Bir yerde paylaşmasam çatlardım az biraz anonim olduğum bu platformda katıldığım bir fikri paylaşmak görece daha kolay. "Eğer bugüne dair içinizde nahoş hisler varsa ancak bunları söylemekten çekiniyorsanız, bugün sizi kötü, öfkeli, mutsuz, gergin hissettiriyorsa bu durum anne, kadın ve çocuk üzerinden kurulan bu suçluluk hissettirici, duygusal şiddet içeren söylemdir. Yalnız değilsiniz." Psikolog Kıvılcım Kıran'ın yazısı hislerime tercüman olmuş. Kendisi geçen yıl da bu konuda farkındalık yaratmak için bir paylaşım yapmıştı. Niyetim kimseye kötü hissettirmek ya da suçlamak değil. Böyle hissetmeme ve sabah gözyaşları içerisinde bu yıl kimsenin anneler gününü kutlamayacağım dememe rağmen, akşam küçük whatsapp grubundan yeni anne arkadaşlarımın kutlamalarına eşlik ettim, teyzeme mesaj atıp kayınvalidemi aradım. Eskiden sadece reklamlar vardı. Şimdi sosyal medyada toplu bir kutlama hali. Kaçacak bir yer bırakmıyor insana. Kaçmak çare değil evet ama bunca maruz bırakılmak da adil değil. Ve bu artık bireyselden ziyade toplumsal bir durum. Her şeyi çözdük de bu mu kaldı denebilir ama tek bir insanın bile bu konuda daha hassas davranmasına ya da yaralanan birinin yalnız olmadığını hissetmesine vesile olma ihtimali yeterli benim için. Dileyenler için Kıvılcım Hanım'ın mevzu bahis gönderisini şuraya bırakıyorum. https://www.instagram.com/p/COpYDRZjo5E/?igshid=1d4f3we9y4vgn
