Bütün grup üyelerine selamlar
9 haziran mülakat deneyimimi sizlerler paylaşmak istiyorum
Sabah 8.45 deki mülakatıma 15 dk kala konsolosluk önündeydim ve binanın tam önünde bulunan cafelerin önündeki müsait park yerine aracımı park ederek evraklarımı son kez gözden geçirdim. Araç anahtarını güvenlik görevlilerine sorduğumda içeri sokmamda bir sakınca olmadığı bilgisini alarak kapıya doğru yöneldim.sağ tarafta vezne gibi bir bölmede ilk olarak pasaportumu teslim ettim ve çağrılmal için sol kapıdaki sırada beklemeye başladım. İçimdi içeriye girene kadar pek bir heyecan yoktu açıkcası çünkü süreç çok uzun sürdüğünden sanırım alışıp heyecan duygumu birazcık kaybetmiştim… taki görüşmenin yapıldıgı ana binaya girene kadar :) sırada bekleyen diğer insanların elindeki evraklara bakıyordum ve greencard ile ilgili evrak arıyordum kendimi yanlız hissetmemek için ama çoğunda birşey görünmüyordu yada ds160 formunu görüp içimde buda değil diyordum. Daha sonra önümde çok tatlı bir çift görerek evraklarına dikkat ettiğimde ds260 forumunu gördüm ve ‘’sizde mi greencard için geldiniz’’ diye sordum . Evet cevabını aldığımda bir nebze rahatlamıştım daha sonra ödeme işlemlerini tamamladık ve evrak teslimi için sıramızı beklemeye başladık. O sırada sevgili umut ve aslı çifti ile fırsat buldukca konuşuyor birbirmizi rahatlatıyorduk evrak teslimi için, önce onlar sonrada ben iki ayrı bankoya evrak teslim ettikten sonra tekrar sıramızı beklemeye başladık o sırada dv ye bakan sadece bir banko vardı ve sarışın amerikalı çok güler yüzlü bir beyefendi ile mülakata başladım. İngilizce bilmediğim için çevirmen isteyecekken daha önce mülakat alan kişi ile görüşen çevirmen oradan ayrılmamıştı ve konsolosluk çalışanına selam verdikten sonra görevli beyefendi bana ‘’MEHMET OOO GOOOD MEHMEEET :)) ‘’diyerek karşılık verdi ve kısa bir gülüşmeden sonra çevirmen direkt olaya dahil oldu ve çevirmeye başladı orada da biraz şansım yaver gitmişti ve rahat bir konuşma gerçekleştirdim. Parmak izi verip yemin ettikten sonra Görevlinin sorduğu sorular şu şekildeydi;
K: konsolosluk B: ben
K: türkiyede nerede yaşıyorsun?
B:ıstanbul da yaşıyorum
K: amerikada nerede yaşamayı planlıyorsun?
B:meryland da yaşamayı planlıyorum
K:orada tanıdığın var mı?
B:evet arkadaşım var
K:ne iş yapmayı düşünüyorsun
B:ilk önce düşük ücretli ve hizmet sektöründe çalışmayı planlıyorum daha sonra kendi işimi yapmak istiyorum
K:hesabınızda gösterebileceğiniz kaç para var?
B:10k dolar ve 90k tl var
K:türkiye de ne iş yapıyorsun?
B:baz istasyonu teknisyeniyim
K:baz istasyonu nedir? (Sanırım işle alakalı çevirmen ve konsolosluk görevlisinin bilgisi yok veya saha önce duymamışlar :)))
B:gsm vericileri alt yapı görevlisiyim :))
K:tam olarak anlayamadım
Diyince bende heyecandan sağ elimi havaya kaldırıp çevirmene doğru baz istasyonu verici kuleleri var ya… dedim ve yine biraz tebessüm ettikten sonra ohh okey tebrikler vizenizi onaylıyorum sözünü duyduktan sonra sevinçten yerden biraz havalandım sanırım ve hemen yere inerek teşekkür ettim . Sırada bekleyen Umut ❤️ Aslı çiftine şans dileyip tebriklerini de aldıktan sonra çıkışa doğru ilerlerken yüzümdeki tebessümü gören görevliler ve yolda karşılaştığım diğer insanlar bana ‘’almışsın galiba, hayırlı olsun’’ vs diyerek sevincime ortak oldular ve sonun bu uzun yolun sonunda vizeme kavuşmuş oldum.🫠😍biraz uzun bir yazı oldu kusura bakmayın
Şimdiye kadar başta @gucarslan bey olmak üzere bütün @Yeşilkart-Forum yöneticilerine ve desteklerini esirgemeyen diğer üyelere sonsuz teşekkürlerimi iletmek istiyorum. Aynı soruları tekrar tekrar cevaplayarak bizi rahatlattınız ,zorda kaldığımızda hiç üşenmeden derdimize derman oldunuz iyi ki varsınız 🫶🏽