Selam @izm .
Senin yaşlarında ben de benzer düşüncelerdeydim. ( hatta 15'li yaşlarda bile ) Bazı insanların hayatlarında para her şey değil. İnsan , insanca yaşam istiyor, kazandığı ücret ile karnını sağlıklı bir şekilde doyurabilmek, hobilerine para harcayabilmek, geleceğe güvenle bakabilmek, eğer işi düşerse gerçekten adaletli bir adalet sistemi ile yaşamak istiyor. Çoluk çocuğa karışında gerçekten güvenebileceği bir eğitim sistemi, sözde değil öz de aydın insanların olduğu bir toplum istiyor. Ancak yukarıda saydıklarımdan maalesef 1 tanesi bile kalmadı ülkede.
Şuan 32 yaşındayım, herkes gibi ben de 20'li yaşların başına dönmeyi çok ama çok isterdim. Ama ben bunu geçmişte yaptıklarımı şimdi yapmayayım diye değil, o yaşlarda direkt olarak keşke yurt dışına çıksaydım diye isterdim.
Maalesef ülkemiz bir kısır döngüye girdi. Günler ve gecelerce tartışsak, çözüm arasak bulamayacağımız bir haldeyiz. Günden güne gidişat maalesef kötüye. Şimdilerde ise Devletin zengin, vatandaşın fakir olmak zorunda olduğu bir sistemi '' resmi '' olarak benimsedik. Yani görmek isteyen göze, duymak isteyen kulağa çok net geliyor ileride ne olacağımızın yanıtı.
Bu yüzden, ülkeden ayrılma kararı vermene sevindim. Bunu gerçekten ve bir şekilde yapmalısın.
Ancak karamsarlığın da sana herhangi bir şey katmayacağını da özellikle belirtmek isterim.
Yarın o fırsat geldiğinde , hem eğitim olarak hem yabancı dil olarak hem de ekonomik olarak belirli bir seviyeye gelmiş olman gerekiyor. Yeni yaşantının daha iyi olabilmesi için, şimdilerde bu konulara kanalize olmanı öneririm.
Umarım her şey hayal ettiğin gibi olur ve şans her zaman yanında olur.