Programmer tarafından gönderilen en iyi iletiler

Sevindik, üzüldük, heyecanlandık, yolun sonunda vize alanların heyecanı mutluluğa dönüştü, alamayanların ise heyecanı hüzne dönüştü. Çok konuştuk, muhabbet ettik, kırıldık darıldık kimi zaman kızdık. Ama işte , yolun sonuna geldik. Neler mi öğrendik ?
Diğer ülkelere dosya taşınabileceğini gördük. Olmaz denilse de(!) bunun aksinin olabileceğini Bosna ile öğrendik! Gemisini kurtaran kaptan misali.
Bu tecrübeyle artık imkanı olan, imkanları zorlayabilecek olanlar dosyasını başka bir ülkeye taşıyabilir. Bu da çok güzel bir artı bilgi oldu.

Sosyal medyanın gücünü de tekrar gördük. Her ne kadar karşı çıksam da sadece 2K-7K arası diye bastırıldı ve gerçekten işe yaradı. 2K ile 7K arası son kez mülakat alabildi. Ama bahane diğer yüksek numaralar için işe yaramadı. Bu yüzden bunun bir sonraki süreçte dikkat edilmesi gereken bir nokta olduğunu belirtmek isterim. Bireysel çabalara sözüm yok ama ortak hareket edilecekse herkesi kapsayacak bir birlik beraberlik olmalı. Bunun güzel örneği olan Barbados grubunu, bilgilerini paylaştıkları ve örnek dayanışmalarından dolayı saygıyla selamlıyorum.

Şartları zorlayarak 8-10 bin km uzaklara gidenleri ise canı gönülden kutluyorum. Yolunuz da bahtınız da açık olsun. Çoğunuz türlü aksiliklere ve zorluklara göğüs gerdiniz. Belki çoğunuz elde avuçta ne var kullandınız. Belki de borca girdiniz. Ama çabalarınızın sonucunu hak ettiniz. Tekrar tebrik ediyorum.

Buradan yüksek sabrından ve emeğinden dolayı başta sn. @gucarslan olmak üzere, sonrasında @Muhtaradana , @Stiff , Özgür'e, @SkyNet'e ve sevincimizi, heyecanımızı, hüznümüzü paylaşan herkese teşekkür ediyorum. DV 2022 olmadı ama dilerim DV 2024 bizim yılımız olur.

Ayrıca bu ortamı sağlayarak hem burada buluşmamızı hem bilmediğimiz birçok konuda bilgi sahibi olmamıza vesile olan sn. @crazycells 'e çok teşekkür ediyorum. Forumu daha eskilerden biliyordum ama türlü sebeplerden dolayı pek dahil olamamıştım. Forum sayesinde güzel insanlar ile yüz yüze olmasa da tanışmış oldum. İyi ki varsınız!
Bundan sonra da bu ortamda el ele sırt sırta birlik içinde olmayı diliyorum. Şimdi açıklayamıyorum ama yazılımsal olarak ileride bu ortama katkı sağlamak niyetindeyim.

Şahsım adına ise sadece şunu söylemek isterim, yaptığım yanlış bir yatırımdan dolayı paramı geri alamadığımdan çok istesem de Barbados gibi bir ülkeye gidemedim. Çok üzüldüm, hayatımda sizler gibi çok fazla şeyi erteledim. Çok söze gerek yok. Kısmet değilmiş. Artık DV2024 kazananı olmak dileğiyle.
Sevgilerimi ve saygılarını sunuyorum.

@waterman Amacım memleketi "yermek" değil, hakikatlerden kısa bir örnek vermek. Bu konuda naçizane kendi yaşadıklarımdan küçük bir bölüm anlatmak istiyorum. Efendim ben bir kamu kurumunda (sağlık) 16 yıllık memurum. Temelde sağlık eğitimi almış olmakla beraber sonradan çok heves ettiğim bilişim alanında da eğitim aldım ve bu alana yöneldim. Bahsedeceğim macera 2011 yılında başladı ve 2017 yılına kadar sürdü. Kısaca hikayeyi anlatmak gerekirse, kurumdaki kullanılan yazılımları, işletim sistemleri dahil açık kaynak yazılımlar ile değiştirdim. Eksik veya uymayan/olmayanların da bir kısmını ben bir kısmını da diğer arkadaşıma yaptırdım. Ne kolay söyledim değil mi ? Ama bu işlerin mutfak kısmında çok ama çok yoruldum gerçekten. Gece yarısı saat 1'de eve git sabah 8'de işte ol, hafta sonları dahil tam 6 yıl. Yapılan tüm yol, yemek masrafları da bana ait. Ufak tefek lazım olan donanımları da cebimden aldığım çok olmuştur. Ben bu koşuşturmada boğulurken idarecilerimiz Bakanlıktaki tam 5 toplantıda yaptığımız bu proje ile ayakta alkışlanmış ve baya baya gururlanmışlar. Ama bir kez olsun bırakın adımızın okunmasını "ekibimiz çok iyi çalışıyor" bile denmemiş. Bunu mu sorun ediyorsun diyebilirsiniz. Tabi ki hayır. Beni yıkan kurum yapısı değiştirildiğinde tüm emeklerin yıkılıp yerine milyon lira harcanarak tamamen paralı yazılımlara dönüldükten sonra bana "niye yaptın, kim sana yap dedi, devleti sen mi kurtaracaktın, boşuna cırmalıyorsun" denilmesiydi. Bu arada devletin mesaisinde kendi özel işlerini yapanlar şuan şube müdürü oldular. Ben ise ulaşımı evime tamamen ters olan bir hastaneye isteğim dışında gönderildim. Hikaye çok daha uzun ve ayrıntılı. Yeni hastanemde liyakat yerlerde, israf hat safhada, akılsız, plansız ve mantıksız işlemler tavanda. Artık umurumda mı, hayır. Ne para bekledim ne de madalya, bir teşekkür yeterliydi. Kesinlikle katılıyorum, burada emeğin karşılığı yok.
Memlekette hiçbir başarı cezasız kalmıyormuş.

@gucarslan Umarım bu yeni bina hem #DV2022 hem de sonrakilere hayırlı haberler verir. Yeni binanın şerefine şöyle 500 mülakat verirler de hepimizi sevindirirler. Çünkü umut ettik, bekledik ve hevesimiz kursağımızda kalmak üzere. Dilerim öyle olmaz ve o sevinci yaşarız.

"Lütfen bu yazdıklarımı son yıllarda her alanda yaşadığımız yozlaştırmaları bir kenara bırakarak okuyunuz."

@EmreATA Merhaba, ne diyelim haklısınız. Buradayken çok kızıyoruz. Hayat pahalılığından, sıkıntıdan stresten çok yakınıyoruz. Yapılan haksızlıklardan bahsediyor ve kızıyoruz. Paramızın alım gücünün düşmesi beraberinde toplumsal olarak da genel bir gerginlik oluşturdu. Bu gerginlik özellikle trafikte kendini iyice belli ediyor.
Bu ve benzeri bir çok sorun bakış açımızı da değiştirdi. Çok değil 10-15 yıl (farazi) kadar önceki gelecek kaygımıza olan bakış açımız değişti. Sosyal medya aracılığıyla da gördük ki gelecek sadece ekmek parasından ibaret değilmiş. İnsanca yaşamak diye bir olgu da varmış. Artık sadece ekmek parası için değil, insanca yaşamak ta istiyoruz. Normalde lüks olmayan yeme-içme barınma gibi ihtiyaçların yanında eğlenmek, yaşamdan haz duymak, düşüncelerini ifade edebilmek de yaşamın bir parçasıdır. Bir ev ve araba alabilmenin hayal olduğu güzel ülkemde, oluşan enflasyon ve siyasilerin yapılan zamlarla ilgili pişkin açıklamaları ve daha sayamayacağımız bir çok sorun üzülerek belirteyim ki insanımıza çareyi dışarıda aramaya sevk etti.

Gerek yetiştirme gerekse toprağımıza olan derin bağlarımızdan dolayı buradayken her ne kadar kızabilsek de, uzaklaşınca kokusu burnunuzda tüter. Dışarıda güzel bir hayat var, evet, ama tam olarak kopmak mümkün değil. Bir süredir ingilizceye yoğunlaştığımdan dolayı dil yapımızın farkı bile özlettiriyor kendini. İngilizcedeki bir yapı mantıklı gelse de yapı farklılığından dolayı bizdeki derinliği pek göremedim. Her duyguya, zamana ve duruma ayrı bir yapı olması basitleştirmiş gibi geldi. Dil bilimcilerin ve polyglotların deyişine göre de ingilizce en matematiksel olmayan diller arasında.

Hatalarımız, yanlış yöntemlerimiz olsa da hem kültürel hem de insani değerler yönünden, en hoşgörülü, en merhametli ve de en zengin kültür bizim kültürümüzdür. Türkülerimiz bile ayrı bir naifliğe sahiptir. (Bakınız TRT Türkü, ara ara dinleyiniz ) Her ne kadar son yıllarda bunları yozlaştırmış olsak da.

Gelelim göç etmeye. Her ne kadar bahsettiğimiz bu sorunlardan kaçıp refah içinde yaşamak istesek de gidince memleket hasreti çekmemek mümkün değil. Bu gayet insani bir durumdur. Göç etmenin 5 evresinden olan ikinci evre endişe duyma, balayı evresinden sonra gerçek hayata geçince başlar. Özellikle Amerika'da en çok korkulan sağlık harcamaları konusu, sanırım bu evrenin zirvesidir. Bilhassa hasta olan çocuğunuz ise endişe katlanıyor. İyi bir işiniz ve geliriniz yoksa sağlık harcamaları ciddi bir sorun. Ülkemizde maaşlarımızdan kesilen pirimler ile karşılanan bu harcama kalemi Amerika'da ticari bir kaleme dönüştürülmüş.

Bekar ve halen çocuğu olmayan çiftler için durum biraz daha kolay olsa da çocuklu aileler için işler daha da zor. Sorumlulukları ağır olan çocukların geleceği için gitmek istediğimiz Amerika iş ciddiye gelince endişeler belirmeye başlıyor. Acaba uyum sağlar mı, arkadaşlarını özler mi, arkadaş edinebilir mi, diğerleri çocuğuma zorbalık yapar mı ? Buna benzer bir çok endişe zihninizde cirit atmaya başlar.

Konfor alanını, hele ki belli bir yaştan sonra terk etmek daha da zordur. İş bulabilme endişesi, geçinebilme endişesi ve akabinde huzurlu olabilecek miyiz düşünceleri ruhunuzu iyice saracaktır. Bunlar daha buradayken yaşayacağınız endişelerdir. Bir de gidince balayı evresinden sonra kültür şoku başlar. Her ne kadar aydın geçinseniz bile ayrıntıya girmeyeceğim ama gidince bunu yaşamak kaçınılmaz bir durum. Çünkü taban tabana kültürel değerlerimize zıt bir yaşam tarzı. Bizdeki samimi duygular maalesef onlarda yok. Sizin de dediğiniz gibi asla onlar gibi olamayız. Çocuklarınızın da onlar gibi olmasını istemiyorsanız, nereden geldiklerini unutmasınlar diyorsanız, bunları unutturmayacak girişimlerde bulunmak zorundasınız.

Peki tüm bunlar aşılamaz mı ? Tabi ki de aşılabilir. Kolay olmayacak ama hepsi zamanla üstesinden gelinebilir konular. Sabırlı ve dirayetli olup para kazanmaya ve evli iseniz birbirinize her konuda destek olacaksınız. Yıldığınız ve geri dönsek mi dediğiniz anlarda neden göç ettiğinizi hatırlayacaksınız. İlk 1-2 yılın pek zevk vermeyeceğini göze alacaksınız. Odaklanmanız gereken konular bilgi ve becerilerinizi paraya dönüştürmek ve o istediğiniz refah seviyesine çıkabilmek olacaktır. Tüm bunları yaparken de kendinize de zaman ayırmayı unutmayın. İmkanlar dahilinde zihninizi rahatlatacak aktivitelerde bulunun. Bunun size bu geçiş döneminde çok faydası olacaktır.

Herkes bu basamakları aynı hızda veya sırada geçemeyebilir. Ama geçilmez de değil.
Amacım göçmenliği ne idealize etmek ne de dramatize etmek. Çünkü göçmenlik hayatınızda tamamen yeni bir sayfa açmak demektir. Bu sayfaya yazılacaklar da yine tamamen sizin çabalarınıza ve sabrınıza bağlıdır.
Ayrıca sizi tebrik ediyorum. Göç etmek için gösterdiğiniz cesaret için. Umarım her şey sizin ve aileniz için güzel olur.
Her şeyin gönlünüzce ve güzel olması dileğiyle.

İnsanı en çok yıpratan sebeplerden biri de belirsizliktir. Çoğumuz bu belirsizliğin hüsranla değil de umutla yeşermesini bekliyoruz. Ankara'nın yüksek sayıda mülakat vermesi dileğiyle, hayallerimiz gerçek olsun.

@Fouray Etrafıma green card çıktığını söylediğime bin pişman ettiler. Ne işiniz var yabancı memlekette, ne yapacaksınız ki , zaten işiniz var sizin diyenler bir kenara, inşallah gidemezsiniz diyen bile oldu. Şu durumda hala mülakat alamamış olmak sinir katsayımı arttırdığından dolayı bu zat-ı muhteremi boğasım var.

@clubhasankara, içinde söyledi: DV2022 Mülakat Deneyimleri

@Fouray Cehennemde yeni bir zebani işe başlamış.
İlk gün kıdemli zebani tarafından gezdiriliyormuş.
Her yerde dev, yüksek kaynar kazanlar içinde yanan insanlar ve her bir kazanın başında zebaniler varmış.
Bizimki bakmış derin bir kazanın başında 5 zebani bekliyor.
– Bu ne demiş ?
– Bu Almanların kazanı, sürekli birlik olup yardımlaşıp üst üste çıkarak yukarıya tırmanıyorlar ve oradaki zebaniler de tırmananı tekrar aşağıya atıyor…
Biraz daha ilerlemişler dev bir kazan daha. Başında 3 zebani bekliyormuş.
Bizimki yine dayanamamış;
– Peki burada niye 3 zebani bekliyor?
– Bu da Amerikalıların kazanı, bunlar da arada yardımlaşıp çıkmaya çalışıyorlar ve görevli 3 zebani yukarıya çıkanı tekrar aşağıya atıyor.
Bizimki bakmış bir sürü dev kazan ve her kazanın başında çeşitli sayıda görevli zebani varken ileride bir kazan var ki;
başında hiç zebani falan yok. Hemen atılmış;
– Yahu bu kazanda niye görevli zebani yok, boş mu?
Kıdemli artık bıkkın bir şekilde cevaplamış;
– O Türklerin kazanı.
Görevli zebaniye gerek duymayız.
Zaten içlerinden birisi çıkmak için
çaba sarf ettiğinde
diğerleri birlik olarak
hemen onu aşağıya çekiyor.

Bu zaten olayı açıklıyor. Olur da tekrar kazanır veya başka bir yol bulursam inşallah bu sefer bileti alıncaya kadar hiç kimseye anlatmayacağım. Ben kafamda göçmenliği kabul etmiş ve bitirmişim. Sen cesaret edemiyorsun diye ben neden hedeflerimden vazgeçeyim ?
Bu nasıl bir anlayıştır ? Hiç değişmez mi ? Kimse kimsenin hayallerine saygı duyamaz mı ? Dilerim başarılı ve mutlu olursunuz demek bu kadar mı zor ?

Amacım bir yeri yermek bir diğerini övmek değil. Her yerin kendine has sorunları ve güzellikleri vardır. Bu bakış açınıza göre değişir. Tabi ki hiçbir ülke toz pembe değildir.
Amerika veya başka bir ülkeye göçmüş ve geri dönmüş insanlara kızmıyorum. Kısmette yoksa gül bahçesinden boş dönersiniz. Kişiye düşen boş durmamaktır ! Nedir bu boş durmamak ? En başta gideceğiniz ülkenin dilini öğrenmek. Kendini doğru bir şekilde ifade edebilmek gerek. İletişim çok önemli arkadaşım. Ayrıca varsa bir mesleğiniz, bununla ilgili gideceğiniz yerdeki durumuna bakmak. Eksik gedik varsa tamamlamak. Mesleki ve insani gelişime açık olmak çok önemli.
Gelelim bizim durumuza. Konfor alanını terk etmek zordur. Bu ciddi manada zor bir karardır. Kendimden örnek vermek gerekirse, bir devlet memuru olarak gideceğim yerde aynı konforu bulamayacağımı biliyorum. Lakin şimdi sayamayacağım birçok sebepten dolayı tam verimli çalışamıyorum. Hem de bir memur için bilinenin aksine çalışmak istediğim halde. Kimseyi kınamıyorum. Özellikle vasıfsız gidenleri hiç anlamıyorum. Ne bekliyordunuz ki ? Kendi memleketimizde mümkün değilken başka bir ülkede önünüze çuvalla para konulmasını mı ? Meslek yok, çaba yok, dil yok, plan yok, uber ile gelsin paralar ?! Öyle mi !?
Bakınız hiçbir şey kolay demiyorum. Ben vasıfsız olsam gitmeden bana ne en yakın mesleği seçer ve hala buradayken bu işi öğrenmeye çalışırdım. Gittiğimde de geçici işler ile çalışırken seçtiğim mesleğin kurslarına kayıt olurdum. Eeee....sonra ? Kurs bitti bir çalış bakalım. Neler yapabiliyorsun bir gör. Gelişmiş ülkelerde işverenler sizden iyi bir verim bekler. Bunu sağladığınız sürece de karşılığını alırsınız. Elinizi taşın altına koymazsanız o taş orada kalır.
Meslek var dil var ama olmadı mı diyorsunuz. Ya bir şeyler eksik ya da yanlış yerde iş arıyorsunuz. Ya da işinizde ehil değilsiniz. Hatayı kendinizde ararsınız önce. Bu konuda istişare edersiniz. Atalarımızın dediği gibi "İstişare eden darlık görmez".
İlla ki Amerika'da mutlu olacaksınız diyemem. Ama göç etmek bana göre iyi bir plan ve iyi bir hazırlık ister. Dil, meslek, çocukların okulları vb. ne gerekiyorsa etraflıca düşünüp ona göre hareket etmelisiniz. Bunun forumda çok güzel örnekleri var.
Ayrıca Amerika şart değil arkadaşlar. Amerika'nın sosyal devlet ilkesini beğenmiyorsanız Avrupa tam size göre. Bizdeki birçok stresi orada yaşamazsınız. Ama yine çalışmak şartıyla.
Anlatmak istediğimiz, aslında tek istediğimiz insanca yaşayabilmek.

@Chromium Almanya'da yaşayan akrabama, benimle aynı mesleği yapan tanıdığıyla görüşmek istiyorum, kafama uyarsa ben de gelmek istiyorum dedim. Klasik cevap "yiğenim buralar sandığınız gibi değil, bak memlekette işin var, kıymetini bil" dedi. O kişinin telefonunu vermedi ve sizce ne oldu dersiniz ? Artık mesajlarıma dahi cevap vermiyor. Bu yüzden son cümlenize katılıyorum.

@gucarslan Bulunmasına vesile olan herkesi tebrik ederim. Çok anlamlı ve verimli dayanışmalar insanı mutlu ediyor. Çok geçmiş olsun.

Huzurlu , mutlu ve başarılı bir yaşam diliyorum kendim ve ailem için.
Doğup büyüdüğümüz topraklarda huzurlu olmadığımı fark ettiğimde içimi bir hüzün kaplamıştı. Vatanı terk etme düşüncesi vuku bulsa da , bu düşünce acıtmıyor değil. Çünkü her ne kadar dilini bile bilmediğiniz bir ülkede yeni bir sayfa açmak cazip gelse de insanın köklerinden kopması o kadar da kolay değildir. Arabanızı sürdüğünüz yollar, geçtiğiniz sokaklar, bir bardak çayı içtiğiniz mekanlar, arkadaşlarınız veya aileniz ile olan anılarınız ve diğer tüm yaşanmışlıklar. Bir anda gözünüzde canlanmaya başlar. Peki kolay mıdır tüm bunları bırakmak ?Acaba diyorum, abartıyor muyum ?
Trafikteki saygısızlığı, iş yerindeki liyakatsizliği, insanların tembelliğini, işgüzarlığını, saygısızlığını, empati yoksunluğunu ve dolayısıyla anlayışsızlığını, emek hırsızlığını hatırlıyorum. Tabi ki cehaleti de unutmamalı. Sonra her sabah olduğu gibi işe gitmek için yola koyuluyorum. Henüz yolculuğumun ilk dakikalarında başlıyor, öfkem ve hüznüm. Hayır hayır, tamam, gitmeliyim diyorum kendi kendime, acıtsa da.
Bu toplumda insanca yaşamanın çok çok zor olacağını veya mümkün olmayacağını anlıyorum. Etrafınıza bakın, herkes yaşam mücadelesi veriyor. Çoğu insan yaşadığının farkında bile değil. Tabiri caizse "survivor" modunda herkes. Bu da beraberinde bencilliği ve bireyselleşmeyi getiriyor. Bunun sonucunda ahlaki değerleri çökmeye başlayan, mantıksal ve bilimsel değerlere uygun bir şekilde eğitilmeyen , okumayan, sorgulamayan bir toplumda huzuru bulmak imkansız bir hale geliyor.
İçinde yaşadığımız toplumda , insanların ne yediğine , ne giydiğine ve neye inandığına karışmak için harcadığımız çabayı eğitime, bilime ve sanata harcamış olsaydık sanırım bu satırları yazıyor olmayacaktım.
Neyse sözü uzatmadan şunu diyeyim, sevgi , saygı ve mutluluklar diliyorum herkese.

Sayın @crazycells teşekkür ederiz. İnşallah 2023 hayırlara vesile olur. Gönlümüzden geçen 6 Mayısta talihli olmak. Hakkımızda hayırlısı olsun.
Animasyon bence çok hoş bir ayrıntı. Kapatmak isteyenler için kapat butonu da iyi düşünülmüş.
Herkese sağlıklı, mutlu, huzurlu ve başarılı nice yıllar dilerim.

Merhaba, yazıma bir ata sözüyle başlamak istiyorum çünkü çok yerinde bir söz.
"Bir insan bir lisan, bir lisan bin insan"
Dil öğrenmenin önemini anlatmama gerek yok sanırım. Bu forumda bu yazıyı okuyorsanız eğer, siz bir göçmen adayısınız ve dil öğrenmek zorundasınız. İletişim sağlayabilmek sizlere bir çok kapıyı açacaktır. Ayrıca herhangi bir durumda kendinizi ifade edebilmeniz çok önemli.
Green Card'a başvuru yaptığınız andan itibaren ilk mülakatların başlayacağı 1 Ekim'e kadar çok güzel bir zaman var. Bu zamanı dolu dolu geçirmek ve hedefe yönelik olarak değerli kılmak sizin elinizde. Yahu ne olacak gidince öğreniriz diye düşünmemenizi tavsiye ediyorum. Çünkü insanoğlunun çok kıymetli iki varlığı sağlık ve zamandır. Burada önemli olan ise zaman. Neden gidince hayata 5-0 başlamayasınız ki ? Değil mi ?
Kendi öğrenme sürecimden bahsedersek, önce zamanları kavramakla başladım, sırasıyla modallar, articles konusu vb. çalışıyorum. Bunları evde işte kullanarak (evdekilere ve bazen kendi kendime - delice gelebilir ) pratik yaparak kalıcı olması için uğraşıyorum. Bunları yaparken de bilmediğim kelimeleri not alıyorum ve kesinlikle aksatmadan cümle içerisinde kullanmaya çalışıyorum.
İngilizce öğrenme tavsiyem ise şu şekilde, öncelikle seviyeniz önemli olmamakla beraber önce Sedrar Hoca - Özel Ders Formatında Sıfırdan Zirveye İngilizce Eğitim Seti - Udemy eğitimini alın. Bu eğitimi sabırla ve kesinlikle uygulayarak, tekrar ederek bitirin. Sonrasında ise bir diğer kesin tavsiyem Cambly almak. Ana dili ingilizce olan hocalar ile pratik yapabilirsiniz. Konuşma korkunuzu yenerek speaking konusunu daha buaradayken aşmış olursunuz. Özellikle anlıyorum yazıyorum ama konuşamıyorum diyenlerdenseniz bu yöntem tam size göre. İlk derslerde kem küm edebilirsiniz ama sonrasında her derste bunu aşıyorsunuz. Bu yöntemi disiplinli ve sabırla uygularsanız eğer öğrenmemeniz mümkün değil. Tahminim 8 aylık bir süreçte rahatlıkla B2 seviyesine gelirsiniz.
Burada mümkün olduğunca deneyimlerimi ve kaynakları paylaşayım diyorum. Yararlandığım kaynakları sıralamak istiyorum. Aklıma geldikçe ve deneyimledikçe güncelleme yapacağım.

Ücretsiz Dinleme ve Alıştırma-Sözlük-Teleffuz

Listen A Minute
TED Takls
English Grammar - Her Türlü Alıştırma Mevcut
English Grammer (Farklı Site)-Karışık Eğitim ve Alıştırma
Tureng Sözlük
Forvo Telaffuz sözlüğü

ÜCRETLİ KAYNAKLAR :

Cambly - Konuşma pratiği konusunda gerçekten iyi bir eğitim platformu. (Bu konuda sayın @Rhonster Cambly Deneyimi işinize yarayabilir)
Taner Çağlı - Bu eğitmen çok iddialı. Şahsen anlatım tarzını beğendim.
Sedrar Hoca - Özel Ders Formatında Sıfırdan Zirveye İngilizce Eğitim Seti - Udemy
Serdar Hoca - İngilizce-Kalıcı Kelime Öğrenme Kursu (6500+Kelime 55+ Saat) - Udemy
FONO Eğitim Yayınları - Buradan okumayı geliştirmek için hikaye kitaplarını alabilirsiniz.

ÜCRETSİZ KAYNAKLAR:
Sıfırdan İleriye Dersler

İngilizce Dersler - Aksen KAHRAMAN
Bu arkadaşımızın kanalındaki diğer videolara da göz atmayı unutmayın.

Haluk Tatar - İngilizce Eğitim

KARIŞIK BİLGİLENDİRİCİ KONULAR
Cambly ile İngilizce Öğren

Çilem Akar - İngilizce Öğretmeni

English With Zack - Türkiye'de Yaşayan Bir Amerikalı

İngilizce Fonetik Alfabe Seslendirme Eğitimi (İngilizce)

English with Ronnie · EnglishLessons4U with engVid - Her Konuya Değiniyor (İngilizce)

VOA - Learning English (Voice Of America) (İngilizce)
Amerika'nın Sesi Kanalının Ücretsiz Seviye Seviye Eğitimleri
VOA - Learning English (Voice Of America)

@academicus

insanlara karşı kendimi korumak için pozisyon almaya çalışmaktan işimi yapamıyorum.

Şu cümle bana yetti. Odamdan çıkmamaya özen gösterdiğim halde hakkımda dedikodular çıkmış, haberim yok. Kurum içinde yapılması planlanan bir darbe ekibinin içindeymişim Gözden ve gönülden ırak olmaya çalışıyorum ama nafile. Çamur atmaya devam ediyorlar.
Liyakat bitti hocam bu ülkede. Siz bize gönderilen idarecileri bir görseniz, dumura uğrar, şuurunuz kayar.

@waterman Bu aralar çoğu insanın canı sıkkın. Kendi adıma konuşarak başlayayım. Bir ara aynen sizin gibi bir durumdaydım. Neye elimi atsam kuruyordu. Ya da ben öyle sanıyordum. İçimdeki hırs ve boşluk birbirini kovalıyordu adeta. Baştan söyleyeyim dindar biri değilimdir. Ama Kudretin ve İlmin sadece Allah'ın elinde olduğunu çok garip bir anda (orası bende kalsın) kabullendim. Bir anda oldu bu. Tabi ki elimden geleni yapmak zorundaydım ve yapmaya da devam ettim. Bu olaydan sonra bazı işlerim yoluna girmeye başladı. Bir elim yağda bir elim balda değildim ama eskisine göre iyi olmaya başlamıştı. Meslek gereği çok karşılaştığım için en büyük zenginliğin sağlık olduğunu da iyice anlamış oldum. Zaman kavramını da unutmamak gerek. En büyük zenginlik zaman ve sağlık.
Neyse sizin için müsaadeniz varsa birkaç söylemek isterim. Sadece kendi bakış açım. Yaptığınız veya yapmak istedikleriniz belki de size uygun değildir. Sizin için hayırlı da olmayabilir. Veyahut bir yerlerde yanlış bir adım atıyor olabilirsiniz. İnancınız var mı yok mu bilemem, saygı da duyarım. Ama maneviyatınızı da bir kontrol etmenizi öneririm.
Yurtdışı konusunda ise kesin tavsiyem mümkünü varsa önce bir Almanya, İsviçre gibi bir schengen vizesi olan yere gittikten sonra Kanada vizesine başvurmak. Bu ülkelerden birine giderseniz o zaman Amerika, Kanada'ya kesin vize alırsınız. Bunu, şartlarınızı bilmediğimden söylüyorum.
Hep derim , nasipten öte yol yoktur. Nasibiniz de yaptıklarınıza bağlı olarak şekillenir. Teselli eder mi bilmem. Mesela bana GC çıktı ama mülakat alamadım. Yine de vazgeçmeyeceğim. Yapmam gerekenleri yapmaya devam edeceğim. Eğer üzerime düşeni yapmazsam asıl o zaman derin bir boşluğa düşer ve buhrana girebilirim.
Dertleşmek istemişsiniz ben de naçizane cevap vermek istedim. Kedninize iyi bakın.

@braveheart-34 Merhaba, CN sıran çok iyi, çok endişelenecek bir durum olmayabilir. Evet şuana kadar DS-260 submit'e göre ilerlediler. Allah bilir ya bundan sonra da CN sırasına göre gidebilirler. Peki o zaman ne olacak, Case Number'ı yüksek olanlar senin şu anki içinde bulunduğun stresli duruma girecek. Bu arada evet 30 Eylül son günümüz.
Ama gelelim asıl konuya; işten ayrılmak. Bu forumu iyi okumadığın veya bu konuları araştırmadığın aşikar. Bizim tabirimizle dereyi görmeden paçaları sıvamışsın. Adamların kendisi bile uyarmış. Sakın ha Green Card kazandım diye işinizden ayrılmayın, evinizi, arabanızı satmayın diye. Çünkü hiç bilinemeyecek bir sebepten dolayı vizeyi alamayabilirsin.(Bakınız DV2020 ve DV2021).
Başka bir ülkede mülakat yapabilmen için o ülkede -ki dikkat turist değil- yasal olarak oturma izninin olması gerekiyor. Aksi olsaydı çoğumuz bu yolu denerdik.
Bir de eğer olmazsa bu durumu kaldıramam demişsin. Şunu unutma ki rızkı veren Hûda'dır. Bazı sıkıntılar yaşanabilir ama insanoğlunun kaldıramayacağı yük yoktur. O yüzden canını sıkmayasın boşa. Dünya bundan ibaret değildir.
Sana tavsiyem bu konuları daha fazla düşünme. Bu olmazsa bile önümüzdeki çekilişe katılırsın. Aklını bilgi ile doldurmaya bak. Mesela eğer bilmiyorsan ingilizce öğrenmeye başla. Yapmak istediğin iş ile ilgili konuları araştır. Yani zamanını heba etme kardeşim. Herşeyin hayırlısı olsun.

@bidünya Bu yıl çok saçma sapan ve yıpratıcı oldu. DV 2021 gibi çok fazla hüsran da var. Binlerce kilometre gidenler, binlerce dolar harcayanlar ve benim gibi türlü sebeplerden gidemeyip mülakat alamayanlar ile geçti DV 2022. Bilmediğimiz sebepler dışında pandemi hayatımızı mahvetti. Meslek gereği pandemide herkes evinde otururken bizler fazla fazla çalışmaya devam ettik. Ne psikoloji kaldı ne de derman. İşe gidip gelirken kendimi The Walking Dead dizisinde gibi hissediyordum. Yollar bomboştu. Normalde yarış halinde geçerdi işe gitmeler. Green Card çıkınca çok sevinmiştim ama pandeminin bir darbesini daha yiyeceğim aklıma gelmemişti. Üstüne Konsolosluğun daha çok AS grubuna mülakat vermesi bizi bizden aldı.
DV 2024'te kazanırsak dilerim Konsolosluk bu sefer bizlere çalışır.

Sevgili kardeşim. Madem 16 yaşındasın o zaman vaktin de bol bol var. İnternette özellikle YouTube üzerinde bolca kaynak var. Bol bol kelime öğren, YouTube üzerindeki videolardan faydalan. Faydalan ki 2 yıl sonra aynı soruyu kendine sormayasın. Zamanını iyi kullanırsan sonuçları da ona göre değişir.

@Cem-Güney Hazmedemediğim konu diğer ülkeler "oturum izni" yoksa dosyanı kabul edemeyiz derken bizim Ankara'nın yol geçen hanı olması. Bence bizim dış işleri bakanlığının da böyle bir politikası kesinlikle olmalıydı. Olmalı da.

@dytmelek Bu yolda evi satabilirim dediğimde ailem ve çevremdekilerin çoğu çıldırmışım gibi bir gözle baktılar. Aslında kendilerince bir konuda haklılar, Türkiye'de ev almak büyük bir sorun.
İstediğim şeyden eminim evet. İnşallah stressiz bir ortamda yapabileceklerimi ve huzurlu yaşayabileceğim fikrini düşünmeden edemiyorum. Sadece işe giderken yaşadığımız stres ve gerginlik bile günü bitirmeye yetiyor. Aynen sizin gibi akşama enerji falan kalmıyor. Tahammül hissi bile bitiyor. Karamsar bir tablo çizme derdinde değilim ama durum bundan ibaret. Evet tabi ki hayatımızda güzellikler de var. Ama neden daha güzeli ve huzurlusu olmasın ki ?
Biliyorum ki Amerika toz pembe değil ama yapabileceğime , başarabileceğime inanıyorum.
Ayrıca @OrlandoGücü ve @ahsenaydgdu gibi konfor alanını terk edip gidenlerin tecrübeleri de cesaret verici oluyor. Yol da göstermiş oluyor. Sizin de yolunuz ve bahtınız açık olsun.

@sanaldeniz Nasipten öte yol yoktur. Hayırlısı olsun.
Madem bu yola çıktık, bizlere düşen nedir, bir bakalım. Diyeceklerimi yapanlara lafım yok tabi. Kendi hayatımdan yola çıkarak şunları söylemek istiyorum.
Birincisi ciddi bir şekilde ingilizce çalışmak. Enaz B2 seviyesinde olmak gerekiyor. İletişim kurabilmek çok önemlidir. Örnek youtube'ta Florida'daki polisin durduğu Türk arkadaşı izlemişsinizdir. Kendisini ifade edebilseydi tutuklanmayacaktı belki de.
ikincisi mesleğinizde kendinizi geliştirmeniz ve bu işin Amerika'da nasıl yürüdüğü hakkında araştırma yapıp varsa eksiklerinizi tamamlamak gerekiyor. Ayrıca mesleğiniz ile ilgili teknik terimleri de gitmeden öğrenmekte fayda. Karşıya işinize ne kadar hakim olduğunuzu gösterirseniz o kadar da değeriniz olur. Bu konuda bir örnek vermek gerekirse biri aynı sınıfta okuduğum iki arkadaşımın ikisi de Amerika'dan teklif aldı. Hem de ikişer defa. Firmalar GC için sponsor olacaklarını bile belirttiler. Ama ikisinin de ingilizce seviyesi sıfır olduğundan bu fırsatları kaçırdılar. (İkisi de yazılımcı)
Meslek konusu biraz daha önemli. Bazı meslek grupları IELTS veya TOEFL gibi sınavlardan belli bir puan almanızı gerektirir. Mesela sağlık sektöründe eğitimli iseniz bu sınavları geçmeniz gerekiyor. Ayrıca denklik işlemlerini de yapmanız gerekiyor. Özellikle ebe, hemşire, fizyoterapist ve klinik laboratuvar teknikerliği mezunuysanız aracı şirketler ile iş bulup gidebilirsiniz.
Yazılımcı arkadaşlar da bu konuda şanslı. Alanınızda iyiyseniz ve dil yeterliliği de varsa biliyorsunuz ki kapılar sonuna kadar açıktır.
Tabi bu demek değil ki diğer meslekler boşta kalacak. Öğrenci olarak gidip şirketlerin kapısını zorlayarak iş bulanlar var.
Anlatmak istediğim imkanlar dahilinde şansınızı zorlayın arkadaşlar. Kendinize alternatif yollar bulmaya çalışın. Tabi ki bunlar kolay işler değil. Masraflı olacak, meşakkatli olacak, yeri gelecek acıtacak belki. Ama vazgeçmek yok.