@semavi Yumiyum yine var. Bizim markette satıyoruz. Gelenler, aaa yumiyum, çocukluğumda vardı diyor. Ama ben çocukluğumdan hatırlamıyorum. Ya geç evrede vardı ya da ben pek alakadar olmamışım. Söyleyenler de 20 li 30 lu yaşlarındalar. Bilemedim..

Bu konuda gidişini yazan arkadaşların anlattıklarını ilk sayfadan itibaren keyifle okudum. En hoşuma giden, nasıl yapacağız nasıl edeceğiz diyen bazı üyelerin 5-6 sayfa sonraki nasıl yaptıklarını anlattıkları yorumları oldu. Canlı bir tecrübenin öncesi ve sonrasını gözlemleyebildiğimiz güzel bir başlık olmuş. Biz hala ve henüz piyango katılımcısı rolünde olduğumuzdan bu başlığa bir tecrübe yazmak mümkün olacak mı ne kadar zaman alacak bilemiyorum. Dikkat ettiğim şey, pek çok kişinin ilk girişlerinden sonra 1-2 hafta içinde dönme planı yapıp 2. 3. seferlerde kesin göçü gerçekleştirmeleri, ya da böyle planlamaları. İlk seferde kalıcı olarak göçmek için yeterli araştırma yapmak ve Türkiyedeki bağlarını kesmek için gerekli zaman kalmıyor mu acaba. Başa gelmeden bilinemediğinden bunu düşünüyorum. Ben şahsen ağda yapar gibi cart diye çekip bir seferde halletmek taraftarıyım. Elbette her adımı zor bir süreç. Mali ve psikolojik olarak yorucu ve belki zaman da dar. Ancak gidip gelmek, iki arada bir derede olmak hisleri beni daha çok yıpratır gibi geliyor. Eğer bir gün GC kazanırsak ve vize basımından sonra 6 aylık sürem,z kalmış olursa, bu 6 ay içinde her tür hazırlığımızı yapıp bir seferde gitmek isterim.

Gelelim 90 lara. TV renklendi, kanallar çoğaldı, semtimiz de değişti. Yeni semtte dışarıda oyunlara daha az katılır oldum. TV de de gerçekten hafta içi çok sıkıcı programlar vardı. Bu kardeşiniz o zaman Büyük Larousse Ansiklopedisinden ismini duyduğu amerikan şehirlerine, nüfuslarına, haritalarına, varsa resimlerine bakmaya başlayıp amerikan rüyalarınına o zamandan kapıldı işte. Ama ne yazık ki vakterişip 40 devrildi, dünya gözüyle gidip görmek mümkün olmadı henüz.

TV den fazla sokakta oynayarak zaman geçirirdim. Televizyonuzmuz uzun yıllar renksiz di, fakat ben istiklal marşlı açılış kapanışta bayrağı kırmızı gördüğüme eminim. Tekmyimdir acaba bu konuda? Sokakda tahtadan kılıç, elektrik borularından ve sarılmış kağıttan üflemeli ok yapardık. Misket, araba oynamak, aylak aylak gezmek, yan komşunun bahçesine ''dalmak'' sıradan bir günü anlatıyor. Akşam oyunları saklambaç, yerden yüksek, kovalamaca.. Şanslıydık ki istanbulun ortasında bir çıkmaz sokakta oturuyorduk. Her şey kolay ve mümkündü. 40-50 kişilik yataklı yorganlı evciliklerden bahsettiğimde her şeyin mümkün olduğu anlaşılıyordur :)

80 liyim ben de. 80 lerin ayrıntıları yazmakla bitmez. 90 ların getirdikleri de öyle.
Benim aklımda yer eden, sony vhs video idi. Bir ağırlığı heybeti vardı. Video kaset kiralayıp tüm seri polis akademisi ve ninja turtles i falan izlemişizdir.
Amiga 500 erişilmez bir şeydi. Commodore 64 bir öncesi. TV konusunda hatıralarımız aynı tabi. Ama bazı film çizgi film ve programlar bana o zaman da sıkıcı gelirdi.
En büyük sıkıntı da sevdiğin bir şeyi izlerken elektriklerin kesilmesi ve ne zaman geri geleceğini bilememek.

@Calibraturbo Tank top tüfeğe gerek yok. Komşuna güveniyorsan bahçene çit çekmezsin.. Ülkelerin ikisine de girmek zor zaten. Biri çölü diğeri buzulu cazibe merkezi yapmış.

Bir de yardımlaşmadaki eksikliğimizin başlıca sebeplerini ele almak lazım. Bence kendim başta olmak üzere genel bir etiketlemecilik, yaftalamacılık bizim en büyük hastalığımız. Kanada ile daha çok ilgileniyorum bu ara, ve kanada geyikleri diye bir kanal var youtube da, orada çocuk dedi ki, buraya geldiğimde kendimde değişen en büyük şey, bazı şeyleri yapmamaya başladığımı fark ettim. Irkçılık gibi, cinsiyetçilik gibi, trafikte barbarlık gibi. Çok doğru bir tespit. Farkında olmadığımız fakat üzerimize yapışan bu kötü alışkanlıklarımızı bu günden törpülemeye başlayabilsek, Amerikaya ve ya Kanadaya gittiğimizde o kozmopolit toplulukta daha ölçülü davranmamızı sağlar. Gidemezsek burayı güzelleştirmeye başlar.
Kendimde farkettiğim ve hoşlanmadığım, bir çoğumuzda bulunan kötü özellikler. Irkçılık, Cinsiyetçilik, Cinsel tercihlere toleranssızlık, Yardımlaşmama, Yere çöp atılmasından rahatsız olduğum halde atmak. Bu akp li bu fetöcü bu dinci ve ya bu dinsiz, bu solcu ayağı yapıyor, bu köylü diye benden olmayan (ben her kimsem) kişileri bir etiket altına toplayıp bütünün bir parçası muamelesi yapmak. Halbu ki çok temiz akp liler, çok temiz fetöcüler, çok temiz solcular pek ala var. Ama bizim ülkemizde bize dayatılan siyasi ayrımcılık, dini ayrımcılık, mali ayrımcılık, kültürel ayrımcılık bizleri böyle yapıyor. Barbarlığımızdan da bizim işimize geliyor. Bir resim görmüştüm, çamurlu çizmeleri köylü kıyafetiyle, belkide traktöründen yeni inmiş bir çiftçi, elleri arkasında bir resim galerisini gezip tabloları inceliyordu. Avrupada çekilmiş bir resimdi tabii bu. Bir diğer hastalığımız da diğer toplumların ekonomik ve kültürel seviyelerine ulaşamayacağımız takıntısı. Belki de avrupa da ve ya amerikada türkler bu yüzden birbirlerinden uzak duruyordur. Üzüm üzüme baka baka kararmasın hesabı.

Sonuç olarak ücretsiz ve beklentisiz yardımlaşma hem ihtiyacı olan herkesin yardım almasını, hem de USA da kemikleşecek bir Türk yapısı ortaya çıkmasını sağlar. Ne yazık ki millet olarak bencilliği ve uyanıklığı hayatımızda asla geride bırakamadığımızdan bu tarz oluşumlardan faydalanıp sonra ardına bakmadan uzaklaşacak insanlar çok olacaktır. Zaten dikkat edin, yahudilerin birliktelikleri, hristiyan cemaatlerin birbirine sağladığı olanaklar, italyanların, meksikalıların bir birine her alanda arka çıkmaları sayesinde yükselen toplumlar oluyor. Bizden biri (herhangi biri) amerikaya kapağı attığında, kendisinden sonra hiç Türk gelmesin diye en ağır yasaların çıkmasını desteklemeye hazır. Birbirimizi sevmiyoruz, kıskançız, dağınığız. Biri diğerine yardım ettiğinde altında bir şey arıyoruz. Kadir beyin videolarını, burada olduğunu öğrendiğimden çok önce görmüştüm. Başka usa da video yapanları da gördüm tabii. Adamların enerjileri, çabaları, her detayı uğraşarak vermeleri şaşırttı beni. Helal olsun dedim. Bir kelime öğrenmek, tek bir sıkıntının çözülmesi bile büyük bir yardım. Fakat diğer video yapanlardan bazıları Türk dostlarımızın dalaşmaları sataşmalarına dayanamayıp azalttı ve ya bıraktı. Amerikadan büyük oranda vazgeçtiğim için başkalarını şu an pek takip etmiyorum. Uzun oldu ama turkishunion güzel fikir. Yapılabilirse, doğru insanlara ulaşılabilirse. Belki o yardım alanlardan 10 da 1 i ileride yardım etmek için bu organizasyona dahil olur. Türk, aydın, ilerici, birbirine destek olan, yardımlaşan, birlik olan ve büyüyen bir AmerikanTürk toplumu adım adım oluşur.

@loser Bahsi geçen şehirlerden beğendiğim bir tanesinin şehir web sayfasında, şehirdeki iş yapan firmaların bilgileri paylaşılmış. Firmaların web sitelerindeki HR bölümlerinden başvurdum. Fakat videoda da belirtildiği üzere çoğu ocak ayından itibaren aday katılımcıların başvurularını alacak. Önemli olan bu şehirlerin aday katılımcı başvuruları açıldığında direkt oraya başvurmak. Web sitelerinde bu adayların elemesinde görev alacak gönüllü çalışanlar aradıklarına dair ilanlarda gördüm. Başarılı başvurular değerlendirilip seçilecektir. Bence mümkün olan ya da beğenilen her şehire başvurulmalı.

Gereklilik olarak bir iş sözleşmesi istiyor. Gitmeyi planladığım şehirden 20 kadar iş başvurusu yaptım, sistemi güncel zannettiğim sürede.
Bunun haricinde ielts skor istiyor ielts sınav ücreti 1100 tl.
Bunun Haricinde WES den diploma teyidi istiyor, bu da 227 Cad
Yola çıkmadan ilk maliyetler bunlar. Geçerli bir iş sözleşmesi edinebilirsem diğer adımlara geçebilirim.

@FreeWoRLD Peki skilled immigrands seçeneğinden mi başvuru yapılabiliyor. Bu göçmen alan şehirlerin web sitelerinden bir başvuru alanı göremedim.

Çok umutlanarak baktım ama kanada resmi göçmen sitesi canada.ca sizin verdiğiniz site adresi özel bir kuruma ait. Kanada resmi sitesinde 11 mart da başvuruların bittiği ve 2019 sonbaharında elemeler yapılacağı bilgisi veriliyor. Sürenin uzatıldığı ya da uzatılacağı bilgisi maalesef yok. Çok güzel bir ayrıntı yakalamışsın ama cümleten geç kalmışız.

Türkçe instruction yayınlandı. https://travel.state.gov/content/dam/visas/Diversity-Visa/DV-Instructions-Translations/DV-2021-Instructions-Translations/DV-2021-Instructions-Turkish.pdf

Türkçe instruction yayınlandı. Dikkatli okumakta fayda var.
https://travel.state.gov/content/dam/visas/Diversity-Visa/DV-Instructions-Translations/DV-2021-Instructions-Translations/DV-2021-Instructions-Turkish.pdf

Klasik Türk aklı. Gitme niyeti hiç olmayan kişiler belki başvurmaz bu sayede. Başvuru sayısı bir nebze azalır. Yoksa o salaklar görüşmede elenecek zaten.

Başvuruda pasaport numarası istenmesi bence çok iyi oldu. Baştan pek çok kişi elenmiş oldu. Bu sene başarılı başvuru yapanların şansı daha yüksek olacak sanırım.

@sealover İltica gibi bir seçenekle uğraşamayacak kadar başka saçma sapan şeylerle uğraşıyoruz. Amerikaya ve ya diğer rağbet edebileceğimiz yerlere gidebilmek için burada da bayaa bi kalantor olmak lazım. Sanayicilik mi yapsak, lobi mi yürütsek, banka mı hortumlasak ne yapsak bilemedim.

@sealover ben gecen yil çok hüsrana uğradım. Çok olumlu hissediyordum. Kesin çıkacak gibi (önce yıl başvurmamış rağmen ilk kez) hissediyordum. Bu yıl heyecan vardı ama umudum yoktu fazla. Geçen yıl çıkmayınca turist vizesi denedim o da olmadı. Bu yıl çıkmayınca da öğrenci yoluna kafa yoruyorum. Bir şekilde gitmek için çabalıyoruz.

@numbwalker Sana başarılar dilemekle birlikte cesaretinin önünde saygıyla eğiliyorum. Ben böyle birşeyden bahsetmeyi bile hayal edemem.

@numbwalker Haklısın. Bunun dışında neler yapılabilir onu da konuşuyoruz bir yandan. Bu seçenekte de nasıl bir güven ortamı olur, nasıl bağlayıcık sağlayabiliriz bunu konuşuyoruz. Zor ama mümkün bence. Belki sona kalan 4 kişiyle olacak ama mümkün olacak, bilinemez..