ozlemmm tarafından gönderilen iletiler

Şaka gibi HNBS

Hiç keyfim yok bu sene, girmeyecektim bile çekilişe yine bir alışkanlık başvurdum, resmen numaramı gireceğim ve has not been selected yazısı ile karşılaşacağım diye bakmak bile istemiyorum. 2003 senesinden beri ara ara son 5 6 senedir kesintisiz başvuruyorum 10 un üzerinde başvuru yapmışım yeter artık ya, neden almıyor beni
Eskiden bugünlerde bu forumda hayallerden bahsederdik, şimdi pek tat da yok galiba.

Yeter artık sayısız başvurdum benden bu kadar daha basvurmayi düşünmüyorum kazanan herkesi tebrik ederim

Ben böyle şansın...

Kalp krizinin eşiğinde bir akşam:))

Son saatler çok heyecanlı özellikle son zamanlarda ki sosyal, ekonomik olaylardan geçen senekilerden cok etkilendim sanıyorum. Bu sene çok hayal kurdum kizim için okullar baktım, ev, iş, araba kesin çıkacak gibi bir hayal içindeydim, simdi biraz huzursuz hissediyorum. Umarım bu senede hayal kırıklığı olmaz benim için. Hepimiz için.

@Göksel-Aksu hayalim... umarım yaşayabiliriz.

@celica ağzınız bal yesin mi derler Çok amin.

@bhdrergvn müthiş bir veri olmuş bu süper, Allahım adımızı şuraya yazdırmayı nasip et

@marpessa şu zamana kadar çok emindim kendimden ve çok hevesliydim, ev, araba, iş, okul falan bakıyordum sürekli, şimdi bir hüzün çöktü hayal kırıklığı yaşamak istemiyorum

@bidünya gönder gelsin.

2033 diyor ya :(((( ağlayacağım yeminle

@Rüştü-Gürbüz hahahaha benim ki kişisel bir hobi profesyonel falan değilim, kendim için ders almıştım, bu ara tek baktığım yurt dışı at sana da yurt dışı şansı var mı bakayım.

@Ping-PONG doğum tarihi, doğum saati ve yeri at bana bakayım özelden

@Emtee deme öyle ya... Allahım sen konuyu biliyorsun.. Amin.

@Ozkan-aksan

Bugün bir neşesiz uyandım ben, dedim Özlem, "bilmem kaçıncı başvurun, yine heveslendiriyorsun kendini, çıkmayacak." bir modum düştü, bu sene de çıkmazsa bir daha başvurmayacağım, yeter yani..

@XMAN66 benimde sayısını unuttum 2003 den beri :)))

Amerika ya gitmek istiyorum çünkü artık çok yoruldum,
42 yaşındayım ve üniversite hayatım boyunca bile çalıştım, sadece hayatta kalmaya çalışıyorum, hayal kurmak bile lüx bu ülkede,
16 yaşındaki kızım mutsuz, sanatsal yetenekleri var ve bu ülkede hak ettiği eğitimi alamıyor, daha 16 sında bir çocuğun gelecek kaygıları var, psikologlarla falan görüşüyor,
Şimdiye kadar bir ev almaya kalktım bir sürü aksilik üst üste geldi, onu da ödeyemedim gitti. Onca sene çalışmaya hiçbir şeyim yok yani.
Kızım özgür düşünce ile iyi bir eğitim sistemi içinde büyüsün istiyorum.
Ben bu ülkede artık nasıl bir saçmalıkla bugün geçecek diye düşünmekten yoruldum, sadece huzur istiyorum.
Bir hobi edinme fırsatım hiç olmadı, vaktim olduğunda param olmadı, param olduğunda vaktim, sosyal bir hobiniz olması bile lüx.
Kızım resim yapıyor, tabi okulda böyle bir teşvik yok, özel kurslara gidiyor, iki sene sonra üniversite sınavına girecek, onun içinde kurs gidecek, çocuklar da bizim gibi bitmeyen bir koşturma içinde sürükleniyorlar.
Türkiye deki işsizlik, şartların kısıtlı olması, daha iyisini istediğinde, verilen ile yetinmiyorsun, kabullenmeyi pekiştiren düşünce beni çıldırtıyor,
İşletme mezunuyum ve bir poliklinikte yönetici olacak çalışıyorum, geçen sene bir üniversite bölümüne de daha kayıt oldum ve alanımla ilgili de bir sürü sertifika edindim, fakat iş aradığım bölüm ile ilgili kariyerde tarama yaptığımda 10 ilan çıkıyor her birine 600, 700 başvuru olmuş.
Bir şans yakalamak için illa dayımın mı olması gerekiyor, ya da verilenden fazlasını istediğim için ben mi şımarık insanım.
Bu ülkenin siyasi gündemine artık tahammül edemiyorum.
Resim, sanat, tiyatro gibi ruhu geliştiren dalların Türkiye de desteklenmemesinden bıktım, ben sadece çalışmak için yaşamak istemiyorum, gerçekten yaşamak istiyorum.
Bütün bir sene çalışıp kendi ülkemde tatil yapamadığım seneler oldu, çok utanç verici, Marmarise gidin, İngiliz kaynıyor, emekli insanlar kendi ülkemizde bizden daha büyük bir refah seviyesinde cennet de yaşıyorlar.
Bu kadar negatif etki altında ben insanlarında artık değiştiğini düşünüyorum, anne, babalarımızın anlattığı arkadaşlıklar falan içinde değiliz, herkes herkese her şeyi yapabilir artık.
Özellikle iş yerinde rakip var, iş arkadaşı falan yok, dışarısı o kadar kötü ki herkes bulunduğu pozisyona tırnaklarını geçirip bekliyor.
Daha yazsam sayfalar olur muhtemelen ama kısaca insan gibi yaşamak istiyorum. Bu da bu zihniyetteki bir toplulukla çok zor gibi görünüyor, Bir git geldi ki bana sormayın, inşallah bu sene.. Çok Aminnn.

@SchoField bende ilk defa duyuyorum ve samimi buluyorum bence güzel videoları.