@lumos @achillesoag @cerkezkizi09

Siz olmadan olmazdı. Yardımlarınız ve destekleriniz için her zaman minnettar kalacağım.

Bu forumu kuran ve yaşatan değerli adminlere çok teşekkür ediyorum.

Herkesin sorunuyla ilgilenerek ve her soruya cevap vererek yolumuzu bulmamızı sağlayan sevgili @gucarslan bey'e sonsuz teşekkürler.

Forumu çok eskiden beri takip ederdim ve artık üye olmanın zamanı geldi diyerek 2019'da kayıt olmuştum. Bugün ise bunu yazmak kısmet oldu. Umarım dileyen herkes er ya da geç kendi deneyimini yazma fırsatına erişir.

Dosya Taşıma
Dosya taşımak için yoğun uğraş veren sevgili @cerkezkizi09 ve @achillesoag onay aldıktan sonra, hiç tanımadıkları halde beni de haberdar etmek istemişler. Belki aktif olduğum, belki de çabaladığımı gördükleri için. Zaten bu tutumlarını Viyana'nın kotası dolana kadar devam ettirdiler. Çabalayan, etkiliklere katılan, deprem felaketi yaşamış insanlardan bir çoğunun dosya taşıma işlemlerine öncülük ettiler. Ayrıca ana telegram grubunda da @gucarslan beyle beraber insanları dosya taşımaya fazlasıyla teşvik ettiler. Kimseden bir şey saklamadılar, böyle bir çaba içinde de olmadılar. Ama maalesef her şeyin bir sınırı var. Süreç herkesin istediği gibi olmadı. Keşke daha fazla arkadaşımız dosyasını taşıyabilseydi. Keşke şengen reddi yüzünden mülakatına gidemeyenler olmasaydı.

Ogün @achillesoag, 23 Ocak'ta beni durumdan haberdar etmişti. Ben, en az 1-2 ay daha beklemek, Ankara'nın durumunu görmek istesem de, dosyamı taşımamda ısrarcı oldu ve onun çabasıyla mail gönderdim. Tereddüt etsem de, "sorunları çözeriz merak etme" diyerek çok büyük bir iyilik yapmış oldu bana. 24 Ocak günü kabul maili geldi.

Bu noktada sevgili Tuğba @lumos ve Gökçe @cerkezkizi09 ile tanıştım.

Ogün @achillesoag ile birlikte şengen sürecinde her konuda yardımcı oldular. Daha mülakat maili gelmeden şengen vizesi için randevu alındı ve sürekli erteleyerek devam ettik. Tek başıma olmadığımı bilmek şengen sürecinde epey rahatlatmıştı.

Nihayet, 7 Şubat günü mail geldi 9 Mart için.

Tuğba @lumos, şengen başvurum için kendi dosyası gibi ilgilendi. Artık çekindiğimi anladığı zamanlarda "haydi kontrol edelim" diyerek bir sorun çıkmaması adına uğraş verdi. Sonuç olarak 30 gün çok girişli şengen vizesini sayesinde almış oldum.

Muayene
@achillesoag benden önce bu süreçten geçtiği için onun deneyimleri ve tavsiyeleri sayesinde her şey daha az stressiz geçti.

7 Mart günü 09:30 olan randevumuza Ogün'ün tavsiyesi ile 15dk önce gittik. Girişte 15dk form doldurma ile geçti. Asistan Stefan bir odada boy, kilo, ateş ve tansiyon ölçümü yaptı. Geçirilen ameliyatları not etti. Hiç bir rapor götürmemiştik. Ancak çocukların mevcut aşı kartlarını götürdük. Buna göre çocuklara hiç aşı yapmadılar.

Doktor göz, kulak ve boğaz kontrolü yaptıktan sonra elimi sık, elimi it gibi hafif güç kontrolü yaptı. Karında bazı noktalara bastırarak "ağrıyorsa söyle" dedi. Sırtımı da dinledikten sonra aşıları yapıp, kan aldı.

Çocukların muayenesi biraz zor geçti. Nereye bastırsa ağrıyor dediler, nereye dokunsa kıkır kıkır güldüler.

Daha sonra verdikleri adrese giderek x-ray çektirdik. Bize verilen cd'yi alıp otelimize döndük. Sonuçlar doktora gönderilecek, doktor da raporu konsolosluğa iletecekti.

Burdan çıktıktan sonra 5 yaş üstüne 2 doz covid aşı istendiği için 7 yaşındaki kızımıza aşı merkezinde 1. doz aşısını yaptırdık.

Mülakat
9 Mart günü konsolosluk binasına girdik. Sevgili Alize ismimizle bizi anons ederek çağırdı. Tebrik etti ve evraklarımızı teslim aldı. Biraz Türkçe biliyordu. Gerekirse mülakatta yardımcı olurum dedi ama sonra gerek görmedi. Mülakat için çağrıldığımızda yoktu.

Alize, dosya taşıma işleminden, covid aşılarını nasıl çözeceğimize, şengen süremizin yeterli olup olmadığına kadar bir çok noktada mail yoluyla bizimle ilgilenmiş ve tüm sorun ve endişelerimizi gidermişti. O yüzden mülakatta onu görememek birazdan anlatacağım gibi can sıkacaktı.

Mülakat İngilizce gerçekleşti.

Görevli: Tebrikler, sağ elinizi kaldırıp yemin eder misiniz?
Biz: Evet
Görevli: Tamam. İsterseniz çocuklar gitsin oynasın. (Çocuklar bunu duyunca bağıra çağıra oyun alanına koşturdular.)

G: Almanya'da mı doğdunuz?
Ben: Evet
G: Başka ülkede (uzun süreli) yaşadınız mı?
B: Hayır

G: (Eşime dönerek) Siz Rusya'da mı doğdunuz?
Eşim: Evet
G: Türkiye'de ne zamandır yaşıyorsunuz?
E: Şu kadar zamandır

Bunun dışında başka soru sormadı. Sorun görünmüyor ama raporunuz bize gelmedi dedi. Kızımız için çift doz covid aşısı olmadığı için doktor raporu göndermemişti. Biz en azından bizimkileri gönderecek sanıyorduk. Sonuç olarak hep birlikte AP'ye kaldık. Rapor da gelince dosyanızı değerlendireceğiz dedi.

AP kağıdı verdi ve işlemleri tamamlayın dedi. 30 Eylül'e kadar zaman olmakla beraber 55 binden fazla vize basılamaz diye de ekledi.

Tekrar gelirken en az 10 gün süre ayırın dedi. Biz ilk dozu 7 Mart olduğumuz için ikinci doz 28 Mart olacaktık. Şengen ise 5 Nisan'a kadar geçerliydi. Bu durumda şengen süremiz yetmeyebilirdi. Bunu söyledik, daha erken olamaz mı diye.

Verdiği cevap şöyle oldu: Siz 2. dozu yaptıktan sonra aşı kartını doktora vereceksiniz. O bize raporu gönderecek, biz de size mail gönderip haber edeceğiz. Siz de pasaportlarınızı posta ofise bırakacaksınız. Bütün bunlar zaman alır. Şengenin yetişmesi konusuna yorum yapamam.

Alize'ye bakındık, göremedik. Çıktık ve arkadaşları haberdar ettik. Sağolsunlar hem moral verdiler, hem de izlenebilecek yolları benimle paylaştılar. İlk aşamada sevgili Tuğba @lumos hemen şengeni uzatmalım dedi ve yardımcı olmaya hazırdı. Buradaki sıkıntı yakın tarihte randevu yoktu ve diğer küçük kızımız 4 Nisan'da 5 yaşına girecekti ve ona da aşılar gerekecekti. Diğer yolu denesek ve elimizdeki şengenin süresini geçirirsek, olası bir sıkıntı durumunda tekrar oraya gitme şansımız kalmayacaktı.

Ogün'ün @achillesoag tavsiyesi ile hemen doktora gittim. Aşı kartını verdiğim gün, hemen raporu gönderebilir misiniz diye sordum sekretere. Bana "genelde 2-3 gün içerisinde gönderiyoruz" dedi. Durumu anlattım, yorum yapamam dedi.

Sonra yine Ogün'ün @achillesoag tavsiyesi ile konsolosluğa mail attım, çünkü Alize görecekti.

Hemen cevap geldi: Biz doktorla görüştük. Aynı gün raporunuzu gönderecekler. Biz de sizin sürecinizi hızlı bir şekilde halledeceğiz, merak etmeyin. Siz aşı kartını teslim edince bize mail atın, pasaportları nasıl teslim alacağımıza bakarız. Seygiler Alize.

Tabii bu cevap gelince hem duygulandık hem de büyük bir rahatlıkla eve döndük.

Ancak öncesinde de arkadaşların sözleri beni rahatlatmıştı. Ogün, "sorun yok bitti bu iş merak etme", Tuğba "sorun olmayacak sadece biraz geç olacak", Gökçe ise "merak etme gerekirse ben Danimarka üzerinden istek yaparım" diyordu. Dediğim gibi yalnız olmadığımı bilmek zaten güven veriyordu. Alize'nin de bizlerin durumuna göre inisiyatif alabilmesi büyük bir avantaj olmuştu.

Yaklaşık 2 hafta sonra tekrar giderek 2. dozu bir gün önceden 27 Mart tamamlayıp aşı kartını doktora teslim ettik ve konsolosluğa mail gönderdik. Hemen pasaportları getirin diye mail geldi ve gidip Alize'ye elden teslim ettik. Merak etmeyin biz bugün veya en geç yarın halledeceğiz dedi. Dediği gibi de ertesi gün 28 Mart'ta issued olduk ve posta'dan mail geldi. 29 Mart sabahı ise pasaportları posta ofise giderek teslim aldık.

İnsan bazen nasıl daha fazla teşekkür edebileceğini bilemiyor. Ben de öyleyim şu an. Gördüğüm desteğin ve yardımın çok daha azını yazabildim buraya. Mesajımın başında andığım bu 3 güzel insan sayesinde bu satırları yazabiliyorum. Sağolsunlar. Haklarını ödemem mümkün değil.

Bu forum ve telegram grubu sayesinde hem DV22, hem de DV23 döneminden daha bir çok dostla tanışmış olmaktan da ayrıca çok mutluyum. Süreç boyunca zaman geldi istatistiklere, verilere bakıp süreci değerlendirmeye çalıştık, yeri geldi sorular sorup tecrübelerinden yararlandım.

Telegram yönetiminden tanıştığım sayın @emre-kurtulmuş, @erkan-gürsoy, @funnelweb, @smartcells, @EzgiLera, Duygu Hanım, @berke1998, Tuna bey

Değerli forum üyeleri ve Viyana grubundan tanıştığım seygili arkadaşlar

@burakk
@medmax
@zbet - @artiz
@timsah
@gamefry
@not_born_yesterday
@datanist
@uqursen
@uurse
@djordan023
@cck80
@emrey34

Ve telegram grubundan tüm değerli dostlara ayrı ayrı teşekkürlerimle.

Her şey gönlünüzce olsun.

Abd'ye gelmeden bir kaç ay önce köpeğimizin gözünde bir şey farketmiştik. Mavi-grimsi bir tabaka vardı sanki. Ama ışığa tutunca görünmüyordu. İnternetten biraz bakındım. Orta yaş köpeklerde lentiküler skleroz olurmuş. Katarakta çok benzermiş ama görmesini engellemezmiş. Odur herhalde diye düşündük.

Geçtiğimiz haftalarda köpek bazen topla oynarken topu kaçırır oldu. Önünden geçen topu görmüyordu bazen. O an görme kaybı olduğunu anladık. O kadar hızlı ilerledi ki, bir hafta sonra duvarlara çarpmadan yürüyemez, yemeğini yatağını bulamaz oldu.

Veteriner baktı ve katarakt olduğunu doğruladı. Bir kaç tane hayvan göz uzmanı numarası verdi. Birine gittik. %90 başarı sağlıyoruz dediler.

Aynı insanlardaki gibi, lensi çıkarıp yerine yapay lens takıyorlarmış. Lensi takamadığımız zamanlar da oluyor dedi. Odaklanamasa da yine de görürmüş.

Köpek yaklaşık 1.5 kg. Narkozla ilgili risk var dedi. Yine de öncesinde testler yapılacakmış. Kalp vs. Ameliyat olabilir mi diye. Katarakt gözdeki bir sorunla ilgili mi ona da bakacaklarmış. Gözdeki bir sorunla ilgili ise ameliyat işe yaramazmış. Ama genetiktir diye düşünüyorum dedi.

Masraflar ise 6 bin dolar civarındaymış.

Bir süre düşündüm ne yapmalı diye. Ameliyatı kaldırabilir mi, yaptırmalı mı vs.

Eve geldiğimde sesimi duyması ve heyecanla bana koşması. Fakat yanlış yere gidip kafasını vurması, boşluğa patilerini kaldırması... Epey zor izlemesi.

Morali de yavaş yavaş gidiyor. Artık sabahları kalktığında heyecanla sağa sola zıplamıyor. Gözleri açık, boşluğa bakar gibi öyle hareketsiz bekliyor. Bilmiyor kör olduğunu ama eskiden yaptılarını yapamıyor. Topla oynamak hayattaki her şeyi. Bazen bulup getiriyor bana ama eskisi gibi saatlerce oynayamıyor. Bir kaç saniye sonra gidip yatıyor.

6 bin dolar az para değil. Eşim zaten kimseye söyleme dedi. "Bir köpek için" o kadar para mı verilir diye laf duyarız diye korktu.

Sadece bir köpek mi, yoksa 8 yıllık en sadık dostum mu?

Gözleri açılınca sevinecek, mutlu olacak elbet ama asla "kör olmuştum, gözlerimi açtırdı" diye düşünmeyecek. Zaten daha az sevmiyor ki, daha çok sevmeye başlasın. Ama yaptırırsak, yıllar sonra "kör bıraktım, kör yaşadı öyle de öldü gitti" demeyeceğim.

Narkozdan kalkar mı diye de düşündüm üzerinde. Bir gün nasıl olsa ölecek. Bizim için her zaman erken olacak. Bunu elbette bir gün yaşayacağız, zaten yabancı bir duygu değil bize. Arkada bakacağı çocuğu yok. Öldüğü anda, "erken öldüm" diyeceği bir an da olmayacak. Yani onun ölümü sadece bize zor. Ama bu da bencillik olurdu. Sırf biraz daha yanımızda kalsın diye kör yaşamasını beklemek.

8 yıl. Daha ömrünün yarısı eder.

Kararımı verdim ve 2 hafta sonrasına testlerin yapılması için gün aldım. Ondan bir hafta sonrasına ise ameliyat günü verdiler. Umuyorum her şey yolunda gider.

Merak etme kızım. Yanındayım ve iyileşmen için her şeyi yapacağım.

Hassas görüntü

Spoiler

Yaklaşık 3 hafta önce girişimizi yaptık. İnanılmaz yoğun bir dönem geçirdik. Nerdeyse kafamızı kaşıyacak zaman olmadı şimdiye kadar.

Köpek ile yolculuk yaptık. Türkiye'den çıkana kadar bir çok izin ve belge almak gerekti. Kan testi, Cdc izni, ilçe tarımdan çıkış evrağı vs. Fakat Abd'ye girişte herhangi bir kontrol olmadı.

İlk 2 gün giriş yaptığımız şehirde konakladıktan sonra kiralık bir araçla yaşayacağımız bölgeye gittik. Yerel rent a car şirketleri sadece şehir içi alış-bırakış imkanı verirken, havalimanındaki sixt gibi firmalar farklı şehirde bırakma imkanı sunuyor. Böylelikle ulaşımı sağladık.

2 hafta kadar otelde konakladık. Şirketlerden apartman dairesi kiralama konusunda şöyle tecrübelerim oldu:

Genelde herkes 3 aylık banka dökümü istedi. Aylık olarak kiranın 2.5 veya 3 katı olacak şekilde "deposit" yazan girdiler olmasını istediler. Bu sebeple bir çok yer TR'den gelen banka dökümlerini kabul etmediler. Giren paraların transfer olduğunu söylediler. Bazı yerler ise uluslararası bankaları her türlü kabul ederiz dediler.

Bazı yerler ise bankada, kiranın 3 katı çarpı 12 ay olacak şekilde bir para göstermenin yeterli olacağını söyledi. Bu şekilde bir ev tuttuk. Yani kira 2 bin ise, 6x12 = 72 bin toplam.

Banka hesabı açma konusunda ise biraz zorlandık ilk başta. Her şube adres istedi. Adres olmadan kimse yardımcı olmadı. En sonunda mülakat sırasında konsolosluğa verdiğimiz arkadaşımızın adresini bizim adresimiz olarak verdik. Bir belge istemediler. Debit kartlar arkadaşın adresine gitti. Böylelikle önce banka hesabı açtık, sonrasında ise evi tuttuk. Banka hemen 2bin dolarlık bir kredi kartı da verdi. Tr kartlarıyla harcamalar yüksek kurdan olduğu için Abd kartı ile harcamaya geçtik.

Çocukları okula yazdırmak için kira kontratı, doğum belgesi, aşılar ve doktor muayenesi istendi.

Biz mülakatı Viyana'da yapmadan önce çocukların aşı kartlarını İngilizce'ye tercüme ettirmiştik. O tercümeyi burda da kabul ettiler. Eksik bir iki doz aşıyı da ücretsiz tamamlayacaklar ve sisteme işleyecekler haftaya. Diğer hafta da doktor muayenesi sonrası okula kayıt yaptırabileceğiz.

Ülke hakkında gözlemlerimiz şimdilik genelde olumlu.

Günler ilerledikçe bir kaç "update" daha yaparım.

@tolga-a Okul kaydını gerçekleştirdik dün.

Aşı ve fiziksel muayenenin nerelerde yapılacağına dair bir kağıt vermişlerdi okuldan. İkisi için de 6-7 alternatif vardı.

Geçen hafta önce aşıya gittik. Abd'ye göre eksik gördükleri dozları yaptılar.

Büyük çocuk için bir doz hepatit b, küçüğe ise birer doz hepatit b ile su çiçeği yaptılar.

Tr'den aldığınız aşı karnesi ve İngilizce tercümesi yeterli. Ona bakarak sadece eksik olanları yapıyorlar. Aşılarla ilgili de Türkçe bir kağıt verdiler neden yaptıklarına dair. Sonra çocukların tüm aşılarını sisteme girip bize "immunization records" verdiler. Bir sonraki aşının ise yanlış hatırlamıyorsam 11. yaş günlerinde olacağına dair bir not da var.

Ayrıca bizi bir etkinliğe davet ettiler. Ücretsiz erzak, giyecek ve okul malzemeleri dağıtılacakmış. Ama gitmedik.

Bir kaç gün sonra ise fiziksel muayenenin yapıldığı farklı bir yere gittik. Orda kilo, boy ölçümü, göz, kulak kontrolü yapıldı. Her çocuk için birer belge verdiler. Yine burada da paketlenmiş yiyecekler ve okul malzemeleri dağıtılıyordu. Her gelene içinde sebze meyve olan paketlerden verdiler. Biz istemedik. Ama çocuklar okul çantası istedi. İçinde defter, kalem ve boya olan iki okul çantası hediye ettiler.

Doktor, hemşire ve diğer çalışanlar çok çok kibarlar, çok yardımcı oldular.

Aşılar ve fiziksel muayene için ücret ödemedik.

Ertesi gün ise bu iki belgeyi, doğum belgeleri ve kira kontratı ile okula götürdük ve büyük 3. sınıf, küçük ise anaokulundan başlayacak şekilde kayıtlarını yaptırdık. Kayıtta herhangi bir alerjisi var mı vs her türlü bilgiyi aldılar.

Okul evin hemen arkasında 400-500 metre mesafede olduğu için otobüs servisi vermediler bize. Siz kendiniz getirip götürün dediler. 7 Ağustos veli toplantısı ile okulu tanıtacaklarmış. Sabah kahvaltısı ve öğle yemeği okulda sağlıyorlar.

Kayıt sonrası alınacak kırtasiye listesini verdiler. Target ve Walmart'ta hepsi bulunuyor.

Okul ile ilgili aktarabileceğim şimdilik bunlar.

Florida eyaletinde okullar, hangi güne denk geldiği farketmeksizin 10 Ağustos'ta açılıyormuş. Nitekim bu Perşembe okulun ilk günüydü.

Bizim okul k5 yani sadece anaokulu ve ilkokuldan oluşuyor.

Okul açılmadan 3 gün önce tanışma toplantısında okul hakkında bilgilendirme yapıldı ve öğretmenlerimizle tanıştık.

Yürüyerek, arabayla ve otobüsle bırakıp alma seçenekleri var. Her seçenek için bir kart veriyorlar. Biz kendi aracımızla bırakacağımız için bir a4 kağıdına iki çocuğumuzun da adını yazıp verdiler. Bu kartı okul çıkışında gösterip alıyoruz çocukları.

Otoparktan okul önüne ilerlerken bir görevli aracın önündeki karttan isimleri okuyup telsizle anons ediyor ve çocukları çıkışa yönlendiriyorlar. Okulun önüne ulaştığımız anda çocuklar hazır olmuş oluyor.

Giriş ve çıkışlarda üst sınıflardan her gün farklı öğrenciler görev yapıyor. Üzerlerinde çalıştığını gösteren bir yelek ile diğer miniklere giriş ve çıkışlarda rehberlik ediyorlar. Onları sınıfa yönlendirip, çıkışlarda da aracın kapısını açıp bindiriyorlar. Elbette öğretmenler ve diğer görevliler de var ama bu minik görevliler de yardımcı oluyor.

İlk gün anlamadım. Bir çocuk bize o an yardımcı oluyor sandım ama sonra farkettim ki her gün bunu yapıyorlar. Bir büyük gibi sorumluluk almaları, işlerini son derece ciddi yapmaları çok çok hoşumuza gitti.

İlk ödevimizi de bu akşam yaptık. Abraham Lincoln hakkında bir pasaj ve onunla ilgili test şeklinde 10 soru verilmiş. Beraberce yaptık

Köpeğin pasaportuna yapıştırılacak fotoğrafın arkaplanı olması sorun olur mu? İzin alan arkadaşların fotosu beyaz arkaplanlı mıydı acaba?

Fotomuz böyle:

@grace Siyahilerin nesi varmış ki? Gelmeden önce önyargılarınızla karar vermeyin.

Abd'de siyahinin olmadığı yer yok. %50 yerine %10 siyahi olan bir yerde daha güvenli olacağınızın garantisi de yok. Ten renginden bağımsız, iyi insanlar ve kötü insanlar vardır. Ekonomik durum ne kadar kötüleşirse suç oranı da o kadar artıyor. Az siyahinin olduğu bir yerde kötü bir mahallede oturmaktansa, çok siyahinin olduğu iyi bir mahallede, semtte oturmak daha güvenlidir.

Benim şehrimde siyahi oranı %25-30 civarında. Çocuklarımın 3 öğretmeni de siyahi. Arkadaşları siyahi. Okulda görevli bazı polisler siyahi. Komşularımın çoğu da öyle. Son derece saygılı ve kibar insanlar.

Siyahiler Abd'nin kültürünün bir parçası. Ülkenin müziğine, sporuna, sinemasına nereye bakarsanız, buranın kültüründe varlar. Burda doğup büyümüş insanlar. Dilleri İngilizce. İnsanları rahatsız edecek bir kültürleri veya davranışları yok. Hepsi işinde gücünde. Bir çocuk parkına gittiğimizde bazen %90 siyahi görüyorum. Ne olabilir ki? Onlar da aile, anne-baba, çocuk.

Ama dediğim gibi, ekonomik durum ve eğitim düştüğünde durum farklı. Bu da zaten her yerde olabilecek bir şey. Sıkıntılı mahalleler her yerde var. Siyah değil de, Meksikalı olunca bir şey değişmiyor.

O açıdan %50 siyahi olması hiç bir anlam ifade etmiyor. Sonuçta her şehirde %100 insan var. Bunların içinde iyi ve kötü insanlar hep olacak.

Büyük şehirlerde "her şeyden biraz" mutlaka görürsünüz. Aile için daha geniş alanlara yayılmış, küçük ilçelerden oluşan şehirleri seçebilirsiniz.

Eğer kaçınacaksanız göçmenlerin az tercih ettiği yerlere bakabilirsiniz. Çünkü göçmenlerin yani aslında daha doğrusu ülkeye kaçak girenlerin yoğun yaşadığı yerlerde suç ve düzensizlik çok daha fazla. Türkiye'de güney anadolu kısmında yüzde olarak Suriyeli yoğun olduğu gibi, burada da sınır şehirlerinde aynı durum gözleniyor.

Ayrıca eyaletlerin siyahi oranına değil, kanunlarına bakın. Silah ticareti, göçmen politikası, vergiler, sosyal hizmetler vs.

Numarası 20 bin altı olup Mayıs ayı içinde submit edenlerin panik yapmasına gerek yok.

Önce 11 Mayıs tarihi ortaya atıldı, sonra 13. Derken bakıldı ki 16 Mayıs submitli de mülakat almış. Şimdi 16 Mayıs cut off diye düşünülüyor.

Bunun sebebi DV22'nin 3 Haziran'a kadar mülakat verdiği düşüncesi. İnsanlar haliyle korkuyor 16 Mayıs'tan sonrakileri çağırmayacaklar mı diye. Önce bakalım DV22'de gerçekten Haziran 3'ten sonra submit edenler mülakat alamamış mı?

Numarası bin içerisinde olan Temmuz hatta Ekim submitliler mülakat almış.

Numarası 9 binlerde olup Temmuz submitli mülakat almış.

Numarası 20 bin olup, Eylül submitli de almış.

Ama 3 bin, 5 binlerde olup Haziran içerisinde gönderen alamadı.

Büyük haksızlık oldu. Tabii haksızlık demişken, verilmiş bir hak yok ortada. Ama insan numarasına ve submit tarihine bakıp, kendinden sonrakilerin mülakat almasına bakıyor ve ister istemez haksızlığa uğradığını düşünüyor. Belki ona göre hazırlık yapıyor.

Bu hak olayı Telegram grubunda da konuşuluyor ve eminim bir çok arkadaşı rahatsız ediyordur. Ben erken submit ettim, o yüzden daha çok hak ediyorum, o yüzden DS'ye göre gitmeli gibi konuşmalar var. Formu farklı sebeplerden geç göndermiş ama gitmeyi çok isteyen insanlar yok mu?

Azerbaycanlı, İranlı üyelerin alınabileceği için Ankara'nın başka ülkelere mülakat vermesiyle ilgili tartışmalara izin verilmiyor mesela. Ama bu durum da aynı değil mi?

Ben alınmıyor çünkü sıra gelmezse hayatla ilgili başka planlarım da var. Benim geç gönderme sebebim Texas okul saldırısı oldu. Bir hafta elim gitmedi forma. Nerneyse.

Bu sene geçen seneye göre zaten iyi başladı. Geçen sene süreç neredeyse Şubat'ta başlamış ama submit ne olursa olsun (Temmuz, Ağustos) ilk 3 bin ilk mülakatları almış.

Tabii geçen sene Mart'ta rekor sayıda mülakat dağıtılmış ve bu diğer ayları biraz kapatmış. Ama yine de bir ay daha dağıtım yapılsa veya erken başlasa forumdaki bir çok arkadaş da mutlu bitirecekti süreci.

Bu sene Ekim'de başlamış ve sadece forumdan 11 kişi var. Tahminim en az 20 kişi vardır. Bu da DV19'a benzer bir süreç gözüküyor.

Benim tahminim 30 Mayıs'a kadar formu göndermiş ilk 20 bin sorunsuz mülakat alacağı yönünde.

Şu silah meselesi asla bir sonuca çıkamıyor. Ayrıca derdini medenice anlatamayıp benim tarzım böyle demek de medeniyetsizliğin başka bir bahanesi olmuş.

Öncelikle şunu belirteyim ki bireysel silahlanma başka, otomatik silahlara kolayca ulaşmak başka bir şey. Second amendment yazıldığı 1791'de bir tuşa basıp 100 kişiyi öldüremiyordun.

Bir de "yapacak kişi nasıl olsa bir şekilde bulur" diye savunuluyor.

Mar 30, 2023  /  Güncel

Okuldan uzaklaştırılan lise öğrencisi bıçakla dehşet saçtı: 1 öğrenci öldü, 5 kişi yaralı

Ankara'da uzaklaştırma cezası verilen bir lise öğrencisi, okulun önünde olay çıkarttı. Gözü dönen genç, bıçaklı saldırıda bir öğrenciyi öldürdü, 5 kişiyi de yaraladı. Ölen öğrencinin, Kahramanmaraş merkezli depremlerin ardından Ankara'ya geldiği öğrenildi.

Bu adam bulabilseydi, silahla giderdi. Hemen bulamadığı için bıçakla gitti. Ne olacak bıçakla da öldürebiliyor işte deniliyorsa bir şey demiyorum. Bıçakla otomatik silah arasındaki farkı açıklayacak değilim.

Liseyi ticaret meslekte okudum. Karşımızda endüstri meslek vardı. Hergün kavga olurdu. Bir gün yanımdaki arkadaşım boğazından neşterlendi. Bir de bunların intikamı olurdu hep. Bulabildikleri en fazla bıçak oluyordu. Kolayca silah bulunabilseydi, birisi, diğerinin takıldığı mekanı tarardı. Olayla hiç ilgisi olmayan bir sürü insan ölürdü.

Abd, Avrupa gibi güllük gülistanlık bir yer olsa da bu tartışmalar yapılsa. Yılda 500-600 mass shooting oluyor. Bu günde 2 saldırı demek. 4-5 yaşında çocuklar kurşunlardan tanınmayacak hale geleli daha 1 yıl olmadı. Ve bunlar sürekli tekrar ediyor.

Kendimi koruycam diye aldığın cebindeki tabanca, okuldaki çocuklarını mass shooting'ten nasıl koruyacak acaba?

Bütün bunlar olurken elbette bir şeyler yapılmak zorunda.

Eski bültenlere bakarsak, yerinde saydığı, veya çok az artış olduğu zamanlar olmuş.

@gucarslan telegram grubunda bahsetmişti aslında avantaj olabilir diye.

Katılıyorum çünkü 2023 excel tablosuna bakınca, Ankara en yüksek 12xx'e mülakat verirken, yurtdışında girenlerden Dublin 34xx, Abu Dhabi 40xx, Budapeşte 44xx.

Eğer cut off 10b açıklansaydı, Ankara halen 2-3 bine kadar gelirken diğer ülkeler 8-9 bine kadar mülakat dağıtır ve bu da vizeleri erkenden azaltırdı.

Şimdi Ankara yine 2-3 binlere kadar gelecek ama diğer ülkeler de 5700'ü aşamayacak. Ds erken submit vs, tamam ama zaten %90 erken submit bu sene. 21 Mayıs'a kadar işlendiklerini de biliyoruz.

Burada sıkıntı numarası çok yüksek olanlar. Ama eski bültenlere bakınca, genellikle (2018 hariç) yavaş da gitse, hızlı da gitse Haziran gibi hepsi current olmuş.

Bakalım, umarım olumlu olur bizlere.

@grace O anlamda söylemediğinizi biliyorum. Ancak Abd'ye geliyorsunuz, siyah beyaz diye takılmayın.

Dediğim gibi eyaletlerin kanunlarına bakın. Mesela Kalifornia'da ateşli silah satışı çok sıkı ama 950$ altı hırsızlık büyük suç sayılmadığı için kimse peşinize düşmek için can atmıyor. Dolayısıyla çok fazla hırsızlık var.

Ben orta Florida'dayım.

Önceliğiniz suç oranının düşük olması ise, büyük şehirler yerine daha orta ölçek şehirlere bakabilirsiniz. Fakat büyük şehirlerde bile uzak sakin kısımlarda yaşayabilirsiniz. O yüzden rahat iş bulabileceğiniz yerlere bakıp, sonra oralarda ev-kira durumlarına bakın. En büyük gider bu çünkü.

Bu siteyi tavsiye ederim: https://www.niche.com/

@grace Siyahilerin nesi varmış ki? Gelmeden önce önyargılarınızla karar vermeyin.

Abd'de siyahinin olmadığı yer yok. %50 yerine %10 siyahi olan bir yerde daha güvenli olacağınızın garantisi de yok. Ten renginden bağımsız, iyi insanlar ve kötü insanlar vardır. Ekonomik durum ne kadar kötüleşirse suç oranı da o kadar artıyor. Az siyahinin olduğu bir yerde kötü bir mahallede oturmaktansa, çok siyahinin olduğu iyi bir mahallede, semtte oturmak daha güvenlidir.

Benim şehrimde siyahi oranı %25-30 civarında. Çocuklarımın 3 öğretmeni de siyahi. Arkadaşları siyahi. Okulda görevli bazı polisler siyahi. Komşularımın çoğu da öyle. Son derece saygılı ve kibar insanlar.

Siyahiler Abd'nin kültürünün bir parçası. Ülkenin müziğine, sporuna, sinemasına nereye bakarsanız, buranın kültüründe varlar. Burda doğup büyümüş insanlar. Dilleri İngilizce. İnsanları rahatsız edecek bir kültürleri veya davranışları yok. Hepsi işinde gücünde. Bir çocuk parkına gittiğimizde bazen %90 siyahi görüyorum. Ne olabilir ki? Onlar da aile, anne-baba, çocuk.

Ama dediğim gibi, ekonomik durum ve eğitim düştüğünde durum farklı. Bu da zaten her yerde olabilecek bir şey. Sıkıntılı mahalleler her yerde var. Siyah değil de, Meksikalı olunca bir şey değişmiyor.

O açıdan %50 siyahi olması hiç bir anlam ifade etmiyor. Sonuçta her şehirde %100 insan var. Bunların içinde iyi ve kötü insanlar hep olacak.

Büyük şehirlerde "her şeyden biraz" mutlaka görürsünüz. Aile için daha geniş alanlara yayılmış, küçük ilçelerden oluşan şehirleri seçebilirsiniz.

Eğer kaçınacaksanız göçmenlerin az tercih ettiği yerlere bakabilirsiniz. Çünkü göçmenlerin yani aslında daha doğrusu ülkeye kaçak girenlerin yoğun yaşadığı yerlerde suç ve düzensizlik çok daha fazla. Türkiye'de güney anadolu kısmında yüzde olarak Suriyeli yoğun olduğu gibi, burada da sınır şehirlerinde aynı durum gözleniyor.

Ayrıca eyaletlerin siyahi oranına değil, kanunlarına bakın. Silah ticareti, göçmen politikası, vergiler, sosyal hizmetler vs.

@emreonline 3. dünya ülkesinden gelenler tarafından yapılıyor böyle kuralsızlıklar.

Benim de gözlemlediğim nerede yere çöp atan, engelli yerine park eden, yüksek sesle (ama çook yüksek) müzik dinleyen varsa hepsi hispanik. Dinlediği müzikten, yanındakiyle veya telefonla konuşmasından anlıyorum.

Maalesef üst komşum da bir latino ve her c.tesi gecesi 11:00'den gece 4:00'e kadar bizi uyutmuyor müzik ve gürültüden. Defalarca şikayet ettim. Bir gün gittim konuştum. "Ya benim küçük bir soundbar'ım var işte hafta sonu müzik dinliyorum" diyor. Halbuki ses o kadar fazla ki, bağırmadan birbirini duyamıyorlar.

Bir de yazın havuz başı var ki, hiç anlatmak bile istemiyorum. Zaten çok büyük bir alan değil. Bir hayal edin, 3 farklı kişide, birer tane büyük bluetooth speaker var. Hepsi de bir köşede kendi müziğini açmış son ses dinliyor. Siz ortada öyle bir kakafoniye maruz kalıyorsunuz ki, ne çalıyor, ne dinliyoruz belli değil. Öyle iğrenç bir şey ki, dinlenmek rahatça yüzmek mümkün değil. Hepsi de hispanik ve İspanyolca müzikler. Artık İspanyolca'dan nefret ediyorum desem yeridir.

Hispaniklerin hepsi öyle diyemem, ama bu tür davranışlarda bulunanların hepsi hispanik. Bir siyahiyi veya beyazı böyle görmedim.

Yıllardır yaşayıp daha İngilizce bile öğrenememişler. Bunlar İngilizce öğrenemedi diye her yere İspanyolca bilen birilerini koymuşlar. Bunlar da hiç ihtiyaç bile duymuyorlar öğrenmeye.

Neyse. Bir de İngilizce bilip de, ısrarla İspanyolca konuşmaya çalışanlar var. Senin dilini konuşmuyorum dememe rağmen ısrarla İspanyolca cevap veriyorlar.

Markette bir ürün pazarlayan biri yanıma yaklaşıp başlıyor İspanyolca bir şeyler söylemeye. Anlamıyorum deyince, ha nerelisin diyor. Türküm deyince, ha siz Arapça'mı konuşuyorsunuz diyor. Yani neresinden başlayım buna bilmiyorum.

Burda hispanik oranı eyalette %20-25, yaşadığım şehirde %25-28 civarında. Ama sanki %99 hispanikmiş gibi daha ilk defa gördüğün insana İspanyolca saydırmazsın.

Bizim büyük kız 3. sınıfa gidiyor. 3. sınıf itibarıyla gördüğüm, okulda İspanyolca ders yok. Belki daha üst sınıflarda yabancı dil olarak vardır, şu an bilmiyorum. Fakat İngilizce'yi öğretmek için büyük çaba harcıyorlar. Sürekli testler oluyor ve bunları geçmeleri gerekiyor. Çocuklar aslında iyi konuşuyor. Ebeveynler öğrenememiş.

Neyseki hispanik oranı 3'te 1 civarında da trafik genel olarak kurallı akıyor. Stop işaretinde duruluyor, yayaya yol veriliyor, okul çıkışı sarı ışık yanınca 15-20 ne yazıyorsa o hıza düşülüyor vs. Ama işte bazen görüyorsun, birisi açmış son ses İspanyolca bir müzik makas atarak gidip, sen en sağda (zorunlu dönüş olmayan) dursan da, kaldırıma çıkarak senin de sağından dönüş yapıyor. Neyse ki zaman zaman görüyorum polis çevirmiş basıyor cezayı.

Yani özetle, siyahiler ve Amerikalı beyazlar kibar, güler güzlü, insanlara ve kurallara saygılılar. Markette bir siyahiye veya beyaza denk gelince bile farkediyorsun. Hispanik asık suratlı olup yarım ağız "hi how are you" derken, onlar mutlaka "good night hon (honey) be careful out there" ya da "goodbye my love" gibi şeyler söylerken hissediyorsunuz samimiyetini. Veya aa gözlüğün ne kadar güzelmiş, çantana bayıldım falan. Bir hispanikten asla böyle bir şey duymadım ve görmedim.

Buralı gibi yaşamak istemiyorlar. Anlıyorum kendi kültürlerini yaşamak istiyorlar ama belki de yaptıkları çoğu şey kendi ülkelerinde var diye kaçtılar buraya. Ama bıraksalar burayı da güney amerika ülkesine çevirecekler. Kırmızı ışıkta arabanın kapısını açıp yola bütün çöpü boşaltmak nedir yani. Tertemiz şehir işte. Yollar, kaldırımlar, mahalleler pırıl pırıl. Neden böyle kalmasın ki?

Edit: Şehir orta Florida'da.

@lumos Sağol. Veterinerden önce sen ve Ogün doğrulamıştınız zaten katarakt olduğunu.

Aslında tecrübelerimi ameliyattan sonra yazmak istiyordum ama sanırım biraz içimi dökmeye ihtiyacım vardı.

Abd'ye gelmeden bir kaç ay önce köpeğimizin gözünde bir şey farketmiştik. Mavi-grimsi bir tabaka vardı sanki. Ama ışığa tutunca görünmüyordu. İnternetten biraz bakındım. Orta yaş köpeklerde lentiküler skleroz olurmuş. Katarakta çok benzermiş ama görmesini engellemezmiş. Odur herhalde diye düşündük.

Geçtiğimiz haftalarda köpek bazen topla oynarken topu kaçırır oldu. Önünden geçen topu görmüyordu bazen. O an görme kaybı olduğunu anladık. O kadar hızlı ilerledi ki, bir hafta sonra duvarlara çarpmadan yürüyemez, yemeğini yatağını bulamaz oldu.

Veteriner baktı ve katarakt olduğunu doğruladı. Bir kaç tane hayvan göz uzmanı numarası verdi. Birine gittik. %90 başarı sağlıyoruz dediler.

Aynı insanlardaki gibi, lensi çıkarıp yerine yapay lens takıyorlarmış. Lensi takamadığımız zamanlar da oluyor dedi. Odaklanamasa da yine de görürmüş.

Köpek yaklaşık 1.5 kg. Narkozla ilgili risk var dedi. Yine de öncesinde testler yapılacakmış. Kalp vs. Ameliyat olabilir mi diye. Katarakt gözdeki bir sorunla ilgili mi ona da bakacaklarmış. Gözdeki bir sorunla ilgili ise ameliyat işe yaramazmış. Ama genetiktir diye düşünüyorum dedi.

Masraflar ise 6 bin dolar civarındaymış.

Bir süre düşündüm ne yapmalı diye. Ameliyatı kaldırabilir mi, yaptırmalı mı vs.

Eve geldiğimde sesimi duyması ve heyecanla bana koşması. Fakat yanlış yere gidip kafasını vurması, boşluğa patilerini kaldırması... Epey zor izlemesi.

Morali de yavaş yavaş gidiyor. Artık sabahları kalktığında heyecanla sağa sola zıplamıyor. Gözleri açık, boşluğa bakar gibi öyle hareketsiz bekliyor. Bilmiyor kör olduğunu ama eskiden yaptılarını yapamıyor. Topla oynamak hayattaki her şeyi. Bazen bulup getiriyor bana ama eskisi gibi saatlerce oynayamıyor. Bir kaç saniye sonra gidip yatıyor.

6 bin dolar az para değil. Eşim zaten kimseye söyleme dedi. "Bir köpek için" o kadar para mı verilir diye laf duyarız diye korktu.

Sadece bir köpek mi, yoksa 8 yıllık en sadık dostum mu?

Gözleri açılınca sevinecek, mutlu olacak elbet ama asla "kör olmuştum, gözlerimi açtırdı" diye düşünmeyecek. Zaten daha az sevmiyor ki, daha çok sevmeye başlasın. Ama yaptırırsak, yıllar sonra "kör bıraktım, kör yaşadı öyle de öldü gitti" demeyeceğim.

Narkozdan kalkar mı diye de düşündüm üzerinde. Bir gün nasıl olsa ölecek. Bizim için her zaman erken olacak. Bunu elbette bir gün yaşayacağız, zaten yabancı bir duygu değil bize. Arkada bakacağı çocuğu yok. Öldüğü anda, "erken öldüm" diyeceği bir an da olmayacak. Yani onun ölümü sadece bize zor. Ama bu da bencillik olurdu. Sırf biraz daha yanımızda kalsın diye kör yaşamasını beklemek.

8 yıl. Daha ömrünün yarısı eder.

Kararımı verdim ve 2 hafta sonrasına testlerin yapılması için gün aldım. Ondan bir hafta sonrasına ise ameliyat günü verdiler. Umuyorum her şey yolunda gider.

Merak etme kızım. Yanındayım ve iyileşmen için her şeyi yapacağım.

Hassas görüntü

Spoiler

@Serapp

"ancak; yöneticiler tarafından cevaplanmamasına rağmen, bazı kullanıcılar tarafından cevaplanmış soruların cevaplarını elbette silmiyoruz. kullanıcı uyarılıyor ve devam ettiği takdirde yukarıdaki prosedürü uyguluyoruz."

Ben de aynı şeyi söylüyorum. Forum kuralı dışında bir şey yok. Yazabilir de, mesajı da silinmiyormuş. Adminler uyarabilir. Kendisine ulaşmaları zor olmaz.

Yeni bir üye olsa siz de uyarın da, kaç yıldır burada yazan birisine, şunu yazıyoruz bunu yazmıyoruz demeniz hoş gelmedi. Tanıyorum demişsiniz, o halde biliyorsunuz dv23 sürecinden bu konulara hakim zaten.

**

Buraya bir edit yapayım çünkü konu uzarsa da başka bir şey yazmak istemiyorum.

Her şeyden önce empati yapıyorum. DV23 sürecinde kendi süreciniz devam ederken, bir çok insana yardımcı oluyorsunuz, farklı telegram gruplarında (dosya taşıma için açılan adminlerin bilgisi dahilinde olan) gönüllü destek veriyorsunuz. Forumda zaten yüzlerce mesajınız var. Abd'ye gitmiş hayat mücadelesi verirken, en ufak boşlukta yine gelip burada bir sonraki senenin sürecinde insanlara yardım ediyorsunuz. Zaten kuralları bilerek, ilk mesajı diye insiyatif alarak ve hatırlatarak bir mesaj yazıyorsunuz. Adminler bir şey demeden önce, başka biri gelip "biz burada böyle yazmıyoruz" diyor. Ne hissedersiniz?

@Serapp, içinde söyledi: DV2024 (2024 Green Card Lotosu) Aşamaları

Sürecinizi imzanıza taşıyın dedikten sonra sorulara cevap vermiyoruz sayın @achillesoag

Böyle bir forum kuralı olduğunu hatırlamıyorum.

Elbette adminler sürecin imzaya taşınmasını istiyor ancak kimseye de cevap vermeyin demiyorlar bildiğim kadarıyla. Zaten forum kurallarına uymayan da adminler tarafından uyarılır veya atılır.

Kaldı ki, @achillesoag zaten cevap vermeden önce uyarısını yapmış.

Özelden uyarsanız daha iyi niyetli olacakken, burada ne yapıyoruz ne yapmıyoruz şeklinde yazmanız hiç hoş olmamış. @achillesoag zaten DV23 sürecinde telegramda adminlik yapmış, forumda da epey katkı vermiş birisi.

Hepimiz yetişkin insanlarız. Böyle üst perdeden, kime ne yazacağını söylemek bir okuyucu olarak beni rahatsız etti.

@Beykentli, içinde söyledi: DV2024 (2024 Green Card Lotosu) Aşamaları

Dünya genelinde DV2024'ü kazanan CN sayısı 143 000 (Dünya'daki tüm kıtalar dahil).
Bunun 3 684'ü Türkiye'de (aile fertleri hariç).
Bu 143 000 CN'a dahil olan Dünya geneli tüm aile fertleri sayısı 22 185 619.

143 bin case ve 22 milyon aile fertleriyle mi? Yani her ailede 155 kişi mi var diyorsunuz?

143 bin aile fertleri dahildir ama dahil olmasa bile, aile ile birlikte 300-400 bin olması gerekir. 22 milyon nereden çıkıyor?

55 bin kişiye vize verdikleri için genelde 2-3 katını kazandı açıklıyorlar. 143 bin aile ile birliktedir. 22 milyon kazanan diye bir şey söz konusu olamaz.

Üçüncü ayımızdan gözlemleri eklemeye devam ediyorum. Bugün okullardaki şeffaflıktan bahsedeceğim.

Bildiğiniz gibi eski binalar asbest barındırıyor. Sadece Abd'de değil, Türkiye'de de durum böyle. Covid dönemi bir uzman çıkıp hazır pandemi varken okullarımızdaki asbesti temizleyelim demişti hatta ücretsiz yapmayı teklif etmişti ama bir şey yapılmadı.

Ayrıca insanlar çocuklarını okula göndermez diye konusu bile açılmıyor. Eski binalar yıkılırken de ciddi bir prosedür uygulanmıyor, neyse.

Bulunduğumuz bölgede yıllık asbest planı yayınlayıp, hangi okullar bu malzeme kullanılmadan yapıldı, bu malzeme ile yapılanların hangileri temizlendi ve temizleme işlemleri ne durumda şeklinde yıllık bir bilgilendirme yapılıyor. Okulların listesi paylaşılıyor.

Halen asbest barındıran okulların da listesi paylaşılıyor ve bu okulların 6 ayda bir kontrolünü yaparak, maruz kalma riskini elimine etmeye çalışıyorlar.

@sinaanyilmaz Geçmiş olsun. Her şeyi denemişsiniz ama olmamış. Sağlık olsun demekten başka bir şey kalmıyor.

İnancım yok ama umarım olmadığı için üzüldüğümüz şeyler hayırlı olmuştur.

Hayat devam ediyor. Viyana için bir yolunu bulduğunuz gibi Abd için de bir gün bir yolunu bulacaksınız.