okokok tarafından gönderilen en iyi iletiler

Bugün sabah saat 8:00’de konsoloslukta mülakatımız vardı. Biz saat 07:00 gibi konsolosluğun önünde hazır bulunduk, 07:30’da içeri alındık.

İlk olarak pasaportlar teslim ediliyor, ardından güvenlik kontrolünden geçiliyor. Sonrasında pasaport geri teslim ediliyor ve ana binaya girip işlemlerin yapılacağı alana geçiyorsunuz. Sol tarafta pasaportlara birer etiket yapıştırılıyor ve iki adet aynı numara yazan kağıt veriliyor. Bu numaranın ekranlarda yanmasını bekliyorsunuz.

İstenen evraklar:

Ana Başvurucu (Eşimden):
• Pasaport (aslı)
• Evlilik cüzdanı (aslı + fotokopi)
• Adli sicil kaydı
• Vukuatlı nüfus kayıt örneği
• CV

Benden:
• Pasaport (aslı)
• Adli sicil kaydı
• Vukuatlı nüfus kayıt örneği
• Evlilik cüzdanı fotokopisi

6 ve 10 yaşındaki çocuklarımızdan:
• Pasaport (aslı)
• Vukuatlı nüfus kayıt örneği

Verdikleri iki numaradan biri evrak tesliminde alındı. Görüşme dili olarak “İngilizce mi Türkçe mi?” diye sorulmadı, “İngilizce görüşeceksiniz değil mi?” diye teyit edildi. Biz de zaten avukatımızın da yönlendirmesiyle İngilizce yapacaktık, İngilizce görüşme yapacağımızı söyledik ve 18-21 numaralı bankoların bulunduğu alana geçtik.

Sıra beklerken, ne yazık ki önümüzde yapılan bir mülakata şahit olduk. 4 kişilik bir aileydi. Vize türünü tam anlayamadım ama iş teklifi aldıkları anlaşılıyordu. Kadın İngilizce bilmediği için çok sıkıştırıldı. Sürekli “anlıyorum ama konuşamıyorum” dedi, ancak konsolos görevlisi ısrarla bastırdı. En sonunda çevirmen eşliğinde başka bir görevli geldi ve vizeyi reddettiler. Yan bankoda da ağlayan bir kadın vardı. Bu sahneler biraz strese soktu açıkçası.

20 numaralı bankodaki görevli oldukça güler yüzlü, tatlı dilli biriydi. En net duyulan, tok sesli bir abimizdi.

Önce yemin ettirdi.
Sonrasında parmak izlerimizi aldı.
Çocuklar için sadece eşimin sol el 4 parmağını, 2 kez aldı.

Bize sorulan sorular:(sadece 4 soru soruldu)
X şirketinde çalışıyormuşsunuz, neler yapıyorsunuz?
Aynı şirkette mi devam edeceksiniz?
(Bana dönüp) Siz de mi aynı şirkette çalışıyorsunuz?
Çocuklar kaçıncı sınıfa gidiyor?

Sonra gülümsedi ve dedi ki:
“Her şey çok iyi görünüyor. Çocuklar için de güzel bir başlangıç olacak. Vizenizi onaylıyorum. Pasaportlarınız 5 gün içinde ulaşır ama genelde daha kısa sürüyor.”

Böylece büyük bir mutluluk ve rahatlamayla oradan ayrıldık.

Son birkaç gün gerçekten oldukça stresliydi. Avukatımızın tavsiyesiyle, I-140 başvurusunda sunduğumuz 360 sayfalık dosyayı bile yanımızda götürmüştük. Ancak listedeki belgelerden örneğin PTT kaydını bile almadılar. Özellikle sordum, “Gerek yok” dediler.

Bu süreçte başta @finalhope hocam olmak üzere forumda destek veren herkese teşekkür ederim.

Merhaba,

IST–Frankfurt–Tampa hattı üzerinden ABD’ye giriş yaptık. Tampa hakkında çok fazla bilgi göremeyince kendi tecrübemi paylaşmak istedim.

İstanbul çıkışında Gözen Security beni kenara çekti. 1-2 soru sordular ama ben de biraz sinirlendim açıkçası, "Neden soruyorsunuz ki?" gibi bir çıkış yaptım. Görevli, İstanbul’da çalıştığıma dair belge istedi. Ben de "Ne alaka, belgeyi ne yapacaksınız?" dedim. Ardından EB1-A sürecine eşim üzerinden giriş yaptığımızı söyleyince, “Tamam, şimdi anlaşıldı” dedi ve geçişe izin verdi.

Almanya aktarmasında ise "random selected" diyerek biletime SSSS kodu bastılar. İlk olarak sorgu odasına alındım; birkaç soru sordular, üst araması yapıldı ve sanırım doku veya madde var mı gibi birkaç örnek aldılar. Tam rahatladım derken adım tekrar anons edildi. Bu sefer biletimi değiştirip yine SSSS yazılı bir bilet verdiler ve tekrar güvenlik kontrolüne alındım. Ailemin yanımda olması ve tekerlekli sandalyemiz olduğu için böyle bir şey beklemiyordum açıkçası. Gerçekten sistem rastgele seçiyor olabilir.

Sorular genelde klasik: "Nereye gidiyorsun?", "Kiminle gidiyorsun?" gibi. Yine kısa sürede çıkmama izin verdiler.

Tampa'ya girişte ise açıkçası bir kez daha kenara çekilirim diye bekliyordum ama hiç öyle olmadı. Girişte belgeleri verdim, "İlk girişimiz" deyince kısa bir işlem yapıp bizi odaya yönlendirdiler. Odada sadece "et getirip getirmediğimiz" soruldu, başka hiçbir şey yapılmadı.

Üzerimde 11.000 dolar vardı, biraz heyecandan beyan etmeyi unuttum. Onlar da sormayınca öylece geçtik.

Daha önce kiraladığım minivan’a 8 büyük, 3 küçük bavulu bir şekilde sığdırdım ve Airbnb’den tuttuğumuz eve geçtik.

Son olarak, maalesef çocuklardan biri rahatsızlandı. Bu yüzden eşim ertesi gün (yani bugün) Türkiye’ye geri dönecek. 15–20 gün sonra tekrar gelmeyi planlıyor.

Motivasyon kırıcı yorumlar devam ediyor ve bu ısrarı anlamakta zorlanıyorum. Forumdaki birçok kişi en belirsiz durumlarda bile çözüm yolları arıyor. 20 binli numaralara sahip olup dosya taşıma yoluna gidenler, lise diplomasını henüz almamış olanlar veya İngilizce bilmeyenler bile burada birbirine destek olarak yeni bir hayat kurmaya çalışıyor. Amerika’da ağaçlardan dolar toplanmadığını biliyoruz, zorlanacağız ancak burada önemli olan insanlara cesaret verip doğru yönlendirme yapmak. Sürekli olumsuzluk aşılamak yerine, tecrübelerinizle nasıl yardımcı olabileceğinizi düşünmek daha yapıcı olur. Kaç sayfadır ingilizce konusu devam ediyor, bu ısrarı anlamıyorum.

Bu başlık neden bu kadar sessiz O kadar türk olmasına ve sürekli birilerinin yerleşmesine rağmen bu başlığa kimse yazı yazmamış. Sanırım başlık Atlanta olsa daha dikkat çekerdi.

Geçen hafta sonu Türk festivali vardı. Ekmek arası et/tavuk döner, tantuni, 15$, Ayran 3$

3. ayın içerisindeyim.

Dün az daha kaza yapıyordum. Kendi şeridimde gidiyordum, yandaki adam bir anda önüme kırdı. Burada yaşayanların büyük çoğunluğu trafik kurallarına uymuyor gibi. Küçük İstanbul diyebiliriz, 35 mil olan yerlerde 50 mil ile giden çok fazla insan var. Artık açıkçası ben de sınırı 5-10 mil geçecek şekilde kullanıyorum. Birçok kez polisin beklediği yerde hatta yanından geçtim. Bir yerde patlarız ama bakalım

Siyahi nufusu inanılmaz fazla, ilk başta çok fazla ön yargılıydım ama şu an ön yargım geçti. Bu yoğunluk şu an o kadar dikkatimi çekmiyor.

3 aydır Suwanee bölgesindeyiz. İstanbul aklıma bile gelmiyor. Bu kadar kolay değişim yaşayacağımızı düşünmüyordum, hızlı adapte olduk. Bunun yaşadığımız bölge ile alakalı olduğunu da düşünüyorum.

Direkt merkezden bahsetmiyorum ama diğer bölgeler orman içerisine kurulduğu için şehrin genelinde geyikler, sincaplar görmeniz mümkün. Her yerde ufak ufak ormancıklar var Tabii kötü yanı böcekler... Evler de eski olunca birçok evde böcek şikayeti oluyor.

İş imkanı için özellikle depo, lojistik vb sektörler çok fazla. Her yerde depo bulunuyor.

@Henry-bloor bence siz bu forumda en negatif düşünen kişilerdensiniz. Her konuda negatif bir gönderiniz var. O yüzden size karşı bir şey savunmayacağım.

@charon savunmam aslında ingilizce için değildi. İngilizceyi elbet öğrenmeliyiz ‘o ülkenin dilini ôgrenene kadar hiçsiniz’ yazdığınız için belirttim. İngilizce ile gayet dünyanın her yerinde yaşarsınız.

Bugün EB1-A başvurumun onaylandığını öğrendim ve sürecimi paylaşmak istedim.

Çoğunlukla akademik başvuruların yapıldığı bu başlıkta, özel sektörde çalışarak başvuru yapmış biri olarak yazmak istedim.

Başvurumda kriterleri her birinden yalnızca birer örneklerle karşıladım. Mevcut iş yerindeki pozisyonum ve sorumluluklarım, üst düzey görev kriterini fazlasıyla karşılıyordu, bunun ciddi etkisi olduğunu düşünüyorum. Tabii bunun yanında 15+ tecrübe, aynı sektörde yükselen kariyer, üni konuşmaları gibi dosyayı güçlendiren birçok doküman vardı.

Süreç çok stresliydi, geceleri artık olacak mı olmayacak mı diye çok strese girdim ama sonunda mutlu sona ulaştık.

Eşim ülkeye girdikten sadece 1 gün sonra Türkiye’ye dönmüştü. Yaklaşık 1.5 ay sonra dün geri geldi. Ülkeye girişte neden gittiğine dair hiç soru sorulmadı. Yanında 40 binden fazla para vardı, formu Türkiye’de doldurup getirmişti ama bununla ilgili de hiç soru sormadılar, formu verdi ve sorunsuz girdi.

Bir de yanında 5 kutu antibiyotik ve bayağı ilaç vardı, ona da hiç takılmadılar.

@T-C-Kubilay-Dikici ben de benzer duyguları yaşıyorum; üstelik 42 yaşındayım

Sizin sorduğunuz o soruyu eşimle biz de sık sık birbirimize sorarız: “Çocuklarımız bizim kadar şanslı olacak mı?”

Belki de motivasyonumuzun %80’i çocuklarımız.

Bugün mülakatımız vardı ve sorunsuz bir şekilde onay aldık. Herkesin biran önce onay alması dileğiyle. Detaylı anlatımı aşağıdaki başlıkta yaptım.

https://yesilkartforum.com/forum/topic/4702/abd-de-bir-i̇ş-teklifi-gerektirmeyen-green-card-başvurusu-eb-2-veya-niw/3347

Henüz iyi veya kötü marka algım olmadığı için "Yuka" uygulamasını indirdim. Barkodu okutunca bad, poor, good, excellent gibi durumunu, içeriğini ve alabileceğiniz sağlıklı alternatifini öneriyor. Bilmeyen varsa bence bu uygulama kullanılabilir.

Yaklaşık 1 ay süren Tampa tecrübemizin ardından 2 gündür Atlanta'dayız. Bu şehre neden "Black City" denildiğini şimdi daha iyi anlıyorum; ciddi anlamda siyahi nüfus yoğunluğu hissediliyor.

İlk akşam saat 9 civarında şehir merkezinde dolaşırken dikkatimi çeken şeylerden biri, sokaklarda çok az insan olması ve bazı bölgelerde evsizlerin varlığıydı. Trafikte ise iki gün içinde birkaç kez agresif şekilde sollama yapan sürücülerle karşılaştım. Hatta iki kez de hiç sağa sola bakmadan resmen önüme atlayanlar oldu. İnsanlar burada biraz daha aceleci ve sert araç kullanıyor gibi. Türkiye’de de elbette benzer durumlar var ama burada sanki araçlarına pek değer vermedikleri için, tabiri caizse, "bodoslama" dalıyorlar Bu gözlemlerim 2 gündür neredeyse her saat trafikte olmamın da etkisiyle olabilir.

Marketler hafta sonu olması sebebiyle mi bilmiyorum ama oldukça kalabalıktı. Tampa’da genel olarak daha sakin ve dingin bir yaşam tarzı görünüyordu.

Şimdilik gözlemlerim bunlar. Umarım her şey planladığımız gibi gider ve burada güzel bir hayat kurarız

Çok teşekkürler. Hayat çok garip, 2 gün önce istanbul’dayken, şimdi sadece videolarda gördüğüm sokakları marketleri geziyorum.

Az önce DQ mailim geldi. Mülakat mailinde görüşmek üzere

Bugün sağlık muayenemizi tamamladık. Normalde randevumuz 11:00’deydi ama erken vardığımız için 09:00 gibi gittik. Kalabalık olmadığı için bizi erken alabileceklerini söylediler.

Muayene Süreci:
1. Giriş ve Kayıt (4. Kat):
• Pasaportları teslim ettik.
• Yetişkinler için COVID aşı kartı, çocuklar için aşı karnesi istediler.
2. Kan Testi (5. Kat):
• Kan verdik ve toplamda 3.400₺ ödeme yaptım (2 kişi için).
3. Röntgen (3. Kat):
• Akciğer röntgeni çekildi.
4. Aşılar ve Muayene:
• Sırayla içeri alındık. Hepimizi Handan Ungan muayene etti.
• Toplamda 5 aşı vardı ve bize 4 iğne yapıldı.
• Çok sayıda sağlıkla ilgili soru sordular ama hepsine “hayır” diyerek geçtik.
• Çocukları da muayene ettiler, onlara 2 aşı yapıldı.
5. Ödeme ve Son İşlemler:
• 38.400 TL 2 yetişkin 2 çocuk için ödeme yaptım.
• Vize türümüz gereği sağlık raporunu bize vermeyeceklerini, doğrudan konsolosluğa göndereceklerini söylediler. Ancak aşı raporunu çıktı almamız gerektiğini, ülkeye girişte sorulabileceğini belirttiler.
• Raporların ertesi gün saat 12:00’ye kadar e-posta ile gönderileceği söylendi. Şehir dışından geldiğimizi belirterek üç kez teyit ettim ve bir sorun olmadığını, dönebileceğimizi söylediler.

Genel olarak işlemler yoğun ama sistematik ilerledi. Çocuklar aşı sırasında biraz ağladı, özellikle bizim soyunmamızı istedikleri için onlara da soyunması gerektiğini söylemiştim, neyseki onların soyunmasına gerek yokmuş. Böylece bu süreci de sorunsuz tamamladık.

GÜNCELLEME: Mail ertesi gün gelir demişlerdi ancak 3. günün sonuna doğru geldi.

Direksiyon sınavı için araba bulma işini bir türlü halledemedik. Özel yetkili sürücü kursları varmış.

Geçen hafta bir site üzerinden rezervasyon yaptık. 100-120 $ biraz tuzlu gelebilir ama firma kendi arabasını verdiği için araba bulamayan ya da sınavdan geçemem diyenler için bayağı iyi bir çözüm. Hem de DMV'deki sınav tarihlerini beklemeden, 2-3 gün içerisinde sınava girebiliyorsunuz.

Eşim sınavda bayağı hata yaptı, dubalara vurdu, paralel parkı yapamadı ama yine de geçti Kursun çalışanı sınava girdiği için birçok şeyi görmezden geldi

27 Mayıs Salı günü gerçekleştirdiğimiz mülakat sonucunda sözlü olarak onay almıştık. Dün yani 14 gün sonra (6,5 iş günü) CEAC üzerinden durumumuz "AP" (Administrative Processing) olarak güncellendi. Bu süreye kadar ara ara last updated tarihi güncellendi ancak statu hep aynı kaldı. Bugün Issued oldu.

Mülakat sırasında, "Pasaport genellikle 1 hafta içinde teslim ediliyor, çoğu zaman daha da erken ulaşır" denilmişti. Bu nedenle, üzerinden 2 hafta geçmiş olmasına rağmen pasaportun hâlâ ulaşmamış olması biraz meraklandırdı.

Herkesin en kısa zamanda süreci başarı ile tamamlaması dileğiyle.

Artık ana konumuza dönebiliriz sanki...

Yakın zamanda Florida'ya özellikle tampa ve miami şehirlerine taşınmış olan varsa deneyimlerini dinlemek, sohbet etmek ve ufakta olsa tecrübelerinden faydalanmak isterim.

Her şey tamam. Haftaya EB1A başvurumuzu göndereceğiz. Bu süreçte sinir, stres ve heyecandan karnına ağrılar giren bir tek ben miyim?

@T-C-Kubilay-Dikici yazdıklarınıza tamamen katılıyorum. Hiçbir yer toz pembe değil; ama mücadele ederseniz, hak ettiğiniz gibi yaşayabilirsiniz.

Ben 42 yaşındayım. Mücadele edecek gücüm hâlâ var; ama bu saatten sonra bir Amerikalı gibi yaşayabileceğime ya da o psikolojiye tamamen geçebileceğime pek inanmıyorum. Tabii 3–5 yıl sonra ne düşünürüm bilemem ama en azından çocuklarım, benim yaşadığım psikolojik yüklerle büyümesin diye bu adımı attık.

@Hilal-2 tebrik ederim.

Mülakat maili bekleyen tek kişi olarak bir ramiz dayı repliği yapmak istiyorum.

Ben kaldım kardeş bir ben kaldım...