Ben buraya kendime ait deneyimimi degilde fikrimi yazmak istiyorum. Oncelikle herkesin deneyimleri cok farkli, biri siyah biri beyaz olabilir. Kendi deneyimimi yazmak istemiyorum cunku bana boyle oldu size de boyle olacak diye bir algi olusuyor. Arkadaslar hayat bu. Insana nasip/sans da lazim. Karsisina iyi insanlar cikmasi da lazim. Bir kere gocmenligin bir cesaret isi oldugunu herkes bilsin. Dil bilmiyorsun ya da az biliyorsun, kimseyi gercekten tanimiyorsun (ki bir insani tanimak adina uzun bir makale yazilir.) kültürden, sosyal baglardan haberin yok. Bu bilinmezlikleri icinde yasayinca zorluklarini anliyorsunuz. Tabiri caizse ilk geldiginizde ezik gibi hissediyorsunuz. Amerika’dan ve insanlardan beklentilerinizi yuksek tutarak gelirseniz buyuk ihtimal cok uzulursunuz. Depresyona girersiniz. Hayal kirikligina ugrarsiniz. Eger gencseniz ya da kendinizi gercekten genc hissediyorsaniz kaldiramayacaginiz tas yok. Bu zorluklari yenebilirsiniz. Amerika sizden yuksek miktarda paralar istemiyor, sizden yuksek miktarda hayat enerjisi istiyor. Ne kadar girisken, sosyal, hareketli bir insansaniz o kadar avantajlisiniz. Cevre yapmak, insanlara ve kendinize kendinizi kanitlamak cok onemli. Amerika’ya geldiginizde ozellikle ilk 2 yilda eger zorlaniyorsaniz, kendinize cok yuklenmeyin. Bir gocmen tabikide ilk yillarinda zorlanacak. Hani nerede American dream? Hani nerede land of the oppurtunity? Gibi yanlis sorular sormayin. En az 3 cocuklu mutlu bir aile ve arka bahceli on bahceli buyuk bir mustakil ev 2 yilda gelmiyor. American dream’e inanip inanmamak size kalmis bir is ama zaten inanmadan da birseyler basarilmiyor. Bakis acinizi degistirin. Karsinizda en azindan size birseyler vaat eden bir ulke var. Soru sormaktan, hata yapmaktan cekinmeyin, tabiri caizse burda ayip diye bir sey yok akliniza takilan her seyi sorun. Benim hakkimda ne dusunurler diye sakin dusunmeyin. Amerika’da herkes kendi hayatiyla mesgul. Sizin ne giydiginize hangi dili konustugunuza neye inandiginiza karisacak vakitleri yok. Bireyselcilik ust seviyede mahalle baskisi Turkiye’ye gore cok dusuk. Herkese tavsiyem; Amerika’da mental olarak huzur mu ariyorsunuz? Kalabalik sehirlerden eyaletlerden uzak durun, ya da kalabalik eyaletlerin kirsal yerlerinde yasamaya calisin. Ornegin NYC’de degilde Upstate NY’da yasamaya calisin. Amerika’nin da kendine ait tansiyonu var ve o tansiyondan uzak kalmak insana cok huzur veriyor. Turkiye’deki tansiyon yok, Amerika’daki tansiyon yok. Bu huzuru da yasamadan bilemessiniz. Turkiye’deki psikolojinizi Turkiye’de birakin. Sifirdan baslamak sadece maddiyatta olmuyor, maneviyatta da sifirdan baslamak gerekir. Yeni kimlik arayasinda olun. Yeni kimlikten kastim mensup oldugunuz dininiz varsa din degistirin ya da giyim tarzinizi radikal olarak degistirin demiyorum. Her kesimden degisik insanlarla tanisin, sosyallesin, paylasin. Yeni hobiler edinin. Konusmaktan sakin korkmayin. Acikcasi yeni gelen gocmenlerde maddi sorunlarin altinda bence psikolojik nedenler yatiyor. Lutfen derin bir nefes almadan kimse Amerika’ya gelmesin.
The grass looks greener on the other side.