erenotti tarafından gönderilen en iyi iletiler

Hepinize selamlar arkadaşlar, mülakat deneyimim ve yaşadığım süreçle ilgili uzun bir ileti yazacağımı söylemiştim. İşte şimdi yazıyorum. Bana bazı konularda özelden de sorular geliyordu, bu iletiyle onları da aydınlığa kavuşturacağımı düşünüyorum.

AOS yapmaya aslında gerçekten Amerika’dayken karar verdim. Ülkeye turistik amaçlı olarak 23 Kasım 2023 tarihinde Houston’dan giriş yaptım. Malum case number’ım 13 binlerde olduğundan, Ankara’dan sıra gelmeyeceğini düşündüğümden böyle bir yolu seçtim. Bir gidip bakacaktım, ordayken karar verecektim. Ben yaklaşık 10 yıla yakın bir süre Ukrayna’da yaşadım arkadaşlar, orda ilk 4 sene bankada Türk yönetici pozisyonunda çalıştım, ardından 2018 senesinde solar enerji sektörüne geçiş yaptım, orda Türk-Bulgar-Ukrayna ortaklı bir solar grubun ülke direktörü olarak görev yaptım, malumunuz savaş çıktığından Türkiye’ye dönmek durumunda kaldım, işlerimi bir süre uzaktan idare etsem de baktım ki olmuyor (savaş devam ederken 2 kere Ukrayna’ya da gidip geldim, son gidişim police clearance evrağını almak içindi) işimden kendi isteğimle ayrıldım, İngiltere’ye yerleşmeyi planlıyor iken, ilk başvurumda, daha önce hiç böyle bir şeyi hayal etmemiş olmama rağmen green card çekilişini kazandım. Hal böyle olunca planları bu sefer tamamen Amerika’ya yoğunlaştırdım. Benim ülkeye erken gelmekteki amacım, hem biraz gezmek, tanımak hem de kendi sektörümden network yapmak içindi, öyle de yaptım; 90 gün beklemek için kesinlikle değildi, ki bu durumun ortadan kalktığını bir linkle ben duyurmuştum.
Ukrayna oturumum ile dosyamı Frankfurt’a da taşıyabilirdim ancak Frankfurt konsolosluğu ile ilgili de çok iyi şeyler duymadığımızdan, Amerika’dayken AOS yapma fikrimi netleştirmiş oldum. Ülkeye B2 vizesi ile giriş yaparken genelde sıkıntı çıkarmıyorlar, beyanınızı esas kabul ediyorlar, ben nereleri gezeceğimi ve ne kadar kalacağımı anlattım ve hiçbir sorun yaşamadım. Ülkeye girdikten sonra, önce Texas, Louisiana, sonra Florida’dan başlayıp, New York’a kadar uzanan bir roadtrip gerçekleştirdim. New York’a vardığımda (tam Christmas öncesi) orda New Jersey’de AOS işlemlerini başlatmaya karar vermiştim aslında. Ancak Houston’da tanıştığım benim gibi AOS yapacak bir bayan Houston ofisinin de diğerlerinden farkı olmayacağı yönünde aklımı çeldi, ve bende New York’un kışın soğuğunu, pahalılığını ve kalabalığını çekmemek için tekrardan Houston’a döndüm. Dönmez olaymışım

Benim daha önceden Amerika’da banka hesabım vardı, o konuda sıkıntı yaşamadım, hesabıma zaten gelir gelmez yanımda nakit getirdiğim 10 bin dolar altı bakiyeyi hemen yatırdım. Ancak Houston’da Ocak ayının ilk 3 haftası ev aradım, ve kafama göre uygun bir ev bulamadım. Çünkü hepsi SSN soruyordu, kefil ve veya en az 3 aylık gelir belgesi-income statement istiyorlardı, tabiki de eşyasızdı ve eşya alınması gerekiyordu, resimlerde mükemmel görünen evler içine girince dökülüyordu vs. vs. Sonra bende vazgeçtim ve bir Airbnb ile uzun süreliğine anlaştım; eşyalı olması, Türk kredi kartından ödenebiliyor olması, depozito olmaması sebebiyle tercih ettim, tabii normal kontratlı evlere göre 1.5 kat daha pahalıydı ama başka seçenek yoktu benim açımdan. Dedim nasıl olsa süreç en geç Nisan Mayıs ayı gibi bitecek önemli değil öderim. Neyse, sonraki süreçte Ocak ayında Şubat ayı için current olduğum açıklandı, ve ben current olduğumu öğrendikten sonra sağlık raporu (bununla ilgili detaylı bir ileti paylaşmıştım, linki burda https://yesilkartforum.com/forum/topic/118/aos-adjustment-of-status-ile-green-card-almak/2758) ve DV fee ödemeleri safhasına geçtim. Dosyamı ise tamamen Youtube’dan izlediğim videolar sayesinde kendim hazırladım. İngilizceniz varsa atla deve değil arkadaşlar, lakin bu işlerden zerre anlamıyorsanız, kesinlikle profesyonel birinden avukatlık ya da danışmanlık almanızı öneririm. Benim bu süreçteki tek sıkıntım dosyamı yolladığım Houston ofisin performansını bilmiyor oluşumdu; bu konuda daha önce yapmış olduğum kendimce haklı sitemlerde yanlış anlaşılmış olmakla birlikte, ben size kendi yaşadığım tecrübe çerçevesinde Houston ofise dosya vermemenizi tavsiye ediyorum. Daha önce çok zikredildi, şuana kadar tecrübe ettiğimiz kadarıyla sorunsuz ve hızlı ofisler; Boston, New Jersey, Los Angeles, ve Miami (ve genel olarak Florida), adresinizi ona göre ayarlamanızı şiddetle öneririm. Ancak bu ofislerin performansının da her yıl aynı olacağının garantisi de yok tabi. En azından Houston Field Office için şunu söyleyebilirim, B2 vizesi ile ülkeye girip DV’den AOS yapanları detaylı inceliyor ve dosyalarını zurnanın son deliğine kadar bekletmeyi tercih ediyor.

Dosyamı 22 Şubat tarihinde USCIS USPS Dallas Lockbox’a ekspres kargoyla yolladım. 23 Şubat tarihinde ellerine ulaştı, 29 Şubat tarihinde ücreti çekmişler, 4 Mart tarihinde SMS geldi, ve akabinde dosyanın işlendiğine ve göçmenlik başvurumun resmen başladığına dair ilk Notice of Action’ı sorunsuz aldım, ondan sonra bekleme sürecine geçtim, ancak bir türlü biyometrik randevusu gelmiyordu. Biyometrik randevusunu kaçırdığımı 26 Mart tarihinde biyometrik notice'imin iade olduğuna dair bildirim almamla öğrendim, ve süreçteki ilk şokumu yaşadım, hemen call center'ı arayıp durumu sordum, meğerse adresimde apartman no’yu yanlış yazıp evrağın geri dönmesine sebep olmuşlar! Hemen bana 16 Nisan tarihine yeni bir biyometrik randevusu düzenlediler. 1 ay kaybetmiştim ama yapacak bir şey yoktu. İlgili tarihte biyometrik randevusuna katıldıktan sonra, yaklaşık 45 gün süren ve 7 eyaleti kapsayan yeni bir roadtripe bu sefer tek başıma çıktım (Öncesinde uçakla Seattle ve Denver turu da yaptım) Dallas, Oklahoma City, Amarillo, Gallup, Santa Fe, Albuquerque, Grand Canyon, Monument Valley, Las Vegas, Los Angeles, San Diego, Phoenix, Tucson, El Paso, arada birçok milli park ve kasabalar, özetle southwest'te her yeri gördüm, hepsinde en az 3-4 gün, hatta bazılarında 1 hafta kaldım, bazı yerlerde, özellikle küçük kasabalarda insanlar ilk defa bir Türkle karşılaştıklarını söylüyorlardı Benimle resim çektiren bile oldu. Son olarak El Paso > San Antonio üzerinden Houston’a geri döndüm, Mayıs ayının sonu gelmişti artık, dosyanın onaylanmış olması gerekiyor diye düşünüyordum, birkaç otelde geçici bekle bekle derken baktım ki iş uzayacak gibi duruyor, Houston’da Montrose semtinde (Houston’ın Heights ile birlikte en güzel, en canlı ve en güvenli semti bana göre) Ocak-Nisan arası kaldığım Airbnb evi yaz sezonu için tekrar tuttum. Haziran ayının da sonu gelmişti, ben ilk önce Houston’ın Demokrat Congresswoman’ı Lizzie Fletcher’a yazdım, ilgilendiler sağ olsunlar ama sonrasında 2 ay geçti USCIS’ten geri dönüş olmadı, günler geçmek bilmiyordu, kafayı yemek üzereydim, en son artık Ağustos ayının ortaları gibi Texas'ın iki Cumhuriyetçi senatörlerine yazdım, sağolsun Senatör John Cornyn ofisinden baya ilgilendiler, asistanı aradı derdimi dinledi, bütün evraklarımı email olarak istedi ve yolladım, benim adıma hemen inquiry yolladılar. Ne hikmetse senatörün sorgusundan 4-5 gün sonrası 22 Ağustos’ta bana 9 Eylül’e Houston Field Office’e mülakat atandığına dair notice geldi. Hem şaşırmış, hem sevinmiş, hem de üzülmüştüm, dosyamı yolladıktan tam 7 ay sonrasına, ülkeye girdikten ise tam 10 ay sonrasına neredeyse green cardı alabilecektim.

Mülakat:
9 Eylül 8.15 mülakatıma, İzmir’in dağlarında çiçekler açar nidasıyla, güneşli bir Houston sabahında 07.00’de gittim. İçeride herkes güleryüzlüydü, hatta birçok kişi siyahi memurlardan şikayet ederken, bana acayip yardımcı oldular, klasik Amerikan smalltalk ve güleryüzleri ile karşıladılar. Checkin’deki Hispanik olduğunu anladığım memur abi, daha önce İncirlik Üssü’nde çalışmış, pasaportumu görür görmez oo abim, Adana, kebap, lahmacun demesin mi Özetle güle oynaya ben mülakata girdim, sabah o saatte green card mülakatı bekleyen tek kişi bendim, diğer herkesinki vatandaşlıktı, onu da şurdan anladım; bana K1 sıra numarası verdiler, diğerlerinin hepsi P idi ve çoğu benden önce içeri girdi. Hatta cihad kampından yeni çıkmış gibi bir tipin bile vatandaşlık sınavına gireceğini görünce ben iyice tribe girdim içeriden siyahi bir memur teyze beklerken, polisiye filmlerden hatırladığımız Donald Sutherland’e benzeyen beyazın hası gizli servis kıvamında bir amca benim sıra numaramı söyledi! Odasına doğru yürüdük, içerisi konsolosluklarının birebir aynısı arkadaşlar, halıfleksleri bile aynı Memur amcanın odasına geçtik, arada cam koruma vardı. Sağ elimi kaldırıp yemin ettirdi. Mülakat tam 1 saat 40 dk sürdü arkadaşlar… Bütün güvenlik sorularının üzerinden geçti, Amerika’ya neden geldim, AOS yapmaya ne zaman ve neden karar verdim, kimin evinde kaldım, evi neden değiştirdim, nereleri gezdim, uçak biletlerim, ülkeye girerkenki dönüş biletim, güncel mali durumum, Türkiye’deki mal varlığım, araba ruhsatım, anne babamın yaşadığı ev onların mı, burda ne iş yapacağım vs her şeyi sordu. Tüm soruları rahat bir şekilde cevaplayıp, ilave istediği tüm evrakları sundum. 61. soru Public Charge’a çok takılmadı. Ancak askerlik sorusunda silah tuttun mu, military'ye katıldın mı sorusunu, Türkiye’de kısa dönem askerlik yapmış olmam sebebiyle, unvanımın driver sergeant olduğunu söylememe rağmen, kendisi düzeltip evet yazdı. Tüm düzeltmelerini kırmızı kalemle yaptı, sonra bilgisayarda temize geçip, tekrar benzer çapraz sorular sorup, 3 sayfa çıktı aldı, ve bunu imzalayacaksın dedi. Memurun işine verdiği öneme, titizliğine hayran kalmıştım, amacı da benim ülkeye gerçekten turist niyetiyle girip girmediğimi anlamaktı ve o kadar yer gezdiğimi görünce olacak ki ikna oldu Aslında burdaki en önemli ve kilit sorusu neden AOS yapmaya karar verdin, ve ülkenden CP yoluyla vize almadın oldu; bu soruya şu yanıtı verdim arkadaşlar; Amerika’ya turistik amaçlı girdiğimi, green cardı almadan önce ülkeyi gezip, görmek istediğimi, işimle alakalı fuarlara ve business eventlerine katıldığımı, sonra gerek USCIS sitesinden gerek forumlardan araştırma yaparak B2 statüsüyle de AOS yapabilme imkanımın olduğunu öğrendiğimi açıkladım, bunları dinlerken hem bilgisayara not aldı hem de onaylar gibi kafasını salladı. Kesinlikle Ankara randevu vermiyor gibi bir cevap verilmemesi lazım.
Mülakat özetini içeren 3 sayfa resmi evrakı imzaladım, içeri gitti, 10 dk sonra geri döndü, ve tamam evine mutlu gidebilirsin, DOS’tan baktım, vize sayısı hala varmış şanslısın dedi Arkadaşlar o an öyle bir rahatlama hissi geldi ki anlatamam…Aynı gün myUSCIS hesabımdan “Your card is being produced” şeklinde onay geldi (9 Eylül) Sonrasında ertesi gün 10 Eylül’de “Case Approved” oldu, 13 Eylül’de green cardı ve Approval notice’i postaladılar, 18 Eylül’de green cardı, 19 Eylül’de de SSN’i teslim alarak süreci tamamladım.

AOS kimisi için tereyağından kıl çeker gibi kolay bir süreç olurken, benim açımdan beklemeli ve stresli geçti. AOS yapmayı düşünen arkadaşların tüm bu riskleri göz önünde bulundurarak sürece başlamalarını salık veriyorum. Eğer yanında kalınacak bir akraba yoksa masraflar inanılmaz artıyor, bu sebeple eğer amacınız ülkeyi gezmek değilse, gidebileceğiniz en optimum tarihte (muhtemelen Nisan sonrası, case durumunuza göre?) öneriyorum.

Sürecimde biribirimizle yaşadığımız sıkıntıları paylaşarak adeta terapi yaptığımız, dostluklarını esirgemeyen başta @Redbeard kardeşim olmak üzere, @Sini-sini ‘ye @kingofpetroleum kardeşime @Hasan-Bilgin-1 @Burak-Elmacı abilerime, @ATS16 @Revolter @Hope-Breaker @jtcarlos @Alper-Bayram nickini yazarken bulamadığım tüm forumdaşlarıma teşekkür ediyorum.

Süreçlerinin son durumundan haberimizin olmadığı @avc ve @Plus19 kardeşlerimizin de green cardlarını almış olduklarını ümit ediyorum.

Daha sonraki süreçlerle ilgili başka başlıklarda ilerleyen zamanlarda da yazmaya ve fikirlerimi paylaşmaya devam edeceğim.

Sağlıcakla kalın.

Herkese merhabalar, dün zorlu bir mülakat sonrası, aynı gün onay geldi 🥳 Sürecimi merak edenler için yazıyorum. Mülakat ve süreçle ilgili ayrıca detaylı bir ileti paylaşacağım.

@ugur077 Size şunu çok net söyleyebilirim: Amerika’daki iş imkanları konusu tamamen kişiden kişiye, hatta kişinin stratejisine göre değişiyor. İnsan buraya gelmeden önce kafasında bir sürü fikirle, planla yola çıkıyor. Şunu yaparım, bunu yaparım deyip, Türk girişimci kafasıyla bazı şeyleri burda da uygulayabileceğimizi düşünüyoruz. Fakat Amerika’ya adım attıktan bir süre sonra “evdeki hesabın çarşıya uymadığını” çok daha iyi anlıyorsunuz.

Ben burada şunu fark ettim: Evet, fırsatlara açık olmak, sürekli gözlem yapmak, meraklı ve araştırmacı olmak önemli. Ancak “Amerika fırsatlar ülkesi, gider bakarız, bir şekilde hallederiz” mantığıyla gelindiğinde ve sağlam bir planla ilerlenmediğinde, insan kendisini uzun yıllar sürebilen bir döngünün içinde bulabiliyor. Bu döngü de çoğu zaman göçmenliğin en zor kısmı olan o sessiz psikolojik savaş.

Peki plan derken neyi kastediyorum? Eksik yönleriniz neyse, İngilizce mi, mesleki sertifikalar mı, ek eğitimler mi (master vs.) , mesleki denklikler mi, bunları olabildiğince erken tamamlamak gerekiyor. Çünkü Amerika, içinde olmayanların/yaşamayanların anlayamayacağı şekilde, dış dünyaya göründüğü kadar açık bir ülke değil; özellikle tıp, hemşirelik, yazılım gibi belirli alanlar dışında, yurtdışındaki eğitim ve iş tecrübenizi direkt kabul etmeleri çoğu zaman çok zor. Bu noktada ya kendi alanınızda mücadele ederek sistemin içine girmeye çalışacaksınız ya da @ATS16 arkadaşımızın yaptığı gibi, biraz alan dışı olsa bile “sisteme bir yerden giriş” yapıp yeniden inşa sürecine başlayacaksınız.

Bu arada, benim gözlemime göre Amerika da artık eskisi kadar “fırsatlar ülkesi” değil. American Dream evet hâlâ mümkün ancak eskiye kıyasla bu hayalin gerçekleşme ihtimali ciddi şekilde azalmış durumda. Bunu sadece ben bireysel deneyimlerle değil, istatistikler de destekliyor. İnsanlar artık temel sağlık sigortası primlerini bile ödemekte zorlanıyor; yaşam maliyeti birçok eyalette tarihi seviyelerde. Ülkenin mevcut siyasi atmosferi, göçmenlere yönelik baskıcı ve zengin kesimi koruyan politikalar da bu tabloyu daha görünür hale getiriyor. Kısacası, Amerika hâlâ büyük fırsatlar sunabilir; ama artık eskisinden çok daha hazırlıklı, planlı, gerçekçi ve dirençli olmak gerekiyor.

Amerika’da başarılı olmanın yolu, fırsat kovalamaktan çok, hazırlıklı olmaktan ve doğru zamanda doğru adımları atmaktan geçiyor. Göçmenlik zaten zor; ama planlı ilerleyince hem yük azalıyor hem de yol çok daha netleşiyor.

Şehir olarak da: @ATS16 arkadaşıma bu noktada da katılıyorum. Midwest’i kesinlikle araştırın. Denver’ı da bence hemen elemeyin. Dallas da fena şehir sayılmaz ama sonuçta Teksas, orası Amerika değil bana göre (2 sene yaşadım)

Madem havayolu iş tecrübenizi kullanabileceğinizi düşünüyorsunuz, aşağıdaki harita size fikir vermesi açısından yardımcı olabilir.

Madem Trump konusu açıldı, @gucarslan adminimiz zaten gerekli açıklamaları ve değerli görüşlerini yazmış, bende naçizane birkaç gözlemimi aktararak çok uzatmadan, katkıda bulunmak isterim.
Aos süresince Amerika’da kaldığımda şunu gözlemledim. Gerek yerel halkın gözünde, gerekse siyasilerin, veya devlet otoritelerinin, memurların gözünde, şayet göçmen iseniz hangi statüde gelmiş olursanız olun, çok bir farkınız yok. İster kaçak girin, ister lotodan green card alın (bir Amerikalı’ya DV lottery kazandım dediğimde, aa tebrikler kaç milyon dolar kazandın demişti), oranın vatandaşı asli bir unsur değilseniz her zaman onların gözünde immigrantsiniz. Bizimkilerin yanlış algıladığı bir nokta var, biz Türkler biraz statüye vs önem verdiğimiz için green cardlı olunca sanki biz yasalız vs farklı bir muamele yapılacakmış gibi düşünüyoruz, aslında pek öyle değil. İş başvurularında olsun, orada hayatın her alanında, çalışma iznin var mı, sponsorluk ihtiyacın var mı değil mi, ehliyetin var mı vs vs , bunlar soruluyor, ve bunları nasıl yolla aldın elde ettiğinle ilgili, arka planında kimse ilgilenmiyor. Green cardınız olması size 5 sene sonra vatandaşlık kapısı açacak, ancak onda bile (Amerika’daki herhangi bir questionnaire’de görürsünüz) normal citizen mısın naturalized citizen (sonradan vatandaş) bile soruluyor. Daha çok konu konuşulur ancak, özetle vizelerini alanların çok beklemeden ülkeye girişlerini yapmalarını tavsiye ediyorum. Siyasi konjonktür riski alınacak bir durumda değiliz.

@yusufalak
Yusuf Bey selamlar, backend platformunda iş arayışlarınızı Amerika’nın geneline yayarak, (telefon hattınızı mutlaka Türkiye’de çekecek şekilde Att’ye geçirin) sürdürebilirsiniz. Ben daha önce çok kereler yazdım, birçok eyaleti gezdim gördüm, Houston çevresi gerçekten çok trash. Montrose, Kirby veya Heights semtlerinde yaşamıyorsanız, Houston’da yaşamıyorsunuzdur, hep sıkıntılarla uğraşırsınız. Sırf kiralar bir tık uygun diye herkes oraya hücum ediyor. Ücretler düşük, çok kriminal, havası, fırtınası, sıcağı, böceği, gerçekten dertlerle dolu bir şehir. Evet herkesin tecrübesi farklıdır ancak Amerika ruhunu/yaşamını tam anlamıyla yansıtan bir şehir olduğunu düşünmüyorum.

İş arayış zamanınızı Türkiye’de rahat rahat geçirerek, ve Amerika’nın geneline yayarak, tekrardan daha güçlü dönebilirsiniz. Emin olun ki; bende Türkiye’ye ailemi görmeye geldim, biraz kafa dinleyeyim dedim, geldiğimden beri yaşadığımız ülke gündemiyle beynim yoruldu. Green cardı iptal ettirmeden bir ara geçiş yapacaksınız diye umuyorum. Saygılar.

Sevgili forumdaşlarım, Amerika’daki Türkler hakkında bende kendi gözlemimce şunu söyleyebilirim. Genelde biraz kader birliği yaptığınız kişilerle, eğer çift geldiyseniz, sizin gibi çiftlerle, bekarsanız bekar kişilerle arkadaş oluyorsunuz, komşu oluyorsunuz vs. İyi de oluyor, güzel insanlara denk gelebiliyorsunuz. Türkler içerisinde her ne kadar aman Türklerle muhatap olmayın gibi şeyler denilse çok iyileri de var, ben kendim sıfırdan harika insanlarla da tanıştım. Diğer bir yandan, Türklerin olduğu yerde gruplaşmalar da oluyor. Bunlara da dikkat etmenizi öneririm. Size bir abiniz, kardeşiniz olarak tavsiyem, hayatta hiçbirşey başaramamış, salt Amerika’da bulunabiliyor olmayı başarı sayan, burnu havada, size hiçbirşey katmayacak kişilerle vaktinizi boşa harcamayın. Şu da var; biraz oranın kültürüne ayak uydurabilmek, İngilizcenizi ilerletebilmek için kendinizi zorlamanız şart. Ben bunu söylediğimde herkes bana nedense kızıyor ama İngilizceyi Amerikan aksanı ile konuştuğunuzda sizi daha ciddiye aldıklarını, saygı duyduklarını görüyorsunuz. Ya ben Türk aksanıyla konuşurum, nasıl olsa anlaşılıyor diye düşünebilirsiniz, evet doğru anlarlar, ancak oralı gibi konuşmanın size çok kapı açacağını zamanla göreceksiniz. Sadece Türklerle arkadaşlık yaptığınız zaman bedeniniz Amerika’da ama aklınız ve zihniniz hep Türk gibi yaşamaya devam ediyor. Arada Türklerle hemşerilerimizle bir araya gelmek, yardımlaşmak iyidir, lakin fazlasının da gerek ülkeye uyum sürecinde gerekse de ordaki yaşamı idame ettirme sürecinde olumsuz yanlarının da daha çok olduğunu gözlemledim. Gidip memnun olmayanlar genelde Türk çevresiyle çok fazla takılanlar oluyor.
Türklerle yapılacak ticaret ilişkilerinde de sırf Türk oldukları için kimseye güvenmemenizi öneririm. Mutlaka double check yapılmalı. Bir de bizimkilerin şöyle bir huyu var, işlerine gelince e biz Türküz, işlerine gelmeyince de kusura bakma burası Amerika deniliyor:)
O sebeple yüzme öğrenmesi için suya atılan çocuk misali kendinizi o suya atıp çırpınarak yüzmeyi öğrenmek gerekiyor. Göçmen olmak bunu gerektirir.

@R-Mutt Türkiye'de nasıl bir arkadaş çevreniz var bilmiyorum ama sakın onların yaşadığı hayatların sizi yanıltmasına ve sizde psikolojik baskı oluşturmasına izin vermeyin.
İnsanın hayatı inişli çıkışlıdır, olaya böyle bakmalısınız. Hiç kimseyi umursamayın, kendinize odaklanın. Yaşınız genç olduğu için kendinize bir hedef belirleyip ne yapmak istediğinize karar vermelisiniz önce, ondan sonra ona göre adımlar atmalısınız, hayatta hiç bir şey bir anda olmaz, sabırlı olmak gerekiyor. Yaşım 43, sizin yaşınıza geri dönebilmek gibi bir imkanım olsaydı, inanın şuan bankamda 10 milyon dolar param olsa, beş parasız kalmak pahasına her sentini gözümü kırpmadan verirdim.
@ecom arkadaşımız gayet güzel anlatmış her şeyi, bence o iletide yazılanları iyice hatmetmelisiniz.
Austin güzel ve sosyal bir şehir, hiç utanmayın, insanlara yaklaşın konuşun, tanışmaya çalışın, Amerikalılar kibar insanlardır kolay kolay refüze etmezler. Arada uyuz tiplere denk gelebilirsiniz gayet normal. Kendinize kısa molalar ve off günler verin.

Konu Amerika olduğuna göre, özetle şunu söyleyebilirim, herkes kendi Amerikasını yaşıyor. Birilerinin doğrusu başkasına da doğru olacak diye mutlak bir sonuç yok. Her gelen buraya sıfırdan başlamak zorunda da değil. Herkesin uber, amazon vs yapmasına da gerek yok. Sıfırdan başlayacak olan da sonuçta mücadele etmesinin gerektiğinin farkındadır. Benim gözlemim, eskiden Amerika’da sadece iş kurmak için gelen veya zengin ailelerin çocukları ve burslu başarılı öğrenciler okuyor iken, 2000’lerden sonra burdaki demografi (sadece Türkler değil, diğer göçmenler de nezdinde) çok çeşitlenmiş. Benim izlediğim her YouTube videosu (gerçi çok da izlemiyorum, bazen karşıma çıkıyor), her instagram reeli bana hitap etmiyor, lakin hitap eden alıcı kitlesi de çok. Bu psikolojik harbe dayanabilen kalır, yürür, dayanamayan yarışmadan elenir (mecazi anlamda), konu bu kadar basit aslında.

@Emre-Kurtulmuş, içinde söyledi: DV2027 Sohbet Odası

@MySea yapılması istenmeyen bir çekiliş için neden böyle bir zamana sıkıştırmaya çalışsınlar. Sürecin başından beri umudumuzu ayakta tutucaz diyerek boşa dayanaksız temellere ümit bağlamaya çalışıyoruz maalesef ve asıl konuyu kaçırıyoruz adamlar bu çekilişi yapmak istemiyor. Hali hazırda ellerinde kazananların olduğu dönemde vizelerini vermeyen bir ortamda yeni kazanan seçmelerini bekliyoruz

En gerçekçi yorum.
Ben aylardır aynı şeyi söylüyorum, malum şahsa DV çekilişini durdurmak için bir bahane gerekti, bulundu ve durduruldu. Çekilişle ABD vatandaşlığı verilmesine karşı zaten, çok pahalı bir şeyi bedavaya veremeyiz, bu çok saçma diye beyanı var. Kimseye umutsuzluk veriyor gibi olmak istemem ama ben insanların yerinde olsam Türkiye'deki işime/gelişimime/kariyerime odaklanmayı, yurtdışında başka ülkelere giderek kendimi geliştirmeyi, veya maddi durumum elveriyorsa ve iş planım varsa B2 vizesi ile gelip gözlemler yapıp iş kurma yönünde adımlar atmayı denerdim.

@mas, içinde söyledi: Houston'a gidenler, gitmek isteyenler, olumlu olumsuz yönlerini tartışalım

@erenotti
Merhaha. Houston hangi açılardan kötü? Olumsuz gördüğünüz yönlerini paylaşır mısınız?

Merhaba, daha önceki iletilerimde sıkça bahsetmiştim; hangi iletimi okuyup sordunuz tam olarak emin olamadım, ama sorunuza cevaben;

1- İklimi bence kötü, nemli ve sıcak, kışı ılık geçireceğim diye 7-8 ay cehennemi yaşamanın mantığı yok bana göre, ayrıca geçen yıl dört kere kasırga tehlikesi yaşadık, iki tanesi çok korkunçtu, 2-3 gün evden çıkamadık, elektrikler kesildi ve haftalarca gelmedi. Böceği, karıncası, kertenkelesi, kurbağası, bilimum haşeresi eksik olmaz evlerde, ilaçlama sadece aza indiriyor, tamamen yok etmiyor.

2- Trafiği berbat, çok hızlı araç kullanıyorlar, saygısız ve kurallara uymayan (hatta bilmeyen) şoför çok fazla, kaza olduğunda genelde çok feci kazalar oluyor, yanından geçerken bunlar nasıl kaza yapmış diye anlam veremiyorsunuz. Trafiğinin berbat olduğunu, kurallara uyulmadığını, baştan aşağı her yerinden kroluk aktığını başka eyaletleri gezince daha iyi anlıyorsunuz. Yaklaşık bir haftadır Michigan’dayım, ya Texas neymiş öyle ben nerde yaşamışım diye kendime soruyorum bir haftadır. Texas, Amerika değil bana göre, yani bizim anladığımız anlamda Amerika değil, Amerika içinde başka bir yapı, başka bir mantalite-kültür.

3- Suç oranında son yıllarda o kadar hızlı sıçrama yaşadı ki, şuan Baltimore ile at başı oynuyorlar. Araba hırsızlığı, lastik hırsızlığı, kaba insanlar, her an başıma bir şey gelecek mi korkusu, ne bileyim anlat anlat bitmez. Kendimi hiçbir zaman tam anlamıyla güvende hissetmedim. O kadar çok göç almış ki, göçmenler de kendi içlerinde gettolaşmış, ve çeteleşmiş.

4- Ekonomisi iyi, zengin şehir diyorlar ama onu biz yaşayamıyoruz maalesef. Uzay mühendisi, petrol mühendisi, Amerika’da ihtisas yapmış kalp cerrahı falansanız okey, ama belli bir yaştan sonra göç etmiş iseniz bir anlamı kalmıyor, başka ülkelerdeki eğitimi ve kariyeri hesaba katılmayan sıfır baştan kendinize kariyer oluşturmanız gereken bir ülkede, Houston bence doğru bir şehir tercihi olmaz. Bunun yanında alt takım işlerde de rekabet çok yüksek, çoğu yer part time iş için bile dönüş yapmıyor, Uber, Delivery vs işleri de çok ölü Houston’da yani en dip paraları kazanırsınız.

İyi yanı olarak kiraların uygun oluşunu söyleyebilirim ama gelirler de bir o kadar düşük. Yani bir taraf, diğerini hiçbir zaman tam kompanse etmiyor. Kira uygun olabilir ama onun haricindeki benefitlerinizi çok iyi analiz etmeniz lazım, başka eyaletlerdeki vs.

Amerika’da hiçbir zaman hiçbir şehirde aa ben kara geçtim diyemezsiniz, bir yerden aldığını diğerine verirsiniz.

Houston diye gidip kendinizi Katy’de izole ederseniz bilemem ama ben Houston ve geneli için yorum yapıyorum.

Arkadaşlar hepinize selamlar, Tuğba hanımın aktardıklarına ve kıymetli arkadaşlarımızın sorularına binaen bende iş arama sürecimle ilgili son birkaç ayda yaşadığım tecrübeleri ve yol haritamı paylaşmak istiyorum. Belki bazılarınıza fikir verebilir.
İletilerimi takip eden arkadaşlar bilirler, ben bekar ve çocuksuzum, çoğunuza göre işlerim nisbeten daha kolay gibi görünüyor, AOS yoluyla green cardımı ve ssnimi aldım ve takip eden ay Türkiye’ye dinlenme ve yeniden Amerika’ya dönme amaçlı döndüm. Bu süreçte başvurularımı hep LinkedIn üzerinden yaptım, benim alanım da çok niş. Finans ve bankacılık tecrübemin üzerine, son beş yıl yurtdışında solar enerji proje finansmanı ve iş geliştirme tarafındaydım. İngilizcem çok iyi olsa da, alanımda tecrübem olsa da, resumeyi, cover letterları çok güzel hazırlamış olsam da, Amerika içinde hiç iş tecrübem, sertifikasyonum ve college derecem olmadığı için ya hiç geri dönüş alamadım ya da olumsuz geri dönüşler alıyorum. Solar enerji ile ilgili genelde sadece komisyon ödemeli satış işleri ok diyor, onu da ben çok istemiyorum. Çatı projelerini hanehalklarına anlatmanız ve satmanız bekleniyor, ki bu işte bile satış tecrübesi soruyorlar, ayrıca sistem süreç nasıl işliyor pek bilmiyorum, ki benim tecrübem residential’dan ziyade utility-scale olduğu için arayışımı o yöne devam ettiriyorum. Sadece Chicago’da çok büyük bir firmadan 120 k üzeri bir yıllık maaş paketi olan ilandan dönüş oldu ancak onlar da hali hazırda Amerika’da olmadığımı anlayınca geldiğinde görüşelim dediler.
Açıkçası Amerika’ya dönmeyi planladığım Ocak ayından sonra orda çalışmadan kalacağım her gün eksi yazacağı için (AOS süresince 10 aya yakın cepten yedim) başlangıçta lyft, amazonflex vs başlayıp 3-4 ay geçici oda kiralayıp, sonrasında arayış sürecimi Amerika’da iken evdeyken akşamları sürdürüp, artık hangi şehir eyalet denk gelirse oraya relocate olmayı düşünüyorum. Bu arada amatör (yarı profesyonel) müzisyen olduğum için, gitar ve aparatları ile haşır neşir olduğum için bir müzik aletleri marketinde de yarı zamanlı (hatta belki de tam zamanlı) çalışmayı düşünüyorum

Şunu da belirteyim; arada yaptığınız geçici işleri özgeçmişinizde belirtmek zorunda değilsiniz, kaldı ki Amerika’da kimse sizi bunun için eleştirmez, ihtiyacınız varsa boş durmamak adına herhangi bir işte bile çalışabilirsiniz.

Son olarak; LinkedIn’de sahte iş ilanları dahi olabiliyor, sırf sizin kişisel verilerinizi toplayabilmek adına. Başvuracağınız şirketi mutlaka inceleyin.

Arkadaşlarımızın hepsi çok güzel tespitler yazmışlar. İlk zamanlar zor, biraz dirayetli olmamız lazım.

Benim gözlemim de genelde şu oluyor, evli gelen arkadaşlarımın, genelde kadın tarafının alışma süreci bir tık daha uzun oluyor (eğer market alışverişi yapan influencer değilse, onların keyfi yerinde ne de olsa), çünkü Türkiye’deki arkadaş çevrelerine, ailelerine, kuzenlerine vs çok bağlı oluyorlar. Bu durum bir süre sonra erkek tarafına bir miktar psikolojik baskı olarak geri dönebiliyor. Sadece alışma sürecini uzatmaktan başka bir işe yaramıyor.

Maalesef bizim geldiğimiz kültür ve yetiştiğimiz aile yapısı gereği negatif durumları görmeye çok meyilliyiz. Bu negatif durumları ve duygu durumunu videolu görüşmelerde aile ve arkadaşlara aktardığımızda, zor olan süreç daha da zorlaşıyor. Bazı arkadaşlarımız süper motive ederken, Amerika’yı bilmeyen bazı arkadaşlar ise destek yerine köstek olabiliyorlar.

Asırlar boyunca savaşlar ve yokluk gören bir millet olarak sağlamcılık genetiğimize işlemiş, macera yaşamaktan korkutularak yetiştirildik. Göçmen olmayı isteyerek, aslında bu tür genetik özelliklerimizi törpülemeye de çalışıyoruz; ki zor durumlara meydan okumak insanı geliştiren ve güçlendiren bir olgu. Biraz da hayatın keyifli yanlarını görsek her şey kolaylaşacak aslında, çok hedef odaklı insanlarız ve hedefe varınca huzura ereceğimizi düşünüyoruz, aslında asıl olay o hedefe varmak değil, hedefe giden süreçten keyif alabilmek. Bir hanım arkadaşımız önceki iletilerde bahsetmişti, Houston’a yerleştiklerini, her şeyi yavaş yavaş hallettiklerini ancak süreçten de çok keyif aldıklarını söylemişti, biraz böyle olmak lazım.

Herkese bol şanslar diliyorum

@dilansu
Dilan Hanım, AOS süreciniz boyunca bilgi akışı sağlamak adına, daha önce foruma yazmayı neden düşünmediniz?
İlk ve tek ileti yazmanınızın sebebini merak ediyorum sadece.

Dosyasını Viyana’ya taşıyan arkadaşları tebrik ediyorum. Her şey gönlünüzce olsun. Vize alma konularında tecrübeli birisi olarak, Schengen vizesine başvuracak arkadaşlara tavsiyem; başvurunuzda kesinlikle açık olun, tüm evraklarınız tercümeli ve eksiksiz olsun, destekleyici bir mektupla neden Avusturya’ya gideceğinizi belirtin. Konsolosluk mülakat ve sağlık randevusu maillerini, green card talihlisi olduğunuzu belgeleyen DOS mektubunu mutlaka ekleyin. Ayrıca kendinize 8-10 günlük (ne kadar kalacaksanız) bir Avusturya tur programı da yapın derim, bu programa mektubunuzda da yer verin. Tamam ABD vizesi için geliyorum ama falanca yerleri de gezeceğim, Mozart dinleyeceğim şeklinde. Gelirinize orantılı bir otel rezervasyonu yapın, yani sırf otel rezervasyonu göstermek için göstermelik pahalı bir otel seçmiş olmayın. Ve vizenizi alana kadar o otel rezervasyonunu iptal etmeyin.
Bir arkadaşımızın da belirttiği gibi, hali hazırda Schengen vize redleriniz yoksa, daha önce birden fazla kez Schengen vizesi almışsanız, mevcutta bir işte çalışıyorsanız, geliriniz iyiyse vs., Amerika’dan hiç bahsetmenize gerek bile yok aslında. Bunun kararı tamamen sizin.

@hope123
Ayhan @Ayhan2023 arkadaşımızın yaşadığı süreçleri kıt kaynaklarla ve orta seviye İngilizce ile Amerika’ya gelen hiçbir Türk’ün yaşamadığını zannetmiyorum. Benim iletisinden aldığım ‘takeaway’ Sadece İngilizce bilmek burada işe yaramaz ancak mesleğinizle birlikte işe yarayabilir. cümlesi oldu. Gerçekten çok doğru. Şimdiye eğriye eğri doğruya doğru, DV talihlilerini baz alalım; gelenlerin büyük çoğunluğu ellerindeki son kurşunları sıkarak geliyorlar, öyle rahat bir şekilde gelen kesim yüzdesel olarak çok az, hadi bir varsayımda bulunayım, yüzde 20’yi geçmez. Bu bakımdan çok doğru ve samimi bir tecrübe paylaşmış. Ayrıca Türkiye’de orta ve üstü seviyede yaşayanların ve Türk kültürüne sıkı sıkıya bağlı kalanların Amerika’da zorlanacağı çok aşikar. Arkadaşın iletisinde katılmadığım ve hatta komik (eğlenceli) bulduğum tek kısım, Amerika’nın avantajları kısmına iphone almak, araba almak gibi şeyler yazmış olması
Bana göre İngilizce bilmek de bir avantaj değil, sonuçta Taco Bell’in kasiyeri de doğma büyüme Amerikalı olup Amerikan aksanlı İngilizce konuşabiliyor, konu o da değil bence, zaten bilmek gerekiyor, ne iş yapacağınıza (kuracağınıza) karar vermeniz ve nerde çalışacağınızdır asıl sizi mutlu veya mutsuz edecek olan durum.
Amerika demek pazarlama demek, ambalaj demek, burda her şeye satış mantığıyla bakıyorlar. Arada çok başarılı insanları öne çıkarıp American Dream diye parlatacaklar ki herkes gelsin, kimse ses çıkarmasın, o hayali saklı tutsun, ki çark dönsün.
Şu da bir gerçek, koca Amerika’nın tarihindeki en kötü dönemine denk gelmiş olabiliriz.
Bir diğer gerçek de hangi şehirde/eyalette yaşadığınız yaşam kalitenizi ciddi farkettiriyor. O yüzden Amerika diye konuşurken, hem Ayhan arkadaşımızın hem de sizin eyalet/şehir belirtmesinde yarar görüyorum, ki okuyanlara daha net fikir olabilsin.

Benim sürecimden de yaklaşık 1.5 yıl geçti. Bir ara bende detaylı tecrübelerimi paylaşıyor olacağım.

@furkansn Allah herkesin kalbine göre versin. Nasipte varsa olur. Bence bir şey oluyorsa ya da olmuyorsa bir sebebi illaki vardır diye düşünüyorum.
Kendim AOS sürecindeyim, 5 aydır bilfiil Amerika’dayım, henüz çalışamadığım için de sürekli geziyorum, 5 ay önceki düşüncelerimle şuanki düşüncelerim arasında çok fark var. Hiçbir şey göründüğü gibi değil. Neyse bunlar başka bir başlığın konusu. Burdan talihli olan genç kardeşlerime tavsiyem green cardı hayatlarının tek seçeneği haline getirmemeleridir. Ha eğer olursa amenna, ama olmazsa da dünyanın sonu değil.

Dosya taşıma konusuna gelirsek, inşallah yaz dönemi vizesiz sürpriz bir ülke dosyaları almaya başlar da bizimkilerin yüzü güler.

Selametle.

@Eyupp Selamlar, Türkiye’de eğer tıpta veya Boğaziçi, Odtü, Koç vs. de okumuyorsanız, Türkiye’de üniversitenizi bitirmeyi beklemenize gerek yok, zaten daha 2’deymişsiniz. Amerika’ya gelip community college’dan devam edersiniz, residentı olacağınız eyaletin indirimlerinden de yararlanırsınız. Eğer Amerika’da hayat kuracak ve burdaki çetin rekabete hazır iseniz, bu denli genç yaşta her şeyinizi buraya kaydırmanız geleceğiniz için sizin yararınıza olacaktır, özellikle de eğitiminizi.
Türkiye’de okulunuzu bitirmeyi bekleyip burda alanınızda bir iş bulmayı isterseniz, Amerika’da master yapma ihtiyacı göreceksiniz, rekabetin çok yoğun olduğunu geldiğinizde gözlemleyeceksiniz.

Ayrıca bazı arkadaşlarımız yazmışlar, burda iki işte çalışıp kendiniz yoracağınıza ben olsam direkt askeriyeye katılır, genç yaşta o benefitlerin tamamından yararlanırdım. İnanılmaz ayrıcalıkları oluyor. Okul işini askerlik görevini yapıyorken ya sonrasına da atabilirsiniz. Ben şuan 40larımdayım, 20lerimde gelsem yapacağım hareket direkt bu olurdu.

Şehir olarak da, eğer karla kışla soğukla aranız kötü değilse, hatta kayak, snowboard, doğa seviyorsanız, hem genç profil, hem de zengin şehir olması sebebiyle sizin profile uygun bir şehir olarak Denver’ı öneririm. Bir de ülkenin ortasında en büyük uçuş hub’ı. THY direkt uçuşu da var. Texas’ta Austin sizin profile uygun, diğer şehirleri ise Amerika’yı öğretmesi açısından güzel olsa da, çok zorlanırsınız. Miami, San Diego ve benzeri şehirler sizin açınızdan ilk etapta çok affordable olmaz, ancak çok yakın bir tanıdığınız varsa gidilir. Paranızı kazanıp buralara sonra tatile gidersiniz.

@mlsscu Bende aynı sizin gibi düşünüyordum. DV çekilişi ile gelip, Türkiye'de veya başka bir ülkede alanında uzman olup, bunun yanında Amerika'da kendi alanında hiç bir iş tecrübesi olmayan kişilerin (bazı sektörler hariç; doktorluk, hemşirelik, yazılım gibi) ilk senelerinde Amerika'da corporate, beyaz yaka iş bulanını ben pek görmedim; pek diyorum ki belki 100 kişiden 2 3 kişiyi geçmez, benim istatistiğim bu yönde. Amerika'da okul okumuş olma olayını geçtim bile, üniversiteden önce iş tecrübesine takılıyorlar; bu sebeple benim analizim, bir plan yapıp, o planın gerekleri ne ise, her şeyi baştan inşa etmek gerekiyor. Bu uğurda da maalesef bedel (para, emek, zaman, sabır vs.) ödemek gerekiyor. Aksi takdirde, emek yoğun, günü kurtaran işlerle ömür geçer gider burda.

Şu da var, resume, interview gibi konularda kesinklikle bir kariyer koçundan (Upwardly Global) veya LinkedIn ücretsiz kursları gibi danışmanlık almakta ben yarar görüyorum.

Son olarak, Amerika'nın da en kötü dönemlerine denk geldik, siyasi durum, savaş, ekonomik çalkantılar, yapay zekanın hayatımıza hızlı girişi ve şirketlerin buna çabuk adapte olup insanları işten çıkarmaları, zenginlerin daha zengin olmak için aradaki gelir bandını aşan anti sosyalist uygulamaları, bir çok iş ilanının fake olmasına sebep oluyor. Bence network yapmak ve çalışacak şirketleri hedefleyip orada çalışan kişilere ulaşmaya çalışmak akıllıca bir yöntem olabilir, ancak dediğim üzere interviewa tamamen hazırlanmış olmak lazım (resume, yabancı dilin akıcılığı, sertifikalar, belki de bir mastır programı vs)

@olcay54 Pandemi ile ilgisi olduğunu düşünmüyorum. Ülkeye kaçak yollarla giren ve turist vizesiyle gelip ilticaya başvuranların rakamları belli, üst sıralarda olan bir ülke olduğumuz için adamlar da haliyle ilave göçmen statüsü verme konusunda cimri davranıyorlar. Başka açıklaması olamaz.

Bir ülke düşün dünyada örneği var mıdır, önümüzdeki 1.5-2 senenin turist vizesi slotlarını patlatmış. Amerika Amerika diye ölüyor. Sizce turist vizesine başvuranların hepsi New York’u gezmek, Grand Canyon’da resim çektirmek için mi gelmek istiyor.

5 aydır burdayım, turist vizesi ile gelip asylum’a başvuran Türklerle karşılaşıyorum sürekli hem de. Instagram keşfeti, iltica üzerine reklam veren Türk avukat kaynıyor.

İğne - çuvaldız hikayesi.

@Mr-Yavuz
Yazınızda tek katılmadığım kısım gelmeyin demeniz Sonuçta denenmemiş şey caziptir, gelecekler ve kendileri görecekler
Bir de; yaşayacakları başka hayatları yoksa demişsiniz, olabilir, insanın yaşayacağı daha güzel başka bir hayatı da olabilir lakin diğerini tercih etmiştir, merak işte.
Dünyamızı ve insanoğlunu geliştiren şey hep bu merak, ve ileriye gitme güdüsü olmuştur, o yüzden bırakın gelsinler, sıkıntı çeksinler, psikolojileri de biraz bozulsun, bunlar insanı geliştirir, olgunlaştırır.