@berkant-uçkaç dostum sinirlenecek bir şey yok empati yapman lazım resmi sitede başvurular açılmadıkça olur-olmaz diyen tüm söylemler teknik olarak popülizme girer. Adam da kalkıp
"Böyle polyanna yorum yapanları görünce sinirleniyorum ya neye göre geri gelir resmi açıklama var mı insanlara neden boş hayaller pompalıyorsun olumlu yorumlarını lütfen kendine sakla. Ben gelmeyeceğine inanıyorum hatta 3-5 yıl GC yapılmayacak"
dese neyi tartışabiliriz ki...
Bence başvurular şimdi başlamasın martta başlasın 2 ayda hallolsun bitsin hem tarihler çok karmaşa yapıyor 25te başvur 26da sonuç 27de gir hem beklemek insan psikolojisine negatif etki ediyor ki çıkarsa hem dosya aktivasyonu bekleme hem süreç takibi üstüne düzen kurma debelenmesi derken ülkene giren insanın 3 senelik birikmişliğini de alıyorsun.
Yap abi şu işleri 6 ayda hallolacak şekilde gelen adapte olamazsa düzen bozmadan döner geri. Bu dediklerim tüm ülkeler için gidenlerin çoğu gemileri yakmış oluyor dönemediği için orada yasadışı işlere meyledebiliyor.
@conk muhtemel dosya taşıma serüveniniz hayırlı olsun
Bu sene vaktim çok yorum okumak istiyorum bol bol hemen baştan hbns görürsem forumdaşların muhabbetlerinden mahrum kalırım
Bilgi amaçlı yazıyorum. Saçta bir etkisi olur mu bilmiyorum ama diş için gelip gidecek olanlar veya açık ameliyat olacaklar operasyonla dönüş bileti arasına 1 ay bıraksalar iyi olur. Erasmusa giden arkadaşımın dolgusu ve implantı kabin basıncı yüzünden çıkmıştı.
siteye sadece yeni fotoları yükledim tarayıcı artık diğer bilgileri ezberlemiş otomatik doldurdu 
kürkçü dükkanı, selamlar 
Uzun bir yazı sizleri bekliyor, çaylar kahveler hazırsa bir bardaklık yazıma başlıyorum. 
Hayallerimin hayalden ibaret olmayacağı bir çevre istiyorum. Ve sadece benim değil çevremin de refah seviyesinin yüksek olduğu bir alan hayal ediyorum. Türkiye’de misyonumu doldurduğumu ve arzuladığım hayatın burada yeşeremeyeceğini düşünüyorum. Kısaca hayatımdan bahsedersem, eşimle ben öğretmeniz, yabancı dilimiz native-like İngilizce, evimiz kira sanayii yüzü göstermeyen bir arabamız var ve istersek aylık 50-55bin kenara atabiliyoruz, lakin enflasyon o 50bini 6ay sonra 5-10bin yapacağı için hiçbir anlamı kalmıyor. Ne diye biriktiriyoruz desek yiyelim içelim gezelim tozalım da nereye kadar, çevremizde böyle diyen arkadaşlarımız eşimiz dostumuz olmayınca bir yerden sonra o da sarmıyor. Kazanıyoruz da paylaşacak kafadar insan yok, bir yaştan sonra burada da sosyal çevre Amerika gibi yüzeysel kalıyor. Zaten fikir olarak da bir tezim var “İnsan ergenliğini paylaştığı insanlardaki ve ortamdaki samimiyeti, dostluğu ileriki yaşlarda ne kadar uyumlu, özverili olsa da bulamıyor.”
Diğer bir husus ise hobiler. Benim en sevdiğim hobilerden biri, izlemelere doyamadığım bıçak üretim videoları. Hem memleketimde manda boynuzu saplı çakı üretimi konusunda çekirdekten bilgimin olması, hem kişisel olarak reel bir metanın üretiminden aldığım zevk bir araya gelerek bende böyle bir hobi isteği oluşturdu. Ama ne maddi yönüyle kurulumu kolay olmaması ne de alan olarak bir atölye fırsatının olmayışı, hepsini bir kenara bırakır bu atölyeyi kurarsam el emeği üretilen metanın ülkemiz insanı nazarında fuzuli ve pahalı olması sürekli zarar yazacağından beni vazgeçiriyor.
Bir diğer hobim ise basit araç modifiyesi. Bıçak konusundaki tüm etkenlere ek olarak toplum gözünde modifiye işinin hitap ettiği, pazarını oluşturan kitle hepimizin malumu ve ne kadar kaçınsam da o malum kitleyle eninde sonunda muhatap olacağım. Kısa bir sürelik deneyimim sonucunda hiç bana göre bir ortamları ve zevkleri olmadığına kanaat getirerek bu hobiyi de bıçak atölyesi gibi zarar hanesine kaptırıp izleyerek yetiniyorum.
Bireysel olarak eşimi, çocuğumu katmadan bu kadar örnek hedef ve isteklerimin onda bir sayılır. “Niyetimiz kimseyi kırmak değildir, şurdakini buraya koymak değildir” özlü sözüyle sizlere veda ediyorum. Selametle.
Bir haftadır sosyal medyadan sponsorlu reklam geliyor Green Garden diye bir mekanın, renkleri de yeşil yeşil baş harfleri büyük büyük GC.ı anımsatıyor. Hiç bir yerde konuşmadım da paylaşmadım da nerden sezdiler başvurduğumu diyorum. Kafayı çok mu yorduk ne? 
Ben ıslak mendil koleksiyonu yapmıştım başladığım zamanlar da epey gezip tozduğum için 3 büyük market poşeti dolusu ıslak mendilim vardı. Hatta değişiklik yapıp, sık sık gittiklerimden magnet alıp üzerine zımbalıyordum. Canı sağ olsun anacuğum nerden bilecek, ev taşımasına yardıma geldiğinde 2 poşet mendilin içinden geçmiş
Neden GC? Neden USA? Nedenle başlayan birçok soru sorulabilir ve cevaplanabilir. Birçok yorum okudum ve bir yerlerde şöyle de düşünen biri varmış bilinsin istediğim için, hislerimi kelimelere dökecek fırsat bulduğum için, yarın öbür gün dövizle tatile gidince bu cennet gibi vatanımızdan neden göçtük diye soracak çocuğuma gösterecek bir kayıt da ben açayım dedim.
Herkes kendini en güzeline layık görür, e hakkıdır da. Nihayetinde bu hayatı Ahmet ya da Mehmet düşe kalka, döke saça kendine yetecek bir konuma getirmiş ya, daha ne. Dahası çok... Hayat bazen huzuruyla bazen sabrıyla bazen aklıyla sınar insanı. İnsan da doğası gereği bir tepki verir, yaşadığının kanıtı olarak. İşte tam olarak beni bu ülkeden soğutan, bazen nefret bazen illallah ettiren de tam olarak bu, tepkisizlik. Tanım olarak bitkisel hayattaymışız gibi hissediyorum kendimi. Basit bir örnekle bitireyim, iphone telefonun yeni fiyatı 108bin olmuş 53bin malın değeri vergisi şusu busu, 54bin devletin kasasına direkt giden para. Ya arkadaş senin kendine bir damla da olsa saygın yok mu bunu göre göre neden alıyorsun diye çok şikayet eder, anlatırdım sağda solda, fark ettim ki göremiyorlarmış. Artık şikayet etmiyor, hele hele anlamayacaklara hiç anlatmıyorum.
Diğer bir konu ise lezzet daha doğrusu lezzetsizlik. Bu kavramı sadece tat olarak düşünmeyin, 4 tane daha duyu organımız var. Cennet gibi ülkemiz var ve şekilsiz biçimsiz yapılarla dolduruldu, mesafeler kısa da olsa uzak da olsa herkes minimum 2-3 saatini boş yere trafikte harcıyor. Meyve kasası gibi istiflenmiş üst üste yaşıyoruz, millet güneşe hasret yaşıyor. Hayat benim için tüm boyutlarda lezzetsiz.
Mesleğim öğretmenlik ve net olarak söylüyorum çocuklara gençlere eğitimin öğretimin değerinin savunulacak bir yönü kalmadı. Ha okuyan, kendini geliştiren, çalışan çabalayan var mı var ama bizlik bir durum değil hani biz olmasak da okur zaten onlar, biz bilgimizle tecrübemizle eşlik ediyoruz diyeyim. Haa o okuyan eden gençler de yurtdışına gidebilme hayaliyle okuyor, rekabet kızışacak tüyoyu da vereyim. Öğretmenler olarak öyle bir pasif hale getirildik ki her yönden, bizi toplum nezdinde değerli kılan tek şey düzenli sabit gelirimiz ve toplumun bizden kazanacağı sabit kazançlar. Anlatacak çok şey var da ne bende mecal kaldı ne de fazla uzatmaya gerek. Arif sizsiniz mirim, anlayın, anlarsınız da.
Uzun ettik, tekrara düştükse kusuruma bakmayın. Yine dertlenir, kederlenir, aklımıza bir şeyler düşer, buralara karalarız biraz biraz. Selametle.
