@sinemyıldırım Çok zor bir seçim.
Normal şartlarda hiç düşünmeden kalbinin sesini dinle diyecek olan birisiyim ben, ama işte bu sefer biraz karışık.
5 yıldır evliyim, eşimi de çok seviyorum. Bir daha dünyaya gelsem muhtemelen evlenmezdim, ama evlenecek olsaydım yine eşimle evlenmek isterdim
Ancak çok büyük bir detay var. Evlendikten sonra ve özellikle de çocuk olduktan sonra insan sürekli olarak geleceği düşünmeye başlıyor. Gece yatarken de çocuğumun geleceğini düşünüyorum, sabah kalkarken de. Çocuk 3 yaşında ve 3 yıldır böyle. Evlilik aşkı bitiriyor mu bilemiyorum, o kadar uzun zaman olmadı ama bir süre sonra bir alışkanlık haline geldiği bence kesin. Üstelik çok şükür geçim sıkıntısı da pek fazla yaşamıyoruz. Ben de çalışıyorum eşim de çalışıyor, bir şekilde geçinip gidiyoruz. Ancak evlilik ve aşk denen ikileme geçim sıkıntısı girse ne olurdu bilemiyorum. Çocuk girince de son derecede yorucu olduğunu bilmeni isterim.
ABD'deki seçenek hiç tanımadığın bir seçenek gibi durmuyor bir de. Hani hiç tanımadığın sadece orada yaşam için bir ''mantık '' evliliğini sormamışsın esasında. Sadece tam olarak şekillenmemiş bir ilişki.
İnsan bazen kaçırdığı fırsatlara saplanıp sürekli olarak keşke sarmalına düşüyor. Yazdıklarından anladığım kadarı ile bu sarmala düşecek ve aşamayacak gibisin. Ömrün boyunca bu tercih kafanı sürekli olarak kurcalayacak gördüğüm kadarı ile. Bu nedenden dolayı bence bir şans vermelisin. Son olarak, benim sorumluluk anlayışım biraz farklı. İnsanlara da farklı gelebiliyor. Ancak bana göre insan alacağı kararların sadece kendisi için değil, önce çocuğu sonra eşi ve çevresi için de değişimler yaratacağını bilmeli ve bu sorumluluğu almalı. Atacağın adımı buna göre hesap etmelisin.
Ez cümle; insan annesi babası ve çocuğu hariç her şeyi değiştirebiliyor bunu da unutma. Hakkında hayırlısı olsun.