Arkadaşlar Selamlar
Viyana - Ankara - Umman - Viyana, olacak şekilde bir süreç sarmalı geçirdim, Uzun yorucu ve yıpratıcıydı, o yüzden deneyim yazım biraz uzun olacak affola !

Öncelikle kazandığımı öğrendiğim gün foruma kayıt oldum, sonra forumdaki deneyimlere ve dv22 sürecine göre ds formunun erken doldurulması gerektiğini farkettim. O sırada ki nişanlım şuan eşim ile evlendikten sonra ds formunu doldurmamızın daha uygun olacağına karar vererek aileleride ikna ederek erken nikah yaptık mayıs 31 de ds260 formunu doldurup beklemeye başladık.

Forumu gayet iyi takip edip tüm dv22 sürecini de takip ettim, Ankara konsolosluğu genel olarak problemdi, oturumsuz dosya taşıyanlar vardı onlardan ilham alarak bende süreç başlamadan oturum ile dosya taşımaya karar verdim. Temmuz ağustosta araştırmaya başladım. Öncelikle vizesiz gidebileceğim Balkan ülkelerine yüksek lisans veya şirket kurma bahanesiyle oturum almayı düşündüm, o sırada ilk bülten açıklanmış ankara mülakat dağıtmıştı. Çay kaşığı ile olsada ilk aylardan mülakat vermesi umut vericiydi birazcık... O ay aksiyon almadım derken yüksek lisans kayıtları kapanmıştı.
Forumdan tanıştığım Aycan ve hemen sonrasında tanıştığım forum adı yusuf gerçek adı hayri olan arkadaşla ülkeleri araştırmaya mail atmaya vs başladık. Şubatta tekrar kayıtlar açılacak bizde kayıt olup oturum alacaktık plan buydu, o sırada aycan makedonyada şirket kurmak için bir danışman bulmuştu lakin oturum alma işlemleri 3-4 ay sürdüğünden gözümüz korktu. Daha sonra Ocakta açıklanan bültenle cut off a girdim. Aycan da şirket işlemlerine başlamıştı ben ve hayri mail atmaya başladık yaklaşık 30-40 konsolosluğa mail atmıştım ocakta, ve sadece papua yeni gine, malezya ve uruguay üstü açık cevaplar vermişti. Başlangıç için umut vericiydi. Schengen bölgesinden sadece italyaya mail atmıştım anında red cevabı gelmiştiki cumartesi sabahı yusuf( Hayri ) Abi viyadan kabul aldım hemen yaz dedi, akabinde hemen mail attım önce schengen bölgesi olması gözümü korkuttu schengen alamazsak vs diye çekinsem de mail attım, pazartesi dosyamı kabul ettiklerine dair cevap gönderdiler, sürecin daha başı gibiydi ama dosya taşımıştım açıkçası bi rahatlamıştım süreçle ilgili. Aynı hafta hayri ve bir kaç kabul alan arkadaş için mülakat maili gelmişti ben şubat a kalmıştım.

6 Şubat o kara gün geldiğinde sabah 4-5 gibi bir telefonla uyandım, arayan arkadaşım ailen iyimi diye soruyordu pek anlayamadım. Telefonu kapattıktan sonra google a baktığımda deprem olduğunu gördüm... Ailemi aramaya başladım telefonlar çalıyordu lakin açan yoktu, başka akrabalarıma kuzenlerime ulaşmaya çalışıyordum, Hatay antakya yerlebir olmuştu. Annem babam o gün dedemlerin evde kalmışlardı ve bina çökmüş enkaz altında kalmışlardı. Hemen atlayıp hatay'a doğru yola çıktım.
Yolda acayip feci tipi ve kar vardı 18 saatte ulaşabildim. Çok şükür bizimkileri sağ salim enkazdan çıkarsakta dedemi kaybettik malesef..
O sırada telefona pek bakmadığımdan mülakat maili gelmiş ilk viyana grubu kurulmuştu. İstanbula dönene kadar pek bakamadım telefona. 13 şubatta istanbula döndüm, gökçe hanım a bahsetmiştim oda Uğur bey e bahsetmiş durumumdan. Mülakatım 17 Mart taydı lakin ertelemem gerekiyordu, Uğur bey dosyanı Ankaraya taşıyalım boşuna yorulma oralara kadar dedi, onu dinleyerek aynı gün viyanadan rica edip Ankara'ya taşıdık dosyayı. Ankaradan mülakat beklerken günler haftalar hatta aylar geçmeye başladı.... Telegramdan beste hanım ve mehmet bey le konuşuyorduk onlarda hong kongtan kabul aldıklarını oraya mail atmamı söylediler, onları dinlemeyip ankarayı beklemek istedim. Sonraki dağıtımdada ankaradan mülakat gelmeyince, schengen randevusu aldım hollanda üzerinden, randevuya 1 ay vardı o sırada forumda ummanda bir mülakat deneyimi gördüm onun üzerine umman a yazdım vizeniz varsa dosyanızı taşırım cevabını almıştım ama emin olamadım. 1 hafta bekledikten sonra Aysel hanım telegramda ummandan kabul aldığını yazınca geç kalmamak için o gün 1 yıllık e-vize alıp umman a mail gönderdim. Onlarda dosyamı kabul ettiklerini mülakat planlayacaklarını belirttiler. Bi yandan schengen için beklerken ummandan kabul almış olmak bi nebze garanti gibiydi. Schengen randevumuza girdik yaklaşık sonuçlanması 20 gün sürdü, o sırada umman mülakat dağıtmıştı ve bana mülakat gelmemişti onlarla iletişime girdiğimde otomatik mail gibi dosyanı isteyeceğiz gibi ccevaplar veriyolardı. Schengen onaylanınca tekrar viyanaya yazıp 25 temmuz için mülakat planladık. En çokta umman gibi bir konsolosluktan kurtulduğuma sevinmiştim açıkçası.

Mülakat gününden önce hollandadan giriş yapıp orada 2gün kaldıktan sonra eşimle viyanaya geçtik. Sağolsun sabah erken saatte geldiğimiz için valizlerimizi @lumos Tuğba hanım kabul etti, onlara bırakıp sağlık raporu için Molnar a gittik.

Aşılarımız ve antikorlarımız tamdı lakin eşimin kızamıkçık değeri ara değerde olduğu için aşı yaptılar, 42 euro ücreti vardı ama almayı unuttular sanırım, iki kişi için 750 euro ödeyip oradan çıktık. Mülakata girecek arkadaşlarla konsolosluğun yanındaki kafede buluşup kahve içtikten sonra beraber konsolosluğa geçtik.

Bizden ilk kenan bey'ler girdi, sonra Hasan, ondan sonra sırada biz vardık lakin ds260 formunu çıkartmadığımız için Alize Hanım beklememizi söyledi, tuğba hanımlarında işlemleri bitince en son sıra bize geldi

Klasik sorularla mülakat devam etti, ek olarak sadece evlilikten önce kanıt görmek istedi, instagramdaki eski fotoğrafımızı gösterdik. Neden texas dedi, ucuz olduğu için dedim güldük biraz, genel olarak mülakat heyecanlı olsakta güzel geçti. Heyecandan ingilizce konuşamam diyordum lakin hiç zorlanmadım. Vizenizi onaylıyorum lafını duyduktan sonra sevinçle oradan ayrıldık.

Sürecin başından beri forumda telegramda herkese yardımcı olan @gucarslan Uğur bey'e
Mart ayından beri telegramda sohbet ettiğimiz @qermenco Ümit'e
Mülakat günü bize çok yardımcı olduğu için @lumos Tuğba Hanım'a

Ve diğer adını saymadığım arkadaşlara çok çok teşekkür ederim, Yolunuz bahtınız açık olsun.

Merhabalar

8 ekim istanbul houston thy direkt ucus icin havalimanina geldik, ailelerimiz biz ve kedimizle beraber cook uzun bir kuyrukta bekledikten sonra tek tek gözen security den gectik. Ucak full doluydu, farkli iki havayolu aktarmasini bağlamışlardı. Kedimiz basta miyavlasada sonra uzun bir sessizliğe büründü. Yolculuk turbulansliydi ve serce parmagimin ucunu tuvalet kapisina sıkıstırdım, parmagim catlayip davul gibi morarip şişti. Yolun yarisi onunla ugrastim ve sonunda ucak inis yapti. Pasaport kontrolunden sonra sari zarflari gumruk polisine teslim edip bekleme bolumune gectik, 1.5 saatten fazla bekledik o alanda, sonra gidebilirsiniz dediler. Ustumdeki nakit parayi beyan ettim, yemek vs varmi diye sordu o kadar, kedinin evraklarina bakmadilar. Ucak inis yaptiktan 2 saat sonra tum kalan valizleri baska yere kaldiriyorlarmis, baya bi valiz aramak icin ugrastim. Neyseki bulabildik sonunda. Aksam 6.40 ta inis yaptik 10.50 de havalimanindan cikabildik. Bir tanidigim bizi havalimanindan aldi ve richmonddaki baska tanidigimiz bir ailenin yanina birakti. Uzun ve yorucu bir yolculuk oldu, kedimiz yaklasik 30 saat ac susuz kaldi sesi cikmadi.

Yaklasik 1 ay oldu geleli tecrubelerimizi diger basliklar altinda yazacagim. Telefondan yazdigim icin harfler ve noktalama isaretlerine pek dikkat edemedim malesef, sevgilerle

Hızlı ilerlemesi kadar yavaş ilerlemesi de kötü nereden bakarsak bakalım şuan yorum yapmak için erken, ama bu şekilde ilerlerse ilerde yüksek cn lerin cutoff içine girememeleri veya çok geç current olmaları ihtimal. Hızlı ilerlemeside iyi çalışan konsoloslukların çatır çatır vize basması ve ankaranın yavaş çalışmasından kaynaklı vize sıkıntısı olabilir. Muharadana nın dediği gibi hepimize hayırlı olsun. Ankaranın güzel çalıştığı kimseyi mağdur etmediği bir yıl olsun İNŞALLAH.

@volkan62 Hayat tabikide amerikadan ibaret değil de insanların eline göç etmek için en basit yöntemlerden bi şans geçmiş, neden sonuna kadar değerlendirmeyelim ? kafasına koymuş bir insan için artık buralar insanı darlar hale geliyor, ben şahsen GC den öncede kafama koymuştum lakin GC çıktı ve şans yüzüme bi nebze de olsa güldü. Sonuna kadar kovalamak, tüm ihtimalleri değerlendirmek hakkım. Ayrıca benim gibi sadece ekonomik olarak taşınmak istemeyen çok talihli olduğuna eminim. Amerika sosyal bir devlet değil lakin farklı bir hayat tecrübesi farklı bir mücadele farklı fırsatların olması beni cezbediyor heyecanlandırıyor. Göç etmek meşakatli bir iş ama bir o kadarda heyecan verici. kesinlikle 50-55 yaşından sonra tekrar türkiyeye gelip emeklilik hayatı yaşamak isterim ama 30 yaşında gençliğimin elimden yavaş yavaş kaydığı zamanlarda doya doya yeni maceralara atılmak ve ekonomik sıkıntılarla boğuşmadığım bir hayatı sonuna kadar kovalamaktan vazgeçmem

Mesaj kirliliği olmasın diye tek mesajda hepinize teşekkür etmek istedim.

Başsağlığı ve iyi dilekleriniz için çok çok teşekkür ederim, Herşey gönlünüzce olsun.

@baran-bozdogan @deep_blue
@SERKAN YILDIZ @Tuğberk-Önder @ÖMER ŞERİF BAYAZIT @norta @Redbeard
@lumos @selamibasaran @Gül-Kazancioğlu @Serapp @qermenco @Mr-Yavuz @mstfak @ahmet_ @senamd @sevcanozge @gucarslan

@goyro666 Mesleğinizi yaşınızı bilmiyorum ama çevremde çok kariyerli olup, yurt dışından çok yüksek rakamlara iş teklifleri alıp giden çok tanıdığım var. Girişimci veya işverenler dışında özel sektörde olup dövizle maaş alanda çok tanıdığım var. Ülke bitmiş batmış gibi konuşuyorsunuz evet ekonomimiz kötü alım gücü çok düşük gelen sığınmacılar yüzünden sosyal hayatta çok kötü etkileniyor ama amerikada altın tepside bir hayat sunulmuyor, kaçak gidenlerin saatlik 7-8 dolara çalıştığını biliyoruz.Ailenizi çevrenizi düzeninizi değiştireceksiniz.Sosyal olarak yalnızlığın dibini göreceksiniz. Ayrıca çevremde kaçak gidip iltica eden de var davulun sesi uzaktan güzel geliyor ama siz kendi yaşadığınız yeri yaftalarsanız dünyanın hiç biryerinde mutlu olamazsınız. Kafanızda göçmenlik var ise bunun çeşitli yüzlerce yolu var yeterki isteyin ve çabalayın. Hangi kurumsallar maaş yatırmıyormuş bi kaç örnek verirmisiniz ? Türkiyede çok yetenekli çok kariyerli insanlar var, liyakat olmadığı için çok göz önünde bulunmuyor olabilirler. Genelde hiçbirşey başarmamış bir yetkinliği bulunmayan, kendini geliştirmeyi bile zor gören yeni bir gençliğimiz var malesef.

Dosya taşıma bireysel bir iş arkadaşlar, burada hangi konsolosluğa yazayım, mail içeriği ne olsun başlık ne olsun aa adamlar kabul etmedi gibi şeyler yazmayınız. Geçen sene oturumsuz dosya taşıyanların mülakat deneyimi tecrübelerini iyice okuyunuz. Kimse size şuraya mail atın dosya kabul ediyorlar demez. Bu sene kaç kişinin hangi ülkelere oturumsuz dosya taşıdığını bile bilmiyoruz çünkü bu bireysel bir iş. Defalarca yazıldı çizildi bir sürü konsolosluk var maddi imkanlarınıza vize müsaitliğine uyan, konsoloslukları deneyin.İsterse Case numberınız 35k olsun bu işin üstüne ciddi ciddi düşenler her zaman burada veya x ülkede mülakat alabilecek kişilerdir. Kimse size hazır beklediğiniz yerde bilgi paylaşmak zorunda değil.

Az önce new jersey grubunda gordum bu iletiyi, kaçak giden birisinden gelen yorum.

Değerli kardeşlerim : hayaller ve özgürlükler ülkesi diye büyük umutlarla geldiğimiz Amerika’da şu an hiç kimse umduğunu bulamıyor. İş yok, kalacak ev yok yaz ayında insanlar parklarda yattılar. Aynı odada 5-6 kişi kalıyor. Bu durumları yeni gelecek olanlara söyleyin hayal kırıklığı yaşamasınlar. Ailesi ile gelip, perişan olan bir çok insan gördüm, Yinede siz bilirsiniz benden söylemesi.

@erdemslife Merhaba, Öncelikle hayırlı olsun umarım vizenizide alıp amerikaya adımınızı atmış olursunuz. gördüğüm kadarıyla dv23 de kazananısınız, eğer vizenizi alırsanız ds formunuzu açtırıp sürece devam etmemeyi ihmal etmeyin lütfen bizlerede bir slot boşluk açılır belki

@ahmet_ Genelde ankara kazananların %25-55 arasına mülakat dağıtmış geçen senelere göre, hadi bu sene birazcık iyi olacağını ümit ederek hesaplama yaparsak ve ortalama 1800-1900 case olacağını düşünsek 900 case e mülakat verirler tahminimce, tabi gene kazananların %50 si alamayacak(Sebebi 40 bin EU kotasından kazanan maks 19500 vize basılıyor) ve bu mülakatları dağıtırken örnek veriyorum 15k da kazanan 50 kişi var 25-30 tanesine verip diğer 20 kişiyi atlayabilirler, anlatmak istediğim buydu aslında nasıl ilerleyeceklerini kestiremiyoruz

Merhabalar

8 ekim istanbul houston thy direkt ucus icin havalimanina geldik, ailelerimiz biz ve kedimizle beraber cook uzun bir kuyrukta bekledikten sonra tek tek gözen security den gectik. Ucak full doluydu, farkli iki havayolu aktarmasini bağlamışlardı. Kedimiz basta miyavlasada sonra uzun bir sessizliğe büründü. Yolculuk turbulansliydi ve serce parmagimin ucunu tuvalet kapisina sıkıstırdım, parmagim catlayip davul gibi morarip şişti. Yolun yarisi onunla ugrastim ve sonunda ucak inis yapti. Pasaport kontrolunden sonra sari zarflari gumruk polisine teslim edip bekleme bolumune gectik, 1.5 saatten fazla bekledik o alanda, sonra gidebilirsiniz dediler. Ustumdeki nakit parayi beyan ettim, yemek vs varmi diye sordu o kadar, kedinin evraklarina bakmadilar. Ucak inis yaptiktan 2 saat sonra tum kalan valizleri baska yere kaldiriyorlarmis, baya bi valiz aramak icin ugrastim. Neyseki bulabildik sonunda. Aksam 6.40 ta inis yaptik 10.50 de havalimanindan cikabildik. Bir tanidigim bizi havalimanindan aldi ve richmonddaki baska tanidigimiz bir ailenin yanina birakti. Uzun ve yorucu bir yolculuk oldu, kedimiz yaklasik 30 saat ac susuz kaldi sesi cikmadi.

Yaklasik 1 ay oldu geleli tecrubelerimizi diger basliklar altinda yazacagim. Telefondan yazdigim icin harfler ve noktalama isaretlerine pek dikkat edemedim malesef, sevgilerle

@tgctgctgc Merhaba
Ben viyanaya ilk taşıyanlardan biriyim ocakta cut off a girdikten 1 hafta sonra viyanadan kabul aldım, sizde cut off u bekleyebilirsiniz, cut off olmadan taşıyan arkadaşlarda oldu ama o tamamen konsolosluğun insiyatifinde olan birşey.
İlk bülteniniz açıklandı, sanırım 65k ya kadar case numaraları var. Erken cut off olursunuz diye tahmin ediyorum, sürecinizde ekim 1 itibariyle başlayacak.
Ekimde reaksiyon almaya başlarsınız, kolaylıklar dilerim.

Merhabalar
Telefonum e-sim destekli değil, Houston bush havalimanında prepaid sim ve onu destekleyen fiyatı 100usd civarında telefon alma imkanım varmı, en azından ssn gelip hat üstüne telefon alana kadar 15 gün idare edebilecek bir telefona ihtiyacım olacak sanırım.

Mesaj kirliliği olmasın diye tek mesajda hepinize teşekkür etmek istedim.

Başsağlığı ve iyi dilekleriniz için çok çok teşekkür ederim, Herşey gönlünüzce olsun.

@baran-bozdogan @deep_blue
@SERKAN YILDIZ @Tuğberk-Önder @ÖMER ŞERİF BAYAZIT @norta @Redbeard
@lumos @selamibasaran @Gül-Kazancioğlu @Serapp @qermenco @Mr-Yavuz @mstfak @ahmet_ @senamd @sevcanozge @gucarslan

@çakıl Peki gelir gelmez tuvalet kum işini nasıl yaptınız, yanımızda ufak üstü açık plastik bi kap getirmeyi düşünüyoruz ama akşam vakti o yorgunlukla kum vs nasıl halledebiliriz düşünmüyor değilim açıkçası

Arkadaşlar Selamlar
Viyana - Ankara - Umman - Viyana, olacak şekilde bir süreç sarmalı geçirdim, Uzun yorucu ve yıpratıcıydı, o yüzden deneyim yazım biraz uzun olacak affola !

Öncelikle kazandığımı öğrendiğim gün foruma kayıt oldum, sonra forumdaki deneyimlere ve dv22 sürecine göre ds formunun erken doldurulması gerektiğini farkettim. O sırada ki nişanlım şuan eşim ile evlendikten sonra ds formunu doldurmamızın daha uygun olacağına karar vererek aileleride ikna ederek erken nikah yaptık mayıs 31 de ds260 formunu doldurup beklemeye başladık.

Forumu gayet iyi takip edip tüm dv22 sürecini de takip ettim, Ankara konsolosluğu genel olarak problemdi, oturumsuz dosya taşıyanlar vardı onlardan ilham alarak bende süreç başlamadan oturum ile dosya taşımaya karar verdim. Temmuz ağustosta araştırmaya başladım. Öncelikle vizesiz gidebileceğim Balkan ülkelerine yüksek lisans veya şirket kurma bahanesiyle oturum almayı düşündüm, o sırada ilk bülten açıklanmış ankara mülakat dağıtmıştı. Çay kaşığı ile olsada ilk aylardan mülakat vermesi umut vericiydi birazcık... O ay aksiyon almadım derken yüksek lisans kayıtları kapanmıştı.
Forumdan tanıştığım Aycan ve hemen sonrasında tanıştığım forum adı yusuf gerçek adı hayri olan arkadaşla ülkeleri araştırmaya mail atmaya vs başladık. Şubatta tekrar kayıtlar açılacak bizde kayıt olup oturum alacaktık plan buydu, o sırada aycan makedonyada şirket kurmak için bir danışman bulmuştu lakin oturum alma işlemleri 3-4 ay sürdüğünden gözümüz korktu. Daha sonra Ocakta açıklanan bültenle cut off a girdim. Aycan da şirket işlemlerine başlamıştı ben ve hayri mail atmaya başladık yaklaşık 30-40 konsolosluğa mail atmıştım ocakta, ve sadece papua yeni gine, malezya ve uruguay üstü açık cevaplar vermişti. Başlangıç için umut vericiydi. Schengen bölgesinden sadece italyaya mail atmıştım anında red cevabı gelmiştiki cumartesi sabahı yusuf( Hayri ) Abi viyadan kabul aldım hemen yaz dedi, akabinde hemen mail attım önce schengen bölgesi olması gözümü korkuttu schengen alamazsak vs diye çekinsem de mail attım, pazartesi dosyamı kabul ettiklerine dair cevap gönderdiler, sürecin daha başı gibiydi ama dosya taşımıştım açıkçası bi rahatlamıştım süreçle ilgili. Aynı hafta hayri ve bir kaç kabul alan arkadaş için mülakat maili gelmişti ben şubat a kalmıştım.

6 Şubat o kara gün geldiğinde sabah 4-5 gibi bir telefonla uyandım, arayan arkadaşım ailen iyimi diye soruyordu pek anlayamadım. Telefonu kapattıktan sonra google a baktığımda deprem olduğunu gördüm... Ailemi aramaya başladım telefonlar çalıyordu lakin açan yoktu, başka akrabalarıma kuzenlerime ulaşmaya çalışıyordum, Hatay antakya yerlebir olmuştu. Annem babam o gün dedemlerin evde kalmışlardı ve bina çökmüş enkaz altında kalmışlardı. Hemen atlayıp hatay'a doğru yola çıktım.
Yolda acayip feci tipi ve kar vardı 18 saatte ulaşabildim. Çok şükür bizimkileri sağ salim enkazdan çıkarsakta dedemi kaybettik malesef..
O sırada telefona pek bakmadığımdan mülakat maili gelmiş ilk viyana grubu kurulmuştu. İstanbula dönene kadar pek bakamadım telefona. 13 şubatta istanbula döndüm, gökçe hanım a bahsetmiştim oda Uğur bey e bahsetmiş durumumdan. Mülakatım 17 Mart taydı lakin ertelemem gerekiyordu, Uğur bey dosyanı Ankaraya taşıyalım boşuna yorulma oralara kadar dedi, onu dinleyerek aynı gün viyanadan rica edip Ankara'ya taşıdık dosyayı. Ankaradan mülakat beklerken günler haftalar hatta aylar geçmeye başladı.... Telegramdan beste hanım ve mehmet bey le konuşuyorduk onlarda hong kongtan kabul aldıklarını oraya mail atmamı söylediler, onları dinlemeyip ankarayı beklemek istedim. Sonraki dağıtımdada ankaradan mülakat gelmeyince, schengen randevusu aldım hollanda üzerinden, randevuya 1 ay vardı o sırada forumda ummanda bir mülakat deneyimi gördüm onun üzerine umman a yazdım vizeniz varsa dosyanızı taşırım cevabını almıştım ama emin olamadım. 1 hafta bekledikten sonra Aysel hanım telegramda ummandan kabul aldığını yazınca geç kalmamak için o gün 1 yıllık e-vize alıp umman a mail gönderdim. Onlarda dosyamı kabul ettiklerini mülakat planlayacaklarını belirttiler. Bi yandan schengen için beklerken ummandan kabul almış olmak bi nebze garanti gibiydi. Schengen randevumuza girdik yaklaşık sonuçlanması 20 gün sürdü, o sırada umman mülakat dağıtmıştı ve bana mülakat gelmemişti onlarla iletişime girdiğimde otomatik mail gibi dosyanı isteyeceğiz gibi ccevaplar veriyolardı. Schengen onaylanınca tekrar viyanaya yazıp 25 temmuz için mülakat planladık. En çokta umman gibi bir konsolosluktan kurtulduğuma sevinmiştim açıkçası.

Mülakat gününden önce hollandadan giriş yapıp orada 2gün kaldıktan sonra eşimle viyanaya geçtik. Sağolsun sabah erken saatte geldiğimiz için valizlerimizi @lumos Tuğba hanım kabul etti, onlara bırakıp sağlık raporu için Molnar a gittik.

Aşılarımız ve antikorlarımız tamdı lakin eşimin kızamıkçık değeri ara değerde olduğu için aşı yaptılar, 42 euro ücreti vardı ama almayı unuttular sanırım, iki kişi için 750 euro ödeyip oradan çıktık. Mülakata girecek arkadaşlarla konsolosluğun yanındaki kafede buluşup kahve içtikten sonra beraber konsolosluğa geçtik.

Bizden ilk kenan bey'ler girdi, sonra Hasan, ondan sonra sırada biz vardık lakin ds260 formunu çıkartmadığımız için Alize Hanım beklememizi söyledi, tuğba hanımlarında işlemleri bitince en son sıra bize geldi

Klasik sorularla mülakat devam etti, ek olarak sadece evlilikten önce kanıt görmek istedi, instagramdaki eski fotoğrafımızı gösterdik. Neden texas dedi, ucuz olduğu için dedim güldük biraz, genel olarak mülakat heyecanlı olsakta güzel geçti. Heyecandan ingilizce konuşamam diyordum lakin hiç zorlanmadım. Vizenizi onaylıyorum lafını duyduktan sonra sevinçle oradan ayrıldık.

Sürecin başından beri forumda telegramda herkese yardımcı olan @gucarslan Uğur bey'e
Mart ayından beri telegramda sohbet ettiğimiz @qermenco Ümit'e
Mülakat günü bize çok yardımcı olduğu için @lumos Tuğba Hanım'a

Ve diğer adını saymadığım arkadaşlara çok çok teşekkür ederim, Yolunuz bahtınız açık olsun.

@çakıl Işıl Hanım merhaba, özel değilse oturduğunuz site hangi bölgede acaba, bizde dediğiniz gibi ilk ay airbnb de kalıp 2. ay direkt kefil kira ve depozito ile çözmeyi umuyoruz. 2+2 karı koca ve bir kedi için ortalama kiralar, aidat çöp vergisi vs toplam ne kadar ortalama

@cerkezkizi09 Çocuklar içinde şu güzel haberlerinizi bekliyoruz Amerikada'ki yaşantınızın dv süreci kadar zorluk ve stresli olmamasını diliyorum, esenlikle kalın Gökçe Hanım.

@lumos Tekrardan hayırlı olsun Tuğba Hanım, Sizin ve eşiniz için en güzelini umuyor başka yerde başka zaman tekrar görüşebilmek dileğiyle diyorum. Amerikada'ki mücadelenizde kolaylıklar ve esenlikler

@çakıl Biliyorum adınız Çakıl değil lakin ben adınızı bilmediğim için size Çakıl Hanım diyeceğim, Bizde önümüzdeki hafta mülakattan onay alır isek kasım aralık gibi houston a taşınmayı düşünüyoruz, merak ettiğim şey şu genelde oradaki apartments'ler bizdeki siteler yani 1 katlı vs oluyor. Kedinin bahçeye inip gezmesi sorun teşkil edermi malum bizimkisi dışarıyı çok seviyor bahçeli olan heryerde dışarı çıkmak istiyor, 1.kat olacağı için muhtemelen balkona çıkarsa aşağı bile atlayabilir bunun için site yönetiminin katı bir kuralı varmı