Kapanan Bir Sayfa, Ama Unutulmayacak Bir Hikâye…”
Aylar boyunca birlikte nefes aldık bu süreçte. Her coming soon yazısı geldiğinde ekranlara kilitlendik, her yeni Visa Bulletin’de yüreğimiz ağzımıza geldi. Bekledik, umut ettik, analiz ettik, kendimize cesaret verdik. Bu forum benim için sadece bir bilgi kaynağı değil, bir moral kaynağıydı.
Ama artık benim için bu yol burada sona eriyor.
EU28565 numaramla, ne yazık ki DV-2025 defterini mülakat alamadan kapatmak zorundayım.
Bunun bir kura olduğunu hepimiz biliyoruz ama…
Bu benim sadece bir “çekiliş şansı”m değildi.
Ben hayatımı bu ihtimal üzerine kurdum. Babamın orada yaşaması, annemin ve kardeşiminde oraya taşınacak olması..
Bu sürece öyle bağlandım ki…
Türkiye’den kalkıp Bosna’ya taşındım, hayatımı orada kurdum, öğrencilik yaparken her adımımı bu sürece göre attım.
İçimdeki tek plan “bültenin açılmasıydı.”
Ve sanırım en büyük hatam buydu: Hayatımın tamamını tek bir olasılığa bağlamam.
Sadece hayal kırıklığı değil bu; aynı zamanda boşa harcanmış emeklerin, tutulmamış sözlerin, verilmemiş şansların yükü…
Ve bunu gerçekten yaşayanlar — sizlersiniz. Burada aylarca birbirimizi tuttuk, omuz verdik, güldük, bazen sessizce üzüldük.
Şimdi gitme vakti.
Vizesini alan herkese gönülden başarılar. Amerika’da bambaşka bir sayfa açacağınızdan eminim.
Ve benim gibi bu sayfayı burada kapatanlar, Acımız aynı, ama umudumuz hâlâ içimizde. Yeni yollar, yeni şanslar var. Belki yeniden deneyeceğiz, belki başka kapılar açılacak.
Bir gün bir yerde yolumuz yine kesişir.
Belki bir Amerika sokağında, belki başka bir umut kapısında…
Hepinize sevgilerle..