Arkadaşlar merhaba,
Sürecimizin yorucu olması ve mali yıl bitimine yakın bir zamanda ABD’ye giriş yapmış olmamız nedeniyle yaşadığımız koşturmacadan bir türlü fırsat yaratıp deneyimimizi yazma şansına erişemedik.
Forumun yakın takipçileri ve aynı zamanda edindiği tüm bilgileri forumda bulmuş bir çift olarak geç de olsa deneyimimizi paylaşmak,duygu ve düşüncelerimizi aktarmak isterim.
Öncelikle bu forumun kuruluşundan bugüne emeği geçen herkese çok çok teşekkür ederiz.Dürüst olmak gerekirse böyle bir klavuz olmadan,bu denli zorlu bir süreci yönetmek gerçekten çok zor olurdu diye düşünüyorum.Yazım sanırım biraz uzun olacak o yüzden başlıklar halinde yazarak dileyen arkadaşımızın direk hedefe ulaşabilmesini sağlamaya çalışacağım.
Tebrikler GreenCard talihlisi olarak seçildiniz;
Daha önceleri birey olarak defalarca başvuru yapmış olmama rağmen kazanma şansı bulamadığım GreenCard eşimin ilk başvurusunda yüzümüzü güldürdü. Kazandığımızı öğrendiğimiz günden bugüne yaşadığımız süreçleri kısaca özetlemek gerekirse tam bir roller coaster deneyimi oldu.Tecrübesizliğimiz ve süreci tam olarak bilmiyor olmamız nedeniyle ilk etapta birkaç aya gideriz diye çıktığımız yolu 1 yıl sonrasında tamamlayabilmiş olduk.Ne büyük şans ki forumu kazandıktan çok kısa bir süre sonra keşfettik ve sayesinizde emin adımlarla ilerleyerek başarıya ulaştık.Talihli olduğumuzu öğrendikten sonra ilk olarak kafamıza kazınan @gucarslan beyin Ankara’ya güvenmeyin cümlesi oldu.Ne yazık ki aktif ABD turist vizemiz olmaması ve vize randevularının mali yıl başlangıcı öncesinde bir vize almaya olanak sağlamaması nedeniyle AOS yapma sansına sahip olamadık.Şimdi bu süreçte en çok işimize yarayan ne olurdu diye düşündüğümde geçerli bir Amerikan turist vizesi bu yola baş koyan her birey için en önemli yardımcı olacaktır diye düşünüyorum.
Dosya Taşıma Süreci
Dosya numaramız 12binlerde olduğu için forumda okuduğumuz deneyimler doğrultusunda dosyamız current olduktan sonra önceki yıllarda dosya taşımada yardımcı olan olmayan tüm konsolosluklara mail atmaya başladık.Ocak ayından Nisan ayına kadar her hafta maillerimizi tekrarladık ve en sonunda bir çok forumdaşımızın da yardımına koşan Viyana bizim de dosyamıızı kabul ederek umutlarımızı yeşertti ve ilk mülakatımızı 25 Haziran olarak verdi.Viyana’dan aldığımız mailin ardından koskoca adam ben ofis ortasında 3 saat mutluluk gözyaşı döktüm.Ancak Viyana’dan gördüğümüz iyi niyeti Schengen sürecinde başvuru yaptığımız ülkelerden göremedik.Denizci olmam nedeniyle daha önce defalarca Schengen vizesi almış olmam ve Şubat ayına kadar geçerli 1 yıllık Hollanda vizem olmasına ve şirketimin Hollanda’da ofisi olmasına rağmen Hollanda’dan vize reddi aldık.Daha sonrasında geçmişte 3.5 yıl yaşadığım Hırvatistan’ın randevusuz vize başvurusu kabul ediyor olması nedeniyle yaptığımız hızlı başvuru neticesinde ne yazık ki 2.kez Schengen reddi aldık.Bu nedenle Haziran başında Viyana’ya durumumuzu belirten bir mail attık. Viyana bize “O zaman siz Schengen aldığınızda bize bildirin ona göre mülakat planlayalım” şeklinde döndü.Daha sonrasında vize acentamızın 2 red ardından vize almanız imkansız uyarısına rağmen son kez şansımızı denemek istedik.Turist vize başvurusu için hiç bir şekilde randevu bulamadığımız Avusturya’dan şansımıza aile ziyareti randevusu bulabildik. Kuzenimin Avusturya vatandaşı olmasına da güvenerek randevumuzu aldık. Ancak aile ziyareti başvurusunun en önemli kriteri olan davet yazısı engeli çıktı karşımıza. Viyana maalesef ki davetiye başvurularına en erken 3 ay sonrasına randevu veriyordu,ancak ablam tabiki bir Türk olarak elindeki tüm kozları kullanmaya kararlı bir şekilde yetkililerin karşısına gidip göz yaşı dökmek kendini bizlerin geleceğini mahvetmekten kortuğunu anlatarak yalvarmak pahasına bize 2.gün davetiye çıkartmayı başardı 
Davetiyeyi aldıktan sonra hemen Viyana Abd konsolosluğuna Avusturya üzerinden Schengen başvurusu yapacağımızı ,Schengen randevumuzun 27 temmuz olduğunu ve kurallar dahilinde en erken 15 Ağustos’ta gelebileceğimizi ve 15 Ağustos sonrasına verilebilecek bir mülakatı Schengen başvurumuzda belirterek vize alma şansımızı arttırabileceğimizi belirten bir mail ilettik.Mailimize 22 Ağustos tarihine mülakatınızı planladık olarak cevapladılar.Biz de tüm dökümanlarımıza GreenCard görüşmesi için gittiğimizi belirterek yaptığımız başvuruda 8 günlükte olsa Schengen almayı başardık.
Sağlık Kontrolü
22 Ağustosta olan mülakatımıza yetişebileceğimizi düşünerek 20 Ağustos’a Molnar’dan randevu oluşturduk.Sağlık kontrolüne gitmeden önce Türkiye’de antikor testi yaptırdıktan sonra eksik olan aşılarımızı aile hekimliğinde tamamlattık.Aile hekimliğinde olduğumuz aşıları aşı kartlarımıza işlettik ancak kart Türkçe olduğu için yanlarına İngilizce karşılıklarını yazdırıp doktorumuza imzalattık.Randevu saatinde Molnar ofisinde gayet sıcak karşılandık.Evrak kontrolü sonrasında Molnar’ın asistanı bizim aşı bilgilerimizi,geçmiş öykülerimizi sözlü beyanla kayıt ettikten sonrasında ( benim safra kesesi ve karpal tünel ameliyatı olduğumu ve epikrizlerimin de olduğunu belirtmeme rağmen belge talep edilmedi). Görüşme esnasında asistan hanımın kan tahlil sonuçlarımızın mülakata yetişmeme ihtimalini belirtmesi üzerine vize süremizin kısıtlı olduğundan olası bir gecikmenin hayati risk olabileceğinden bahsedip işlemleri hızlandırabilmesi için yardımını talep ettik ve kendisi laboratuvara durumu belirten bir talepte bulunarak içimizi bir nebze rahatlattı. Daha sonrasında Dr.Molnar tarafından 5dk süren kısa bir kontrol ve eksik aşılarımızın yapılması ardından ödeme adımına ve sonrasında röntgene yönlendirildik.Molnar’da işimiz bittikten sonra 10dk otobüs yolcuğu ile akciğer filmi için yönlendirildiğimiz klinikte 1saatlik bir işlem süreci ardından akciğer filmlerimizi de almış olduk ve sağlık kontrolü tamamlanmış oldu.
Mülakat Deneyimi
22 Ağustos 13:00’de olan mülakatımıza 1 saat önceden gitme kararı aldık ve yola koyulduk ki iyi ki de öyle yapmşız.Adresleri karıştırıp direkt konsolosluğa giderek son dakika kendi kendimize bir gol atmış olduk.Neyse ki zamanımız olduğundan mülakatımıza vaktinde yetişme fırsatımız oldu. İçeri girdiğimizde sıramız geldiğinde ismimizle çağrılacağımız bildirildi.5 dk bekleme ardından bankoya çağırıldık.Tamamen sohbet havasında geçen evrak tesliminde asıl talihli olan eşimden ; diploma/doğum belgesi (formül A)/evlilik belgesi(formül B/ adli sicil kaydı / varlık beyanı talebinde bulunuldu.Benden ise diploma harici aynı evraklar talep edildi hatta benim varlık kaydıma ihtiyaç duyulmadı bile.Evrak teslimi esnasında aynı gün 6 Türk vatandaşının daha mülakatı olduğu ancak vize alamadıkları için gelemediklerini öğrendiğimizde bir yandan ne kadar şanslı olduğumuza sevinirken bir yandan da hakkını kaçıran talihliler olduğunu öğrenmek bizi epey üzdü.Daha sonrasında ödeme bankosuna yönlendirildik ve o adımıda tamamladıktan sonra mülakatımızı beklemeye başladık. Biz mülakat için oda gibi bir yere çağrılmayı beklerken başka bir bankodan çağırıldık. Bizi çağıran hanımefendi hal hatır sorduktan Nereye gideceğimizi ? Ne iş yapmayı planladığımızı ? Tanıdığımızın olup olmadığını sorarken biz aslında mülakatta olduğumuzu bile anlamadan bir anda herşey olması gerektiği gibi görünüyor vizenizi onaylıyorum derken bize bayraklarımzı uzattığında heyecandan ne yapacağımızı bilemeden kalakaldık.Mülakatta kendimizi doğru ifade edebilmek için içimizden yaptığımız onlarca tekrarın ve stresin yersiz olduğunu anlamış olduk. Mülakatın Perşembe günü olması nedeniyle vizemizin Cuma gününe yetişme ihtimalinin zor olduğunu iletildiğinde ,Schengen vizemizin dolması nedeniyle pazartesi gününün ülkede kalabileceğimiz son gün olduğunu belirttik.Pazartesiye muhakkak yetiştireceklerini iletip bizi uğurladılar.Tam da söyledikleri gibi oldu pazartesi günü vizemizi konsolosluktan elden teslim alıp ardından dönüş için havalimanına gittik gittik.
Abd’ye ilk giriş
Biz Amerika’da yerleşeceğimiz ilk bölge olarak tanık tanıdıklarımızın olması nedeniyle Indianapolis eyaletini seçmeye karar vermiştik.Türkiye’ye geri döndükten sonrasında kendimize birkaç günlük dinlenme molası verip 12 Eylül tarihine uçak biletimizi aldık.Daha sonrasında iki haftalık süreç boyunca vedalaşmalar hazırlıklar ve en sonunda 12 Eylül günü gelip çattığında artık yeni hayatınıza ilk adımı atmak için havaalanında hazırdık. Ailelerimizle vedalaştıktan sonra benim için en büyük sınavlardan biri olacak uzun uçuşa gelmişti sıra.Uçağa geçtik yerleştik ve Kaptan anons yapmaya başladı ve o an içime dolan huzur ve rahatlama hissi tarifsizdi.Meleklerim yine beni yalnız bırakmamış ve ilk uzun uçuşumda beni sarmalamaya devam ediyorlardı .Thy’de tek tanıdığım ancak sonsuz güven duyduğum büyüğüm Ziya Kaptan’dı konuşan. Kulaklarıma inanamayıp yanımdan geçen hostese kaptanı sorduğumda aldığım cevap inanılır gibi değildi kaptanımız tam da kendisiydi. Artık huzurla uçabilirdim çünkü emin ellerdeydim.Hostes hanıma kendimi tanıtıp Kaptan’a sevgi ve hürmetlerimi iletmesini rica ettim. Daha sonrasında huzurla uykuya tabii.Uçuş sırasında Ziya abinin davetiyle orta koridorda buluşup kısa bir sohbet ettik.Kendisi de bu tesadüf karşısında şaşırıp kaldı. Uzun süredir her uçuş konusu geçtiğinde inşallah Ziya abiyle uçarız diye diye sonunda aynı uçuşta olma fırsatını da yakalamış olduk.Bu da bizim için doğru yolda olduğumuza bir kez daha inanmamızı sağlayan harika bir anı oldu.
Uçuş tamamlandıktan sonra Chichago havaalanında pasaport kontrolüne ilerledik. İçimizi ısıtan U.S Citizens&GreenCard Holders bankosunda sıraya girdik.Sıra bize geldiğinde sarı zarflarımızı ve pasaportlarımızı uzattık. Memurun sıcak kanlı tavrıyla işlemlerimizi tamamlamasının ardından ülkeye 10k üstü dolar ile girdiğinizde yapmanız gereken beyan formunu doldurmamız için bizi başka bir bankoya yönlendirdi.Bir sonraki bankoda beyanımızı yaptıktan sonra (işlemler toplamda 1 saat sürdü) artık Chichago’daydık.
2023 yılında başvurumuzu tamamladığımız günden sonuçların açıklandığı güne kadar eşimin kazacağına olan inancım insanı sinir eden türdendi.O kadar inanmıştım ki Maraş depreminden sonra oturduğumuz bina eski olmasına ve geceleri korkudan uyuyamayacak hale gelmemize rağmen eşime bekleyelim 6 Mayıs’ı görelim çünkü bana çıkmayacak ama sana çıkacak bu yıl.Alalım güzel haberi sonra ne istersen yaparız söz diye onlarca isteğimizi erteledim.Ancak şu an Indianapolis’te Airbnb’de bu yazıyı yazarken bir kez daha diyorum ki iyi ki yapmışız.
Sevgili arkadaşlar pozitif düşünmekten,umut etmekten yılmayın! Hayat bize bunu GreenCard süreciyle silkeleye silkeleye anlattı.Önce kazanması,sonra dosya taşıması,2 schengen reddiyle yıkılan hayallerimizi yeşerten Viyana’nın yeniden mülakat vermesi derken gerçekten yıpratıcı bir süreçti ama nihayetinde 1 yıldan fazla süredir hayalini kurduğumuz ülke ABD’deyiz.
12 Eylül’de ilk girişimizi yaptık.Buraya geldiğimizde ilk farkındalığımız en yakın marketin yürünemeyecek uzaklıkta olması nedeniyle araba almanın şart olması oldu.İlk adımımız banka hesabı açabilmek adına Social Security Administration’dan adres beyanı içeren bir yazı almak oldu ve görevli SSN’lerimizin 1 haftaya geleceğini iletti. Ancak Chase Bank ne yazık ki bu belgeyi kabul etmedi.Bizde SSN’lerimizin gelmesini bekleme kararı aldık ki çok şükür 1 haftada geldi.Ardından banka hesabımızı açtık,ilk arabamızı aldık derken ufak ama emin adımlarla yürümeye başladık. 3.haftaya geldiğimizde kendi mesleği olan İspanyolca öğretmeni olarak işe başlamasıyla epey rahatladık.Şimdilik Airbnb’de yaşamaya devam ediyoruz ancak yakın zamanda kendi evimize de geçmiş oluruz diye umuyoruz.
Bizim Greencard rüyamız mutlu sona erdi,şimdi sırada Abd’de yepyeni bir yaşam kurmak var.
Umuyoruz ki bizler gibi bu hayali kuran herkes sonunda hayaline kavuşma fırsatı bulur.Okuduğunuz için teşekkür ederiz.
