B
Çevrimdışı
Sayın @sigmoidalmammal teşekkürler yanıtınız için. Bahsettiğiniz şehirlere de bakıyorum ancak Portland ile ilgili son zamanlarda güvenlik ile ilgili çok fazla olumsuz şey okudum, o yüzden hazır sizi yakalamışken sorayım, gerçekten çok mu vahim durum?
WA ile CA arasında kağıt üzerinde maliyetler aynı gibi görünse de, Washington'da gelir vergisi olmaması büyük artı diye düşünüyorum. Kesinlikle listemde ilk sıralarda.
@Betfair39 selamlar, araba almak için önerebileceğiniz bir yer var mıdır?
Selamlar, şu anda TR'de çalıştığım şirkette, ABD pasifik saat dilimine uygun olan bir yerde, remote olarak çalışacağım bir pozisyona geçeceğim. Hal böyle olunca, çok fazla seçenek kalmıyor. Los Angeles ve Seattle'da arkadaşlarımız olduğundan, bu bölgeler her ne kadar cazip gelse de, ilk adaptasyon sürecinde maliyetler gözümüzü korkutuyor. Alternatif yerler bakıyoruz.
WA içerisinde, Seattle civarında -güncel- durumlar itibariyle, küçük çocuklu bir aile olarak ve yaşam maliyeti kabul edilebilir seviyede diyebileceğimiz yaşanacak bölge tavsiyeleriniz var mıdır?
Ayrıca, her ne kadar kişiye göre değişken bir durum olsa da, tahmini olarak 3 kişilik bir ailenin aylık ortalama masrafı, şu anda WA içerisinde ne kadar öngörülmelidir?
Şimdiden teşekkürler.
Sayın @ayvalik10 teşekkür ederim paylaşımınız için.
Yaşam maliyetlerini ve olası kiralık bölgeleri vs hepsini araştırdım, o yüzden kağıt üzerinde mantıklı duruyor ancak gerçek hayatta nasıldır diye de merak ettim :)
Selamlar, gerçi sanıyorum bölgede yaşayan forumdaş yok ancak bölgede bir şekilde yaşamış/vakit geçirmiş olanlar varsa diye birkaç soru sormak istedim:
Türkiye'de çalıştığım şirkette bir pozisyonda ABD'de çalışmaya devam edeceğim. Pozisyon remote, yalnızca Pasifik saat diliminde olmam gerekiyor. Dolayısıyla ilk etapta yaşam maliyeti/kalitesi anlamında insan kaynaklarının önerdiği yerlerden birisi Nevada içinde Las Vegas ve Reno oldu ve araştırmaya başladım.
Normalde düşüncem California içerisinde, görece düşük yaşam maliyetlerine sahip bir lokasyonda (gerçi pek yok sanırım ya da ben bulamadım henüz)
ilk adaptasyon zamanlarını geçirmek, ancak maliyetler konusu göz korkutmuyor diyemem. Küçük çocuğumuz olduğundan, ilk etapta eşimin de hemen çalışmaya başlaması mümkün olmayacak.
Dolayısıyla, Las Vegas fiyat/fayda ekseninde, kağıt üzerinde iyi bir yere oturuyor araştırdığım kadarıyla fakat yaşam kalitesi ile ilgili olarak bilgisi veya düşüncesi olanları yorumlara beklerim :)
@vikki_yaan Merhaba, başlık paylaşılmış ancak kısaca evet boşuna götürmüş olursunuz. Cihazın üzerinde AC(~) voltaj aralığı 110-240V ve frekans aralığı 50-60Hz olmayan cihazlarınızı, manevi veya maddi değeri çok yüksek değilse götürmeyin. Mis gibi daha ucuza yenilerini alırsınız. :)
Sayın @semavi ve sayın @ahmetkocyigit cevaplarınız için teşekkür ederim. İlk etapta giriş dönüş yapacağım için önce birkaç dealer gezip fikir edinmek de daha dogru olacak gibi. Temelli geldiğim tarihlerde de Carmax ile kıyaslama yapmak en doğrusu olacak gibi görünüyor. Keşke Texas'a gelseydik, bu dertlerimiz olmazdı :)
@ismailayaz muhakak ki bir vergi verilecektir, onu demiyorum tabi ki. Carmax sitesinde yaklaşık bir hesap yapıyor ve standart rakamlar veriyor, 16-17k USD için 2600USD mesela. Buradan mantıkla %15-16 vergi vardır diye mi düşünmeli; yoksa farklı kriterlere göre bu değişkenlik gösteren bir oran veya sabit midir, sormak istediğim bu aslında. Vergi varsa vermek cevabından herhangi bir öngörüde bulunamıyorum malesef.
Merhabalar, genel olarak Carmax fiyatları, sahibinden fiyatlarına göre epey yukarıda ancak ilk etapta çok pahalı bir araba almayı düşünmediğim için aradaki fark bir şekilde verilebilir diye düşünüyorum. (Örneğin 2011 Subaru Outback, single owner 132k mil araç Carmax'te vegilerle birlikte 18-19k USD iken, aynı aracın 2012 modeli yine single owner direk sahibinden 11-12k USD civarı)
Burada sormak istediğim, genel olarak Carmax'ten almanın bir avantajı var mıdır, araçla ilgili bir sorun yaşadığımızda gerçekten bir faydalarını görür müyüz; yoksa tamamen boşa verilmiş bir para mı olur? Ayrıca sahibinden alınca, o ilan rakamlarının üzerine nasıl bir vergi geliyor kabaca, bilginiz var mıdır?
Ayrıca California - Los Angeles civarında güvenilir dealer var mıdır tavsiye edebileceğiniz? Teşekkürler.
@emankcinon California içerisinde ve özellikle güneye doğru yerleşecek yer arayan birisi olarak çok faydalandım, elinize sağlık, teşekkürler.
Elinize sağlık sayın @funnelweb. Burada bir sorum olacak, physical address kısmı boş geliyor ancak doldurmadan form kaydedilemiyor. Buraya mevcut bulunduğumuz TR adresini yazmak doğru mu? Sonrasında ABD'ye yerleşince tekrar değişiklik yapabiliriz diye düşünüyorum. Bu konuda bir fikriniz var mıdır? Teşekkürler.
@sekuba Bizim şahit olduğumuz durumda, bizlerin balgam testi diye bildiği prosedürden bahsediliyordu. Bugüne kadar bunun dışında farklı bir test istendiğini okumadım. O yüzden yanlış yönlendirme yapmak istemem.
Test sonuçlarının 30 Eylül'den sonraya kalması durumunda, DV2022 mali yılı kapandığı için, vize basılması mümkün olmuyor. Daha önceki yıllarda buna benzer mağduriyetler yaşanmış malesef. Bununla ilgili bir hastalık geçmişi var ise, burada farklı bir yöntem izlenebilir mi bilemiyorum, daha tecrübeli arkadaşlar bilgi vereceklerdir.
Umarım bu sene Ağustos-Eylül ayında muayeneye girip, bu sebepten vize hakkını kaybeden bir tecrübe duymayız / okumayız.
@UzakyolSurucu merhaba, case no butun EU bölgesindeki kazananlari gostermektedir. Ornek sizin numaraniz EU20000 diyelim, bu Turkiyede önünüzde 19999 case oldugu anlamina gelmez. Belki Turkiyedeki ilk Case no sizinki de olabilir.
DV 2022 icin EU kotasindan Turkiyede toplam 1200kusur case var ve dagitilacak toplam vize adedi ise 2500kusur civarinda. Tam rakamlari ilgili sitelerden gorebilirsiniz, daha sonra buraya link de eklerim. Bu hesaba göre, toplam surece devam eden case sayisini da goz onune alarak bu varsayimlarda bulunulmaktadir.
Detaylar için: https://yesilkartforum.com/forum/topic/4402/sayılarla-dv2022?page=1
Sayın @gucarslan, deneyimi yazalı günler oldu da paylaşma totemimi bekledim diyelim, teveccühünüz :)
Buradaki herkesin hayatına, gerçek anlamda bir şekilde dokunmuş birisine, bir de benim bunu söylemem her ne kadar gereksiz olsa da, biz orada olduğumuz sürece sizin de bir kapınız her zaman olacak, gerçek anlamda söylüyorum.
Keşke imkan olsa da, kullanmadığımız bizim CN'yi size devredebilsek ama rezerv vizelere inancım tam, DV2021 büyük sürprizle bitecek :crossed_fingers_light_skin_tone:
Tekrar çok teşekkürler!
Bizim tecrübemiz biraz kulağı tersten göstermek gibi oldu. O yüzden CEAC'ta “Issued” ibaresini görene kadar tecrübemizi paylaşmak için bekledim. Hikâye biraz uzun oldu, bu sebeple teşekkürleri baştan paylaşayım:
Forumdaki bilgi ve tecrübelerden çokça faydalanmış birisi olarak, bu tecrübeyi yazarken amacım, benzer durumu yaşayacaklar için “Acaba” kaygısına düşmeden cevap bulabilecekleri bir ileti oluşturmaktı ancak fazla coştum sanırım, biraz uzun oldu :D Neyse, benim için de ileride okuyup umarım güzelliklerle hatırlamam için de bir hatırat gibi oldu.
Bu kadar detaya ihtiyaç duymayacak veya okumak istemeyecekler için (süreç boyunca, toplum olarak okuma alışkanlığımızın maalesef ne kadar da az olduğunu defalarca tecrübe ettim) özet geçeyim:
3 kişilik bir aile olarak önce mülakat, sonra muayene şeklinde gelişen sürecimiz:
Biraz(!) detay okumak isteyenleri ise aşağıya alayım:
Mülakat (3 Mart 2022 Perşembe 08:45):
Bizim mülakat sürecimiz, sanırım çalışma hayatımızdaki en yoğun döneme denk geldi. Üstüne bir de en yoğun mülakat dağıtılan döneme de denk geldiği için, sağlık randevumuzu ancak mülakat günü için alabildik. (Daha doğrusu öncesinde aldığımız randevuya özel sebeplerden gidemeyince, en yakın muayene tarihini 11 Mart’a bulabildik. Her gün her saat takip ile, 3 martta oluşan bir boşluğa, asıl talihli olan eşim adına randevu aldık. Unganlar’dan hepimizin bu randevu ile muayeneye gelebileceğini teyit edince, bu tarihte muayene olacak şekilde kendimizi ayarladık. Tabi ki benim ve 2 yaşındaki kızımızın adına farklı tarihler için randevu kaydımız vardı, bu kayıtlar önemli.)
2 mart’ta negatif PCR sonuçlarımızı aldık. 2 kopya olarak yedekli bir şekilde, mavi kapaklı dosyalara takılı ve her birey için ayrı ayrı poşet dosyalara konarak sıralanmış olan gerekli evrakları, pasaportları, diplomaları, 1422. Defa kontrol ettikten sonra, bilgisayar çantasının en korunaklı yeri olan bilgisayar bölümüne yerleştirdim. Bilgisayar normal tarafta kaldı tabi ki, onun önem derecesi bu durumda epey düşüktü çünkü :face_with_raised_eyebrow:
2 mart çarşamba akşam saat 18:00’de İstanbul’dan Ankara’ya doğru yola çıktık. Yağmur, kar, çamur demeden saat 22:00 civarında kalacağımız otele giriş yaptık. Yollar ve kaldırımlar temizdi, kar yağışı olmuş ama erimişti, güzel yağmurlu bir hava vardı. Zaten kaldığımız otel konsolosluğa 400-500 metre mesafede olduğu için, içimizdeki heyecanla sabahı beklemeye başladık. Fakat sabah kalktığımızda bembeyaz bir Ankara bizi bekliyordu. Konsoloslukta sıkıntı yaşamayacak şekilde giyinip, başladık karda yürümeye. Greencard talihlisi olduğumuzu öğrendiğim ilk günden itibaren, her türlü seyahatimizde bize en güvenli çanta içerisinde eşlik eden pasaport, diploma gibi evraklarımız, artık sıradan bir poşetin içinde ve korunaksız durumdaydı.:face_screaming_in_fear: Kar yağışı altında ve küçük kızımın biriken karlarda yürümekte zorlanması neticesinde, kucağımda yaklaşık 13 kilo ile, saat 08:15 sularında konsolosluk kapısına vardık.
Konsolosluk girişinde biraz kuyruk vardı, sıraya girdik. Tabi biz şemsiye falan hiçbir şey almamıştık girişte sıkıntı yaşamamak için. (Zaten küçük çocuğu olanlar bilirler, mobilizasyon bu gibi durumlarda aşırı zor.) Neyse, sağolsun sırada bekleyen puantiyeli şemsiyesi olan hanımefendi (eğer aramızda ise selam olsun) kızımla eşimi şemsiyenin altına davet etti. Zaten 1-2 dakika geçmeden, çocuklu olan var mı diye sorulması ve sıradaki arkadaşların bizi göstermesi üzerine, güvenlik girişinde bulduk kendimizi. Bir de güvenlik görevlisinden “Siz neden öne gelmiyorsunuz, bu yavrucak bekletilir mi hiç” minvalinde tatlı sert azar işittik :) Sağolsun, çok yardımsever şekilde pasaportları ve listeyi kontrol etti; hepimiz adına yalnızca ben covid formunu doldururken eşimle kızımı hemen iç bölüme geçirdi. Formu doldurduktan sonra birlikte x-ray’den geçtik ve artık içerideydik. Bence şu çok güzel: Güvenlik görevlileri, sizden cidden stres alıyor, o kadar güleryüzlüler ki, AVM’ye girerken bile daha fazla stres olduğumu hissettim.
Görüşme bölümüne girdiğimizde, hemen bir beyefendi pasaportlarımızı istedi ve barkodları yapıştırarak bize sıra numaramızla birlikte iade etti. İçerisi genişve ferah bir yer. Doğduğu hafta pandemi ilan edilen ve bir karantina çocuğu olarak dünyaya gelen kızımın, “bu kadar insan ne yapıyor? ablalar abiler de var” bakışları ve söylenmeleri ile zaman çabucak geçti ve ücret ödeyeceğimiz bankoda sıra numaramız yandı. 990 doları nakit ve tam olarak ödedik. Bir sonraki sıramız yandığında evrakları vermek üzere gittik.
Benim gibi detaycı ve biraz da takıntılı biriyseniz, burada işler karışabiliyor. Yabancı ama çok iyi Türkçesi olan görevli hanımefendi, pasaportların üçünü birden istedi. Ve her evrakı da benzer şekilde, sırayla ama üçümüz için aynı anda talep etti, (doğum belgeleri vb). Böyle olunca, poşet dosyalara ayrı ayrı evrakları sıralamış olan ben, tek tek içlerinden aynı türdekileri çıkarmak için gereğinden fazla efor sarf etmiş oldum :) Eşimin diplomasının ve diploma ekinin orijinal ve fotokopilerini verdik. Diploma eki için "bu nedir" diye sordu. Diplomada yazan bilgilerin ve bölümle ilgili detayların İngilizce olarak açıklandığı belge olduğunu söyledim; orijinalini geri vererek “hesabınızda 30k$ üzeri para varsa önemli değil” dedi. Anlam veremedim parayla ilgisine açıkçası. Bununla birlikte diploma fotokopisini de geri verdi; dedim bunu almayacak mısınız, aldım ya dedi. "Bir kontrol edebilir misiniz, çünkü fotokopisi bende" dedim. Kontrol ettiğinde eşimin diplomasının arkasına, benim askerlik belgemin fotokopisini koyduğunu fark etti. Fotokopiyi de verdikten sonra, evrak kısmını standart dışı başka bir durum olmadan geçtik. Mali belgeler kısmında, eşimin hesap dökümü, tapu fotokopisi (orijinalini istemedi), ilave olarak benim hesap dökümümü de ekledik. Eşim mülakatı Türkçe yaparsa daha rahat edeceğini söyledi.
Bizim sağlık raporumuz olmadığından, "nasıl olsa buradan çıkışta vizeyi alamayacağız, asıl koşuşturmaca bizi orada bekliyor" psikolojisiyle sıra numaramızı bekledik. Bu arada konsolosluk görevlileri, bütün çocuklara boyama kalemi ve defteri dağıttı, ince bir düşünce. Çünkü biz yanımıza bir iki kitap almıştık ancak bekleme esnasında sıkılmalar baş göstermişti, hızır gibi yetiştiler sağolsunlar :)
Sıra numaramız yandığında, sarışın hanımefendi konsolosun önüne gittik. Maske ve mikrofon/hoparlör kombinasyonu nedeniyle her ne kadar sesi anlamakta zaman zaman zorlansak da, yemin ederek ve parmak izi vererek görüşmeye başladık. (Çocuk için annenin parmak izini aldılar) Konsolos hanım kendisi Türkçe sorular sordu. Aslına bakarsanız, neredeyse soru sormadı. Ben kucağımda kızımla bir adım arkada, eşim önde olacak şekilde aşağıdaki sorular geldi:
Bu sorular arasında sürekli bilgisayara notlar girme ve beklemeli oldu. Sonra meşhur beyaz AP kağıdını aldı ve Medical Exam kısmını işaretledi ve ME yazdı. Buraya kadar her şey beklediğim gibi, hatta daha az soruyla geçmişti. Fakat forumdaki bütün tecrübeleri geçmişten gelerek okumuş olan beni gerecek durum şimdi geldi:
Medical exam sonrası bir satıra bir şeyler yazdı. Dedim ne oluyor, çünkü eksik başka hiçbir evrağımız yok. Eşim tabi bu detayı görmediği için daha rahat ama ben üzerimde mont, kucakta 13 kilo, terliyorum. Tam bu esnada konsolos hanım kalktı arka tarafa doğru birkaç adım gitti, geri döndü kağıdı aldı tekrar gitti. Birileriyle konuştu, o kağıdı atıp yeni bir kağıtla geldi. İçimden dedim “Tamam ya, yanlışlıkla yazdı, şimdi sadece ME yazıp gönderecek bizi” Fakat yine aynı şekilde yazdı. Cama iyice yaklaşıp ne yazdığını okudum, ME altındaki diğer satıra kızımın ve benim adımı yazmıştı. Sonra eşime açıkladı:
Sürece ben daha hakim olduğum için, konsolos hanımın benimle göz teması kurmasını fırsat bilerek; eşimin vukuatlı nüfus kayıt örneğini 3 kopya verdiğimizi ve üçümüzün de isminin yazılı olduğunu belirttim. "Bu şekilde olmaz, sizinkiler ayrı ayrı gerekli" dedi. Ben garantici yapımla, her ihtimale karşı kendiminkini de getirmiştim tabi. Dedim benimki yanımda, hemen verebilirim, olur dedi, verdim, AP kağıdından benim adımı sildi. Buraya kadar sorunsuz Türkçe devam ediyoruz hala ama burada işler değişti:
Ah dedim bu iş böyle gitmeyecek, döndüm İngilizce’ye, detaylıca açıkladım tekrar neden e-devletten alınamadığını, o yüzden anneninkini verdiğimizi vs. Bir dakika dedi, içeride çalışanlardan Türk bir beyefendiyi çağırdı, biraz uzakta konuşmaya başladılar. Bu arada mikrofon kapalı değildi sanırım, duyabiliyordum konuşmaları ve bu beyefendi de benim anlattığımın birebir aynısını anlatarak, “Dilerseniz anneninkini kabul edebilirsiniz ya da gidip nüfus müdürlüğünden ıslak imzalı alıp getirebilirler.” dedi. (Nüfus müdürlüğünden alınabileceği o esnada benim aklıma gelmemişti; gelse yanlış anlamanın önüne geçip o birkaç saniyelik gerilme olmazdı :) )Sonra ikisi de cama geldiler; Türk olan beyefendi bize durumu izah etti, hemen yakında nüfus müdürlüğü olduğunu, hızlıca alıp getirebilirsek vizemizi alabileceğimizi söyledi. Ben de bizim zaten sağlık raporumuz da eksik deyince, o zaman onunla gönderirsiniz veya konsolos hanım anneninkini kabul eder, kendisinin takdiri dedi. Teşekkür ettik, o ayrıldı. Konsolos hanım sağlık raporu ile birlikte bu belgeyi de göndermemizi, belgeler kendilerine ulaştıktan sonra yaklaşık iki gün içerisinde pasaportlarımızı göndereceklerini söyledi ve biz de teşekkür ederek bankodan ayrıldık. (Tahminimce, bizim sağlık raporumuz eksik olmasaydı, Türk olan beyefendinin açıklamasına da istinaden, eksik evrak durumumuz olmaksızın eşimin belgesini kızım için de kabul edecekti.)
Böylece, 8:45 olan randevumuz için 08:15 sularında kapısına gittiğimiz konsolosluktan, 09:45 civarında işlemlerimiz bitmiş şekilde ayrıldık.
Buradan çıkar çıkmaz otele gidip, telefon ve Unganlar için gerekli evrakları alarak, hemen muayene olmaya gittik.
Muayene (3 Mart Perşembe 10:20):
Unganlara geldiğimizde, herkesin anlattığı o meşhur iş hanı gibi olan binanın asansörlerine binerek 4.kata çıktık. Öncelikle; bu kadar karışık, kalabalık, gürültülü, her önüne gelenin gidip soru sorduğu, 72 milletten insanın girip çıktığı, küçücük bir yerde, olağanüstü bir sabır ve sistemle ve yalnızca 2 kişi olarak bu işi devam ettirebilen, çalışan hanımefendilere selam ve saygılar olsun. Umarım karşılığını alıyorsunuzdur.
10:20 olan randevumuza 10:45 civarı ancak gidebildik fakat sorun olmadı. Muayenehanenin içerisi tam anlamıyla ana-baba günüydü. İçeriyi görünce, keşke 48 saat değil de son 12 saat içerisinde alınmış negatif PCR test sonucu isteseler diye düşünmedim değil. Biz girdikten sonra, pasaportlarımızın içerisine evraklarımızı koyarak vermemizi istediler. Poşet dosyalarda ve sıralı olan evrakları hızlıca koydum (burada evrakları ayırmış olmam işe yaradı :) ) Pasaportları ve evrakları verip beklemeye başladık, sıramız gelince çağırdılar, fotoğraflarımızı çektiler. Burada soyadımızın yanlış yazıldığını görünce düzelttirdim, kontrol etmenizde fayda var.
Önce kan vermek için 5.kata, sonra akciğer röntgeni için 3.kata yönlendirildik. Düzen Lab daha sakin ve sessizdi, eşimle birlikte kanlarımızı verdik, röntgeni çektirdik. 2 kişi için 95 dolar karşılığı kredi kartı ile ödeme yaptık. Tekrar muyenehaneye gittiğimizde saat 11:40 civarındaydı. 12:30’da muyayene için tekrar gelmemizi söylediler. Aradaki zaman az olduğundan, hemen aşağıda olan pastane/cafe gibi yerde oturup, bir şeyler atıştırmayı tercih ettik. (Karda arabayla gitseniz ayrı dert, taksiye binseniz küfür yiyeceğiniz mesafede ancak 2 yaşındaki çocuk kucağınızda adeta uzayan yollarda geçen koşuşturmaca sonrası burada oturmak çok iyi geldi. Konsolosluk işinin bitmiş olmasının rahatlığıyla bu süreci yürütmek de farklı bir duyguymuş.)
12:30’da yukarı çıktığımızda önce ben girdim muayeneye, klasik soyunup önlüğü giydim. Handan hanım muayene için geldi, hiç hastanede yattın mı, ameliyat oldun mu diye sorduğunda röntgenleri yanıma almadığımı fark ettim:man_facepalming_light_skin_tone: (Sekreter hanemfendiler, kolumda bulunan platinlerin röntgenini “doktora gösterirsiniz” diyerek geri vermişlerdi.) Dedim 20 sene önce kolumu kırdım ameliyat oldum, izleri burada, röntgeni içeride. "Neden platini çıkarmadılar?" diye sordu; dedim gerek görmediler, birlikte yaşamaya devam ediyoruz. Kimseyi öldürmek istemediğimi, bunalımlı olmadığımı, herhangi bir uyuşturucu kullanmadığımı vs söylerken bir sol iki sağ olmak üzere üç adet şı oldum. "Dövme piercing var mı?" dedi, dövmemi gösterdim. "Ameliyat izin dışında, vücudunda başka yara var mı?" dedi, bacağımda çocukluktan kalan düşme izler olduğunu söyleyip gösterdim gülerek, tebessümle önemli olmadığını söyledi. "Görüşme ne zaman?" diye sordu; oradan geliyoruz, randevu bulamadık bugüne kaldık dedim; geçmiş olsun diyerek odadan çıktı. Sonra eşim girdi muayeneye, ona da 3 aşı yapılmış aynı şekilde, ikimizin de herhangi bir geçmiş aşı kaydı yoktu zaten. Sonrasında 2 yaşındaki kızımızı eşimle birlikte muayeneye aldılar. Kızımızın hem devletteki, hem özel aşıları tamdı. E-devlet aşı kartı, hastane defteri ve doktorumuz tarafından kaşe imzalı bütün aşılarını gösterir belgeyi götürmüştük. Herhangi bir aşı yapılmadı.
Bu işlemler bittiğinde saat 13:15 civarıydı ve aşırı yoğunluk devam ediyordu. Eşimin akciğer röntgeninin düzgün çekilemediğini, tekrar çektirmemiz gerektiğini söylediler. Herhangi bir tüberküloz verem vs geçmişimiz olmamasına rağmen, en stresli yer bu akciğer filmi sonucu. İster istemez bir gerildik, gidip yeniden çekildi. Bize saat 14:00-14:30 gibi gelmemizi, ödemeyi o zaman yapacağımızı söylediler. Biz de buradan çıktık.
Baktım nüfus müdürlüğü taksiyle 7-8 dakika, hemen atladık taksiye, nüfus müdürlüğüne gittik. Şansıma yarım saat sonrasında randevu vardı, hemen sıra alıp beklemeye başladım. Nufüs müdürlüğüne girmeyeni dövüyorlarmış(!), o yüzden kıpırdayacak yer yoktu. Yaklaşık 1,5 saat burada bekledikten sonra, nihayet kızım adına ıslak imzalı ve kaşeli nüfus kayıt örneğini aldım. Saat 15:00’i biraz geçerek Unganlara döndük.
İçerisi sakinlemişti. Önümüzde, yine bizim gibi 3 kişilik bir aile vardı, çocukları daha büyük tabi. Hanımefendinin akciğerinde leke görülmüş, onunla ilgili prosedürü anlatıyordu görevli hanım. Çok moralleri bozuldu, acaba ne olabilir diye daha da üzüldüler, ufaklık da korktu annesine bir şey oldu diye, ağlamaya başladı vs derken biz de etkilendik tabi görünce. Umarım hanımefendinin herhangi bir olumsuz durumu yoktur, bir an önce prosedürü sağlıklı bir şekilde atlatıp, yeni yaşamlarına doğru yelken açabilirler.
Bizim sıramız geldiğinde, herhangi bir sorun olmadığını, yarın saat 15:00’ten sonra raporlarımızı alabileceğimizi söylediklerinde derin bir oh çektik içimizden. 3 kişi için 600 dolar karşılığı toplam ücretimizi kredi kartı ile ödedik ve ayrıldık. (Hem Unganlar’da, hem de Düzen Lab’da TL öderken kurdan dolayı zarar etme gibi bir durumunuz olmadığını; buradan kar etmek gibi bir amaçları olmadığını gönül rahatlığıyla söyleyebilirim.)
8 Mayıs gecesi, yıllardır başvurduğumuz çekilişin, şansımıza eşimle her ikimizin de ayrı ayrı talihli olduğumuzu öğrenmemiz akabinde detaylarına düştüğümüz; aylardır kafamda yüzlerce kere canlandırdığım, senaryolar oluşturduğum bu sürecin, sabah 7:00’de uyanmamız ve akabinde 15:00’te konsolosluk+muayene bitişi şeklinde yıldırım hızıyla bitmesi, bir boşluk duygusu yarattı. Kar ve soğuğa aldırmadan, Kuğulu Park’a giderek kızımızı oradaki kuğularla ve ördeklerle tanıştırdık. Baya yorulmuşuz.
Akşam AIS üzerinden eksik evrakla ilgili kaydımızı yaptıktan sonra, (önemli not: AIS’e giriş yaptığınızda sağ üstteki devam et butonuna basınca bu ekran geliyor) çıktıları otelden rica ederek aldım, dosyaya koydum.
4 mart günü tam 15:00’te Unganlara girdim, sakindi ortalık. Raporlarımız hazırmış, teslim aldım. Teşekkürlerimi ve sabır dileklerimi sunarak ayrıldım. Doğruca PTT şubesine gittim. (Burada önemli bir not: AIS'te ek belge göndereceğim diye kayıt yaptığınızda, orada bu belgeyi gönderebileceğiniz PTT şubelerinin listesinin olduğu bir link var, oraya mutlaka bakın, her şubeden gönderim yapılamıyor, zaman kaybetmemek adına önemli) Kırtasiyeden korumalı zarf alarak, içerisine sağlık raporları, pasaportlar, nüfus kayıt örneği ve AIS çıktılarını koyduktan sonra, gişeden gönderimi yaptım.
Belgeler, araya giren haftasonu ve pazartesi akşamı akıbetini sorduğumuzda “eyvah evrak kayıp mı acaba” gerginliği yaşatan PTT görevlisi sonrasında, 8 Mart Salı günü konsolosluğa teslim edildi. Burada da bekleyişin ardından, nihayet 15 mart Salı günü CEAC’da durumumuz “Issued”a döndü.
Bu sürecin %95’inin beklemek ve sabretmek olduğunu söyleyenlerin bir bildiği var, tecrübe ediyorsunuz :D
Umarım ABD’ye göçme ve yerleşme konusunda da güzel tecrübelerimiz olur ve paylaşarak bizden sonrakilere aktarım sağlayabiliriz.
Forumun kıymetini bilmek, en azından okumak lazım...
Sevgilerle!
@Mert-Karayılan Herhangi bir şekilde konsolosluk tarafından paranızı bloke etme vs gibi bir durum söz konusu olamaz. Büyük miktarda para girişi olduğu takdirde bunun kaynağı sorulabilir. Bu nedenle genel tavsiye elden veya bankaya direk yatırmak yerine, aile üyelerinden birinin hesabından sizin hesabınıza aktarılması, bu sayede hesap dökümünde de bu hareketin görülmesi üzerinedir. Bu açıklanabilir bir durum olacaktır.
Yine de mümkünse 1 hafta kadar kısa süre önce değil, en azından 1-2 ay gibi bir süre önce bu transferi gerçekleştirmeniz daha az dikkat çekecektir.
@mstktlb Ds260'ı doldurduğunuz CEAC sayfasından giriş yaparak kontrol edebilirsiniz.
@mahir-tunç Bir sorun olmayacaktır, bu şekilde bilgi alanlar oldu daha önce. Case no, isim-soyisim, doğum tarihi (ay/gün/yıl şeklinde) bilgilerini eklemeyi unutmayın yeterli.
Bir başka bilgi olarak da, KCC'ye attıkların mail sonrası yanlışlıkla DS260 formu açılanlar oldu. Yazacağınız mailde bu gibi çıkarımlara sebep olabilecek kelimelerden kaçınmanızı, cevap geldikten sonra da DS260 formunuzun durumunun değişmediğini kontrol etmenizi tavsiye ederim.
@Kitapsever Başvuru esnasında kullandığınız eski pasaportunuzla birlikte yeni çıkaracağınız pasaportunuzu da götürür, durumunuzu izah edersiniz. Vizenizi yeni pasaportunuza basarlar.
@mehmet48 merhaba, bugün telegram grubunda konuşulduğu üzere, konsolosluk yetkilileri sistemde otomatik olarak C/O ibaresini ekliyorlarmış. Sıkıntı olacak bir durum değil.