Herkese selamlar,
Uzun zamandır foruma girememiştim. Gördüm ki @denizci10 bile iyice boşlamış burayı
geride kalan 2 yıllık deneyimimi yazayım sizlere de bi öngörü olsun istedim. Öncelikle Yeşilkartforum kurucularına yazarlarına gerçekten çok teşekkür ederim. Bizi burada güzel insanlarla bir arada sürekli iletişimde kalmamıza sebep oldukları için. Geleli 2 yıldan biraz fazla oldu ve ilk zamanlarda ki o zorluklar o düşünceler kötü atmosfer yerini tamamen güzel düşünceler, güzel hayata evrildi. Gelen herkesin söylediği gibi ilk yıl zorluklar ikinci kendini buluşlar 3 yıl ve sonraki keyifli zamanlar. Bunu aklınızdan çıkartmayın. Bu tamamen doğru. hiç yoktan gelenlerin yüzde 90 ı için.
İlk yıl yaşanılan zorluklar; ne kadar araştırsanız da karşılaştığınız zorluklar sizi burada kalmak için bir sorgulatıyor. En basit örneği ehliyet almaya gittiğinizde daha önce almış birisi yanınızda değilse o işlemler yapmak, size ÖSS sınavına girdiğinizde ki yaşadığınız stresi yaşatıyor. Bunun sebebi hangi sıraya gireceğinizi bile bilmemek ve ingilizcenizin karşı taraftan anlaşılmaması. Hepsini tek tek atlatıyorsunuz ama dediğim gibi hepsi birer stres. Atlattıktan sonra ulan bundan mı korktum ben diyorsunuz. İlk bir yıl sürekli dönmeyi düşündüm. Hatta eşimi ve çocuğu geri gönderip benim kalıp para biriktirdikten sonra dönmeyi bile planladığım zamanlar oldu. Herkesin dediği 1,5 yıl verin kendinize daha sonra tekrar oturup düşünürsünüz. Tecrübe böyle birşeymiş ki haklı çıktılar.
İkinci sene, artık tüm o zorlukları atlatabildiğin, kendine güveninin tekrar oluştuğu ve çalıştığında başarılı olma ihtimalinin olduğunu ve insanların seni gerçekten tebrik ederek, teşekkür ederek ödüllendirdiğini gördüğün bir yıl oluyor. Öyle olunca da ulan iyiymiş düşüncesine yavaş yavaş kapılıyorsun. Bu seferde kendine olan güveninin tazelendiğinden ataklık ve girişkenlik modu yavaştan devreye giriyor. Öyle olunca da başarılı olduğunda vay be gerçekten oluyor diyorsun. Paralel olarak gelirinde artıyor ve daha düzenli bir hayata geçiş yapıyorsun. Ailene ayırdığın vakit artıyor, gezmeye ve keşiflere başlıyorsun, çevre ediniyorsun (türk, amerikalı veya diğer avrupa göçmenleri). onlardan değişik bilgiler alıp kafandakilerle harmanlıyorsun ve artık amerika senin memleket olma halini alıyor. Ne demek istediğimi hemen kısa bi özetle açıklayayım; ilk geldiğinizde en kolay yapılan araba sigortasını yaptırıyorsun, pahalı ucuz çok irdeleyemiyorsun ama sonrasında daha ucuz ve kapsamlı olanı buluyor ve ona geçiyorsun. Aynı şey ev olayı içinde geçerli, ilk önce kafamı bi sokayım diyorsun sonra daha güvenli okul bölgesi yerleri öğreniyorsun ve oraya taşınıyorsun gibi gibi.
Gelecek olan arkadaşlara beni aradıklarında hep aynı şeyi söylüyorum o yüzden burada da yazacağım. Amerikaya ister tek ister aile gelin, tüm aile fertleri mental olarak hazır olmalı. Para pul olaylarını zaten youtube ta izliyorsunuz onlara değinmeyeceğim ama kimse bunun mental tarafından bahsetmiyor. Lütfen lütfen ve lütfen psikolojinizi iyi hazırlayın. Ben hazırlamamıştım zorlandım. Erkekler için askerlik gibi düşünmeniz gerekiyor. 2 yıl boyunca şalterleri kapatın ve yapabilidiğinizi yapın sonrasında zaten olayları yoluna sokuyorsunuz. Ama tekrar söylüyorum. Lütfen tüm aile fertlerinizle beraber bu psikolojiyi hazır olmanız gerekiyor. Kızım tr de kreşe başladığında hiçbir gün ağlamadı, ingilizcesi olmadığı ve anlaşamadığı için burada 4 ay boyunca onu kreşe bıraktıktan sonra o sınıfında ben araba da ağladım ve geldiğim güne hergün lanet ettim. Bize kimse bu psikolojiyi anlatmadı. Varın durumu siz hayal edin. Şu anda ondan mutlusu yok, ama o 4 ayı gelin bize sorun.
Demem o ki burası keyifli bir yer ama o keyfi zorlukları atlatamazsanız yaşayamazsınız. Ne iş olursa yapacaksınız falan demiyorum zaten o kafada olmayan birisi burayı okumaz. Herşey zamanla oturuyor ama burada işler yavaş ilerliyor. Sabır eşiğinizi yükseltin, ne oldum nereye düştüm demeyin, çalışın sabredin ve bekleyin. Herşey yoluna giriyor.
Herkese güzel günler.


inşallah hepberaber çıkacağız bu işin içinden