@Birgariphayat lise birden beri. yani 2014-15 senesine denk geliyor. o zamanlarki ergen aklımla sadece istiyordum. en ufak çabam bile yoktu. o yaşta ne yapılabilir diye düşünmeyin, ingilizce öğrenebilirdim onu bile yapmadım. üniversiteye geçip 20 yaşını gördüğümde şu ingilizce işini halletmeliyim dedim. ders alıp, ders çalışmaya başladım. erasmusa başvurdum. covide yakalndım ve yerime oturmak zorunda kaldım. eh öğrenciyim, para çok yok, aileme swat'ı anlatmıştım, siz bana para vereceksiniz ama ben üç ay sonra size iade edeceğim diye. e hadi git dediler ve amerikaya gittim. bayıldım. mezun olduğum için aynı programa tekrar katılamadım. greencarda başvurdum. çıkmadı. bu sırada işe girdim. para briktiremiyorum ama olsun akamasa da damlıyor. tekrar turist vizeleriyle bir yerlere başvurmak istiyorum. greencarda devam tabii. ama kaçak olarak yaşayabilecek biri değilim. bi ara irlanda dil okulu istemiştim ama aileme destek olmam oradan çok zor, askıya aldım. güzel esasen. altı ay yarı zamanlı çalış, iki ay tam zamanlı. bu sırada farklı ülke tecrübesi. kore olabilir mesela. 6 aydan sonra çalışma izni veriyormuş diye duymuştum ama o ilk altı ay geçinmesi sıkıntı. bazı avrupa ülkeleri yüksek lisanstan sonra çalışma izni veriyor ama kabul alman ve okul ücretini ödemen lazım tabii. esasen on beş bin dolar olsa ve bazı şeyleri göze alabilecek pozisyonda olsam yaparım bunları.
edit: önceliğim hep amerika. gözümü orda mı açtım nedir?