DV2024 Sohbet Odası

[Calibraturbo]

Facebook ta lego kutusunun ustune turkey 2023 yazmiş biri yabanci İngiliz. altında bisuru smiley atan var bende analarına kufrettim beldenasagi demin. Sinirimi bozdu. Ve benim ulkem ac kalmamak için bu adamlara otellerde kırmızı hali seriyor yazları, kimyam bozuyor

[Calibraturbo]

Maras elbistanda sevdiğim bir abinin karesi ve hanımı rahmetli olmus cocukları nı saglam cikartmişlar. Demin haber aldim ve cok uzgunum izdirab cekiyorum, inşaat konusunda bilim yapan fakat orta alt tabaka yasayabilsem bir babaya sahip mimarlik mezunu olarak

[nfs741]

[nfs741]

Buna destek olabilirsiniz lutfen

[nfs741]

Avukatın isteği bu

[ytrbilgisayar]

Bu ileti silindi!

[tufank]

Herkese çok geçmiş olsun. Biz depreme Mersin de yakalandık. Çok şiddetli hissettik. Diğer şehirler gibi doğrudan etkilenmedik ama yine de çok endişe vericiydi ve komşu illerdeki durumu takip ettikçe moralimiz iyice bozuldu. Çocuğumuz etkilenmesin diye tv izlemiyoruz. Ama bir yandan da internetten takip etmeye çalışıyoruz. Deprem bölgesindeki çocukların yaşadığı travma bizi çok derinden etkiliyor. Daha kaç deprem görmemiz gerekecek bilmiyorum ama tek dileğimiz artık insan hayatının her konudan üstün olduğu, bilim adamlarının ve alanında uzman insanların el üstünde tutulduğu, fikirlerin dinlendiği ve buna göre hareket edildiği bir ülke haline gelmemiz. Herkese çok geçmiş olsun, yakınlarını kaybedenlere sabırlar diliyorum.

[waterman]

@tufank maalesef uzmanlar uzun suredir İstanbul içinde aynı uyarıyı veriyorlar ama asla kimse bunu dinleyip bi aksiyon almıyor.. kaç gündür sosyal medya, tv kanalları , gazeteler derken heryerde bu depremi görmek beni aşırı huzursuz etti ve İstanbul’da kesin olacağını bilmekte beni geriyor. Binalarımız asla sağlam değil kendi oturduğum yerden konuşmak gerekirse fırtınada bile sallanan bina depremde mi ayakta kalıcak.. çok gerginiz 10 il için çok üzgünüm kimse bunu yasamayı hakketmedi Allah kimsenin basına böyle bişey vermesin. Deprem çantalarımız hazır yatağımızın kenarında duruyor Allah kullanmayı nasip etmesin inşallah

[tufank]

@waterman kendinize dikkat edin, deprem çantası hazırlığı ve acil durum senaryolarını yapmakta fayda var. Biz de 15 sene kadar İstanbul da yaşadık ve deprem ihtimali yüzünden Mersin e taşındık. Burada da depremi yaşadık bir şekilde. Daha önce 12 yaşıma kadar Hatay da yaşadım , 98 senesinde Hatayda depremi yaşadım ailemle ve çok kötü travma bıraktı üzerimizde. Bu nedenle 98 yılında Mersine taşınmıştık. Şimdi çocukluğumda yaşadığım Hatay - Samandağ ilçesinin durumunu görünce çok etkilendim, çok üzücü. Umarım bir daha böyle bir felaket yaşamayız..

[Eski Kullanıcı]

@Rüştü-Gürbüz çok teşekkürler, biz Mersindeyiz çok şükür fiziksel bir sorunumuz yok ama manevi olarak bitik haldeyiz Deprem gecesi eşim İstanbuldaydı sarsıntıyla uyandım hemen kızlarımın yanına gittim acaba rüya mı diye beklerken avize sesleriyle emin oldum, hemen küçük kızımı kucakladım büyük kızımı uyandırıp buzdolabının yanına koştum yıkılırsak yaşam üçgeni olsun diye. Bizim evin avizeleri çok sallantılı çok şıngırtılı, buzdolabının dibinde beklerken cam balkonun lambaları deli gibi sallanıyordu ve bir türlü bitmek bilmedi, 30 saniye diyorlar asla inanmıyorum 1 dakikadan daha fazlaydı kesinlikle. Çünkü şimdi mi bitecek bitmedi derken ben artık ümidi kestim kesin yıkılacak ve öleceğiz dedim O kadar şiddetli ve uzun bir depremdi ki kesin Mersin merkezli yoksa böyle olması mümkün değil diye düşünüyordum. Neyse ki sonunda durdu ve montlar, telefon, çanta, ev araba anahtarlarını alıp hemen arabaya gittik. Çocukları nasıl yerleştirdim, nasıl arabayı kullandım bilmiyorum, güvenli bir yere geçince hemen telefonu aldım ailemin mesajlarına baktım o anda tüm vücudum titremeye başladı, deprem anında kızlarım için en doğrusu neyse onu yapmaya odaklanmıştım ama tehlike azalınca sanırım dank etti başımıza gelen şey. Sonra hemen internete baktım ve depremin büyüklüğünü görünce inanamadım arabada beklerken 6 küsür şiddetinde bir deprem daha oldu onda bile araba sağa sola şiddetli şekilde sarsıldı Bir yandan kızlarımı sakinleştirmeye çalıştım bir yandan ne yapılmalı diye düşündüm sonra hemen petrole gidip depoyu doldurmak, su ve bir kaç paketli yiyecek almak istedim ama o kadar kalabalıktı ki 1 saat sıra bekledik yine de sonunda en azından 1-2 gün idare edecek durumdayız diye rahatladım. Sonra arabayı güvenli bir yere çekip sabah olmasını bekledim ama internette o kadar kötü haberler gelmeye başladı ki kendi halimizi bırakıp oradaki insanlara üzülmeye başladım Öğlen saatlerinde komşularımızın da sitemiz güvenli eve dönün benzeri konuşmaları olunca bir cesaret ilaçlarımı, yastık battaniye vb almak ve çocukların WC ihtiyacını gidermek için eve girdiğimizde 2. büyük depremi yaşadık maalesef ama Allahtan kısa sürdü ve bir daha eve çıkmamak üzere tekrar arabaya döndük. Akşam kadar arabada bekledik akşam olunca ailemin ısrarıyla ablamın müstakil evlerine gittik ama bir eve girmek gerçekten insanın korkularını tetikliyor her araba sesinde her küçük harekette hemen kızlarıma bakıp çıksak mı diye düşünüyordum. 2 gün ablamda kaldıktan sonra eşim istanbuldan döndü ve evimize geçtik, Osmaniye’ye az yardım gittiğini öğrenince evdeki hiç kullanılmamış yorgan yastık döşek battaniye gibi eşyaları ve kızlarımın iyi durumdaki mont kazak yelek vb eşyalarını paketleyip eşimle Osmaniye’ye gönderdik. Şansımıza eşim oraya ulaştığında toplu halde enkazdan çıkan çocuklar var kıyafet vb lazım demişler ve hemen teslim almışlar. Sonrasında da haberlerden sosyal medyadan gündemi takip etmeye başladık ama izledikçe okudukça içimiz kan ağladı. Bu yıkım, bu acılar, bu travmalar nasıl geçecek, nasıl iyileşeceğiz inanın hiç bilmiyorum. Biz Mersin’den bu kadar etkilendik orada birebir yaşayan, enkazdan çıkan, ailesini, akrabalarını, bütün birikimlerini kaybetmiş insanlar nasıl tekrar ayağa kalkacak… çok çok üzgünüm ülkem için, insanımız için o günden beri kızlarım yalnız tuvalete bile gidemiyorlar gözleri sürekli avizede, kulakları seste. Gece bir biri uyanıyor, bir diğeri küçük kızım kabus görecek gibi hissediyorum diyor ve yanımda uyumak istiyor Allahım önce oradaki çocuklara sonra bütün depremzedelere sabır ve şifa versin. Umarım bu yaşayacağımız son büyük felaket olur
Kusura bakmayın çok uzun oldu ama günlerdir içimde birikti herşey, burada yazmak iyi geldi

[goyro666]

@dytmelek cok gecmis olsun rabbim bir daha yasatmasin ...

[Eski Kullanıcı]

@waterman başınız sağolsun

[Eski Kullanıcı]

@paşa size de çok geçmiş olsun

[Eski Kullanıcı]

@Lossantosdy çok çok üzüldüm başınız sağolsun

[Eski Kullanıcı]

@hashirama çok çok geçmiş olsun

[Eski Kullanıcı]

@Rhonster size de geçmiş olsun Ekrem

[Eski Kullanıcı]

@Calibraturbo başınız sağolsun

[Eski Kullanıcı]

@goyro666 amin, düşmanımın bile başına gelmesin böyle bir felaket

[tolgasatir]

@dytmelek çok çok geçmiş olsun

[Selly]

@dytmelek, içinde söyledi: DV2024 Sohbet Odası

@Rüştü-Gürbüz çok teşekkürler, biz Mersindeyiz çok şükür fiziksel bir sorunumuz yok ama manevi olarak bitik haldeyiz Deprem gecesi eşim İstanbuldaydı sarsıntıyla uyandım hemen kızlarımın yanına gittim acaba rüya mı diye beklerken avize sesleriyle emin oldum, hemen küçük kızımı kucakladım büyük kızımı uyandırıp buzdolabının yanına koştum yıkılırsak yaşam üçgeni olsun diye. Bizim evin avizeleri çok sallantılı çok şıngırtılı, buzdolabının dibinde beklerken cam balkonun lambaları deli gibi sallanıyordu ve bir türlü bitmek bilmedi, 30 saniye diyorlar asla inanmıyorum 1 dakikadan daha fazlaydı kesinlikle. Çünkü şimdi mi bitecek bitmedi derken ben artık ümidi kestim kesin yıkılacak ve öleceğiz dedim O kadar şiddetli ve uzun bir depremdi ki kesin Mersin merkezli yoksa böyle olması mümkün değil diye düşünüyordum. Neyse ki sonunda durdu ve montlar, telefon, çanta, ev araba anahtarlarını alıp hemen arabaya gittik. Çocukları nasıl yerleştirdim, nasıl arabayı kullandım bilmiyorum, güvenli bir yere geçince hemen telefonu aldım ailemin mesajlarına baktım o anda tüm vücudum titremeye başladı, deprem anında kızlarım için en doğrusu neyse onu yapmaya odaklanmıştım ama tehlike azalınca sanırım dank etti başımıza gelen şey. Sonra hemen internete baktım ve depremin büyüklüğünü görünce inanamadım arabada beklerken 6 küsür şiddetinde bir deprem daha oldu onda bile araba sağa sola şiddetli şekilde sarsıldı Bir yandan kızlarımı sakinleştirmeye çalıştım bir yandan ne yapılmalı diye düşündüm sonra hemen petrole gidip depoyu doldurmak, su ve bir kaç paketli yiyecek almak istedim ama o kadar kalabalıktı ki 1 saat sıra bekledik yine de sonunda en azından 1-2 gün idare edecek durumdayız diye rahatladım. Sonra arabayı güvenli bir yere çekip sabah olmasını bekledim ama internette o kadar kötü haberler gelmeye başladı ki kendi halimizi bırakıp oradaki insanlara üzülmeye başladım Öğlen saatlerinde komşularımızın da sitemiz güvenli eve dönün benzeri konuşmaları olunca bir cesaret ilaçlarımı, yastık battaniye vb almak ve çocukların WC ihtiyacını gidermek için eve girdiğimizde 2. büyük depremi yaşadık maalesef ama Allahtan kısa sürdü ve bir daha eve çıkmamak üzere tekrar arabaya döndük. Akşam kadar arabada bekledik akşam olunca ailemin ısrarıyla ablamın müstakil evlerine gittik ama bir eve girmek gerçekten insanın korkularını tetikliyor her araba sesinde her küçük harekette hemen kızlarıma bakıp çıksak mı diye düşünüyordum. 2 gün ablamda kaldıktan sonra eşim istanbuldan döndü ve evimize geçtik, Osmaniye’ye az yardım gittiğini öğrenince evdeki hiç kullanılmamış yorgan yastık döşek battaniye gibi eşyaları ve kızlarımın iyi durumdaki mont kazak yelek vb eşyalarını paketleyip eşimle Osmaniye’ye gönderdik. Şansımıza eşim oraya ulaştığında toplu halde enkazdan çıkan çocuklar var kıyafet vb lazım demişler ve hemen teslim almışlar. Sonrasında da haberlerden sosyal medyadan gündemi takip etmeye başladık ama izledikçe okudukça içimiz kan ağladı. Bu yıkım, bu acılar, bu travmalar nasıl geçecek, nasıl iyileşeceğiz inanın hiç bilmiyorum. Biz Mersin’den bu kadar etkilendik orada birebir yaşayan, enkazdan çıkan, ailesini, akrabalarını, bütün birikimlerini kaybetmiş insanlar nasıl tekrar ayağa kalkacak… çok çok üzgünüm ülkem için, insanımız için o günden beri kızlarım yalnız tuvalete bile gidemiyorlar gözleri sürekli avizede, kulakları seste. Gece bir biri uyanıyor, bir diğeri küçük kızım kabus görecek gibi hissediyorum diyor ve yanımda uyumak istiyor Allahım önce oradaki çocuklara sonra bütün depremzedelere sabır ve şifa versin. Umarım bu yaşayacağımız son büyük felaket olur
Kusura bakmayın çok uzun oldu ama günlerdir içimde birikti herşey, burada yazmak iyi geldi

hiçte uzun bir yazı değil çok güzel yazmışsın. şuan herkesin konuşup yüreğindekileri biraz dışarıya vurup rahatlaması gerekiyor. istediğin kadar yazabilirsin sorun yapma o yüzden. Çok çok geçmiş olsun inşallah evet son yaşadığımız felaket olur biran önce tüm yapılarda kentsel dönüşüm dediklerinde bile gerçekten depremde evlerin yıkılmaması için önlem alırlar