Piyango zımbırtılarından hiç bir zaman şanslı taraf olmasam da, hayatım boyunca çoğu zaman 4 ayak üstüne düştüm. Şansımın son kez Amerika için iyi gitmesini istiyorum. Sonrasında hayatımı önemsiz şeyler adına şanssız bir adam olarak geçirmeye razıyım. Bir insanın ortalama ömrü 70 sene ise ortalama 44 sene vaktim var. Gelecek nesillerimin kesinlikle Türkiye'de bulunmasını istemiyorum. Bu yüzden kararım da yıllardır net. Türkiye'de çocuk istemiyorum. Evlenecek isem bir gün, çocuk konusunda kesin bir anlaşma yapmam lazım. Bu kadar fedakar bir adamken inşallah Allah yüzüme güler de şu küçük armağanın verilecekler listesine adımı yazar. Uzun zamandır kendime bakıyorum da, robot gibiyim. Sabah kalk, arabaya bin, işe git, yemek ye, eve gel, pc de takıl, yat. Haftasonları da spor ve sosyal yaşam. Klasik yıllardır sistemim bu şekilde ilerliyor. Aklımda bir çok şey olduğu halde bu ülkede bunları gerçekleştiremiyorum. Bir diğer şikayetim de medeniyetin olmaması, pazarlıkçı müşteriler, dedikoducu insanlar, hayatıma müdahale vs. vs.
Babam eskiden aşçıydı. Biz çocukken haftasonları yemek yapardı. Merak eder izlerdim. Soğan doğra, patates soy vs. vs. işler buyururdu. Bende bu şekilde alıştım. Ne olur ne olmaz diye bir kursa kayıt olup m.e.b onaylı belgesini de aldım. Eğer olur da gidersem bir otel bulup aşçılık yapmayı düşünüyorum. Daha ortada fol yok yumurta yok eyalet araştırması içine girmişim. Bu da ayrı bir komedi. Kendimden bildiğim için inşallah en az benim kadar arzulayan herkese bu piyango vurur. Sol tarafta, sağ tarafta gc'siz kardeşlerim. 