@T-C-Kubilay-Dikici Merhaba hocam bende o bahsettiğiniz kurye arkadaş ile aynı kefedeyim açıkcası Liseyi 75 gibi ortalama bir diploma notu ile bitirdim yani ne çok uçuk kaçık dehayım ne de çok işe yaramaz bir öğrenciydim. Lisenin başında Üniversitelere kariyer yapmaya vb şeylere karşı olan hevesim Lisenin 3'üncü sınıfına geldiğimde gerçeklerle biraz tanışınca uçtu okuyanların bir çoğunun iş bulamaması bir çoğunun bulupta maaşlarının haklarından az olması ben neden 4 sene daha okuyayım izlenimini oluşturdu.
Başından beri okulu ve o eğitim ortamını seven biri değildim sürekli hiç sonu gelmeyecek bir döngüde bir türlü başlayamayacağım bir şeyin eğitimini alıyor gibiydim. Zaten sevmediğim bu okul eğitim üçgeni hele bir de bu gerçekler suratıma tokat gibi çarpınca artık hiç katlanılmaz oldu lisemi bitirdim en azından Liseye kadar olan eğitimi alabilmek adına sonrasında hiç okul ile alakalı suratımı dönüp bakmadım bile Ne bir üniversite sınavına girdim ne başka şeyler yaptım.
İngilizcesi iyi bir birey olarak Turizm sektöründe çalışmaya başladım Otellerde resepsiyonist olarak çalıştım adını vermek istemediğim 3 harfli market zincirinde bile 3 ay kadar bir tecrübem oldu genel olarak hayatın beni savurduğu şekilde para kazanabiliceğim tecrübe geliştirebiliceğim her yere odaklandım en son Turizm sektöründe ön büro bölümünde dikiş tuttu dilimin iyi olması Bilgisayarlar ile aramın iyi olması genel anlamda o bölümde beni daha efektif yaptı. Sonrasında yurt dışına açılma Türkiyeden çıkıp Fırsatların daha geniş olduğu ülkelerde farklı şeyler deneme düşünceleri beni cezbetti 19 yaşımda başladım ve tam 6 ülke gezdim en 20 yaşımda Avrupada 9 ay falan yaşadım çalıştım Fabrikada bir makine opreatörü olarak şimdi home office şekilde Turizm sektöründe yine devam ediyorum bu sefer acenta kısmında.
Özetle hayat durmadan bir sağa bir sola savurdu belki kariyer yapacağım deseydim para kazanmak yerine bir meslek edineceğim diyse uğraşssaydım bu durumda olmazdım. Gençler gerçekten kendimden de örnek biçebilirim paranın ve hızlı adımların peşinde hiç yalan konuşamam. Ama şu da bir gerçek kariyerin bile bir halta yaramadığı bir simülasyon burası. Ben burada okumuş olsaydımda hayatımda çok bir şey değişmeyecekti o yüzden bu yaptıklarımdan hiç pişman değilim. 4 sene bir okul okuyup düşük maaşlar ile patron yalakalığı yapmak veya iş bulamayıp hamburger kızartmak yerine farklı iş kollarında deneyim edindim dilimi geliştirdim Yurtdışında hem turistik hem yaşam anlamında denyimler elde ettim ve en önemlisi gençliğimi yaşadım özgürlüğümün tadına baktım bu benim için fazlasıyla yeterli.
Sonraki adımda ne düşünüyorum Amerika'ya göç ettikten sonra yine 1-2 sene hayatın beni savurmasına izin vericeğim oradaki sistemi çözmeye deneyimler elde etmeye devam ediceğim tüm bunlar bittikten sonra kariyer anlamında Amerikada bir Üniversite okumak istiyorum ve sonunda orada bir kariyere sahip olabilme umudum var. Ve o şekilde ilerleyeceğim. Tüm hayat hikayemi anlatmış gibi oldum ama evet durum bu ben dahil gençlerin hiçbir umudu yok. Kimisinin umudu günde 16 saat çalışan kurye gibi paranın içinden geçmek evlenmek bir şeyler yapabilmek kimisinin umudu benim gibi elinde bir şans var kapı açılmış bir an önce simülasyondan kaçabilmek bir kısmı her ne kadar ben inanmasamda o kariyer hayatına inanıyor ve üniversiteler hala genç dolu bir kısmı anne babasından yiyor adamın dünya umrunda değil varlıklı aile var.
Ama en üzücü şey Ev genci dediğimiz çok sakat bir kavram oluştu Türkiye'de tüm bu durumlar yüzünden ne okumak isteyen,ne kaçmayı planlayan,Ne para kazanmak isteyen kısacası hiçbir şey yapmayıp sadece nefes alıp oyun oynamak müzik dinlemek gibi aktivitelerle tabiri caiz ise ot gibi yaşamayı kabul etmiş insanlar oluştu toplumda. Ki bunların bir kısmıda benim yakın arkadaşlarım tanıdığım insanlar yüzlerine söylediğim halde umursamazlar gelecekten umudu yok çünkü adamın kendinden de ülkeden de herşeyden vazgeçmiş bundan daha sıkıntılı bir durum yok... Yolumuz açık olsun. Ben sizin düşünceniz konusundada bence hiç kariyer falan demeyin gidin benim nacizane tavsiyem 40-50-60 benden büyük abilerime ne diyeyim ki o yaştaki insanlara tavsiye vermek bana düşme ama bence çocuklarınızın hayatını kurtarın keşke benim babamda benim için bunu zamanında yapabilseydi kendi bacağımdan asılmasaydım yapabiliyorsanız siz yapın bundan onurlu bir şey yok saygılar...