danbil tarafından gönderilen en iyi iletiler

Part 2

Artık sırada ehliyet vardı, toplu taşımanın iyi olmadığı bir ülkede arabasız yaşamak gerçekten çok zormuş. DMV’den sınavı hemen online olarak yaptık ve geçtik. Direksiyon sınavı için başvuru yaptık ve üç hafta sonraya gün aldık. Ehliyet almadan, ufak bir araç satın aldıkç Chevrolet Bolt, hem elektrikli olması hem de özellikleriyle bizi cezbetmişti. Arabamız vardı ama ehliyetimiz yoktu. Yine de yakın yerlere gitmeye başladım, başımıza ne geldiyse zaten sabırsızlığımdan gelmişti! Veee beklenen oldu yıkama istasyonundan çıkarken arabayı çarptım, çamurluk ve tampon zarar gördü. Ehliyet durumumdan dolayı sigortadan yararlanamazdık, bu yüzden durduk yere başımıza iş açmıştım. Küçük bir ezik için 1500-2000 dolar arası fiyat biçiyorlardı. Uzun lafın kısası, bir süre arabayı böyle kullanmaya karar verdik. Istanbul'da o kadar yıl yaşadıktan ve araba sürdükten sonra böyle bir kaza yapmam resmen akıl tutulması gibiydi.

Eşimin ve benim ehliyet sınavı günümüz geldi. Ben direksiyon sınavından geçemedim ama çok şükür eşim geçti. En azından birimiz araba kullanabilecekti. Bana ikinci sınav için bir ay sonraya gün verdiler. Eşim bu sırada kendine kısa süreli bir iş buldu. Daha önce bale eğitmenliği yapmıştı ve İngilizcesi iyi olduğu için şehirdeki tiyatro ve kurslara başvuru yaptı. Üç aylık 5-8 yaş arası çocuklara bale dersi vermek için çok hızlı bir şekilde iş buldu. Ben bu sırada ehliyet sınavımı bekliyor ve iş başvuruları yapmaya devam ediyordum. Buraya taşınalı dört ay oldu; toplam 1000’in üzerinde başvuru yaptım. Türkiye'de bir internet sitesinde reklam teknolojileri üstüne çalışıyordum, uzmanlığım popülerdi ama networküm olmadığı için görüşme almakta zorlanıyordum ve hâlâ daha zorlanıyorum. Bir ay daha böyle geçti ve sonunda ben de ehliyetimi aldım. Uber, Instacart gibi bütün uygulamalarda sıraya girdim ancak henüz hesap alamadım.

Bu süre zarfında komşularla tanışmaya, ufak ufak çevre edinmeye başladık. Evimize yakın bir parkta insanların sürekli raketle oynadıkları, tenise benzer bir oyun ilgimi çekti. Oynayanlara ne olduğunu sordum; çok arkadaş canlısı bir şekilde bana oyunun pickleball olduğunu ve nasıl oynandığını öğrettiler. Onlar sayesinde kendime bir hobi edinmiştim ve bu geçiş sürecinde bu bana çok yardımcı oldu. Pickleball oynayanlarla tanışarak arkadaşlar edinmeye başladık. Ufak tefek günlük işler geldiğinde bana haber vermeye başladılar. Bu sayede düzenli olmasa bile ufak tefek para kazanmaya başladım. Kurumsal iş bulabileceğime inanıyorum ama düşüncem hayal ettiğimden de uzun süreceği yönünde. Böyle düşünmemden dolayı geçen hafta bir mağazada part-time kasiyer olarak işe başladım. Eğitimlerimi tamamladım, iş çok yorucu ama çalışma arkadaşlarım çok arkadaş canlısı ve her konuda bana yardımcı oluyorlar. İlk yazıda bahsettiğim gibi bu sürecin bir maraton olduğuna inanıyorum ve önümüze çıkacak yeni fırsatların ve güzellikler için heyacanla bekliyoruz

Part 1

Herkese selamlar,

2024 yılı bizim için derin nefeslerin, sabrın ve yeni başlangıçların yılı oldu. Burada, Amerika'ya taşınma sürecimizi ve geçirdiğimiz dört ayı sizinle paylaşmak istiyoruz. Hikayelerinizi okurken bulduğumuz duygusal destek ve öğrendiğimiz derslerle, bu sürecin bir parçası olarak deneyimlerimizi paylaşmak istedik.

Kasım 2023'ün sonlarına doğru, Ankara'nın soğuk ve sisli havasında vize randevumuzu tamamladık ve vizemizin onaylandığını öğrendik. O anın verdiği rahatlama ve mutluluk kelimelere sığmayacak kadar büyüktü. Sanki yıllardır omuzlarımızda taşıdığımız ağır bir yük aniden hafiflemişti. Ama aslında, o an her şeyin yeni başladığının farkında değildik.

İstanbul'a döndük ve yıllık iznimizi ayarlayıp, Ocak ayının sonunda Amerika'ya gitmek için uçak biletimizi aldık. Planım bir ay kalmaktı; iş yerimden uzun süreli yurt dışından çalışmak için izin almıştım, ama belirli aralıklarla Türkiye'ye dönmem gerekiyordu. Hem işime devam edecek hem de Amerika'da yaşamaya başlayacaktım. Zaten California'da yaşamaya karar vermiştik, bu yüzden başka bir yer seçme derdimiz yoktu.

İstanbul'dan San Francisco'ya uçtuk, giriş işlemlerimizi tamamladık ve bir ay boyunca kalacağımız eve yerleştik. Ancak, çalışma saatlerim akşam 9'da başlayıp sabah 6'da bitiyordu. Kendimi ne Türkiye'de ne de Amerika'da hissediyordum; sanki iki zaman arasında sıkışmıştım. Mesaiden sonra öğlene kadar etrafı keşfetmeye çalışıyordum, ama SSN gelmeden hiçbir şeyi halledemeyeceğimi anlamıştım. Boşuna kendime stres yaratmışım.

Buraya gelecek arkadaşlara ilk tavsiyem: Sabırlı olun. Göçmenlik, bir maraton koşusu. 100 metre sprinti gibi koşarak boşuna kendinizi yormayın; her anın tadını çıkarın. Çözemediğim her işte SSN ve adres kanıtı isteniyordu, bunlara sahip olmadığım için beklemek zorundaydım. Yaklaşık ülkeye girişimden 15 gün sonra, SSN numaralarımız adresimize geldi. O dandik kağıt için mi bu kadar bekledik dediğimizi dün gibi hatırlıyorum.

Etrafı keşfetmeye, iş başvurularından geri dönüşler almaya başlamıştım. Her şey hayal ettiğimden daha kolay olacak diye sevinirken, Türkiye'deki işime devam etmenin artık uykusuzluğa dayanamayacağım bir hal aldığını fark ettim. Hem burada yaşayarak hem de Türkiye'de çalışarak iki karpuzu birden tutamayacağıma karar verdim. İş yerimle konuştum ve mantıklı bir ihbar süresi sonunda işten ayrılmaya karar verdik. Türkiye'ye dönüp, işimi bırakacak ve evimi kapatıp tekrar Amerika'ya dönecektim.

Bu arada banka hesabı açma ve kredi kartı işlemlerini halletmeye çalışıyordum. Gelmeden önce CHASE Bank'la çalışmak istiyordum, başka bir bankadan kredi kartı almak istemiyordum. Bu inat yüzünden kredi kartını almam çok uzun sürdü, ama dediğim gibi bu bir maraton. Geç olması hayatımda büyük değişiklikler getirmeyecekti. Yakın şehirleri keşfetmeye ve hayata alışmaya yavaş yavaş başlamıştık. Eşim benden çok daha mutlu ve heyecanlıydı. San Francisco'ya ne kadar aşık olsak da, kiralar ve şehrin pahalılığı yüzünden burada yaşamanın hayatımızın bu evresinde zor olacağını anladık. Sacramento bölgesinde yaşamaya karar verdik. Uzun süredir tanıdığımız Amerikan arkadaşlarımızın burada olması, onlarla vakit geçirmenin bize de iyi geleceğini düşündük.

Planlarımızı yaptık ama bir sorun vardı: Hala green kartlarımız gelmemişti. Kartlarımız, Türkiye'ye dönmeden bir gün önce geldi. Hemen bankaya koştum, hesap açılışını hallettim. Kredi kartı başvurumun tamamlandığını söyleyen bankacı hanımefendi, aslında başvurumu hiç tamamlamamış ve vaktim kısıtlı olduğu için kredi kartı için Türkiye'den geri dönceğim günü beklemem gerekiyordu. Türkiye'ye geldim buraları hızlı geçeceğim işten ayrılıp evimizi kapatım ailelerle vedalaşıp çok daha duygusal bir şekilde 23 Nisan'da tekrar Amerika'ya geldik. Artık işleyişi biliyorduk.... Havalimanından çıkıp bir arkadaşımız sayesinde Sacramento'ya gittik ideal değil ama güzel bir çevrede evde paylaşımlı olarak yaşayacaktık. Kendi evimizin olduğu düzenden bir süre için odamızın ve kendi banyomuzun olduğu bir evde tekrar öğrenci gibi yaşamaya başladık. Jetlag dinlemeden, fiziki Green Card'ımızı alır almaz yine bankaya koştuk. Kredi kartı başvurusunda yine o lanet olası "proof of address" sorunu karşımıza çıktı. SSN’in geldiği zarfı saklamıştık, ama bu yeterli değildi. USPS’in web sayfasına girip hesap oluşturarak adresimize belge göndermelerini sağladık ve böylece proof of address derdini çözdük. Sacramento'da bulunan CHASE şubesine gittik, çok yardımcı oldular, ertesi güne randevu verdiler ve kredi kartı başvurumuzu hızlıca hallettiler

Merhaba! 14 Aralık tarihinde gerçekleşen mülakat maceramı sizinle paylaşmak istiyorum. Deneyimimi kısaca özetlemeye çalışacağım.

Mülakat saati geldiğinde konsolosluğa vardım. Güvenlik kontrollerini geçtikten sonra içeri adım attım ve karşımda duran ilk bankoda görevli arkadaşlar, yönlendirmelerde bulundular. Numaramı alıp sıramın gelmesini beklemeye başladım. Randevum 8:15'teydi, ancak saat 10 civarında sıram geldi. İçeride geçirdiğim zamanı buradan tahmin edebilirsiniz.

Görüşme aşamasında, İngilizce ya da Türkçe olarak konuşmak isteyip istemediğiniz soruluyor. Ben tercüman beklememek için İngilizce tercih ettim. Görüşme yaklaşık 2-3 dakika sürdü. Eşimle ne zamandan beri birlikte olduğumuza dair sorular geldi. Türkiye'de yaşadığımızı, birlikte geçirdiğimiz süreyi ve Amerika'daki sponsorumun adını belirtip kim olduğunu sordu. Ardından vize onaylandı ve görüşme sona erdi.

Az önce PTT'den de pasaportumun kargoya verildiği bilgisi geldi.

Bekleyen arkadaşlara önerim, yüklediğiniz evrakların eksiksiz olduğundan ve sponsorunuzun gelirinin yeterli olduğundan emin olun. Mülakatı gelir yetersizliği nedeniyle sonuçlanmayan insanları gördüm.. Eğer bu konularda eminseniz, gerçekten stres yapmaya gerek yok. İyi şanslar!

@serel Evet, ilk USPS hesabınızı oluşturduğunuzda, hesabınızın oluşturulduğuna dair size posta gönderilmesini isteyebilirsiniz.

@timtim Teşekkür ederim.