günaydın, aylar geçti de son günler geçmiyor. insan her sene bu sene umutlanmayacağım dese de gizli gizli hayaller kuruyor... hakkımızda hayırlısı, depremsiz, kazasız, güzel, çalışanlar için kolay bir iş günü geçirmek dileğiyle.

ayları geçirdik de akşam olmuyor... hayır çıkmayacağı %99 oranda belli ama umut etmeden de durulmuyor

maddi manevi çok sebebi var kalmak istemenin de gitmek istemenin de.

misal;
haftada 40 saat çalışarak kazandıklarının kendisine yetmesini. çoğu şeyin ulaşılabilir olmasını. hobi edinmenin lüks sayılmamasını. e bir de fırsatlar ülkesi bu ülke. hakikaten yürekten emek harcayan ve çalışana hakkını veriyor. öncelikli sebeplerim bunlar. pasaportu çok güçlü mesela. dünyayı gezmek istiyorum, çok yardımı olur. hayalimdeki meslekle türkiyede geçinemezsin ama orada bu mümkün. vs. sebep bol gitmek isteyene, tıpkı kalmak isteyene bol olduğu gibi.

günaydın, merhabalar

günaydın dostlar. son 100. her şeyin hayırlısı.

merhabalar, tünaydınlar. nasıl gidiyor hayat? vakit çok az kaldı

günaydınlar arkadaşlar, fenerbahçeli, muhalif ve greencard başvurusu yapmış biri olarak o sene bu sene diyeceğim artık hangi yerden yüzümüz gülerse

kendime yeni ajanda hazırlarken 2022 ajandamı buldum ve wat programı aklıma geldi. o zamanlar forumun aktif kullanıcısı olmadığım için şimdi o ajandadan ve hatırladıklarımdan yazacağım biraz.

2021'in eylül ayında bir ajansa kayıt olduk ben ve arkadaşım. ajans iki kadın olduğumuz için bize 100'er dolar indirim yapmıştı. o zaman 2700 dolara kayıt olmuştuk, 500 dolar ön ödemeyle.

ardından aralık ayında biz ilk iş listeleri atıldı. ben ve arkadaşımın içine sinen bir iş olmadı ve ikinci ay atılan iş listelerinden michigan'da bulunan bir zincir otelin housekeeperlık işini kabul ettik.

bu aşamadan sonra şubat ayında biz sponsor mülakatına girdik. Sponsor mülakatında bana toplam iki soru sordu ve otuz saniye sürdü. (ama daha sonra çalıştığım yerde benimle aynı firmada gelen arkadaşın mülakatının 7-8 dakika sürdüğünü öğrendim. neye göre yapıyorlar bilgim yok)
bizim kayıt olduğumuz sene yanlış hatırlamıyorsam covidden sonraki ilk wat vize randevuları açılmıştı. hatta biz bu randevular açılmadan önce çok tereddütlüydük açılacak mı diye. 8 martta, vize randevuları açıldıktan bir hafta sonra vize mülakatına girdim. (arkadaşıma attığım mesajlara göre) bana yalnızca 4 soru soruldu.

1-hangi okulda, ne okuyorsun? (iki soru niyetine)
2-nereye gideceksin?
3-ne iş yapacaksın?

ardından iyi bir yaz geçirmeni dilerim diyerek vizeyi aldığıma dair kağıdı verdi.

arkadaşımın durumundan da bahsetmek istiyorum. kendisi 1 martta girmişti, bana sorduğu soruları sormuş ve ap'ye kalmıştı. neden olarak isim benzerliğinden (Türkiye'de çok yaygın bir ismi ve soyismi var) olduğu söylenmişti. arkadaşımın vizesi 8 ay sonra onaylandı ve ne yazık ki programa katılamadı.

vizemi aldıktan sonra uçak bileti aldım. garantici davranmak istedim ama ocak ayında 600 dolara direkt uçuş alabilenler varken ben uzun beklemeli olarak alabilmiştim. sıkıntı yapmadım, bir geceyi havaalanında geçirdim. bu arada eğer böyle bir durumunuz olacaksa geceleri havaalanı çok soğuk oluyormuş, ilk kez tecrübe ettim. soğuktan üç kere uyandım. ayrıca her yer 21'den sonra kapanıyordu. keşke boş bir termosum olsaydı da kahve falan alsaydım diye düşünmüştüm. yine uzun bekleme sırasında sabaha doğru hollanda polisleri etraftaki çinli ve hintli grubu uzun uzun sorguladı ama biz üç türk öğrencinin sadece pasaportlarına bakıp geçti.

amerikaya ilk gittiğimde (detroite tek başıma inmiştim, diğer türk öğrenciler farklı yerlere gidiyorlardı) ne yapacağımı bilemedim çünkü elinde benim ismimi taşıyan bir kişinin çıkışta beni bekleyeceği yazsa da kimseyi bulamamıştım. havaalanı internetiyle wp üzerinden ajansımla konuştum. bana daha önce gelen öğrencilerin numarasını verdiler, onların aramasıyla otoparka inip aracımı öyle bulmam gerektiğini öğrendim. türk arkadaşlar detroite iç hatlardan gelmiş, ben dış hatlardan, otoparka inişi görevlilere kendim sorup buldum. otopark görevlisine ismimi söylediğimde bulamadı, sonra yazılışını gösterdim ve beni aracıma yönlendirdi. şirketin bize araç sağlaması büyük lükstü bence.

araç beni bir otele getirdi. oraya girdiğimde türk öğrenci olduğumu ve belgelerimi gösterdim. bana bir oda verdiler ve biri sizinle ilgilenmek için gelecek o zamana kadar bekle denildi. iki gün orada kaldım. o sırada çalışma yerimin indiana olarak değiştiğini gördüm ve indianaya geçtim. sonrası 3 aylık çalışma.

TAVSİYELERİM:

yukarıda yazılmış yanınızda mutlaka ilaç getirin. gideceğiniz yerin iklimini araştırıp valizinizi ona göre hazırlayın. ilk bir iki gün sizi idare edebilecek yiyecekleri bulundurmanızda fayda var. yine aynı şekilde sizi biraz idare edebilecek kişisel bakım malzemelerinizi atlamayın. wat öğrencilerinin işlerinin bulunduğu yerler her zamana marketlere yakın yerler olmayabiliyor. benim çalıştığım yerin hemen yanında petrol vardı ama bu her zaman denk gelen şeyler değil. kaldı ki evde olan şeyleri ufak şişelere doldurup getirmek ilk etapta sizin için daha karlı olacaktır.

çalıştığınız yerdeki amerikalılarla sohbet etmekten kaçınmayın. onlar size teklif etmiyorsa siz öğle yemeği veya akşam yemeği yemeyi teklif edebilirsiniz. biz mesela sinema günleri oluşturmuştuk. haftada bir veya on günde bir gidiyorduk. hem filmi ingilizce izlemek hem de filmden sonra birbirimizle film hakkında sohbet etmek ingilizceme çok faydalı olmuştu.

ikinci iş için hiç çekinmeden sorun. benim kaldığım şehirde toplam 4 wat öğrencisi vardı. şehirdeki iş verenler programdan habersizdi. bu nedenle bizi başta kimse istemedi. ben ve bir arkadaşım pes ettik ama diğer iki kişi pes etmeden araştırmaya devam ettiler ve ikinci iş buldular. benim gibi sonradan pişman olmamak için pes etmeden arayın. ikinci işe ihtiyacınız yoksa o ayrı tabii.

wat için gittiğiniz yerin size belirli sayıda kültürel aktivite yapması gerekiyor. çalıştığınız yer yapmıyorsa ajansınıza bildirin. onlar iletişime geçip halleder diye düşünüyorum.

travel kısmını sadece son ana saklamamanızı tavsiye ederim. ben wat sırasında bir kayıp yaşadım (o zamanlar bilmiyordum tabii sadece hasta demişlerdi) ve Türkiye'ye acil dönüş yapmıştım. ama ara izinlerimde yakınlardaki şehirlere gittiğim için amerika'yi hiç görmemiş saymıyorum kendimi. günü birlik gezilerden mahrum bırakmayın kendinizi.

ssn, sim kartı, banka hesabı için kendinizi kasmayın. inanın oralara gidince görevliler elinden geleni yapıyorlar. zaten ssn almaya sizi büyük ihtimalle çalıştığınız yerden biri götürür, o da yardımcı oluyor. sim kartı alırken mutlaka amerikalı çalışma arkadaşınıza sorun, benim kartım çalıştığım otelde çekmiyordu mesela.

her şeyden önce bu forumdayanız, üniversite öğrencisiyseniz amerikaya wat ile gidip tecrübe etmenizi dilerim. zira bu bizim gibiler için en ucuz yol. iki arkadaşım daha sonra dil okuluyla orada kaldı.

sorusu olanlar olursa elimden geldiğince yanıtlamaya çalışırım.

günaydın, şaka maka 120 gün kaldı. 4 aycık... umarım sonu güzel ve hayırlı olur hepimiz için. iyi çalışmalar herkese.

Merhabalar,

10 Mart 2025, 08:15 randevum sonucu turist vizem onaylandı.

Profilimden bahsetmek gerekirse;
25 yaşında,
Kadın,
Bekar,
2 yıllık çalışan,
Üniversite mezunu,
Daha önce J1 ile Amerika'ya, kapıda vizeyle Yunanistan'a ve yalnızca bir ay önce İngiltere'ye gittim.

Mülakatımdan bahsetmek gerekirse,

Hint kökenli olduğunu düşündüğüm kadın ile mülakata girdim. İlk başta İngilizce konuşabiliyor musun diye sordu ancak ben gergince gülümseyip, pek değil dedim. Hiç sıkıntı değil dedi ve Türkçe başladık.

(Soruların sırası karışık olmakla birlikte her soruyu yazdım. Heyecandan dolayı sıralamayı tam hatırlamıyorum.)

S: Ne amaçla gideceksiniz?
C: Las Vegas'ı, San Francisco'yu ve LA'yi turistik olarak gezmek istediğim için gitmek istiyorum.

S: Çalışıyor musunuz?
C: Evet bir şirkette İK'cı olarak çalışıyorum.

S:Ne kadar zamandır çalışıyorsunuz?
C: 2 senedir çalışıyorum. Stajyer/intern olarak başlamıştım ve şu an iştirak şirketlerden birindeyim.

S: Daha önce yurt dışına çıktınız mı?
C: Evet, 3 kere çıktım. Amerika'ya, Yunanistan'a ve İngiltere'ye gittim.

(Ekranda bir şeyler yazdı uzun uzun ve İngilizce olarak sordu)

S: Amerika'da ne olarak çalışıyordun?
C: Housekeeper olarak çalıştım.

S: Hangi eyalette çalıştın?
C: İndiana'da çalıştım.

S: Şimdi de LA'yi gezmek istiyorsun yani?
C: Evet, LA, SA ve LV.

S: Amerika'da tanıdıkların var mı?
C: Akraba anlamında yok ancak çalıştığım dönemden arkadaşlarım var. (başını onaylarcasına salladı.)

(Yeniden Türkçeye döndü)

S: Evli misiniz?
C: Hayır değilim, erkek arkadaşım var.

Yine sisteme uzun uzun yazılar yazdı ve ben evli olmadığım için eleneceğim sanmaya başlarken "Tamamdır, vizenizi onaylıyorum. Bir hafta içinde elinize ulaşır." dedi.

*Benden ekstra hiç evrak istenmedi, zaten yanıma da almamıştım açıkçası ama sırada beklerken herkesin ellerinde kalın dosyaları görünce korkmuştum. belki onlarınki turist vizesi değildi.

İsteyen herkesin alabilmesi dileğiyle.

@onurfenci bir arkadaşıma yalnızca bir soru sorulmuş o da neden üzerinde özel yazıyor diye. o da babasının devlet görevinde çalıştığını ve belli bir süre geçtiği için pasaportu hak ettiğini söylemişti. Ben de soru geleceğini sanmıyorum ama aklınızda bulunsun.

selamlar, bu sene ilk iki sene yıktığı kadar yıkmadı ya gshjdhfghs insan hakikaten alışıyormuş zamanla, dördüncüye kısmet ne diyelim

Başka baharlara dostlar, 2027'de görüşürüz

@Ozden-0 hahahahah kesinlikle haklısınız. tatil planı yapacağım bir de telefon almak istiyordum ikisi için de sonuçların açıklanmasını bekliyorum, hayır kazanırsam direkt para biriktirme moduna gireceğim ama bir sene daha nadasa alacaksak kendimizi, ona göre planlarımızı yapalım

@rocklee aslında asıl amacım sertifika değil öğrenmek, işi öğrenip evet ben bu işi orada yapabilirim sevdim de demek istiyorum. yoksa ilk aylar zaten umduğum değil bulduğum işi yapacağım ama dediğim gibi burada ne yapacağıma karar verir ve ufak temel oluşturursam asıl uzmanlık sertifikalarını oradan almaya çalışırım

@T-C-Kubilay-Dikici masa başı işlerde çalışmanın bir dezavantajı da bu, her meslek yurtdışında açığı bulunan ve kolayca iş bulabileceğimiz meslekler değil. ama finans yine de çok iyi bir alan en azından uluslararası olarak çalışma imkanınız var ben bordroyu her ülkede yapamam zanaata benim de yatkınlığım pek yok ama amerika insanların ufak tefek işlerini kendilerini hallettiği bir yer her şeyden önce o yüzden özellikle elektrik elektronik çok mantıklı kurs seçimi olarak

@T-C-Kubilay-Dikici kurslara gitmek çok mantıklı bir karar. ben cambly'e kayıt oldum şirketim aracılığıyla ama olur da kazanırsam meslek olarak ne yapacağım hala soru işareti. uluslararası ilişkiler mezunuyum şu an yaptığım iş ise ik uzmanlığı ama ikisini de amerikada yapmanın zor olacağını düşünüyorum. belki otelcilik üzerinden ilerlerim diye düşünüyorum ben de. wat yaparken otelde çalışmıştım. ama bunun dışında bir b-c planı hala yok kafamda. ne tarz el sanatları kursları sizin gitmeyi planladığınız?

günaydın, aylar geçti de son günler geçmiyor. insan her sene bu sene umutlanmayacağım dese de gizli gizli hayaller kuruyor... hakkımızda hayırlısı, depremsiz, kazasız, güzel, çalışanlar için kolay bir iş günü geçirmek dileğiyle.

@bensu-olta merhabalar, 25 yaşında, bekar, beyaz yaka bir kadın olarak yorum yapmak istedim. öncelikle ekonomik olarak çok kısıtlı değilsiniz. 25k usd az bir para değil ilk altı ay için. buradaki senaryolar şurada değişiklik gösterir 25k usd'nin ne kadarı abd'de yanınızda olacak. yani öncesinde dosya taşıma ya da aos yapacaksanız bu paranın bir kısmı eriyebilir öylesi daha zorlar sizi ama düşük case numarasıyla ankara'dan alacağınız vize ile giderseniz gayet iyi idare edebilir diye düşünüyorum.

abd'de askerlik yapmanın kendince artı ve eksileri var zaten arkadaşlar burada yazmışlar ama bunun dışında okul okumak istediğiniz eyaleti daha gitmeden seçip orada yaşamaya başlarsanız (yanlış hatırlamıyorsam 1 yıl sonra) comminity collagelarda eyalet içerisinden başvurduğunuz için ücretler biraz daha düşüyordu.

o bir yıl içerisinde yapabileceğiniz işleri de araştırmanızı öneririm. doordash, uber gibi işlerdense shiftleri belli işlerde çalışırsanız ingilizce eğitiminize orada daha kolay odaklanırsınız hemen her eyalette kiliselerin ücretsiz kursları olabiliyormuş. düzenli işi olunca insanın bu tarz kurslara daha kolay kayıt olabiliyor. hem ufak bir çevre de edinebilirsiniz.
gerçi benim bu söylediklerim çok kısa bir abd deneyimi olan birinin dilinden çıkma. orada uzun yıllar kalanlar farklı önerilerde bulunabilirler.

bir de kendinizi psikolojik olarak orada yalnız bir kadın olacağım diye şartlamamanızı öneririm. elbette kadın olmak dünyanın her yerinde size bazı dezavantajları ve korkuları beraberinde getiriyor. ancak sıfırdan bir hayat kurarken insanın kendi kendine moral vermesi önemli zira bunu bizim için yapabilecek başka birisi olmayacak. kendi kendimizin moralini bozmakta ilk bize zarar verecek. burada bir çok kadının deneyimini okuyabilirsiniz. belki doğrudan gidenlerle konuşmak size iyi gelir.

@Atlantis00 o kadar haklısınız ki. 25 yaşına geldim misal, çalışıyorum kurumsal bir firmada asgari ücretin falan da üstünde alıyorum maaşımı, şu şartlar abd'de olsa ben çoktan kendime ait bir araba sahibi olmuş, kira da olsa ayrı eve çıkmış olabilirdim ama burada bunlar mümkün değil. yakında kiradaki insanların geçinmesi için eve iki değil en üç maaş girmesi gerekecek.