2023 yılında EB3 ile PERM başvurumuz yapıldı. O zamanlar umutluyduk, heyecanlıydık. Başvuru sırasında bize 2–3 yıl süreceği söylendi; ancak bu sürenin aslında ne kadar değişken olduğunu zamanla acı bir şekilde öğrendik. ABD’de yeni bir hayat kurma fikri bizi motive ediyordu. Ama zaman geçtikçe bu süreç bir göç yolculuğundan çok, sabır sınavına dönüştü.
Süreçlerin bu kadar yavaş işlemesi, hiçbir şeyin net olmaması ve sürekli değişen politik atmosfer bizi ciddi anlamda yıprattı. Hele ki Trump’ın yeniden sahneye çıkması ve göçmenlik politikalarında tekrar kısıtlamaların gündeme gelmesi, sürece dair zaten zayıflayan inancımızı iyice sarstı.
Başta büyük bir hevesle çıktığımız bu yolda artık heves diye bir şey kalmadı. Zamanla umut yerini yorgunluğa, heyecan ise kırgınlığa bıraktı.
Üstelik bir yandan da çevremize bakıyoruz… Biz yıllarca yasal sürecin içinde kalarak beklerken, kaçak yollarla gidenler ya da turist vizesiyle gidip orada kalanlar bir şekilde oturma izni alabildiler, sistem içinde yol aldılar. Bazen kendi kendime sormadan edemiyorum: Acaba onlar mı daha mantıklı bir yol izledi? Biz mi fazla “doğru” kalmaya çalıştık?
Belki bir gün sıra gelir, belki de gelmez. Ama şu an için tek gerçek; bizim hayallerimizin, yıllar süren bir belirsizliğin içinde yavaş yavaş tükenmesi. Ne bir heves kalıyor ne de bir umut. 5 yıl önce hayalini kurduğum yurtdışında yaşama fikri. Şu anda hayalini kuramadığım bir belirsizliğe bıraktı kendini... (Yakın zamanda Donald Trump ın yasal Vize işlemlerini daha da zorlaştırmasini duydugumda çok da şaşırmayacagimi artik benimsedim )