@baba-yaga Bu ülkede büyük bir kesim inanın ABD'de de ki çoğu insandan çok daha güzel bir yaşam sürüyor. Adam Amerika'da 10 saat uber yapıp, bütün sevdiklerinden uzakta yaşam mücadelesi verirken, burada büyük bir kesim anne, babadan kalma miras ile gerek yurtdışına tatile de gidiyor, gerek hiçbir yeme içmekten mahrum kalmıyor, gerekte hiçbir siyasi ya da ekonomik sıkıntıyı umursamıyor. Kendimi bildim bileli ABD için hayal kurarım ve hala da kuruyorum. Hala çok gitmek istiyorum fakat ''yıllarca bu ülkeden gidersem her şey güllük gülistanlık olacak'' yanılgısına kapıldım. Dünyanın neresinde olursan ol yaşadığın sıkıntılardan kaynaklı her zaman mutluluğun başka bir yerde olduğuna inandırıyor insan kendini. İnsan belirli bir noktada '' elimdekiler bunlar, daha fazlası için çaba gösterip, dua edeceğim ama şu an elimdekiler bunlar ve bunların değerini bilmeliyim'' demeli. Sizin için demiyorum yanlış anlamayın genel olarak söylüyorum çünkü ne durumda olduğunuzu bilmediğim için hakkınızda yorum yapamam. Sadece örnek vereyim 1 sene boyunca üniversitemin en güzel bir yılında kız arkadaşımla aynı evde kalmıştık ve şu yaşıma kadar en güzel 1 yılım olmuştu fakat o sene durmadan ABD'ye gitmeyi düşünüyordum, durmadan haritalara bakıyor, kendimi ABD'de hayal ediyordum. Şimdi geriye dönüp baktığımda aslında abd'de olacağımdan çok daha mutluydum orada zaten. Fakat kendimi ve psikolojimi yaşadığım zor zamanlarda ABD'yi kurtuluş olarak çok fazla şartladığım için o anın değerini de kaçırıyor oluyordum. Burada da kira derdin varsa orada da olacak. Orada da hayat boyunca mücadele vermek zorunda kalacaksın. Sadece bazı koşullar çok daha rahat ve güzel olacak fakat çoğu şeyden de feragat etmiş olacaksın gittiğinde. Özellikle yıllarca çekilişe başvurup bu sene kazanıp gittiğinde umduğunu bulamayan, hayal kırıklığı yaşayan çok kişi oldu. O yüzden kardeşim öncelikle temennim hakkında her şeyin en güzeli olması ve mutluluğu lütfen çok uzaklarda arama. Çünkü mutluluk içinde başlıyor önce.