DV2026 (2026 Green Card Lotosu) Aşamaları

[Muhtaradana]

@melih-savdert tebrik ederim, vizeniz hayırlı olsun 👏👏👏👏👏

[Muhtaradana]

@Gizem-Elmacı tebrik ederim, vizeniz hayırlı olsun 👏👏👏👏👏 Amerikada mutluluklar

[hemayasin]

DV2022 Kısa Hikayesi
Not: Yaklaşık 2 aylık bir koşuşturma sonucunda yolda bazı hikayeler birikti. Bu yüzden kısa bir hikaye türünde oldu deneyimim.

BOSNA
8 aydır ha bugün ha yarın mülakat gelecek diye bekleyerek geçti günlerim. Bir şeyler yapmanın vakti geldi Yasin diyorum kendi kendime. 29 Temmuz, işten 2 hafta ücretsiz izin alıyorum, aynı gün Bosna için bilet bakıyorum. 1 Ağustos İstanbul Havalimanından Sarajevo’ya 07.25 uçağıyla yola çıkıyorum. İlk yurtdışı deneyimim, waoww (Nusret’in seslendirmesiyle).
Uçak piste tekerlerini koyuyor. Yanımda 60’lı yaşlarında bir teyze ile yolculuğu tamamlıyorum. İsmi Şefika, inşaat mühendisi, köprü yapımı alanında uzman. Gideceğimiz yerler yakın, birlikte taksiye biniyoruz fonda Vaya Con Dios-Nah Neh Nah çalıyor. Lobide kahvelerimizi yudumlarken yaptığı projeleri anlatıyor (Nissibi Köprüsü ve Kemaliye Köprüsü). Kemaliye Köprüsü deyince Ayşe Kulin’in “Köprü” kitabı aklıma geliyor. Kemaliye köprüsü bu Erzincan’daki olan köprünün adı değil mi, diye soruyorum. Evet orada diyor. Üç ay önce okuduğum romanda hikayesi anlatılan bu köprünün, proje müdürüyle bu vesileyle tanışmış oluyorum.
Airbnb’den tuttuğum eve geliyorum. U.S. Embassy Sarajevo’ya mail atıyorum. “Ben geldim Bosna’dayım lütfen bana mülakat verin.” Oralı olmuyorlar. Ertesi gün Embassy’nin kapısına gidiyorum. “Bana mülakat verin lütfen.” Mail atın diyor, güvenlik. İnanıyorum, eve gelip bir mail daha yazıyorum. Yine cevap yok. Üçüncü gün Üçüncü Balkan harbine başlıyorum. Balkanlardaki bütün konsolosluklara sırayla yazıyorum. KCC desteğini de arkasına alan konsolosluklar galip geliyor. Hepsi olumsuz dönüyor. Kesinleşen bu mağlubiyetin ardından Blablacar ile Sırbistan cephesine oradan İtalya’ya plan yapıyorum.

SIRBİSTAN
05.08 Cumartesi, Dragan Vasilevic 3 saat rötarlı olarak geliyor. Dialog kafenin oradan beni alıp Belgrad’a doğru yola çıkıyoruz. Fonda Dr. Khonji-Golestan çalıyor. 5 saat süren yolculuğun ardından 00.00’da Belgrad’a varıyoruz. Rezervasyon yaptığım hostele gidiyorum. Kimse yok. Yataklar dolu. Adamı arıyorum, “Hello, I had a reservation on booking, I came here, can you help?”. We are full, diyor. “But I made reservation to your hostel, why did you approve it?”. Sorry bro we are full, diyor. “Biiiiiiiiiiiiiiipppppppp” diye cevaplıyorum. Hırsımı alamıyorum “biiiiiiiiiiiiiippppppppppppppppp” demeyi ihmal etmiyorum ve telefonu kapatıyorum. 02.00’ye kadar hostel otel ne varsa arıyorum ama bulamıyorum. Şehrin ortasındaki büyük parkta yıldızların altında uyuyan, farklı milletten insanlar görüyorum. Daha iyi bir hayat yaşamak ümidiyle kim bilir nerelerden gelmişler buraya diye düşünüyorum. Allah’ım sen onlara yard… Uyanıyorum. Allahım sen bana yardım et, Greencard işimi hallet, İtalya’dan mülakat nasip et, amin. Belgrade Nikola Tesla Havalimanına doğru yola çıkıyorum.

İTALYA
Roma Ciampino havalimanına iniyorum. Trenle Roma Termini’ye geçiyorum. Buradan Avrupa’nın her yerine trenle gidebilirsiniz. Trenden iniyorum, yürüme mesafesinde bulunan hostele geçiyorum. Hemen Napoli U.S. Konsolosluğuna mail atıyorum, “Lütfen ben mülakat alabilmek için Roma’ya kadar geldim, bana mülakat verin, please make my American dreams come truee, pleaseee…” Ertesi gün cevap veriyorlar, “Due to resource limitations …” devamını okumuyorum. Acaba boşuna mı uğraşıyorum bu kadar diye düşünmeden edemiyorum. Bu ümitsizlik hali ile Avrupa’daki tüm konsolosluklara bir kez daha mail atıyorum ve cevaplara yarın toplu bakmak için bilgisayarı kapatıyorum. Zil çalıyor, resepsiyona bakan Pakistanlı dostum yerinde olmadığı için kapıya ben bakıyorum. 1.95 boyunda beyaz sakallı, plastik ve ipliklerden yapılmış kuş ve çiçek desenli şapkası, elinde asası ile bir adam kapıda duruyor. İçimden, Allah’ım bari şu mübarek adamın yüzü suyu hürmetine mülakat nasip et diyorum. “Hello” diyor. “Hi, welcome but the guy is not here now” diyorum ve içeri davet ediyorum. Oturuyor, “Nereden yolculuk diye soruyorum”. Dört aydır yolda olduğunu İspanya’dan, Hac’dan geldiğini söylüyor. Orta çağdan beri Hristiyanların en önemli hac güzergahlarından biri olan El Camino de Santiago yolu burasıymış meğer. Adını varış yeri olan İspanyada ki , Santiago de Compostela Katedrali’nden alıyor. Allah kabul etsin Hacım, deyip odama geçiyorum. Uyanıyorum. Saat 10 gibi bilgisayarı açıp konsolosluklardan gelecek cevapları okuyorum, içim açılıyor. Hepsi olumsuz. Elbette şaşırmıyorum, kalan 3-5 günde İtalya’yı gezip, ayın 15’inde İstanbul’a dönüyorum.

ISTANBUL
Welcome to Sabiha Gökcen. Taksiye atlıyorum, taksici abi Hulusi Kentmen’nin gençliğini andırıyor. Fonda Timuçin Esen-İtirazım Var çalıyor. Tüm konsolosluklara gelsin.
Eve geliyorum. Yiğit yazıyor, kanka Hindistan’a gidiyoruz birkaç arkadaşla orada şansımızı deneyeceğiz, sende gel. Tamam diyorum başta, Hindistan vizesi almam gerekiyor. Vize için gerekli evraklara bakıyorum, o kadar zor geliyor ki bunları hazırlamak, yeni bir maceraya atılmak. Kafam, aklım, elim , kolum, iç organlarım… hiçbirimiz buna hazır hissetmiyoruz. Onlar gidiyor. Onların sayesinde konsolosluk onlarca kişiye daha mülakat veriyor.
İşi bırakıyorum. 11 Eylül doğum günümde Cancun’a tatile gidiyorum. E bunu hak ettim ama.

MEKSIKA
17 saatlik uçuşun ardından Cancun’a varıyorum. Otele yerleşiyorum. Daha önce sildiğim DV2022 grubuna alması için Gucaslana yazıyorum. Gruba giriyorum Barbados’tan mülakat alanlar varmış helal olsun adamlara diyorum. Son kurşunu buraya sıkıp sıkmamak arasında çok kararsız kalıyorum. Mail atıyorum, 38 dakika sonra cevap geliyor, 21 Eylül’den önce burada olursanız yardımcı olabiliriz. Hala çok kararsızım, 1 haftadır orada olup mülakat alamadığını söyleyen bir arkadaş var. Arıyorum kendisini, beni rahatsız etme diyor. Tamam diyorum. Barbados’a bilet bakıyorum.

BARBADOS
17 Eylül Cumartesi, Panama’da tanıştığım Gizem, Çağdaş ve Mesut abiyle birlikte Barbados’a giriş yapıyoruz. Konsolosluğa giriş stamplerini atıyoruz.
19 Eylül Pazartesi, yaklaşık 1.5 senedir görmek istediğim mail eliyor. 23 Eylül’e mülakat veriliyor.
20 Eylül Salı, Medplus’ta sağlık muayenesine giriyoruz. 405 usd ödeme yapıyorum.
23 Eylül Cuma, 330 usd ödeme yaptıktan sonra belge teslimi yapıldı. Apotsil veya noter olmamasına rağmen izah edince yardımcı oldular ve kabul ettiler belgeleri. Mail atınca gelip pasaportları alabileceğimi söylüyor.
27 Eylül Salı, durumum issued olduktan sonra konsolosluğa gidiyorum. Henüz mail almamış olmama rağmen yardımcı oluyorlar.

DV2022'nin son gününde son satırlarımı New York John F. Kennedy havalimandan yazıyorum. Billboardlarda @gucarslan ’nın turuncu kapüşonlu fotoğrafı beliriyor. Bir kez daha sonsuz teşekkür ediyorum.

[Muhtaradana]

@hemayasin ayakta alkışlanacak bir performans, gitmişsiniz Bosnadan başlayarak Sırbistan, İtalya, Meksika her ülkede bir emek ve çaba var sizi çok takdir ettim. Güzel ve renkli anlatımınız içinde ayrıca teşekkür ederim siz yaşarken çok zorluk çekmişsiniz ama sizin anlatımınızla okuması çok güzeldi.Bu yolda yardımlaşan arkadaşlara selam olsun.Amerika'daki hayatınızda çokça mutlu olun.👏👏👏👏👏

[Programmer]

@melih-savdert Hayırlı uğurlu olsun. Yolunuz açık olsun.

[Erkan Gürsoy]

@hemayasin Tebrikler. Yeni hayatınızda mutlulukar. Şans sizinle olsun.

Harika bir macera olmuş, olumlu sonuçlanması çok güzel.

[sytahmt]

@hemayasin Tebrikler, hayırlı olsun :)

[sytahmt]

@Gizem-Elmacı Tebrikler, hayırlı olsun :)

[Programmer]

@Gizem-Elmacı Hayırlı uğurlu olsun. Yolunuz açık olsun.

[Programmer]

@hemayasin Bravo vallahi bravo. Tebrik ederim. Hikaye tadında anlatım harika olmuş. Hayırlı uğurlu olsun.

[sytahmt]

@Programmer bizim de buraya yazacak hikayelerimiz olmasın mı artık be :D

[gucarslan]

@hemayasin ve bu hikayeden sonra salonda and the oscar goes to.. cümlesi duyuldu..

bu performansın ardından ayakta alkışlıyorum seni.
sonuna kadar hakettin, gerçekten alnının akıyla kazanılmış bir vize bu.
abd'deki hayatında mutluluk, huzur ve başarı diliyorum kardeşim.
yolun da bahtın da açık olsun..

JFK'deki billboard'dan selamlar :winking_face:

Spoiler

[a.kaya]

Herkese Selamlar,

1 Ağustos'daki mülakatımız sonrasında AP'ye kalmıştık. Aşağıda mülakat deneyimimizi paylaşmıştım.

https://yesilkartforum.com/forum/topic/4299/dv2022-mülakat-deneyimleri/3387?_=1664524108779

Çok stresli geçen 59 günün sonunda dün AP sürecimiz sona erdi ve DV 2022'nin son gününde status'ümüz issued'a döndü.

DV süreci bana hayatta hiç bir zaman umudumuzu yitirmemiz gerektiğini gün ve gün yaşayarak öğretti.

Başta Uğur Bey ve tüm yeşil kart forum ailesine desteklerinden ve yaratılan sinerjiden dolayı teşekkürlerimi borç bilirim.

[waterman]

Resmen süreci iliklerinize kadar hissetmişsiniz. Çok geçmiş olsun yeni hayatınız da bol şans dilerim 🤞 @a-kaya

[sytahmt]

@a-kaya Tebrikler, vizeniz hayırlı olsun :)

[cgokhan]

Merhaba arkadaşlar ailevi nedenler, hastalık ve iş yoğunluğundan dolayı, mülakat görüşmemi siz değerli forum üyeleriyle paylaşamadım. Benim durum biraz az rastlanır durumdaydı ve basit şeyler yazıp geçmek istemedim. Gelecekteki arkadaşlar adına umarım aynı şeyleri yaşamayız ama faydalı olması dileğiyle…

Vize almamda büyük emeği olan @gucarslan, @Muhtaradana ve diğer Yeşilkartforum üyelerine çok teşekkür ediyorum. Sürecin başından beri yanımda olan @Kitapsever mülakat günü hesaplamaları olsun gerek beraber AP süreci paylaşmamız olsun çok teşekkür ediyorum.

Eski deneyimleri okurken 2019’dan sonra GC serüveni her sene farklı bir mevsim gibi yaşandı. Mülakat tarihimi hesapladığımda 2022 Haziran gibi alacağımı düşünüyordum. Tabi bu tarihe kadar mülakat alamadığımdan ve benden kat be kat düşük dosya numaraları henüz mülakat almamışken ben umudu kesmiştim. Bu süreçte Rusya’da arkadaşımın yanındaydım (Şu an eşim). Bu süre zarfında kızım dünyaya gelmişti… Şuan 5 aylık ve çok hızlı büyüyor yada ben yaşlanıyorum.

Kaldığım yerde (Kaliningrad) evliliğimizi tescil ettirecek, Türk temsilciliği yoktu. Farklı bir şehre geçmem gerekiyordu benim vize tek girişli olduğu için ve şehir değiştirdiğimde gideceğim yer uluslararası yer sayıldığından bu olayı Türkiye’de yapmaya karar vermiştik. Yaptığımız en büyük hatalardan birisi nasıl olsa mülakat alamayacağız burada evrakları toplamamıza gerek yok diyerek mülakat alınca da vakit kaybetmekti. Türkiye’de sicil kaydı anlık olarak almak mümkün ama Rusya’da 1 ay sürüyor.

Mülakat maili aldığımda (6 Eylül), ilk önce sevinç yaşadım ardından hüzne devam ettim. Çünkü burada evliliğimi tescil ettirememiştim. Ailem benimle gelemeyecekti. Belki bu durumdan dolayı bende vize alamayacaktım. Aradım araştırdım bir çözüm bulamadım. Konsolosluklar arasında gittim geldim sonuç elde edemedim. Eşim ile konuştum, senin gitmen önemli bir problem olacaksa bildirme sonra hallederiz dedi. GC benim için tek seçenek olmadığı için şansımı ve doğru bilgiler vererek böyle denemek istedim. ABD konsolosluğuna defalarca mail attım, burada evlenmenizi tavsiye ediyoruz diye cevap aldım.

Eşimin Rusya’dan Türkiye’ye gelmesi için orijinal evlilik belgesine ihtiyacı vardı aksi takdirde pasaport polisi kızım ile yurtdışını çıkışına izin vermeyeceğini düşündük. (Halbuki vekalet vs verebilirdim)
Yani durum çok vahim evliliğimi belgeleyemiyorum. Direk AP bırakacaklar zaten sürede kısıtlı. Burada evliliği tescil ettirmekten başka çarem yoktu, tüm belgelerin sadece kopyası var. Nice nufüs müdürlüğü gezdim durumu anlattım orijinal evrak görmek istediklerini söylediler. Cimere yazdım 2 ay oldu halen cevap yok. Bu olayların bütünü bende büyük moral çöküşüne sürükledi. Kimseyi suçlamıyorum ama eğer GC alamazsam ilerde böyle bir şüphe içine düşer miyim? Hissine kapılmıştım… Derken mülakat günü geldi çattı..

Bu arada ailemin evrakları yetişmeyeceği için ds-260 formumda sadece evlilik ve çocuk bilgisini güncelledim onlara ayrıca form eklemedim. Eşimin kendi ülkesinde DSÖ onaylı aşı yoktu bu da bir dezavantajdı… Bu kısa süre içerisinde iki aşı olması imkansızdı.

Tabi bunun öncesinde unutmadan Unganlar deneyimime değinmek istiyorum.
İstanbul’dan Ankara’ya YHT ile geldim. Ardından taksi ile 35 lira ödeyip 10dk içinde Unganlara geldim. Burada dikkat edilmesi gereken şey, YHT seferleri gündüz vaktiyle normalde 4 saat sürüyor. Ben 23:05 son seferine bindim yaklaşık 8 saat sürdü. Son sefer hep böyleymiş dikkat ediniz.
Hemen hemen herkes deki gibi işlemleri yaptım. Standart sorular soruldu ve çok kısa sürdü. Gidince ne yapacaksın vs gibi sorular hiç sorulmadı (gittiğim gün çok yoğundu). Yaklaşık 330$ kart ile ödeme yaptım belki biraz daha düşük olabilir. Hiçbir aşı kartım yoktu. Kan alma, aşı ve röntgen işlemleri yapıldı. Ungan randevusu Cuma günüydü ve raporumu Cumartesi 11:30 gibi aldım. Kaldığım yer SSK konuk eviydi ve herkese tavsiye ediyorum. Hem uygun hem de temiz bir yer. Zaten Unganların binasının ile yan yana. Tabi yoğun talepten dolayı önceden rezervasyon yapmanız gerekli.

Mülakat maceramı kaldığımız yerden anlatmaya devam…
Evlilik tescili belirsizliği halen devam ederken,
Mail’de benden istenilen evrakları gönülsüz bir şekilde hazırladım. Yüzdük yüzdük kuyruğuna geldik ama sürekli ret alacağımı düşünüyordum. GC süreci içinde evlendiğim için kanıtlamam (ortada olmayan evliliği) gerekiyordu. Bir yığın olumsuz sorular ve düşüncelerle uğraşmaktan yorulmuştum. Yaklaşık 500 sayfa geçmişe dönük resim (200 sayfa) ve konuşmalarımızı bastırmıştım (son iki sene 300 sayfa). Tabi bu kadar evrağı içeri sokabilecek miyim? Almazlar mı? Derken mülakat günü 3-4 klasör evrak getiren bir aile görmüştüm.

Mülakat gününe kadar abartısız bir ay boyunca günde 2-3 saat uyku ile idare ediyordum ve midem stresten dolayı hep şişkin ve yanıyordu ilaç fayda etmiyordu...

Mülakat için bu sefer İstanbul’dan Ankara’ya daha önceki YHT faciası yüzünden Dudullu otogardan 00:45’te kalkan otobüs ile geldim. Yaklaşık 5,5 - 6 saat sürdü. Buradaki hatam günü birlik gidip gelme düşüncesiydi. Size tavsiyem yakın diye böyle bir hata yapmayın bir gün öncesinden gelip burada konaklayın. Heyecan dorukta olduğu için ben uyuyamamış uykulu bir şekilde mülakata girmiştim.

Konsolosluğun yeni adresi Ankara Aşti otogara uzaklığı yürüme ile 8-10dk. Taksiye biner giderim derseniz 20 lira civarı fakat otogardaki taksiciler yakın mesafe olduğu için pek yanaşmıyorlar.
Bu arada Aşti otogarda wc ihtiyacınız olursa iki adet ücretsiz wc bulunmakta. Mülakatım sabahın köründe olduğu için ve emanet bırakacak kaktüs kafe gibi yer yoktu (Konsolosluğun yakınında eczane yardımcı oluyormuş) ayrıca her yer kapalıydı. Tüm eşyalarımı otogarda emanete verdim, konsolosluğa yol adım. Yaşadığım stresten dolayı otogarda iki kez wc gitmiştim. Konsolosluğun önünde beklerken yine wc gitme ihtiyacı duydum fakat her yer kapalı. 10dk yürüdüm wc aradım, ardından Ambrosio diye bir çarşı (AVM) var yine konsolosluk yolu üzerinde kapalı görünüyor ama birisinin içeri girdiğini farkettim. Orada çalışıyormuş havasıyla güvenliğe merhaba günaydın dedim çarşı içinde her yer kapalı tabi. İlk defa karşılaştığımız için tam ne için geldiniz demeye kalmadan (yüzümdeki endişeden dolayı) çarşı içinde noterin açık olduğunu gördüm ve noter için geldim dedim. Wc ihtiyacı giderip, telefon ve saat olmadığı için hızlıca konsolosluğa geri döndüm.

Konsolosluğun iki girişi var gibi görünüyor. Siz oturma bankları olan ve polislerin olmadığı yerden gireceksiniz. Konsolosluğa giriş detayları diğer deneyimlerdeki gibi aynısı olduğu için değinmeyeceğim. X-ray’de ötmemek için rahat kıyafet giymiştim. Ayrı bir bilgi vereyim Mülakat mailimde ailem için form eklememe rağmen onların da adı yazıyordu. Stress 100x felan olmuştu.

Mülakat için cash olarak 330$ ödeme yaptım. Yaklaşık yarım saat sonra evrak teslimi için çağrıldım. Bunca olumsuzluklara rağmen üstüne banka dokümanlarımı bulamadım. Evlilik cüzdanı eksik iken bir de bu başıma dert olmuştu. Sonradan yollayabilir miyim? Evet yollayabilirsiniz dedi. Tabi bunu biliyorum sadece olayı geçiştirmek için bir soruydu. Çünkü evlilik belgesi sadece elimde kopyası var (kopyasından noter onaylı ve Türkçe & İngilizce tercümesi yaptırmıştım (evrak Rusçaydı.)). Evlilik belgesinin orijinali nerede diye sorunca, eşimin yurtdışında olduğunu ve evrağın onda olduğunu söyledim ve 3 gün sonra buraya gelecek o zaman yollayacağım. Görevli numaranızı takip edin, mülakatı girebilirsiniz dedi. Moral bozukluğu ile İngilizce yapacak neşem kalmadığı için Türkçe yapacağımı belirttim. Bu nedenden dolayı 1 saat sıra gelmesini bekledim.

Numaram yandı ve sarışın beyefendi ile mülakata başladık. Güler yüzlü ve sıcakkanlıydı.
Selamlaşma… Yemin… merasimi.

• Ne iş yaptığımı, nereye gideceğimi ve orada ne yapacağımı sordu.

• Yazılım sektöründeyim ve orada da aynı işi yapacağım, çocukluk arkadaşım yardımcı olacağını söyledim. Patent alınması gereken birkaç projemden bahsettim.

• OOooo çok güzel dedi ama senin bir evrak eksik dedi. (Orijinal evlilik belgesi) Onu yollarsan her şey çok güzel ve kolay olacak dedi. PTT ile evrağı yollarsın eşin ve çocuğunda göndeririz dedi biraz şaşırdım. Halbuki yeni evlenmiştim. Evliliğe dair kanıt istemedi sanırım çocuktan dolayı. Ben tamam evrakları yollayacağım. İsterseniz evlilik fotoğraflarını göstereyim dedim. (Kaşındım) Göz ucuyla bakıp, ardından kızımı görünce maşallah dedi geri verdi. Aynı gün @Kitapsever’de AP kalmıştı.

Ardından pasaportu ve eksik liste kağıdını verdi. Kâğıdı merak edenler AP süreci başlığındaki iletimi inceleyebilir. 3 gün sonra (9 Eylül) eşim geldiğinde pasaportumu ve evlilik belgesini yolladım. Bu süreç içinde herhangi bir geri bildirim almadım. 21-22 Eylül gibi vizem elime ulaştı.

Sırada ABD Giriş yapmak kaldı.

[sytahmt]

@cgokhan Tebrik ederim, vizeniz hayırlı olsun :)

[gucarslan]

@cgokhan tebrikler vizen hayırlı olsun..
abd'deki hayatında mutluluk ve huzur diliyorum.
umarım yaşadığın son sıkıntı olur..

[waterman]

Sizin deneyiminizi merak ediyordum şimdi okuma fırsatım oldu bol şans dilerim umarım eşiniz ve çocuğunuzda en kısa sürede ABD topraklarına basmış olur bol şans dilerim 🤞 @cgokhan

[CroM]

@hemayasin Tek kelime ile muhteşem bir serüven ve mutlu son...