Amerika'ya gitmek istememdeki onlarca sebebi 2 ana başlığa ayırdım. Bunlar ekonomik ve siyasi sebepler...

Ekonomik sebepler;

• Üniversite mezunu bir arkeolog olmama rağmen asgari ücretle çalışıyor olmam. Gidince orada da bir süre asgari ücretle çalışmam gerekebileceğini biliyorum ama orada en azından alım gücü yüksek.

• Alım gücü konusuyla bağlantılı olarak, green card ile giden ailelerin alışveriş videolarında gördüğümüz temel ihtiyaçların ucuz olması durumu. Ben arabamın deposunu 250 tl'ye doldurabilirken, Amerika'ya yerleşmiş ailelerin çoğunun iki araba kullanıyor olmasına rağmen, orada gidilen mesafeler daha uzun olmasına rağmen ve motor hacmi büyük arabalar olması sebebiyle daha fazla yakıt tüketiyor olmasına rağmen; ayda 4-5 depo benzin alınca bile bizden daha az para veriyor olmaları.
  Temel mutfak giderlerinin bizden kat kat ucuz olması. (tarım ülkesi olduğumuz için eskiden "bizde meyve sebze sudan ucuz, yurt dışında karpuzu dilimle satıyorlar" diye kendimizi kandırırdık ama artık tarım ülkesi değiliz ve yine videolarda gördüğümüz üzere meyve sebze de bizdeki fiyatlarla kafa kafaya)
  Üniversiteye kadar okul masrafının servis dahil, yok denecek kadar az olması.

• Ekonomisini inşaat sektörüyle döndürmeye çalışan bir ülke olduğumuzdan, 140-150 bin tl etmeyecek ufacık dairelere 350-400 bin tl istenmesi ve aynı paraya Amerika'da müstakil, bahçeli, garajlı, huzur dolu bir evde yaşanabildiği gerçeği.

• Temel giderlere ucuza ulaşılabildiğinden ve eğitim masrafı az olduğundan; arttırılan parayla ev, araba sahibi olmanın, tatil yapabilmenin ve en önemlisi birikim yapabilmenin daha mümkün olması.

Siyasi sebepler;

• İzmir Karşıyaka'da (bilenler için Bostanlı'da) yaşamama rağmen dışarı çıktığımda sürekli stres yaşamam. (Sosyal medyada özellikle seçimlerden sonra çok övülen, Türkiye'de yaşanabilecek tek yer olarak gösterilen İzmir'de bile son 2-3 yıldır o kadar büyük bir değişim gözleniyor ki; üniversitede sırf puanım İzmir'e yetmiyor diye ilk yıl tercih yapmayıp bir senemi çöpe atan, İzmir'den başka bir yerde nefes bile alamam diyen ben artık burada yaşamak istemiyorum. Dolayısıyla diğer şehirleri düşünemiyorum bile.)

• Belki basit gelecek ama tıkanmış trafikte sağ şeritte beklerken, başkalarının şeridin yanındaki toprak yoldan veya emniyet şeridinden geçip ilerde önüme kırmaları. Yine aynı şekilde metrodan inip merdivenlerden çıkmak için beklerken, arabaların yaptığı gibi yayaların da sırayı umursamadan sağdan soldan geçip, yürüyen merdivenin orada milletin önüne geçmeleri. Toplu taşımada bağıra bağıra telefon görüşmesi yapanlar, yüksek sesle müzik dinleyenler, kulaklık bile takmadan telefon hoparlöründen müzik dinleyenler...

• Sürekli duyduğumuz kadına, öğretmene, doktora şiddet, çocuk tacizi, aile içi ensest ilişkiler vb. kültürel yozlaşmanın ne hale geldiğini gösteren haberler.

• Mesleğinde ne kadar başarılı olursan ol, tanıdığın yoksa, yalakalık yapmıyorsan hiçbir şekilde yükselememen. Kpss'den iyi bir puan alsan bile, getirilen mülakat saçmalığıyla ortalamanın düşürülerek atanmanın önüne geçilmesi ve yandaşların senin yerine atanması.

• Ülkede ne siyasi ne ekonomik istikrar sağlanamaması ve gelecek adına en ufak bir ümit ışığının olmaması. Kasıtlı olarak eğitim sisteminin içinin boşaltılması, yine kasıtlı olarak tarım ve hayvancılığın bitirilmesi.

• Eylül ayında doğacak oğlumun daha iyi bir eğitim alması, daha özgür bir ortamda yetişmesi, mutlu bir birey olması.

ben de ilk olarak alım gücüne çok önem veriyordum ama zamanla araştırdıkça ve yaşam standartlarını gördükçe, türkiyede aylık gelirim 20 bin tl bile olsa yine de giderim diyorum. burada alım gücünüz yüksek de olsa bazı şeylerden kaçamıyorsunuz. akıl sağlığını yitirmiş, gözünü para ve makam mevki hırsı bürümüş, bunun için gözünü kırpmadan hak yiyebilen insanlarla aynı havayı soluyoruz. nerede ne zaman başımıza ne geleceği belli değil. 32 yılımı iyi kötü ama hiçbir aidiyet duygusu hissetmeden bu ülkede yaşadım. kalan ömrüm 5 yıl mı, 35 yıl mı bilemem ama kalan kısmını huzurlu ve mutlu geçirmek istiyorum. 2 aylık oğlum iyi eğitim alsın, iyi şartlarda yaşasın, gelecek derdi olmasın, iş bulmak için bir yerlerde amcası,dayısı olmasına gerek kalmasın istiyorum.

Ben ilk kez bu yıl başvurdum çekilişe, eşim ve kendi adıma. Önyargı işte, internette hep GC ile ilgili aracı şirketlerin reklamını görmekten, nedense başvuru çok masraflıymış gibi bir algı oluşmuş kafamda. Yurtdışıyla ilgili hayaller var ama hem yasal olup hem bu kadar kestirme bir yol olduğunu bilmediğimden sadece hayalden ibaret.

Sonra bir gün youtubeda, GC kazanıp giden bir Türk'ün Amerika'da yaptığı iş ve kazandığı parayla ilgili videosu denk geliyor. Sağ tarafta önerilen videolarda bir başkası Amerika'ya gitmeye nasıl karar verdiğini ve GC sürecinde başından geçenleri anlatıyor. Böyle farklı 5-6 ailenin videolarını izliyorum ve gördüğüm şey, herkes buraya göre daha mutlu, daha huzurlu, alım gücü yüksek, temel giderler ucuz, her yer yemyeşil, trafikte hiç anormal davranışlar yok. "Bana da çıkacak" diyorum. İster hayalperestlik deyin, ister kendini kandırmak...

Dediğim gibi bu yıl ilk kez başvurdum. "İnsan" gibi yaşamak için. Eylül'de doğacak çocuğumun daha iyi bir eğitim alıp, daha özgür bir ortamda yetişmesi için. Ülkemden umudu kestiğim için, gelecekle ilgili en ufak bir ışık görmediğim için. O bahçeli evlerde oturup, o büyük arabalara binmek için. Benzin 6 lira, dolar 4 lira olduğu için. Milletin 20 bin verdiği arabayı devletim bana 100 bine sattığı için. Milletin bahçeli, havuzlu, garajlı müstakil ev aldığı paraya 80 m2 apartman dairesi alamadığım için.

Kendimi o kadar kaptırdım ki, GC çıksa yerleşeceğim eyaleti, oturacağım evi, alacağım arabayı araştırıyorum vakit buldukça. Bu sayede biraz da ülke gündeminden uzaklaşıyorum işte. Umarım gönülden isteyen herkes bu mutluluğu yaşar.

@gözde DV2019 Kaybedenler Kulübü içinde söyledi:

@tanti @heleniki birde birini okudum forum da kesin sizde denk gelmişsinizdir. Eşi ve kendi müracaat etmiş baldızı ve eşi içinde yapmışlar müracaat .Onlara çıkmamış baldızına ve baldızının eşine aynı anda çıkmış .O arkadaşı görünce de halime şükür ettim dedim beterin beteri varmış

o kişi benim Gözde Hanım Şimdi de gittiklerinde rahat etsinler, çok fazla zorluk yaşamadan adapte olsunlar diye bağlantılar kurmaya çalışıyorum. 10 yaşında kızları ve 6 aylık oğulları var. Ailece vermeleri gereken önemli bir karar olduğu için çok müdahil olmak istemiyorum ama umarım kendileri için en doğru kararı verirler.

İngilizce konusunda başlangıç seviyesinde olduklarından; ilk aşamada ev kiralama, çocuğun okula kaydını yaptırma, iş bulma gibi konularda orayı bilen birinin yardımcı olup yol göstermesi gerekiyor. İlk işini tanıdık vasıtasıyla bulup bir an önce çalışmaya başlarsa, dil sorununu daha çabuk çözüp 5-6 ayda kendi başının çaresine bakacak duruma gelir diye düşünüyorum. Çocuklar zaten okul ortamında, en çabuk onlar adapte oluyorlar.

Umarım cesaret gösterip giderler ve çok mutlu olurlar. Umarım biz ve bizim gibi orada yaşamayı gerçekten gönülden isteyen herkes de en kısa zamanda bu sevinci tadarız.

Mübarek gecede Allah herkesin dualarını kabul etsin, herkesin gönlüne göre versin. Sadece green card konusunda değil her konuda.

Amerika ile ilgili daha önce yazdığım gibi ilk defa bu yıl başvurdum ve o günden beri deli gibi Amerika hakkında araştırma yapıyorum. Makaleler okuyorum, giden kişilerin videolarını izliyorum. Aklımda oluşan düşünce şu şekilde; utangaç değilseniz, üşengeç değilseniz, ben şu okulu bitirdim ama bu işi yapmam demezseniz kolay kolay işsiz kalmazsınız. Ben arkeoloji mezunu, ingilizce, almanca ve biraz yunanca bilen biri olarak; asgari ücretle üniversitenin öğrenci yurdunda yöneticilik yapıyorum. Burada asgari ücretle alım gücüme bakıyorum, Amerika'ya gidebilsem orada adaptasyon sürecini atlatana kadar hizmet sektöründe yine asgari ücretle çalışsam alabileceklerime bakıyorum. Arada dağlar kadar fark var. Üstelik orada dili ilerletip, kültürü öğrendikten sonra işimde yükselme ya da daha yüksek maaşla daha iyi işler bulma şansım var. Burada ise yerimizde sayıyoruz ve hiçbir şeyin garantisi yok. O yüzden her şeye hazırlıklı olmalı ama karamsar da olmamalıyız. Gerçekten bu ülkenin zor şartlarında iyi kötü bir şeyler başarmış bireyler, egolarından arınıp 1-2 yıl sabrederse Amerika'da ortalama bir hayat standardı yakalar diye düşünüyorum.

Herkese iyi geceler. Green Card kazanıp, Amerika'ya yerleşip düzenimizi kurduktan sonra, nasıl doğru bir karar verdiğimizi anlattığımız günleri de görmek dileğiyle. Umarım gerçekten tüm kalbiyle isteyen herkes bu şansı elde eder.

Keşke Amerikan hükümeti bu çekiliş için sembolik de olsa bir miktar para alsa. Eminim 15-20 $ gibi bir ücreti olsa, laf olsun diye başvurup sonra sonucuna bile bakmayan insanların %90'ı başvurmaz. Böylece kazansa kesin gidecek olan, bunu son çaresi, kurtuluşu olarak gören kişilerin şansı daha fazla olur.

Eşime de bana da çıkmadı, ama benim ısrarımla başvuran eşimin ablasına ve bacanağıma ikisine birden çıktı. Gerçekten çok isteyene değil öylesine başvurana çıktığı tescillenmiş oldu.

Onların adına gerçekten çok sevindim ama zaten birine çıkınca ailece gidebiliyorken, karı koca ikisine birden çıkması... Bari bi tanesi bize çıksaydı

Case numberları da birinin 17 bin, birinin 20 bin.

Herkes için hayırlısı olsun.

@tanti bana kimsenin o konuda zararı olmaz, kendi kendime yetiyorum zaten

@heleniki, @gözde sağolun iyi dilekleriniz için.

yalnız grubun adı gerçekten değişmiş, ben şaka sanmıştım

@mehmett değerli bilgileriniz için çok teşekkürler. benim bacanağım ve baldızım dv-2019 talihlisi. İki çocukları var. Küçüğü daha 8 aylık olduğu için, ilk etapta karı koca ikisinin de çalışma şansı yok. Acaba bacanağım tek başına çalışarak, sizin yaptığınız gibi amazonflex, uber, lyft, doordash benzeri araba ile dağıtım tarzı işleri yaparak 4 kişilik bir aileyi geçindirebilir mi? Tabii ki yaşayacağı eyalete göre sorumun cevabı değişkenlik gösterecektir ama california, new york gibi pahalı eyaletler değil de, daha orta halli austin, atlanta, denver, portland gibi şehirleri ele alırsak?

@crazycells çok teşekkür ederim. Yine her zamanki gibi çok yardımcı oldun. Müsaadenle şöyle detaylandırayım sorumu. Aslında forumlarda muhtemelen daha önce konuşulmuştur diye, önceki konuları okumadan bu tarz sorular sormam, ama bu konu kişiye özel değişkenlikler gösterebileceğinden affınıza sığınıyorum. Dediğin gibi avukata danışarak detaylı bilgi almak lazım ama öncesinde burada insanlar kendi bilgileri dahilinde yardımcı olurlar diye düşündüm.

• Ben arkeolog olduğum için kendi alanımla ilgili bir iş kurup hem de istihdam yaratmak zor olacaktır diye düşünüyorum. Mesela orada bulunan bir tanıdığım restaurant açsa, farklı dünya mutfaklarından aşçılar çalıştırsa, beni de orada çalışmak üzere davet edip bana sponsor olabilmesi için benim sertifika bazında da olsa aşçılık mı okumam gerekir.

• Bu pozisyonla ilgili iş ilanını bana özel açması için daha spesifikleştirmesi mi gerekir? Örneğin Osmanlı mutfağına hakim olup şu şu yemekleri yapıyor olabilmek gibi. Akademisyen örneğini bu yüzden vermiştim.

• İlanı açıp öncelikle bu iş için USA sınırları içinde uygun birini bulamadığını kanıtlaması durumunu denetleyen bir mekanizma var mı? Bahsettiğim tarzda teferruatlı bir ilan olursa bunu kim hangi yetkinlikle denetliyor.

• Benim için açtığı ilana gerçekten de orada başvuran biri oldu hasbelkader ve onu çalıştırmaya başladı. Kendisinden memnun kalmadığını gerekçe göstererek işine son verip yeniden bana istekte bulunabilmesi için yasal bir süre var mı? Hatta böyle bir gerekçe göstererek işe son vermesi kolay mı? Sonuçta hukuk devleti, biz gibi değil

• Daha önce söylediğim gibi iş için gerekli finansmanı ben sağladım ama işi green card sahibi kişi kurarken, benim gönderdiğim paranın hesabı sorulur mu? Ülkemde evim vardı onu sattım diyerek bertaraf edilebilecek bir sorgu mu? Bu gerçekten araştırılıyor mu? En önemlisi bu paranın ne kadarı vergi kesintisi olarak alınır?

• Tüm bunlarla uğraşacağına adam gibi yatırımcı vizesine başvur diyebileceğiniz kadar kolay mı o vizenin başvuru şartları. Bahsettiğim şekliyle bu yolu mu izlemeli yoksa onu mu denemeli. Bu tamamen öznel görüşler içerecek biliyorum ama merak ettim. Hepinize şimdiden teşekkürler.

@crazycells ne kadar teşekkür etsem az size. iyi ki varsınız, sağolun.

@crazycells çok teşekkür ederim ilginize. Ben de öyle tahmin etmiştim ama yine de bilen birinden öğrenmek istedim.

Peki daha önce bahsettiğiniz arkeolog olarak üniversite veya araştırma enstitülerinde h1b vizesi ile çalışmak için verebileceğiniz link var mı?

Ben sizinle görüştükten sonra araştırdım ama baktığım ilanlarda h1b ile arkeolog ilanı bulamadım. Zaten çok fazla şansım olmadığının farkındayım alan itibariyle ama acaba üniversite bazında tek tek mi bakmam gerekir?

@crazycells Çok teşekkür ederim. Tamamen green card'a yoğunlaşınca diğer alternatiflere gerektiği kadar çok vakit ayırıp bakmadım. Hemen araştırayım.

@crazycells çok teşekkür ederim. Yine her zamanki gibi çok yardımcı oldun. Müsaadenle şöyle detaylandırayım sorumu. Aslında forumlarda muhtemelen daha önce konuşulmuştur diye, önceki konuları okumadan bu tarz sorular sormam, ama bu konu kişiye özel değişkenlikler gösterebileceğinden affınıza sığınıyorum. Dediğin gibi avukata danışarak detaylı bilgi almak lazım ama öncesinde burada insanlar kendi bilgileri dahilinde yardımcı olurlar diye düşündüm.

• Ben arkeolog olduğum için kendi alanımla ilgili bir iş kurup hem de istihdam yaratmak zor olacaktır diye düşünüyorum. Mesela orada bulunan bir tanıdığım restaurant açsa, farklı dünya mutfaklarından aşçılar çalıştırsa, beni de orada çalışmak üzere davet edip bana sponsor olabilmesi için benim sertifika bazında da olsa aşçılık mı okumam gerekir.

• Bu pozisyonla ilgili iş ilanını bana özel açması için daha spesifikleştirmesi mi gerekir? Örneğin Osmanlı mutfağına hakim olup şu şu yemekleri yapıyor olabilmek gibi. Akademisyen örneğini bu yüzden vermiştim.

• İlanı açıp öncelikle bu iş için USA sınırları içinde uygun birini bulamadığını kanıtlaması durumunu denetleyen bir mekanizma var mı? Bahsettiğim tarzda teferruatlı bir ilan olursa bunu kim hangi yetkinlikle denetliyor.

• Benim için açtığı ilana gerçekten de orada başvuran biri oldu hasbelkader ve onu çalıştırmaya başladı. Kendisinden memnun kalmadığını gerekçe göstererek işine son verip yeniden bana istekte bulunabilmesi için yasal bir süre var mı? Hatta böyle bir gerekçe göstererek işe son vermesi kolay mı? Sonuçta hukuk devleti, biz gibi değil

• Daha önce söylediğim gibi iş için gerekli finansmanı ben sağladım ama işi green card sahibi kişi kurarken, benim gönderdiğim paranın hesabı sorulur mu? Ülkemde evim vardı onu sattım diyerek bertaraf edilebilecek bir sorgu mu? Bu gerçekten araştırılıyor mu? En önemlisi bu paranın ne kadarı vergi kesintisi olarak alınır?

• Tüm bunlarla uğraşacağına adam gibi yatırımcı vizesine başvur diyebileceğiniz kadar kolay mı o vizenin başvuru şartları. Bahsettiğim şekliyle bu yolu mu izlemeli yoksa onu mu denemeli. Bu tamamen öznel görüşler içerecek biliyorum ama merak ettim. Hepinize şimdiden teşekkürler.

ben de bir izmirli olarak geçen yılki olumsuz sonucun ardından bu sene artık kazanmak ve gitmek istiyorum. şu an tek ve en büyük hayalim bu.

Merhaba herkese. green card çekilişi tamamen şans ve bu şans da, artan başvuru sayısı sebebiyle her sene gittikçe düşüyor. Merak ettiğim nokta şu, mesela 80-100 bin $ gibi bir birikimim var ama yatırımcı vizesinde kabul ettirmeniz gereken bir projeniz olması gerek. Ticaret konusunda bir tecrübem olmadığı için bu vize türüyle ilgili çekincelerim var. Biraz uç bir örnek olacak belki ama Amerika'da yaşayan biriyle ortaklık konusunda anlaşıp, birikimim ile onların bir iş kurması ve sonrasında sponsorlukla beni ve ailemi almaları mümkün mü? Prosedürü az da olsa biliyorum, o iş ile ilgili amerika'da kimseyi bulamamış olmaları gerekiyor vb. Peki bu, bizdeki akademik kadro ilanlarında aslında alınacak kişinin belli olup da sadece adının yazılamaması durumu gibi aşılabilecek bir şey mi?

daha önce vize görüşmesi yapmış kişilerin tecrübelerinden faydalanmak adına sormak istediğim bir konu var. vize görüşmesinde kendi üzerime olan arabanın güncel değerini gösteren bir ekspertiz raporu ve eşimin üzerine olan evimizin değerini gösteren belgeyi gösterip, banka hesabında kayda değer bir birikim olmadan vize almak mümkün mü?
eğer mümkünse, vizeyi aldıktan sonra amerikaya giriş yapmamız gereken 6 aylık süre içinde evi ve arabayı elden çıkarıp gitmemizde bir sakınca var mı?
açıkçası burada ev olması kimine göre ileriye dönük bir güvence olarak görülebilir. ben de tam tersine bu durumun oluşturduğu rahatlığın, orada yaşanacak herhangi bir olumsuz durumda "ne de olsa dönersem türkiye'de bir evim var" diyerek daha çabuk pes edip dönmeye sebep olacağını düşünüyorum.

ben de ilk olarak alım gücüne çok önem veriyordum ama zamanla araştırdıkça ve yaşam standartlarını gördükçe, türkiyede aylık gelirim 20 bin tl bile olsa yine de giderim diyorum. burada alım gücünüz yüksek de olsa bazı şeylerden kaçamıyorsunuz. akıl sağlığını yitirmiş, gözünü para ve makam mevki hırsı bürümüş, bunun için gözünü kırpmadan hak yiyebilen insanlarla aynı havayı soluyoruz. nerede ne zaman başımıza ne geleceği belli değil. 32 yılımı iyi kötü ama hiçbir aidiyet duygusu hissetmeden bu ülkede yaşadım. kalan ömrüm 5 yıl mı, 35 yıl mı bilemem ama kalan kısmını huzurlu ve mutlu geçirmek istiyorum. 2 aylık oğlum iyi eğitim alsın, iyi şartlarda yaşasın, gelecek derdi olmasın, iş bulmak için bir yerlerde amcası,dayısı olmasına gerek kalmasın istiyorum.

@crazycells çok teşekkür ederim sağolun.

@roccorocco gözünüz aydın, hayırlı olsun. çok sevindim sizin adınıza.