Ön edit: Bu başlık arşivlenmiştir. Güncel bilgiler, deneyimler ve soru-cevaplar için şu başlığı incelemelisiniz:
https://yesilkartforum.com/forum/topic/4583/i̇dari-i̇şlem-administrative-process-ap-süreci
Öncelikle beni tanımadığı halde yıl boyunca gerek forumda gerek özelden sürekli desteklerini esirgemeyen herkese çok teşekkür ederim.
İlk randevu bilgilerim konsolosluk tarafından maile gönderildiği andan itibaren heyecanım başladı. İşimin yoğunluğu gereği forumda çok inceleme yapamamıştım. Aralıktan itibaren forumu incelemeye, ilgili notları almaya başladım. Mülakat tecrübelerini ve aksilikleri hepsini yalayıp yuttum. Kafamda A planları B planları her şeyi oluşturdum. Kafamı kurcalayan tek düşünce daha önce 8 ay Bulgaristan’da yapmış olduğum Erasmus idi. Ya benden polis raporu isterlerse. Bulgaristan’da belge almazında AP sürecinden bir farkı yok. Eğer konsolosluk polis belgesi isterse onun içinde DV2017 başvuru kitapçığından bir sayfanın fotokopisini çektim. Sadece 12 aydan fazla kalanlardan istendiğinden bahseden bir yazı vardı. Mülakat tarihim 18 Ocak günler geçmiş görüşmeme 2 hafta kalmıştı. En ufak bir sıkıntı çıkmaması için ilk hafta gerekli belgeleri toplamaya,2. haftada sağlık raporumu almak için ayarladım.
Unganlardan 10 Ocak Salı günü saat 10 için randevumu almıştım. İşten 2 gün izin aldım. Herhangi bir sorun çıkmaması için tüm önlemlerimi aldım. Salı sabah randevum 10 olmasına rağmen 9 da unganlardaydım. İşlemlerime hemen başladılar. Önce kan, idrar ve akciğer filmi çekildi 30 dk sürdü 117,5 $ aldılar sonra Unganlarda muayene ve aşı yaptırdım 30 dk sürdü 200 $ ödedim. Toplamda cebimden 317,5 $ çıktı. Çarşamba günü saat 3 te sağlık raporumu aldım. İzmir’e dönüşe başladım. İlk kısım problemsiz halletmiştim.
Büyük gün yaklaşmıştı. İşten 2 gün izin aldım. Bir aksilik çıkmasın diye 1 gün önceden Ankara’ya geçtim. Tüm belgelerim kusursuz ve hazırdı. Mülakat tarihim 18 Ocak Çarşamba günü saat 8 de idi.(Daha önce ki F1 mülakatından dolayı tecrübeliydim. O zaman randevu saatine göre almamışlardı. Takı, telefon ve çanta gibi şeyler yanımda gelmiştim. Büfeye emanet etmiştim.). Sabah 7.15 te konsolosluğun önünde sıraya girdim. Yanımda sadece belgelerin olduğu dosya ve cüzdan vardı. Her şeyi evde bıraktım. Pantolonuma kemer bile takmadım. Bu sefer mülakat saatine göre çağırmaya başladılar. Önümde yaklaşık 15 kişi vardı. Kapıda ki görevli 8 randevuları geldin dediği an ilerlemeye başladım. Tam 8 gibi hızlıca girdim.(Yanımda ötecek bir şey getirmediğimden kapıda zaman kaybetmedim).İçeri girişte solda ki masada bana numara verdiler. Greencardlılar salonun en sonunda yandaki veznelerden işlemlerini yapıyorlardı. İlk başta siyah saçlı bir bayan çağırdı direk Türkçe konuştu belgeleri kontrol etti ve "evli misin, hiç evlendin mi ?" "Amerika’da daha önce bulundun mu?" "Şu anda çalışıyor musun? Mesleğin ne?" şeklinde sorular sordu. Sonra tekrardan çağrılacağımı söyleyip gönderdi. 10 dk sonra vezneden çağırdılar 330 $ ödedim ve son ve asıl görüşmeyi beklemeye başladım. 15 - 20 dk sonra herkesin bahsettiği sarışı kibar bayan çağırdı. Son derece esprili muhabbet tarzında güzel geçti. İlk başta tüm belgelerimin doğru olduğuna dair yemin ettirdi sonra bana "Mesleğin ne?" "Daha önce yurtdışında bulundun mu?" "Amerika’da nerde yaşayacaksın?" "Amerika’da tanıdığın var mı?" sorularını sordu. Yaklaşık 5 dk sürdü ve vizemi onayladığını söyledi 5 iş günü içinde göndereceğiz dedi ve onaylandığına dair belge verdi. O an çok sevindim çığlık atasım geldi yaklaşık 1 saatte her şey bitti. Telefonum yanımda olmadığından dayımlara doğru yola koyuldum. Metroda sevinçten garip garip sesler çıkarıyordum bu yüzden insanlar bakıyorlardı. Telefonuma ulaştım ve başladım aramaya akraba arkadaş herkesle mutluluğumu paylaşıyordum. Saat 14.30 gibi Ankara’da ki arkadaşlarımla buluştum. Akşama uçağım vardı. Kutlama yaparken saat 3-4 gibi konsolosluktan malum eposta geldi. Vize sürecim reddedildiği yazıyordu. Ben o zaman AP nin ne olduğunu bilmiyordum. Kutlamalar yerini teselliye bıraktı. Hayal kırıklığına uğramıştım. Yaklaşık 1 saat sonra olayın şokunu atlattıktan sonra Administrative Processi araştırmaya başladım. Konsolosluğun epostasını tekrar okudum. Küçük bir umut başladı en azından vize ret edilmemiş. Bir süre beklemem gerekiyormuş. Akşam İzmir’e geldim. Bir gün sonra Pasaportumu boş olarak yanında idari işlem kâğıdı ile aldım.
İdari işlem sürecim başlamış oldu. Tüm arkadaş ve akrabaları tekrar aradım ve durumu anlatmaya başladım. İnternette araştırmaya resmi ve resmi olmayan her şeyi okumaya başladım. Bütün Amerika vizesi ile ilgili yabancı Türkçe forumlara girmeye başladım. Sitelerin geçmişlerin AP durumunda olanları veya bu süreçle ilgili ne varsa okumaya başladım. Kafayı yeme noktasındaydım.
1 ay önce mülakat maili gelince şirketime çıkacağım tarihi söylemiştim. Onlarda yeni eleman ayarlamışlardı. Artık iş işten geçmişti. Yeni elemanı şubata kadar eğitip işten çıkacaktım. Şirket durumu öğrenince marta kadar idare etti. İdari işleme araştırma yaptıkça daha da bunalıyordum. Süreç belirsiz yeterli referans yok her şey bölük pörçük. Benim dışımda kimse AP kalmamış. Kendimi sorgulamaya başladım. Bu yaşıma kadar trafik cezam bile yok. Forumda grup oluşturmaya karar verdim belki benim durumumda olanlar vardır. Süreçten haberimiz olur ve tüm idari işlemle ilgili bilgiler bir başlık altında olur. İlk 2 ay çok kötü geçti. Süreç tüketti yapılması gereken tek şey beklemekti. Benim dışımda kimsede yok. Sonra yavaş yavaş AP durumunda olanlar yazmaya başladı. Sayı çoğalmaya başladıkça kişilerin takip etmesi zorlaşmaya başladı. Hem sonra ki yıllara referans olsun hem de bu yıl ki AP durumundakiler süreci kolay takip etsin diye tablo oluşturmaya karar verdim. İlk 2 aydan sonra kendimi topladım. Beklemeye başladım. Aylar geçmeye başladı. Yavaş yavaş güzel haberler gelmeye başladı. Güzel haberler gelmeye başladıkça bekleyenlerinde umutları artmaya başladı. Geçen yıllarda da genelde hep haziran temmuz aylarında işlemler bitmiş. Hazirandan itibaren heyecan başladı günler ilerledikçe strese bırakmaya başladı. Dv2017 süreci 1 Ekimde bitecekti. Son eylül ayı gelmişti. Bayramdan dolayı konsolosluk tatili hafta sonu tatilleri derken her çalışma gününün hesaplarını yapmaya başlamıştım. Eskiden En sevdiğim gün Cuma en sevmediğim ise Pazar günüydü. Artık en sevdiğim gün Pazar en sevmediğim gün Cuma olmuştu. Bayramlarda tatilin fazla olmasına bile sevinemiyordum. Eylül ayında sağlık raporu yenileme ve postalama sürecinden dolayı stres ve endişeler başladı. Greencard hakkımı kaybetme korkuları başladı. Son 2 hafta kaldı AP grubundan kimseden ses çıkmıyor. Artık umudum tükendi. Kendi kendime telkinler vermeye başladım. 1 Ekim kadar yetişmezse son gün üzülmemek adına artık farklı yolları düşünmeye başladım. Cv mi güncelledim. Güncelledikten sonra 2 tane büyük kurumsal firma ve 1 tane orta ölçekli firma o hafta içinde çağırdılar. Telkinler ve iş görüşmeleri ile kendimi topladım ve arada greencarda bakıyordum. Zaten konsolosluğa 19 unda mail attım. Geri dönüş yapmadılar. Brit Simon vizeler bitti paylaşımlarından sonra süreç bitti gözüyle bakıyordum. Ta ki 22 Eylülde ceac’ta güncelleme görünceye kadar. 22 Eylül Cuma günü idi Süreç bitse bile 25 Eylül Pazartesi haberim olacak. Randevu PTT vs derken yetişmez gözüyle bakıyordum. Birde zaten daha önce darbe yemişim. Bir yandan da acaba 19 Eylülde ki mesajıma baktılar o yüzden mi güncelleme oldu diye düşünüp durdum. Crayzcells ile iletişime geçtim. Olasılıkları değerlendirdik. Eğer haftaya açıklanırsa konsolosluğun yardımcı olacağını işlemlerini yetiştireceklerinden bahsetti. Kendimi olumsuz olmasına koşullandırdığımdan çok umutlanmadım açıkçası. Gün saat hesapları yaptıkça işin içinden çıkılmıyordu. Normal süreçte ki gibi olursa Pazartesi haberim olsa ve Salı randevu alsam konsolosluğun onaylaması için Cuma günü kalıyordu. Bu da Tüm işlerimin kusursuz şekilde gitmesine bağlı idi. Sonra düşünmemeye karar verdim. Oluruna bıraktım. Eğer ararlarsa elimden geleni yaparım olursa olur olmazsa da önüme bakarım demeye başladım. Ve Pazartesi beklediğim haber geldi.
25 Eylül pazartesi günü öğlene kadar haber gelmedi. Bende artık olmaz diye düşündüm. Saat 1 gibi iş görüşmesine katıldığım kurumsal firmalardan biri beni 2. aşamaya çağırdı. (bu aşamalarda belirsiz ve uzun süreç.). Salı günü 9 da fabrikada olmam gerekiyordu. İçimden yeni belirsiz sürecim hayırlı olsun dedim. Bilet bakarken ABD konsolosluğu telefon ile aradı. Sürece 4 günü kaldığını devam etmek isteyip istemediğimi sordu hiç düşünmeden tabi ki de 8 aydır bekliyorum devam etmek istiyorum dedim. Bana Salı günü hastaneden randevu almam gerektiğini, Çarşamba raporu kapıdan teslim etmemi söyledi. Onun dışında dosyaların hazır raporun ve pasaportun geldiği an işlemlerini çok hızlı yürüteceğiz dedi. Cuma günü saat 5 e kadar onaylanmanın olması gerektiğini yoksa hakkımı kaybedeceğimden bahsetti. Telefonu kapattık. Ben bilet hastane randevu düşünürken 5 dk sonra konsolosluk tekrar aradı. Sizin için sağlık randevusunu aldık durumunuzu onlara bildirdik. Salı günü 9-11 gibi sizi alacaklar işlemlerinizi en hızlı şekilde yapacaklar. Çarşamba günü kapıya isminizi vereceğim o gün pasaportunuzu ve sağlık raporunuzu getirin. Önce Firmayı arayıp görüşmeyi ileri tarihe almak istediğimi söyledim. Ben Gebze’deyken yakalandım neyse ki belgelerimi yanımda taşıyordum. Hemen kardeşimi aradım işten erken çıkarttım. Saat akşam 8 için ankaraya uçak bileti aldım. Saat 5 te kardeşim beni aldı.Trafikten dolayı 7.20 gibi havaalanına getirdi. Havaalanı girişinde polis bizim aracı durdurdu 10 dk boyunca arabayı aradı.7.30 ta kapıya doğru koştum. Check-in yapmıştım valizde yoktu. Yanımda belge dışında bir şey olmadığından güvenliklerden hızlıca geçtim. Kapıya yetiştim daha alım başlamamıştı. Bu sürede otel ayarladım. Ailem dâhil kimseye Ankara gittiğimi söylemedim. Bu süreçte bir kere hayal kırıklığı oldu 2. Seferde de yaşanacaksa eğer tek ben yaşayayım dedim. Pazartesi akşamı otele vardım. Seçtiğim otelde konsolosluğun karşısında hastaneye 10 dk yürüme mesafesinde idi. O gece yatamadım. Aklıma sürekli olumlu ve olumsuz düşünceler geliyordu. Sabah 7 gibi kahvaltıya gittim. Belki daha erken alırlar diye 8 gibi hastanede oldum. 9 da açılıyormuş meğerse bekledim. Dv2018 için sağlık raporu almaya gelen çiftle tanıştım. Muhabbet ettik. Sonra forumdan dreminer ile karşılaştık. İşlemlerimizi beraber yaptık. 8.30 gibi kalabalık olmaya başladık. İdari işleme kalan herkesin yetiştiğini düşünmeye başladık.
Saat 9 gibi ilk beni aldılar. Önce muayene ve aşılar 15 dk 180 $ tuttu. Sonra kan, idrar ve akciğer testi 15 dk sürdü 118 $ ödedim. Toplamda 298 $ ödemiş oldum. 9.45 te hastane işim bitti. Sonra dreminerden sabıka kaydı istemişler. Bende ne olur olmaz ayrıldım hemen Kızılay adliyesine gittim (Bu tarafını anlatmayacağım ömrümden 10 yıl gitti. Bürokrasi rezalet çalışanlarda keza öyle umarım yolunuz düşmez.) 2 saat sonunda arşiv kayıtlı adli sicil belgesi ve vukuatlı nüfus kayıt örneğini aldım. Yemek yiyip otele geçtim. Yaklaşık 5 yıldır TV izlemeyen ben zaman geçirmek için TV açtım. Yarım saat tahammül ettim kapattım. Çarşamba gün saat 2 ye kadar odada volta attım veya telefon kurcaladım. 27 Eylül Çarşamba saat 13.30 da hastaneye gittim. Yemekte olduklarından dolayı 2 de kadar bekledim. Sağlık raporum daha hazır değilmiş beklemeye başladım. Dreminer de geldi beraber bekledik. 14.30 gibi ikimizin ki de çıktı. Beraber konsolosluğa gittik. Kapıya durumu anlattık. İçerde toplantı olduğundan teyit alamadılar 15 dk gibi bekledik. Belgelerimiz teslim ettik. O an içimde bir rahatlama oldu artık iş benden çıkmıştı top konsoloslukla idi. İşlemlerin 29 Eylül Cuma saat akşam 5 e kadar bitmesi gerekiyordu. Konsolosluktan hemen sonra yola çıkıp Gebze’ye geçtim eşyalarımı ordaydı 1 gün kaldım. Perşembe günü akşam saatlerinde ceac’tan issued yazısını gördüm. Crayzcells ile tekrar iletişim kurdum. Bu saatten sonra sıkıntı çıkar mı diye hayırlı olsun dedi süreci tamamladınız. Bende pasaportumu görmeden bu sefer sevinmeyeceğimi söyledim. Cuma günü 07.15 te otobüs bileti aldım. Saat 4.30 gibi Narlıdere PTT mesaj geldi postan ulaştı en kısa sürede alın diye. Saat 5’te PTT kapanıyordu.4.45 gibi Narlıdere’de oldum. Postamı aldım. Ve nihayet 8 ay 15 gün(255 gün) bekleyişimin ardından VİZEMİ gördüm. Şok oldum Ne hissettiğimi tarif edemem. Ve Mutlu Son.
Eylül ayından beridir ilk defa deliksiz yatabildim.
Edit:
Bu süreçte özellikle işten çıktıktan sonra akıl ve beden sağlığımı korumak için çeşitli hobiler edindim. Bir şeyler ile uğraşmak zorundaydım.
Martta kendi imkanlarımla C#, İngilizce ve Spora başladım.
Ağustos ayında ise C# orta seviyeye geldi. Unity e başladım.
Her işte bir hayır vardır derler. Bu bekleme sürecinde öncelikle C# ve unity(başlangıç) öğrendim. İngilizcemi pekiştirdim ve lazer göz tedavisi oldum. yaklaşık 5 yaşımdan beri gözlüklü idim. Gözlüklerime veda ettim.
. Görevlilere greencard ilk kez giriş dedim gerekli yere yönlendirdiler. Orta derecede kalabalıktı. İşlemlerim 30 dk sürdü. Bzim grupta farklı greencard kazananları vardı. Evlilik ile gelenlere çok fazla soru soruluyordu. Bana Amerikada üniversite okuyup okumadığımı sordu. hayır dedim. Peki okumayı düşünüyormusun dedi. seneye düşünüyorum dedim. Adres değiştirmek isteyip istemediğimi sordu. hayır dedim. Parmak izi ve fotografımı çekip girişimi onayladı.
FBI Name Check - Wikipedia
DV Lottery info Britsimonsays.com
Administrative Processing for 221(g) U.S. Visa Refusal
DV 2017 Administrative Process (AP) Cases
administrative processing
administrative process
