum..

Piskolojim bozulmasına ramak kala... Basladım kişisel gelişim kitapları, cesaretli olanlara hayatın torpil geçtiği kitapları okuyup, hokey maçlarına gidip biraz uzaklaşmak ta iyi gelmişti..

Sonra kafaya koydum yapacagım, deneyecegım... Herseyi basa aldım hiç yaşanmamıs gbi, anın tadını cıkarıp hayal kurmaya devam ettim. Para nın cogunu hallettim. Ucak biletleri bile hazır olmak üzere ve daha güzeli eşim artık bi orayıda deneyelim diyor hahaha

Sürecim nasıl ilerleyecek kadere bıraktım. Cok uzun oldu kusura bakmayın, demek istediğim vazgecmeyin... Eger istemesini bilirseniz el getirir yel getirir sel getirir.... Yeterki vazgecmeyin...

[stardium]

@hockeyumpire2 Gerçekten tam bir hayat (ve bence büyük bir başarı) hikayesi.

Hayallerinizin peşinden koşmuş, bunu kazanmışsınız. Sonrasında elinizde olmayan olumsuzlukları yaşayıp dönmek zorunda kalmanıza rağmen, vazgeçmeden tekrar ayağa kalkmayı başarmışsınız.

Güçlü insanlardan bunları dinlemek beni hiç yormaz çok sağ olun. Bunu paylaştığınız için size çok teşekkür ederim. Gerçekten de gitmek ile gitmemek arasında ki o ince çizgi her zaman toplumun sosyolojik yapısına bağlı diye düşünüyorum. Ben ülkemde bir yazılımcı olarak çalışamıyorum, kesinlikle maddiyat değil konu asla. İnsanlar ne zor mesleklerle, ne zor şartlarla evlerini geçindiriyorlar ve ben hepsine saygı duyuyorum. Ancak tamamen amacım ve tek temennim şudur ki 50-60 bilemiyorum yıllık ömrümüzü "sakin bir kafa ile" kimseye minnet duymadan, birilerine tabiri caiz ise yaranmak zorunda olmadan yaşayabilmek.

Bunu başarabildiğimiz gün dünyanın en mutlu insanlarıyız demektir. Ve ben inanıyorum siz de, burada ki herkes de bu inançla hayallerine kavuşacak. Bu gün veya yarın buna inancım sonsuz.

[HockeyUmpire2]

@stardium asla vazgecmeyin... Eşim cok duygusal olduğu için elimi ilk etapta tasın altına koyan, bir yandan evladının gelecegini insa etmeye ve onu iyi yetiştirmeye çalısan, Amerika planlarım için gece gündüz alt yapı çalısması yapan benim..

Bence nasip olmasa bu kadar yolunda gitmez bu sansı değerlendirmek lazım.. Bu sefer daha minumum hata, daha büyük ümit ve hırs lazım.

Ne mi yapıyorum, alanıma ilgili denklik sınavı sorularına, ehliyet sorularına hazırlanıyorum. (amerikadaki) Gitmeyi planladığım yerdeki spor kulup leri ile iletişime geçiyorum. Turnuvalara gidip para biriktiriyorum ve oğlum için kendi spor hayatımdaki olaylardan esinlenip cocuk hikaye kitabı yazdım, bitmedi bir yarısmaya basvuru yaptık mülakat a gittik eger cagırırlarsa izleyin diye haber verecegım. Yarısma da ki arabayı kazanıp satıp amerikaya gidecegiz Hedefim suan bu.

[stardium]

@hockeyumpire2 Umutlu bekleyiş ve bir teşekkür içinde söyledi:

@stardium asla vazgecmeyin... Eşim cok duygusal olduğu için elimi ilk etapta tasın altına koyan, bir yandan evladının gelecegini insa etmeye ve onu iyi yetiştirmeye çalısan, Amerika planlarım için gece gündüz alt yapı çalısması yapan benim..

Bence nasip olmasa bu kadar yolunda gitmez bu sansı değerlendirmek lazım.. Bu sefer daha minumum hata, daha büyük ümit ve hırs lazım.

Ne mi yapıyorum, alanıma ilgili denklik sınavı sorularına, ehliyet sorularına hazırlanıyorum. (amerikadaki) Gitmeyi planladığım yerdeki spor kulup leri ile iletişime geçiyorum. Turnuvalara gidip para biriktiriyorum ve oğlum için kendi spor hayatımdaki olaylardan esinlenip cocuk hikaye kitabı yazdım, bitmedi bir yarısmaya basvuru yaptık mülakat a gittik eger cagırırlarsa izleyin diye haber verecegım. Yarısma da ki arabayı kazanıp satıp amerikaya gidecegiz Hedefim suan bu.

Hadi hayırlısı olsun. Sizin adınıza çok mutlu oldum. Büyük bir kararlılık, fedakarlık ve azim başarının anahtarı. Elbette ki şans faktörü de.

Tüm bunlar bir araya geldi mi başaramayacağımız şey yok. O zaman merakla mülakat sonucunu bekliyoruz Amerika'da spor faaliyetleri bizdekinden çok daha ileride diye gözlemliyorum, tecrübeli arkadaşlar (ve siz de) daha çok bilgi sahibisinizdir.

Hedeflerinize ulaşmanız/ulaşmamız dileğiyle. Tekrar sağ olun tüm duygu ve düşüncelerinizi paylaştığınız için.

[azuleverde]

@chromium burada konuşulanlarla alakalı olmayacak ama bazen alakalı olmasa da yazmak istersiniz, yazmadan edemezsiniz ya, yazdıklarınızın bir yerinde tam olarak bunu hissettiğim için yazmak istedim. "Sanki elimize silah alıp dağa çıktık. Ortada bozuk bir düzen var, bu bozuk düzenin düzeleceğine dair umudumuz yok." Benim bildiğim yönüyle de eline silah alıp dağa çıkan insanlar bana göre bir yerlerde az da olsa umudu olanlar. Benim görüşüme göre bu durumda sözlerinizde bir çelişki oluşmuyor, amacım da buna dair yazmak değil, sadece bahsettiğim açıdan bakmamış olabileceğinizi düşünerek yazmak istedim

[Calibraturbo]

iyi sabahlar. Salca olup yorum yazmak istiyorum. Hani birisi demişya , loterya sonucunu beklerken son saatleri günleri nasıl gecireceksiniz diye. Yazarak rehabilite yoluyorum. Son 9 yıldır özellikle son bir yıldır geceleri bu parlak vicdana ragmenyatamıyorum. Babama basvuru yapmamdan, hata ve spesifikasyon uyumsuzlugu sebebiyle özellikle köy fotografcısına uzaktan talimatımla üç kere fotograf cektirtmemden fotoların e mail olarak bana yollanması için kasabaya git gel yaptırtmama ve babama bu lanet kartın cıkmasına ragmen gitmemesi, Dil bilmesi Uuluslarası projelerde ömrünü tamamlamıs olmasına ragmen gitmemesi sebebiyle yıkılmıs vaziyetteyim. Ben 17 yasında istemedigim bir bölüme, Ankaralı olmama ragmen yerini bile bilmedigim bir ve sevmedigim bir üniversite bölümüne aile zoruyla kaydımı yaptırdıgımdan beri vurgun yemiş haldeyim. Evet bu bölümü zar zor 4 senede bitirdim okula daha fazla para kaptırmadıgımdan memnunum. 21 yasında universite bitti ve ne yapacagımı bilemedim. Hicbir konusunda iddialı olmadıgım bir bölümü bitirmiştim. Orijin itibariyle bir tarafım Tunceli-Sivas bir tarafım da Balkan olması ve ailenin çok yüksek tahsilli olması sebebi ve geçmişlerinde siyasi problemlerin içinde yogrulmus olmaları sebebiyle. mikrokültür ikliminde büyüdüm.Toplumdan gayet izole El bebek gül bebek degilde, sosyal sınıfımı bilemedigim bir hayatım ve aile yapım oldu, günü gelir en alt tabaka gün gelir ortaüst gelirli gibi modlara girdik ve bu tarz benim istedigim meslek ve yaşam biçimlerine ulasmamı engelledi.Tum bunların yanisira istedigim şeyler bu toplum sınıflarına aykırı türkiyedeki kast sistemine aykırı, ve türkiye piyasasında cakalların ve cahillerin yaptıgı karsılıgının parasal alınmadıgı alınamadıgı işlerdi(Otomotiv restomod imalat veya Peyzaj tasarım, çiçek böcek işleri)
2011-bir sene mezuniyet sonrası evde kıvrandıktan sonra klasik araba parça ve Almanya meragımıbilen bir arkadas bildigimiz klasik para avcısı cakal egitim acentelerinden birinin ismini verdi, tabiki sınırlı sayıda alternatif sunulması ve soygun mantıgından ötürü orda ikinci bir bölüm okumaktan vazgectim
2012- Facebook yaygınlasıyordu yabancılarla tanıstım, Kendi kendime almanca ögrendim orta seviye ve-Ülkeden kaçimda nasıl kaçarsam diyerek okudugum bolumle alakalı bir mastere yazıldım almanyada- Viza almak 3 ay sürdü bölüme gec basladım, konuyu da sevemedigimden 2 ay durup geldim. Ve evet o kurt içime düştü. Daha dogrusu o Kurt ortaokuldan beri içimde, hatta genetik olarak bana kodlu fakat yeni aktive oldu
2015-Almanyada otomotiv muh. okumaya gittim.Uni'nin dil okulundan sonra bolume baslayacagım fakat kendime güvenemedim, Euro 3 olmustu ben cim keserek nasıl okuyabilirdim matematik de zayıf .Yemedi
2017-Almanyada iş buldum diplomamdan alakasızmıs oturum vermediler kahretti beni
2018-Kanadada college ye yazıldım ve babama bu kart cıktı- ve uykusuzluk huzursuzluk başladı. Vizeyi cok kolay aldım, cok az para göstermeme ragmen kesin red yiyecem dedim. Vizeyi aldıktan sonra anamın babamın yüzlerindeki asık -olumsuz ifadeyi unutamam. Evet gittim. cunku matematik te olmayan hem otomobil içerikli hem beni eglendiren bir bölüm okuyacaktım 1 sene.

Biraz arsız olmak lazım bu hayatta sanirim kendimi gine tekrar ettim. Canadian dolar 5.50, sen burda refahtasın anan baban o dandik ülkede işkence cekecek, dunya arsızındır fırsat pirsizindir mi diyeceksin kendime dedim.Yediremedim. Belki giderler amerikaya adamların yollugunu burda okula dayamayım 5 6 sene kuru ekmekle türkiyede dururum yeterki gitsinler dedim. Ve gitmiyolar.

Türkiyeden kusura bakmayın ama nefret ediyorum bunu imam oglu bırakın papazoglu bile gelse degiştiremez cunkku genetik bir arıza var burada.Tum dunyanın niteliksiz halklarının kavsagı olmus.
Kanadaya gitmeden karsı seritten ustume araba uctu bir saniye farkla ölümden kurtuldum. Polislere adamı sikayet etmeme ragmen sende bişey varmı yoksa bişey yapılmaz deyip yolladılar.Askerdeyken oruc zamanına denk geldim sen neden oruc tutmuyosun Rdm sin rahatsın diyenlerle muhatap oldum.Sahur zamanında inadına kaldıran cavusla papaz oldugumu ve yerimin degiştirildigini,2 ay zatüre olarak askerlik yaptıgımı yazın titredigimi kimsenin sallamadıgını bilirim o yüzden hakkımda ölüm de hayırlısıysa razıyım diye hep dedim ama bu kaza olayından sonra yiyecek ekmegim varmıs diyorum ve bu sene son kez daha asıldım

Benim tüm atımlık mermilerim bitti. Vize alabilmek bir yerde calısıyo görünmek icin ese dosta Firmada bekci olarak calısıyo göstertiyorum kendimi, Prim ödeniyo asgariden.

Bu kadar rezaletten bıktım.Beni almanya hiç almaz kanada belki alır kücük bir ihtimal.Alternatifim kalmadı bu seneden gayri

[newman]

Hakki beyin, Umraniyespor'da kadroya giremeyip, Barcelona'da oynasam cok gol atardim sozunde ki adamlar. Oglene kadar yatip sonra uyandiginda yataginin yaninda ici altin dolu bir sandik goremedigi icin bunalima girenler. Turkiye'yi birak ABD bunlara ne yapsin? Calisma azmi ve mucadele ruhu olmayanlara kolay bir hayat mi sunuyor Amerika?

[azuleverde]

@calibraturbo 14-15. başvurusunda çıkanları görüyoruz. Bunun bir çekiliş olduğunu biliyoruz ama hepimiz öyle ya da böyle bir gün mutlaka çıkacak sanıyoruz. Hâlbuki hiç çıkmayabilir de. Geçen yıl ilk başvurumdu. Forumda okuduklarıma benzer şekilde ben de tabii ki çıkacak hisleriyle Mayıs ayını getirdim. O dönemki hâlime umutlu bekleyiş yakıştırmasını yapabiliyorum ama bu sene hiçbir beklentim olmadan bekliyorum. Neredeyse yarı yarıya, çıkmasa daha iyi dediğim oluyor; bir çıksa keşke düşüncelerimin ağırlığı artıyor bir tam tersi. 4 aylık Amerika deneyimim, son 2.5 yıllık gitme isteğim ve ikinci kez başvuru sonucu bekleyişime dayanarak burada elimizdeki olanaklarla ne yapabildiğimizin daha önemli olduğunu düşünüyorum. Ki benim gitmeyi isteme sebeplerimin çoğu buradaki durumlarla ilgili. Yani burada elimdekilerle bir şeyler yapayım desem elimde çok az şey var ama ona rağmen bunu düşünüyorum. Çalışıyor olsan, iyi kötü iş gücüne katılmış olsan ve az da olsa bir ekonomik özgürlüğün olsa bu bekleyişin, başka seçeneğinin kalmadığını düşünmen gibi konular daha hafif olur gibi geliyor bana. İş ayırt etmeden bir işte çalışsan zihnini de daha iyi toparlarsın kanısındayım. O kadar okuduktan ve mezuniyetinin üzerine belli bir süre geçtikten sonra iş fark etmeksizin çalışmak kolay değildir biliyorum ama en azından sana yaramayan bir döngünün içindeysen sırf o döngüyü kırmak adına yapılabilir. 2015'te çalıştığım kafede 33 yaşında maliye mezunu bir abi vardı benim gibi garsonluk yapan. Ona bakardım ve ben asla bu şekilde yapamazdım derdim. O arada iş yerindeki durumlara baktı, çalışma şeklini yarı zamanlıya çevirdi, bir dershaneye yazıldı kpss'ye hazırlandı. Sonraları kafeye uğradıkça görüyordum ama en son ne yaptı bilmiyorum. Demek istediğim, o kendince bir çözüm bulmuştu ve bulduğu bir çözümün içindeyken de başka konular için çözümler bulmaya çalışıyordu. Bence doğru bir yaklaşım, kendini tüketmek yerine zamanını bir işte harcarken kendine çözümler üretmek. Türkiye'deki olumsuz kültürden etkilenmeyen, bununla ilgili kötü anısı olmayan ya da söyleyecek sözü olmayan insan yoktur sanırım. Kimisi iliklerine kadar yaşamıştır bunu kimisi daha yüzeysel. Senin yazdıkların da bunlara bir örnek ama ben özellikle "Alternatifim kalmadı bu seneden gayrı" cümlesi için yazmak istedim. Benzer durumda olan başkalarına da bakış açısı sunabilir veya sen durumuna bir çözüm bulursan başkaları için senin çözümün aydınlatıcı olabilir. Sayın @newman'in çalışma azmi ve mücadele ruhuyla ilgili yazdıklarına katılıyorum. Bana göre burada mücadele etmek çok daha güzel bir şey. Green card'la ilgili olarak da dediğim gibi belki de hiç çıkmayacak. Neden böyle bir şeyi bekleyerek zamanımı geçireyim ki? Onun yerine elimizdekilerle bir şeyler üretmek daha akıllıca geliyor. Naçizane... (:

[newman]

@azuleverde "well-balanced" insanlar dunyanin neresine giderse gitsinler basarili olurlar. Umarim size cikar ve gidersiniz.

[centralpark]

Sayın @Calibraturbo hayat acımasız, bazen bazılarına daha acımasız olabiliyor, neler yaşadığınızı bilmeden, hayata sizin gözlerinizle bakmadan ne durumda olduğunuzu hiçbirimiz tam bilemeyiz dolayısıyla "şöyle yap,böyle olsun" diyemeyeceğim, ama dualarımla yanınızda olabilirim, inşallah size çıkar greencard, çıkmasa da işler sizin için yoluna girer... Sağlıcakla...

[azuleverde]

@newman "well-balanced" dediğiniz hâle gelebilmek zor bir şey sanırım, bana öyle geliyor (: Çok sevdiğim öğretmenlerimde, hocalarımda görüyorum bu durumu veya annem gibi, çağdaş diye geçindiğimiz yaşamda doğallığını kaybetmemiş insanlarda.
Çekilişle ilgili dileğiniz için teşekkür ederim. Çeşitli başlıklarda iletilerinizi okuduğumu biliyorum ama green card'la ilgili durumunuzu bilmiyorum. Size çıktı mı? Bu soruyu muzip bir edayla soruyorum aslında, sebebiyle birlikte açıklayayım. Yazı dilinde doğru ifade edebilmek için fazladan çaba harcamak gerekiyor bilindiği gibi.
İletinizi okuyunca sanki bir şeyi bekleyen insanlar bir odada bir araya gelmiş ve sohbet ediyorlar da örneğin yaşlıca biri benim 20. başvurum daha çıkmadı diyor yanındakine, insanlar birbirlerine tecrübelerini aktarıyor. Siz de umarım size çıkar diyorsunuz mesela, ben de sizin durumunuzu soruyorum. Bu şekilde bir ortam. Çıkanlar için de beyaz bir ışık eşliğinde odanın kapısı açılıyor örneğin, herkese bir rahatlama, tatmin geliyor, ona çıktı ve tabii ki büyük çoğunlukla güzellikler onu bekliyor düşüncesi çoğu kişiye hâkim oluyor; çünkü aktarılan tecrübeler yüzde yüz olmasa da büyük bir oranla insanlara bunu düşündürtüyor. O noktada ben hep şunu sorguluyorum, acaba gerçekten düşünüldüğü gibi mi? Acaba açılan o kapı ve o beyaz ışık o kadar davetkâr mı?
Ben bundan 8 yıl önce Work and Travel programıyla yaklaşık 4 ay kadar Pennsylvania'da kaldım. O zamana kadar Amerika'yı sadece medyadan bize gösterildiği kadar biliyordum. Yaşadığımız yerde oturan insanlar çoğunlukla Hindistanlıydı. Çalıştığımız yerdeki insanlar da çevre ülkelerden, özellikle İspanyolca dilinin konuşulduğu yerlerden gelmiş göçmenlerdi. Dışarıda da bu kadar çok evsiz insan olabileceğini de bilmiyordum örneğin. Medyadan (çoğunlukla Hollywood filmlerinden diyelim) gördüğüm evsiz insanlar iyi durumdaydı, hatta birçoğu havalı ve karizmatik bile dururdu. Demek istediğim şu ki, kafama yerleştirilmiş algıyla büyük oranda örtüşmesini geçtim, çok çok farklı bir ortamla karşılaşmıştım ve bunu hiçbir zaman göz ardı etmedim. Dönünce tekrar gitmek istedim, rahatlığını özlediğimi bilirim ama çekiliş için başvuru yaparken bile duraksarım iki defadır. Hep son günlere yakın tamamladım başvurumu, dur gerçekten gitmek istiyorsan başvur diyerek. İki defadır da Mayıs ayı geldiğinde keşke başvursaydım dememek için başvuruyorum. Umutlu bekleyiş denmişken ve konu içerisinde okuduklarımın vesilesiyle bunları düşünmüşken yazmadan geçmek istemedim. Benim foruma katkım hep bu yönde oluyor gibi şu an için, umarım okuyanların düşüncelerine katkı sunabilirim.
Yetiştiğim ortam ve okuduğum bölümün de etkisiyle ben hep elimizdekilerle en iyi ne yapabilirizin üzerine gitmeye çalışırım. Bu açıdan mühendisliği de hep elindeki malzemeyle en iyi ne yapabildiğindir diye tanımlarım (tabii ki yeni bir şey üretmek, elindekiyle yetinmemek gibi durumları da benimserim ama o da ayrı bir konu). Yazdıklarımın temelinde de bu durum olduğu için eklemek istedim

[wwinter]

@calibraturbo lütfen ailenizi suçlamayın. Okuduklarımdan gördüğüm kadarıyla sizin için herşeyi yapmışlar ve yapıyorlar. Yaşınız 21’den küçük değil ki, babanıza çıkan greencard sayesinde onlarla gidebilirseniz. Gitseler bile sizin greencard almanız yıllarca sürebilir, dolayısıyla kendilerince gitmemekte haklılar. Düzenlerini neden bozsunlar? Lütfen biraz gerçekçi olup, yüzde birin altındaki bir hayale tutunup herşeyi bu hayalin üstüne inşaa etmek yerine, burada bir hayat kurun. Bu sene ya da ilerde size çıkarsa elbette güzel ama bunun çok çok az bir ihtimal olduğunu unutmayın. Benim de bir oğlum var. Yazdıklarınıza üzülüp bunları yazma ihtiyacı hissettim. Cüneyt Özdemir’in son videosunu izlemenizi, özellikle de gençlere son 10 dakikada verdiği öğütleri dinlemenizi öneririm. Selametle.