Herkese puslu, bulutlu, yağmurlu bir Almanya gününden merhabalar. 6 Mayıs'ta başlayan Amerika sürecinin ilk ayağını bugün vizeli pasaportumu alarak tamamladım. Bu mülakat deneyimini yazmak için çok bekledim. İçimde inanılmaz bir mutluluk ve aynı zamanda ılık ılık akan bir endişe var. Biraz uzun bir mülakat deneyimi paylaşmak istiyorum umarım uygun görürsünüz. Mülakat deneyiminin yanı sıra greencard deneyimimi paylaşmak istiyorum.
Greencard'ın ne olduğunu 2018 Kasım ayında öğrendim. Üniversite hazırlık için gittiğim dersanede sınıf arkadaşım bana greencard çekilişinden bahsetti. Hayretle dinliyordum çünkü bizim olduğumuz sınıf dersanenin en iyi sınıfıydı. Hepimiz akademik olarak çok yükseklere bakıyorduk. O arkadaşım da zaten dişçiliği bırakmıştı tıp kazanmak için. Ona şu soruyu sordum. '' Eee? Kazanırsan ne olacak? Amerika'ya mı taşınacaksın? Gerçekten orada mı yaşayacaksın herkesten, her şeyden uzakta? '' şu an dönüp bakıyorum da insan gerçekten hayatında neler olacak bilemiyor. Şimdi o kişi ben oldum. O zamanlar Bırakın yurtdışını, İstanbul dışında yaşamak bile bana çılgınlık geliyordu. Planım basitti. İtüyü kazanacağım, iyi bir mühendis olacağım, Kadıköy'de bir ev alacağım, 40 yaşında da Kadıköy'de bir pub açacağım. Sonra emekli olacağım.
İstediğim okulu kazandım. Sonunda sınav stresim bitmişti ve vizyonumu geliştirmeye karar verdim. Her istanbullu gibi istanbulu gezmemiştim. Başladım gezmeye. Müzelere, tarihi yerlere, gitmediğim ilçelere semtlere gitmeye başladım. Daha sonradan yurtdışını gezmek biraz kafama girdi. İnternetten videolar izlemeye başladım. Work and Travel diye bir program buldum. Bir öğrenci için kulağa harika geliyordu. Yazın 3 ay amerikada çalışıp para biriktiriyorsun ve 1 ay da gezebiliyorsun. Kendi kazandığın parayı özgürce harcayabiliyorsun. 19 yaşında bir kişi için ilk ekonomik özgürlüktü, kulağa harika geliyordu. Ancak ilk başta biraz paranın olması gerekiyor masraflar için. Bu para için çalışmam gerekiyordu. Başladım iş bakmaya. Publara, kafelere bakıyordum. Ama hayat gerçekten çok garip. Okulumdaki hocamın aracılığıyla bir Work and Travel şirketinde işe girdim. Her şey inanılmaz güzel gidiyordu. Uğruna para kazanmak için iş aradığım şeyin kalbinde iş bulmuştum. İşim Ds160 formlarını doldurmaktı. Ama daha sonradan bir felaket yaşandı. PANDEMİ. Her şey kapandı, benim work and travel hayallerim seneye kaldı. 2020 yazını evde oturarak geçirdim. Kronik bronşitim olması sebebiyle Biontech aşıları türkiyeye gelene kadar ve ben 2 dozu olana kadar, ayda sadece 1 kere olmak üzere bacaklarımı açmak için evimin olduğu sokakta yarım saat yürüyüş yapıyordum. Hep evdeydim. Malesef 2021 yazında da work and travel yapamadım. Ama içim dışım amerika olmuştu. İnternetteki tüm videoları izlemiştim. Çalıştığım şirkette konuştuğumuz tek şey amerika ve vizelerdi. Ds160 formlarının ustası olmuştum. Bir formu 10 dakika gibi sürede doldururum. (Bu sayede bence türkiyedeki en erken Ds260 formunu ben doldurmuşumdur 
sonuçlar açıklandıktan 1 saat sonra submit etmiştim arkadaşlarımla) Bu pandemi sürecinde malesef ülkemiz oldukça büyük sıkıntılardan geçti, yönetim yanlışlıklarını çokça gördüm. Yaşça da büyümüştüm artık kafam basıyordu. Her geçen gün yurt dışı cazip gelmeye başlıyordu. Anneme her acaba desem hemen konuyu değiştirirdi. Ülke ne kadar kötü olursa olsun, ailenizden ayrılmayın vs. derdi. (Bu sene greencardı kazandığımı söylediğimde sevincini görmeniz lazımdı ne de olsa çocuğunun geleceğini düşünüyor) 2021 Ekim ayında ilk DV çekilişine başvurdum. Artık aşı falan olmuştum. Okula, işe gidiyordum. Bu yaz o yazdı. Work and travel'a gidecektim. Her şey hazırdı. 2 senenin sonunda pandemiden dolayı kapalı olan wat vizeleri açılmıştı. Vize randevum alındı ve randevuma girdim. Yaklaşık 1 dakikalık bir görüşmede onayı aldım. Aşırı mutluydum ancak bu mutluluk 2 gün sürdü. Daha sonradan sebebi bilinmez bir şekilde dosyam AP'ye döndü. Boş pasaportum içinde sarı kağıtla postalandı. (sorun benden kaynaklanmıyordu. O sıralar benim danışmanlık şirketimdeki her wat öğrencisi onaydan sonra AP'ye dönmüştü.) 1 hafta, 2 hafta, 5, 8, 10 haftalar geçiyordu AP sonuçlanmıyordu. Artık haziranın ortasıydı. Şirketim Kuveyte gitmemizi ve vizeye orada tekrar girmemizi söyledi. Bana çok anlamsız gelmişti. İnternetten araştırdığımda idari soruşturma yazıyordu. Tüm konsolosluklarda sonucun aynı olacağını düşünüyordum. Öyle olmadı. Yine 1 dakikada vizemi aldım. AP'ye dönmesini beklerken Issued oldu. Pasaportta vizeyi görene kadar inanmam diyordum. Vizem basılmıştı. 1 hafta içinde Amerikaya gittim.
Denver. Amerika maceramın başladığı yer. Kuveytteki 4 günümü saymazsak ilk yurtdışı deneyimim. İşime başladım, ssnimi aldım her şey güzel gidiyordu. Ancak yaklaşık bir ay sonra bir iş kazası geçirdim. Uyluk kemiğimi kırdım ve ameliyat oldum. Amerika'da ameliyat deneyimim de var yani Daha ağustostu ve ekim sonuna kadar yatarak amerika serüveni geçirdim. Tadı damağımda kalmıştı açıkcası. Türkiyeye gelince her geçen gün kötüleşen ülke oldukça canımı sıktı. Yurtdışını artık kesinlikle düşünüyordum. Uğruna inanılmaz çalıştığım üniversitemi yarıda bırakmaya hazırdım. Amerika imkansız gibi geliyordu ve tek şansımın yine okumak olduğunu düşünüyordum. Almanya'da üniversiteye kabulün nispeten kolay olduğunu öğrendim. Aynı zamanda İsveçli bir kız arkadaşım var onunla da beraber yaşayacaktık. Bir sürü schengen turist vizesi aldım. Hepsi yunanistandan. Daha sonradan 2023 Ocak ayında Almanya göç işine başladım. Evrakları topladım, almanca kursuna gittim, dil belgemi aldım, üniversite onayımı aldım. 6 Mayıs günü yine İsveçte, kız arkadaşımın yanındaydım. Birkaç saat sonra uçağım vardı ve istanbula dönecektim. Yine hüzünlüyüz her ayrılıkta olduğu gibi. DV sonuç günü olduğunu tamamen unutmuştum. Çok da umrumda değildi, çalıştığım şirketteki arkadaşlarım ( bana her konuda inanılmaz yardımcı oluyorlar haklarını ödeyemem) haber verdiler ve kontrol etmemi söylediler. ilk 5 dk sayfa açılmadı ve kapatasım gelmişti ESC'yi ama sonunda açıldı. Bir mal oldum ilk görünce yalan yok. Her gün ingilizce konuşan ben ingilizceyi unuttum o anda. Kız arkadaşım sevinçli bir sesle kazanmışsın dedi. Ben hala malım. Sayfanın fotoğrafını çekip arkadaşlarıma gönderdim ve kazandığımı söylediler. Hala malım ama yavaş yavaş anlıyordum artık. Hayat gerçekten çok güzel ve bir o kadar da sinir bozucu. Zaten almanya planım olduğu için greencard çıkmış gibi olmuştu. Her şey değişmişti artık. Yine arkadaşlarım bana bu güzel kütüphaneden bahsetti. Forumla tanıştığım ilk gün de odur. 10k sıralamanın nispeten fena olmayan bir sıralama olduğunu zannediyordum ama DV23 çok kötü gidiyordu. İlk hafta olan sevinç yerini korkunç bir endişeye bıraktı. Bu tehlikeden dolayı almanya durumumu askıya almadım. Bir yandan da onu götürdüm. AOS'un ne olduğunu öğrendim ve ne olur ne olmaz diye, bir kez daha kendi adıma ds160 doldurdum. Şaşırtıcı bir şekilde, hiç kullanmadığım ve bugün de iptal olan turist vizemi aldım Bekliyordum. Eylül ayında almanya için vize görüşmesine girdim ve ekim ayında vizemi aldım. Kasım ayında almanyaya taşındım ve dosya taşıma işlemlerini yapmaya başladım. Başta KCC'ye 3 günde bir email atıyordum. Cut off olana kadar yaklaşık 5 tane email attım sanırım her seferinde o baştan savma cevabı aldım. Cut off olunca umudum tükenmişti, AOS tek çare gibi duruyordu ama Frankfurta da email attım. Frankfurt ilk mailimde, 1 hafta sonra dosyamı taşıdığını söyledi. Umutlar tekrar yeşerdi. Daha sonradan 2nl aldım ve beklemeye devam ettim. 2nl alır almaz sağlık kontrol randevusunu aldım ve bu frankfurtta oldukça problemliymiş. Ben oldukça güzel bir tarihe, mülakat tarihimden 3 hafta öncesine randevu aldım. Sağlık randevusu mülakatımı okumak isteyenleri için https://yesilkartforum.com/forum/topic/6411/dv2024-mülakat-deneyimleri/697?_=1707997478994
Ocağın başında, evraklarımı toplamak ve covid aşısı olmak için İstanbul'a gittim. Dosya taşıyanlar için tüm evrakların olduğu bir ileti bulamadım forumda benimki o olsun ve umarım birileri yararlanır.
Topladığım evraklar:
E devletten adli sicil kaydı (almanca ve ingilizcesini sitenin kendisinden aldım)
Askerlik belgesi yine e devletten
Covid19 Aşı kartı (e nabızdan bulduğum her şeyin çıktısını aldım covid ile ilgili)
Nüfus kayıt örneği ve tercümesi
Diploma ve tercümesi
Banka dökümü ve tercümesi
6 adet fotoğraf (4 tane sağlık randevusu, 1 tane mülakat için 1 tane de yedek pinpiriklik için)
Pasaport fotokopisi
ESC randevu sayfası
Ve geldik mülakat gününe. 7.30daki randevum için 6.50de konsolosluğun önündeydim. Almanyaya göre oldukça kalabalıktı, o kadar kalabalık olmasını beklemiyordum. Sıraya girdik. Amerikalı bir görevli sırayla herkesin üzerindeki eşyaları soruyordu. O gün güler yüzlü olan 2 kişiden biriydi. İlk onla konuştuğum için biraz rahatlamıştım. Çantamda ne olduğunu sordu cümlesini bitirmeden çanta ile girebileceğimi sadece ne olduğunu sordu. Ben içinden evraklarımı alıp kız arkadaşıma verdim çantamı. Telefonu yanıma alabileceğimi söyledi ama kapatmam gerektiğini söyledi ama ilk üst aramasında telefonumu alıp bana bir kağıt verdiler. Yani aslında içeriye sokamadım telefonu ama Frankfurtta sanki emanet ile uğraşmaya gerek yok gibi. Cüzdanla içeri girebiliyorsunuz. Daha sonradan içeri girdim. İnanılmaz büyük bir salondu. Girişte hemen sağ kısım göçmen olmayanlar için, salonun ilerisi ise göçmen vizeleri içindi. İleriye doğru ilerledim ve evrak kontrolü için olan sıraya girdim. Her şey inanılmaz yavaştı. 2 banko çalışıyordu ve ekstra 1 banko da ukrayna vatandaşları içindi. Sıra bana geldi. Önce parmak izi verdim. Daha sonra aheste aheste evraklarımı istedi görevli ve dosyamı hazırladı. DS260 formunda annemin kızlık soyadını yanlış yazmıştım onu düzelttim. Turist vizemi güncellememe gerek olmadığını söyledi. Daha sonra vize ücretini ödeme noktasına gittim. O gün güler yüzlü olan ikinci kişiydi. 330 dolar ödememi yaptım ve salonun ortasındaki bekleme yerinde beklemeye başladım. Saat tam 8 de oturdum. Sadece 1 banko çalışıyordu ve ben 6. kişiydim. Sıra bana 1 saat 50 dakika sonra geldi. 1 saat 50 dakikada 5 dosyaya baktı. Vize memuru o kadar yavaştı ki Kadıköy Numune hastanesi deneyimi yaşattı. Beklerken heyecan meyecan kalmadı zaten. Sıra bana geldi. Önce yemin ettim. Sonra görevli bir yere gitti. Geldiğinde yine yemin ettim. Sorduğu sorular buradaki deneyimlerden çok farklıydı. Daha önce evlendin mi? Çocuğun var mı? Bana akademik hayatını anlat dedi ve dirseklerini masanın üstüne koydu (sanki daha vaktimiz var başla der gibisinden) en yüksek diplomamın lise olduğunu türkiyedeki üniversitemi bitirmeyip almanyada yine aynı bölümde öğrenci olduğumu söyledim. Daha sonradan benden lise transkriptimi istedi. Aldığım dersleri görmesi lazımmış. Daha önceden hiç böyle bir şey okumamıştım. O an @gucarslan ın bana söylediği şu söz aklıma geldi.
@gucarslan, içinde söyledi: DV2024 (2024 Green Card Lotosu) Aşamaları
@Hope-Breaker turist vizeniz varken hala başka konsolosluklara dosya taşımaya çalışıyor olmanızı hayretle izliyorum..
bol şans.
2 üniversitemin de öğrenci belgelerini verdim ve bunlara girmem için lise diplomamın yeterli olduğunu söyledim ama bana yine de lise transkriptini mail atmam gerektiğini söyledi ve eksik evrak kağıdını verdi, pasaportumu vermedi. Benim mülakatım diğerlerinden daha kısa sürdü. Diğer kişilere neler sordu aşırı merak ediyorum. Çıkar çıkmaz lise transkriptini mail attım. Neyseki almanyadaki üniversite için de gerekliydi lise transkripti bu yüzden almanca tercümeli bir şekilde vardı ama eğer olmasaydı ne olurdu bilmiyorum. Türkiyeye geri dönmem gerekirdi transkripti almak için. Neyseki şanslıydım. O günün akşamında Ceac'ım refuseddan AP'ye döndü sonraki sabah da Issued oldu ve bu sabah pasaportumu aldım. Benim greencard serüvenim böyleydi demiyorum. Böyle başladı demek istiyorum zira daha yeni başladı. Umarım herkes vizesine kavuşur ve bir gün aynı gökyüzüne bakarız. Herkese bol şanslar dilerim. Umarım şansa ihtiyacınız olmaz.
