DV2024 Sohbet Odası

[ayvalik10]

@byn_dogan durumuna düşebilirsin başvuruyu bıraktığın zaman

[ibrhm]

Selamlar arkadaşlar bende daha yeni dahil oldum aranıza hadi hayırlısı diyerek çıktık yola. Umarım herkes için hayırlısı neyse o olsun

[Sencerium]

Merhabalar. Cümleten hepimize şimdiden hayırlı olsun inş

[hasnotben]

@ibrhm kaybedenler kulübüne hoş geldin

[gnollzy]

@tolgasatir, içinde söyledi: DV2024 Sohbet Odası

@gnollzy, içinde söyledi: DV2024 Sohbet Odası

@tolgasatir, içinde söyledi: DV2024 Sohbet Odası

@ayvalik10, içinde söyledi: DV2024 Sohbet Odası

@tolgasatir devam ediyor ki daha bitmedi yayın

sadece canımı şu sıkıyor bir ara dedi ya Ukrayna dan bile yetkililer var onlarda katılım sağlıyorlar izliyor gözlemliyorlar, ülkemizden kimse yok üzücü cidden.

Adamlar okullarında yarışmalar düzenliyor bununla ilgili bizimkilerin projesi de papaz eriğini imam eriğine çeviren makina yapmak bunu da tübitak 1. seçiyo

Hem babamın iş hayatı hem de kendi iş hayatımda binbir çeşit zihni sinir insan tanıdım. Birçoğuna destek sağlansa yatırım yapılsa uçup gidecek projeler/fikirler gördüm. Onların birkaçı projelerini akademilerde teste sokup olumlu sonuçlarda aldı. Ama gel gelelim yatırımcı ya da devlet teşviki/yardımı konusunda hepsinin hayallerinde kaldı. Biz daha girişimci olacak insanlarımızın önünü bırakın milleti el alemi, kendi ailesi frenleyip engelliyor. Sanırsam “icat çıkarma şimdi başımıza” gibi bir atasözü yalnızca bizim toplumumuzda mevcut.

bizim insanımızda özellikle ticarete yeni girişimlere karşı bir korku her zaman vardı var olmaya da devam edecek, işçi zihniyetinden gelen bir toplumuz baktığın zaman. Benim babam bile Amazon da satış yapmaya başladım sırf şirket kurduğumu öğrendi diye aman oğlum boşver kapat şimdi borç falan bişey olur, öyle böyle her aradığında kapasan mı acaba başına iş almasan mı gibi cümlelerle söylene söylene baktım kurtuluş yok baba şirketi kapadım dedim rahatladı adam. sonra şuan bir ev satıyorum ailemin bana verdiği güzel de bir maddiyatı var dedim ki Amerikadan ev alayım dolar gelirim olsun burda krallar gibi yaşarız, oğlum yapma etme bilmediğimiz yer görmeden ev mi alınır vs vs yok bizim gönlümüz razı değil diye diye bundan da vazgeçirdiler annemde kanser hastası olduğu için sırf stress e girmesin diye bundan da vazgeçmek zorunda kaldım. Bizde bu işler gerçekten çok zor kendi ailen bile arkanda durmuyor yeri geliyor.

Maalesef öyle. Ben de kendi işimi kurdum. Bir fikrim vardı ve bunu sıfırdan geliştirdim. Annem o zamanlar için demediğini bırakmadı. Oğlum yapma bi SSK’lı iş bul, emekliliğinde ne yapacaksın. Anne dedim BES var, Bağkur var. Olsun onlar SSK gibi olamaz sen boşver Bağ-Kur’lu olmayı dedi. Aslında bir yandan onların genç olduğu zamanlardaki Bağ-Kur’lu insanların problemleri evet mevcuttu ama günümüzde artık bu ayrımın kalmadığı konusunda hala ikna edebilmiş değilim. Hastaneye gideceğim zaman sen bakılabiliyor musun doğru söyle diyor . Birçoğumuzun ailesi geçmişe ve geçmişte yaşamış olduğu zorluklara çok bağlı ve etkisinden çıkamıyorlar. Babam ise öyle değil. İşimi kurma fikrimi paylaştığımda benden önce atladı hadi kuralım, yapalım bu fikri dedi ve hala da beraber bu girişimi büyüttük aile şirketi haline getirdik. GC çekilişi konusunda da aynı ayrım vardı. Annem yapma oğlum ne yapacaksın bilmediğin yerler iş bulamazsın ev bulmazsın vb. Babam ise sen dinleme anneni, başvur her türlü imkanı sağlarız, her türlü halledilecek şeyler onlar kafasında .

[melihguney]

Bir istanbul buluşması mı yapsak diye düşünmüyor değilim.:)

[tolgasatir]

@gnollzy en azından sizde bir taraf sizden yana bizimkiler evde durdukları yerde bir birlerini gazlayıp duruyolar, bazen benimle telefonda konuşurken bile arkadan duyuyordum şunu da de diye

[Sencerium]

@melihguney bence güzel bir fikir eğer organizayon yapılırsa biz katılırız.

[Programmer]

@gnollzy Çok doğru, temelde yatan sorun yaşanan ağır zorluklar. Sağlık konusu ise bunların başını çeker. En çok lazım olduğu anda Bağ-Kur'un işe yaramaması ciddi manada üzücü bir durum olmuş.
Savaş ve sonrasında ağır bedeller ödemiş, açlık ve yoklukla sınanmış bir toplum hafızası sanırım bunu gerektiriyor. Ayrıca aile bağlarının aşırı güçlü olması ve anne-babaların olaylara duygusal yaklaşımları sebebiyle maalesef her yeni nesil yanlış yönlendirildi. Acı tecrübelerden ders çıkarıp mantığı geliştirmek yerine düz mantık duygusallığı güçlendirince çocuklarının mutsuz olacağından korkan bir nesil ortaya çıktı.

[gnollzy]

@tolgasatir, içinde söyledi: DV2024 Sohbet Odası

@gnollzy en azından sizde bir taraf sizden yana bizimkiler evde durdukları yerde bir birlerini gazlayıp duruyolar, bazen benimle telefonda konuşurken bile arkadan duyuyordum şunu da de diye

Sizin durum daha kötü. Ama ben zaten çok fazla bireysel olduğum için kendi fikirlerim haricinde beni ikna edebilmeleri pek mümkün değil. Üzülecekmiş, stres olacaklarmış, kafaya takacaklarmış diye hiç düşünüp dert etmem kendime. Bir hayatım var ve o hayatımı kendi doğrularım ve idealarım çevresinde şekillendiririm ve yalnızca ben karar verebilirim buna. Çoğu tartışmamızda uzun zamandır dinleyip susuyorum peki diyorum ve konu kapandıktan sonra doğru bildiğim düşünceyi yapıyorum. Annem de bunun farkına varıp kabullendiğinden beri o da çoğu zaman görmezden gelmeyi seçiyor artık. İşletmem için yüklü bir kredi kullanmam gerektiğinde bile aman oğlum krediyi ne yapacaksın diye ilk 10 dakika söylenmişti sonrasında sen bilirsin hesabını kitabını yapmışsındır dedi ertesi gün kendi geldi kefil oldu konu kapandı

[gnollzy]

@Programmer, içinde söyledi: DV2024 Sohbet Odası

@gnollzy Çok doğru, temelde yatan sorun yaşanan ağır zorluklar. Sağlık konusu ise bunların başını çeker. En çok lazım olduğu anda Bağ-Kur'un işe yaramaması ciddi manada üzücü bir durum olmuş.
Savaş ve sonrasında ağır bedeller ödemiş, açlık ve yoklukla sınanmış bir toplum hafızası sanırım bunu gerektiriyor. Ayrıca aile bağlarının aşırı güçlü olması ve anne-babaların olaylara duygusal yaklaşımları sebebiyle maalesef her yeni nesil yanlış yönlendirildi. Acı tecrübelerden ders çıkarıp mantığı geliştirmek yerine düz mantık duygusallığı güçlendirince çocuklarının mutsuz olacağından korkan bir nesil ortaya çıktı.

Doğru tespitler. Üzücü ama değiştirilemez gerçekler. Çevremde birçok esnaf var. İstisnasız çok çok iyi kazanan 10 esnaftan 9’u kendi çocuklarını, kendi işletmelerine hazırlamak yerine parayla özel üniversitelere alakasız bölümlere gönderiyorlar. Yahu diyorum karlı bir işletmeniz var. Sürdürülebilir bir hedef kitle ve ürünleriniz var. Çocuklarınızı ticarete alıştırsanıza, işletmenizi bir adım iki adım on adım ileriye götürecek girişimci gençler diyorum. Yok esnaflık çok zor, yok ben okuyamadım çocuğum okusun altın bilezik yapsın. Yok ben binbir zorluklarla kurdum çocuğumun mesleği olsun. Yahu diyorum ticaretten güzel meslek mi var. Sen binbir zorluk çekmiş işletmeni buraya, bugünlere getirmişsin bırak diyorum çocuğun devam ettirsin. Yok ben kapatacağım çocuğum mesleğini yapsın. Ben can atıyorum aile işletmemizi büyütelim diye. Kardeşime bile diyorum dilediğin her an okulunu bırakıp ticarete yanıma gelebilirsin senin kararın bu diye.

[Programmer]

@gnollzy Eğer çocukların gündem dışı bir hayali yoksa, en azından işletmeye uygun bir bölüme de yönlendirilebilir. Bu da işletmenin geleceği açısından faydalı olup, işletmenin daha da büyümesini sağlayabilir. Ama herkes çocuğu doktor, mühendis vb. olsun derdinde. Halbuki işini takip eden bir tüccar veya marangoz da gayet iyi paralar kazanabilir. Ülkenin işini yapan her meslekten insana ihtiyacının olması da ayrı bir durumdur zaten.

[Simge Kutlu]

@diablo_ercan hahahahh

[gnollzy]

@Programmer, içinde söyledi: DV2024 Sohbet Odası

@gnollzy Eğer çocukların gündem dışı bir hayali yoksa, en azından işletmeye uygun bir bölüme de yönlendirilebilir. Bu da işletmenin geleceği açısından faydalı olup, işletmenin daha da büyümesini sağlayabilir. Ama herkes çocuğu doktor, mühendis vb. olsun derdinde. Halbuki işini takip eden bir tüccar veya marangoz da gayet iyi paralar kazanabilir. Ülkenin işini yapan her meslekten insana ihtiyacının olması da ayrı bir durumdur zaten.

Maalesef durum dediğiniz gibi. Kendi işini yapan bir usta, esnaf piyasanın ortalama ücretinin üzerinde zaten kazanıyor. Ama dertleri; ben okuyamadım çocuğum özelde mühendis olsun. Ben okuyamadım çocuğum özel üniversitede hukuk okusun. Yahu çocuk istemiyor işte hiçbir katkısı olmayan üniversitede okumayı. İstekli çocuklar da var ama maalesef istekleri göz ardı ediliyor.

[SUAT GUNAY]

@gnollzy bu konular açılınca yaram kaşınıyor.
Bizim zamanımızda önden yapılırdı Üniversite tercihleri. Ben sadece 3 tercih yapmıştım, Ankara Siyasal, İstanbul Hukuk. Bunlar çocukluğumdan beri hayal ettiğim, çok istediğim, çok ilgi duyduğum bölümlerdi. Sanırım kazanmış olsaydım, bir gün bile devamsızlığım olmazdı. Bir de mahalle baskısı (dışarıda kalmamak vs vs) yüzünden alakasız olarak İngilizce Öğretmenliği yazdım, kazanacağım kesin olarak. Hukuk'u 3 puanla kaybedip, İng. Öğretmenliğini bölüm ikincisi olarak kazandım. Sonuçta ne oldu, çok isteyip okuyamadığım bir bölüm, hiç istemeyip 20 yılda bitirdiğim ve hiç yapmadığım meslek...
Şimdi kızıma söylediğim tek şey var, Doktorluk, Mühendislik şu bu fasa fiso, sen hangi bölümde okumak istiyorsan onu oku, onun tercihini yap. Tezgahtarlık ise seni mutlu edecek, onu tercih et. istemeyerek bir yeri okuyacağına da okuma, anlamı yok. Doğru ya da yanlış bilemiyorum ama iş hayatında başarının tek sırrı, istediğin, keyif duyduğun işi yapmak derim ben 50 yıllık tecrübemde gördüğüm...

[tolgasatir]

@SUAT-GUNAY, içinde söyledi: DV2024 Sohbet Odası

@gnollzy bu konular açılınca yaram kaşınıyor.
Bizim zamanımızda önden yapılırdı Üniversite tercihleri. Ben sadece 3 tercih yapmıştım, Ankara Siyasal, İstanbul Hukuk. Bunlar çocukluğumdan beri hayal ettiğim, çok istediğim, çok ilgi duyduğum bölümlerdi. Sanırım kazanmış olsaydım, bir gün bile devamsızlığım olmazdı. Bir de mahalle baskısı (dışarıda kalmamak vs vs) yüzünden alakasız olarak İngilizce Öğretmenliği yazdım, kazanacağım kesin olarak. Hukuk'u 3 puanla kaybedip, İng. Öğretmenliğini bölüm ikincisi olarak kazandım. Sonuçta ne oldu, çok isteyip okuyamadığım bir bölüm, hiç istemeyip 20 yılda bitirdiğim ve hiç yapmadığım meslek...
Şimdi kızıma söylediğim tek şey var, Doktorluk, Mühendislik şu bu fasa fiso, sen hangi bölümde okumak istiyorsan onu oku, onun tercihini yap. Tezgahtarlık ise seni mutlu edecek, onu tercih et. istemeyerek bir yeri okuyacağına da okuma, anlamı yok. Doğru ya da yanlış bilemiyorum ama iş hayatında başarının tek sırrı, istediğin, keyif duyduğun işi yapmak derim ben 50 yıllık tecrübemde gördüğüm...

bu o kadar önemli bir şey ki, biraz kendimi övecek gibi algılanabilir ama alakası yok , toplam 17 yıllık çalışma hayatım oldu bunun ilk yılları perakende de 10 yılı havalimanında her alanında ama kontuardan apronuna duty free mağazasına kadar şirketten şirkete geçtim sonrasında bir heves E-Ticarete geçtim şimdi hassas ölçüm cihazları satan 100 yıllık bir firmada iş analistliği yapıyorum , mezuniyet derseniz açık ögretimde son sınıf bitecek bi ara inşallah, ama yaptığım şu oldu her iş değiştirdiğimde sevdiğim işin peşinden gittim ve her seferinde birşeyler öğrendim kendime yatırım yaptım. Şuan excel konusunda iddallı bir konuma geldim ve sürekli raporlama yapıyorum kimse mezuniyetime bakmıyor yaptığım işin kalitesine bakıyor, kendime kattıklarıma bakıyor. En önemlisi sevdiğin istediğin işi yapmak ve sürekli olarak kendini geliştirmek.

[Programmer]

@tolgasatir Yazdıklarımızı yaşamışsınız resmen. Çok iyi yapmışsınız. En iyi yatırımlardan biri de kendinize yapılan yatırımlardır. Benim yegane mottom kendini geliştirmektir. Başarılar dilerim.

[Programmer]

@SUAT-GUNAY İnsan mutlu olduğu işte kararlı bir şekilde çalışı kendini geliştirince başarılı olması kaçınılmaz oluyor.
Kendim de bahsettiğimiz bakış açısından dolayı devlet memuru olmaya kanalize edildim. Halbuki çok küçük yaşlardan itibaren teknik konulara aşırı bir ilgim vardı. Bir de ingilizceye merakım vardı. Teknik tarafım keşfedilmedi ama dil öğrenmeye olan merakım ingilizce öğretmenimiz tarafından fark edildi. Kendi cebinden bana kitaplar almaya kadar gitti bu durum. Ama babama anlatamadı maalesef. Kendi çabamla yapmaya çalıştığım girişimlerde ise arkadaşların dediği "aman yapma, aman uğraşma, sonra canın sıkılır, borçlanırsın" gibi negatif telkinlerin sayesinde bir girişimde bulunmaya korkar olduk. Şimdi sevdiğim işi yapıyorum, bilişim alanındayım, mutluyum.

[Batu]

Çalışanlarımdan birisi ile dün sohbet ettik. Konu döndü dolaştı Green Card'a geldi. Bir arkadaşı varmış. gitmek isteyenler adına başvuru yapıyor ve her başvuru yaptığına %100 garanti veriyormuş. Çekilişi kazanmak için bazı ipuçları varmış. Ücreti mukabilinde destek sağlıyormuş kendisi :))) Bende sistemin aslında herhangi bir açığı olmadığını ve tamamen şansa dayalı olduğunu elimden geldiğince anlatmaya çalıştım.

Arkadaşın ısrarları sonucu en son şu soruyu sormak zorunda kaldım " Peki her başvurduğunda çekilişi kazanma garantisi veren arkadaşın neden hala TR'de yaşıyor" dedim ve konu maalesef kapandı. İnsanların duyguları ile oynayan fırsatçılar gün geçmiyor ki çevremizde ki insanları da kandırmasınlar. Konu kandırılmaktan ziyade USA gibi bir ülkenin çekilişinde açıklar olduğunu düşünmek bence.

[Programmer]

@Batu Maalesef her zaman böyle fırsatçılar olacak. Milletimiz de okuyup araştırmayı sevmediği için, kolaydan iş halletmeyi de pek sevdiğinden böylelerinin eline düşecek tabi.