Arkadaşlar merhaba. Mülakatımızın üzerinden neredeyse 1 ay geçmesine rağmen, mülakat sürecinde biriken işleri bitirmek zaman aldığı için ancak toparlayıp yazabiliyorum. Süreçte yaşadığım tüm sorun, stres ve endişeleri, çözümleriyle birlikte yazmazsam, bunun bir anı denemesinden ileri gitmeyeceğini düşündüğüm için biraz uzun bir yazı oldu.
Başvuru ve hazırlık
DV2024 başvurusu yaptığımızda 2 kişilik bir aileydik. Bu bizim ikinci başvurumuzdu ve kazanan eşimdi. Sonuçlar açıklandığında ve DS-260 formlarımızı doldurduğumuzda ise bebek bekliyorduk. 8 Mayıs tarihinde mülakat randevumuz olduğuna dair mail aldığımızda, 7 aylık bebeğimizin henüz pasaportu yoktu. DS-260 formu oluşturmak ve DoctorUn’dan randevu alabilmek için, öncelikle bebeğe pasaport almamız gerekiyordu. Pasaport randevumuzun olduğu gün, nüfustaki randevudan birkaç saat önce hastanede bebeğin rutin sağlık kontrolü vardı. Hastanede işler biraz uzayınca nüfusa geç kaldık ve 15 gün içinde tekrar randevu alamayacağımızı öğrendik. Daha sonra, pasaport başvuru randevusu yerine kimlik yenileme randevusu alarak, daha küçük bir ilçedeki kalabalık olmayan bir nüfus müdürlüğüne gittik. Çalışan memur önce bu şekilde işlem yapamayacağını söyledi ama biz ısrar bile etmeden bu seferlik yardımcı olalım diyerek başvurumuzu aldı. PTT kargonun 1 hafta gibi bir sürede teslim etmesini beklerken, 22 Nisan’da başvurduğumuz pasaport 24 Nisan’da elimize ulaştı.
Pasaportlarımızın tamamlanmasıyla, hemen DoctorUn’dan randevu almaya çalıştık ama yine bir engelle karşılaşmıştık. Alabileceğimiz en erken uygun randevu, bizim mülakatımızdan 13 gün sonra idi. Her sabah uyandığımda siteye girip bakıyor, kliniğe her akşam, belirtilen 17.00-19.00 saatlerinde telefonla ulaşmaya çalışıyor, gün içinde mailler atıyordum ama bir türlü geri dönüş alamıyordum. Bu durumda ne yapmam gerektiği hakkında büyükelçiliğe de mail attım, henüz ona da cevap alamamışken, bir sabah, 3 farklı tarihte randevular buldum ve hemen aldım.
Sağlık Muayenesi
İlk randevu hemen ertesi gündü. Hiç hazırlıksız, rutin ve yorucu bir iş gününün ardından, gece Ankara’ya doğru yola çıktım. Randevularımız farklı tarihlerde olduğu için ve kliniğe hiçbir şekilde ulaşıp soramadığım için, boşuna yolculuk yaptırmamak adına eşimi ve bebeği götürmedim. Sabah 8’de Ankara Şehir Hastanesi’ne varmıştım.
08.30’da mesai başladı, kısa bir sıra beklemenin ardından Sinovac aşımı oldum. Herhangi bir aşı kartı vermiyorlar, e-nabızdan pdf aşı kartı oluşturup, istendiğinde mail ile DoctorUn’a gönderiyorsunuz. PDF oluşturmakta sorun yaşarsanız, ekranın fotoğrafını çekip alıyorlar. Dar zamanda bu tip sorunlar yaşarsanız telaşlanmayın, herkes telaşınızı azaltmak için size yardımcı olacak. Ayrıca Covid-19 aşı sırasında T.C. kimlik kartı sahiplerinin önceliği var, orada bekleyenlerin çoğu yabancı, bazılarının T.C. kimlik kartı da var, bunu da belirtmemde fayda var.
Kliniğe kendi aracınızla gidecekseniz, navigasyona kliniğin adını yazmak yerine,” Tübitak-İş” yazıp, Tunus Caddesi üzerinde girişi olan, kliniğe 450 metre mesafedeki büyük otoparkı kullanmanızı tavsiye ederim. Otoparkın arka tarafındaki yaya çıkışından çıkıp, Atatürk Bulvarı üzerinden Kuğulu Parka doğru dümdüz 5 dakika yürüyerek kliniğe ulaşıyorsunuz.
Kliniğe girip işlemlerime başlandığında, deskteki Filiz hanım, keşke bebeği ve eşinizi de getirseydiniz onların muayenesi de yapılırdı dedi (Benzer randevu sorunları yaşayanlara, orada karşılaşacakları yaklaşım hakkında fikir vermek için yazıyorum), ama kliniğe telefonla ulaşıp teyit alamadığım için tek başıma gitmiştim. En azından, eşimin ve oğlumun randevusunu mülakattan 2 gün önceye almak istediğimde ise bunun mümkün olmadığını, o tarihlerin çok yoğun olduğunu söylediler. Önce alt kattaki Düzen Laboratuvarına yönlendirdiler, göğüs röntgeni için 1.136 TL (35 USD) kredi kartı ile ödedim, 5-10 dakika sıra bekledikten sonra röntgen çektirerek üst kata geri döndüm. Sıram geldiğinde, muayene odasına girerken maske takmam (maskeyi onlar veriyor), odaya girdikten sonra üzerimde sadece iç çamaşırı kalacak şekilde, verdikleri tek kullanımlık önlüğü giyerek doktoru beklemem istendi. Doktor Handan Hanım muayene sırasında seri şekilde sorular sorarak fiziksel muayenesini yaptı. 5 tane aşı (MMR, Tdap, Varicella, HepatitB, Influenza) yaptı. Ben de bu sırada eşimin ve oğlumun randevu sorunundan bahsettim, ayrıca bebeğin kendi doktorunun planladığı aşı takviminin dışında bir aşı yapılıp yapılmayacağını öğrenmek istedim ama buna net bir cevap vermedi. Bebeğin daha önce olduğu aşılara bakalım, rutin kontrolleri özel hastanede yaptırdığınız için belki Amerika’nın aşı takvimine uygundur diyerek bebek geldiğinde bakacağını söyledi. Muayeneden çıktığımda ise eşimin ve bebeğin randevularını birleştirerek mülakat tarihimizden 2 gün öncesine aldıklarını öğrendim. Kredi kartı ile 11.078 TL (340 USD) ödeme yaparak ayrıldım.
9 gün sonra, eşim daha önce hiç Covid-19 aşısı olmadığı için, önce bebekle ilgili soru işaretlerini ortadan kaldırır ona göre hareket ederiz diye, şehir hastanesine uğramadan tekrar DoctorUn kliniğine gittik. Bebeğe o güne kadar yapılan aşıların belgelerini sunarak, bunlardan başka zorunlu olarak istenebilecek aşıları sorduk; bebek için covid aşısı veya röntgen istenmesi, bizim Greencard yolculuğumuzu sonlandırabilecek kırmızı çizgiydi. Bir süre beklettikten sonra, doktorla görüşüp geri döndüler ve bebeğin kendi aşı takvimi dışında hiçbir aşı istenmediğini, sadece fiziksel muayene yapılacağını söylediler. İşlemlerinizi yapalım, buradaki muayenenizden sonra şehir hastanesine giderek annenin Covid-19 aşı kartını mail ile gönderirsiniz dediler. Eşim yakın zamanda doğum yaptığı için tetanoz aşısı olmuştu, çocuklukta yapılan aşılar için de antikor testleri yaptırmıştı ama bunları kabul etmediler, zaten gelen mailde hiçbir kurumun raporunu koşulsuz kabul etmeyeceklerini belirtmişlerdi.
Bebek puseti ile gideceklere bir kaç not bırakayım. Binanın girişinde rampası olmayan 2 basamak var. Binada iki asansör var ama bir tek diğeri çift katlara çalıştığı için asansörle bir kat inip çıkmak mümkün değil. Düzen Laboratuvarı-DoctorUn Klinik arasında ancak merdivenle ulaşım sağlanabilir. Asansör kabinleri çok küçük, bebek arabasıyla birlikte ancak 1 kişi sığıyor.
Ben 4. Kat merdiven boşluğunda bebekle beklerken eşim Düzen laboratuvarına inerek, göğüs röntgeni çektirdi ve tahlil için kan verdi, 1.531 TL (47 USD) ödeme yaparak geri döndü. Bu arada, benden kan tahlili istenmemişti, sebebini sorduğumuzda, kişinin yaş ve sağlık durumuna göre istendiğini öğrendik. DoctorUn kliniğe 11.325 TL (350 USD) ödeme yaparak oradan ayrıldık.
Şehir Hastanesine gittiğimizde aşının bittiğini, Kızılcahamam veya Haymana ilçelerinde bulunduğunu, belki bir sonraki gün gelebileceğini öğrendik. Biz bir gün bekleyerek Şehir Hastanesinde yaptırma şansımızı denedik ve ertesi gün aşıyı yaptırarak kliniğe mail attık. Her aşamada bizden ve kurumlardan kaynaklanan sorunlara bir yenisi daha eklenmesin diye mailin ulaşıp ulaşmadığını teyit etmek için yine kliniğe uğradık ki maili görmemişler 
Bu adımın da sağlamasını yaparak, akşamüstü raporlarımızı almak üzere otelimize döndük. Saat 18’e doğru tekrar kliniğe giderek raporlarımızı aldık.
Mülakat Günü
Tabi ki buraya da geç kalmasak olmazdı Önceki gece, alışkanlıklarımızın dışına çıkarak, erkenden yatıp, sabah erken kalkıp 8.30’daki randevumuza gidelim diye plan yapmamıza rağmen, gece 01.00’de çocuğu yeni uyutabilmişken, eşimin tansiyonunun aşırı yükselmesiyle gece acile gitmemiz, otele geri dönerek uyumamız saat 04.00’ü buldu. Doğal olarak randevu saatimizde biz Ankara’nın sabah işe gidiş trafiğinin ortasındaydık. Çukurambar’daki ABD Büyükelçiliği yakınında bir park yeri bulup içeri girmemiz 09.30’u buldu. Burada da önceliğimiz olacağını daha önce forumda okuduğum mülakat deneyimlerinden öğrenmiştik. Sıraya hiç girmeden en öne yakın geçtik ve orada ilk kabulü yapan görevli bizi gördüğünde camın arkasından eliyle işaret ederek gelmemizi söyledi. Dışarıya doğru uzattığı metal çekmeceye pasaportlarımızı bırakmamızı istedi ve bizi kapıya yönlendirdi. İçeri girdiğimizde, bizi karşılayan çok kibar ve güleryüzlü polis memurlarına, bebeği x-ray cihazından geçirmek istemediğimi söylediğimde, buradaki cihazın diğerlerinden farklı olduğunu, bebeğe bir zararı olmadığını söylediler. Pusetin içini de elle kontrol ettikten sonra önce puset içinde bebeği sonra beni X-ray’den geçirerek içerideki yolu takip ederek sola döneceğimizi söylediler. Yolun sonundaki, yine çok kibar bayan polis memuru bize eşlik ederek, bebekle birlikte geçebileceğimiz kapının açılması için butona basarak içeri girmemize yardımcı oldu. İçeri girdiğimizde önce hemen soldaki deskte pasaportlarımızı aldılar, vize alınamaması durumda ödenecek ücretlerin iade edilmeyeceğine dair bir metin verdiler ve bunu okuyarak beklememizi söylediler. Beklerken içeride ayakta çalışan arkadaşlar ara sıra yanımıza gelerek, önünüzde … kişi var diyerek bekleme süremiz hakkında fikir verdiler. Bir süre bekledikten sonra, ödeme için sadece benim vezneye geçebileceğimi söylediler.
Kredi kartı ile ödeme imkanı olduğunu bildiğimiz için, hiç bankadan nakit olarak dolar çekme gereği duymamıştık. Elimde bir kredi kartı ve ne olur ne olmaz diye yanıma aldığım bir de banka kartı vardı. Veznede çalışan arkadaş, her bir kişi için ayrı ayrı çekim yapacağını ama genellikle ilk çekimden sonra hata verdiğini söyledi. Ben üçüncü ödemeyi nasıl yapacağım diye endişelenirken kredi kartının ilk çekimde hata verdiğini söyledi, banka kartını uzattım o da hata verdi. Buyurun size yepyeni bir engel daha. Veznedeki görevli, bize bir kart yazacağını, dışarıya çıkıp hemen büyükelçiliğin önündeki ortak Atm’den nakit çekip, yazdığı kartla tekrar içeri girebileceğimizi söyledi. 3 kişi için toplam 34.000 TL veya 990 USD nakit çekmemiz gerekiyordu. Atm’lerden dolar çekemeyeceğimi, TL olarak da en yüksek çekim limitlerini veren Enpara’da dahi en fazla 30.000 TL çekebileceğimi bildiğim için ne kadar süremiz var diye sordum. Normalde böyle bir uygulamamız yok ama 20 dakika süreniz var dedi. Dışarıya çıkarak ortak Atm’den sadece 8.000 TL çekilebildiğini öğrendiğimizde, arabaya gidip bir banka şubesi bulmak ve ne kadar süre geçerse geçsin tekrar içeri girmeye çalışmaktan başka şansımız kalmamıştı. 40 dakika sonra koşturarak kapıya yaklaşırken kartı gösterdiğimde direk kapıyı işaret ettiler. Bebeği x-ray’den geçirmeyelim derken, ikinci kez x-ray’den ve güvenlik taramasından geçerek vezneye ulaştık. Veznedar geç kaldınız demeden ben hemen durumu açıkladım. 1000 USD nakit uzattığımda, üstünü 1’lik olarak versem sorun olur mu diye sordu. Hiç sorun değil diyerek derin bir nefes aldım. O da, düğünde dernekte çocuklara dağıtırsınız diye espri yaparak ortamdaki gerginliği azaltmaya çalıştı. Evraklara baktığında, önce Antalya’dan geldiğimizi gördü ve daha önce burada yaşadığı, sonra benim aslen nereli olduğumu görünce de hemşeri olduğumuz, hatta farklı yıllarda aynı okulda okuduğumuz ortaya çıkınca, kısa bir sohbet ettik ve ardından yine beklememizi, bizim geciktiğimiz süre içinde tüm çalışanların gittiğini ve birini çağıracaklarını söylediler. Önce sıra numaramız bir bankoda yandı ve yabancı olduğunu düşündüğüm, Türkçe’yi aksanlı konuşan bir arkadaş sırayla evraklarımızı aldı. Eşime İngilizce biliyor musunuz diye sordu, eşim İngilizce bilmediği için ve kazanan o olduğu için tercümanla birlikte bir görevlinin bizi başka bir bankodan mülakat için çağıracağını söyledi.
Finansal Kaynaklar: Sorulduğunda, eşimin 4 farklı bankadan aldığı, yetkili imzalı varlık dökümleri ve imza sirkülerlerini bir de eşimin adına kayıtlı aracın ruhsat fotokopisinive e-devletten aldığımız çıktıyı uzattık. Bunlardan üçünü ayrı ayrı şeffaf dosyalar içerisine koymuştum, en çok birikim ve hareket Enpara’da olduğu için onun sayfa sayısı çok fazlaydı ve onu bankadan gelen zarf içinde uzattım. Sanırım dosya içinde olmadığı için, geri uzatarak buna gerek olmadığını söyledi. Diğer 3 bankadaki varlıkların toplamı 7.400 USD civarındaydı sadece Enpara’da ise 15.000 USD vardı. Yüzüp-yüzüp kuyruğuna gelmişken, yeterli finansal kaynağımız da olduğu halde, eksik evrak alarak red almamıza yol açmasın diye bunu tekrar belirttiğimde yine aynı cevabı verdi, tamam gerek yok dedi. Yani kısaca 2 yetişkin 1 bebek için gösterdiğimiz toplam finansal kaynak sadece 7.400 USD, o da nakit değil, hisse senedi. Buradan anladığımız kadarıyla, bankada ne kadar paranız olduğuna değil, tamamen mülakat anında karşı tarafa verdiğiniz izlenime göre karar veriyorlar. 3 kişilik bir ailenin Amerika’da yeni bir hayata başlaması için 7.400 doların çok yetersiz bir bütçe olduğunu biliyoruz.
Ve beklenen an…
Bankoda sıra numaramız yandı. Bankoya gittiğimizde arka planda, para çekmeye gittiler o yüzden bu saate kaldılar gibi bir konuşma geçiyordu. Güler yüzlü Amerikalı bir görevli ve bir de tercüman, önce sağ elimizi kaldırıp yemin ettirdi, daha sonra sırayla parmak izlerimizi aldı. Daha sonra evraklarımızı inceledi. Sorular, kazanan olarak eşime geldi.
- Ne mezunusunuz?
- Lise
- Mesleğiniz?
- Muhasebeci
- Daha önce evlendiniz mi?
- Hayır
- Daha önce yurt dışında bir ülkede kaldınız mı?
- Hayır
- Amerika’da nereye yerleşmeyi planlıyorsunuz?
- Irvine, California
- Orada ne iş yapacaksınız?
- Şu anda bebeğimi büyütüyorum, birkaç yıl sonra kendi alanımda bir işe gireceğim.
- Amerika’da bir yakınınız veya tanıdığınız var mı?
- Var ama onlar Ohio’dalar. Biz onların yanına gitmeyeceğiz, direk Los Angeles’a uçacağız.
Bana sıra gelince sadece yurt dışı, evlilik ve askerlik durumumu sordular. Benim İngilizcem mülakatı İngilizce yapabilecek seviyede olmasına rağmen kazanan eşim olduğu ve bana neredeyse hiç soru sorulmadığı için konuşma tercüman aracılığıyla devam ediyordu.
Finansal kaynakları incelerken, kadın iki elinde dosyalarla “Sorry…” diye cümleye başladığında, ben “İşte böyle olacağı belliydi, eksik evrak aldılar, yetersiz kaldı” diye içimden haykırırken cümlenin devamını sonra anladım ki “Sorry I'm keeping you waiting” gibi bir şey diyordu. Bu arada bebek sıkılıp mızmızlanmaya başlamıştı, o da ara sıra bebeğe bakıp gülümsüyordu, sonra dayanamayıp, bizi beklettiği için üzgün olduğunu söyleyerek kibarlığını bir level daha yükseltince bizim gerginliğimiz biraz daha azaldı. Sonrasında ise daha fazla bekletmeden, yarım Türkçesiyle kurduğu “Tebrikler vizeniz onaylandı, 1 hafta sonra PTT” cümlesini duyduğumuzda teşekkür ederek çıkışa doğru yöneldik. Binada bizden başka kimse de kalmamıştı, çıkarken polisler de bebekle biraz daha konuşup oynayıp gülerek kapıyı açtılar.
Sabah otelden çıkarken, Ankara’da işlerimiz bitse de yola dinç bir şekilde çıkalım diye bir gece daha kalacağımızı söylemiştik ama büyükelçilikten çıktığımızda hava bize o kadar güzeldi ki, o heyecanla hemen yola çıkıp Antalya’ya gidelim evimizde dinleniriz dedik. Otele gidip eşyalarımızı topladık, yola çıkmadan önce bir de anneme uğrayayım dedim, henüz yarım saat oturmamıştım ki eşim aradı, büyükelçilikten aradılar, saat 3’e kadar orada olmamız gerekiyormuş, saat 4’te de mesaileri bitiyormuş, sadece ben gitsem yeterliymiş dedi. Önce şaka yapıyor sandım. Alelacele tekrar büyükelçiliğe gittik, tabi yolda tek konuştuğumuz konu acaba bir aksilik mi var? Parayı mı yetersiz buldular? Vize iptal mi olacak? Oraya vardığımızda eşimi kapının önünde indirdim, zaten kapıya adını bildirmişler, hızlıca içeri alıp parmak izini tekrar almışlar, özür dileyerek tekrar uğurlamışlar. Parmak izinde bir eksiklik olmuş, konu buymuş… Son aksiyonumuzu da atlattıktan sonra yola çıkarak evimize döndük, 5 gün sonra da PTT’den sarı zarflarımızı ve CD’lerimizi içeren paketlerimizi teslim aldık.
Şu sıralar şirketimizi ve işyerimizi devretmek, sağlık muayenesi ve mülakat sürecinde biriken işleri tamamlamak, arabamızı satmak gibi işlerle uğraşıyorum. Yeni göçmen olarak Amerika’da ev tutma konusunda her yerde anlatılan zorlukların tersine, mülakat tarihimizi bile not alıp ertesi gün arayarak sonucu ve ne zaman geleceğimizi soran bir emlakçıyla görüşüyorum. Endişe durumu dalgalı, bir artıyor bir duruluyor… Oğlumuzun yaşını doldurmasını bekleyip Eylül sonu gitmeyi planlıyoruz. Mevsim kışa yaklaşmadan yeni bir yere adapte olmak daha kolay olur, daha erken mi gitsek diyoruz. Artık, buradaki işleri sonlandırıp, uçak bileti alıp gitmek kalıyor geriye.
İlk başvurumuzdan bugüne kadar, özellikle kazandıktan sonraki süreçte forumdan çok yararlandım. Gerçekten, zaman ayırıp okuduğumda, bizi ilgilendirmeyeceğini düşündüğüm başlıklarda bile çok fazla bilgi ve deneyim olduğunu gördüm. Forum yöneticilerine ve bir kelime dahi katkısı olan herkese teşekkür ederim. Greencard çekiliş sonucu bekleyen, kazanan, mülakat maili bekleyen herkese bol şans, başarı ve kolaylıklar dilerim. Bizim sürecimizde, yaşadığımız tüm endişelerin aksine, gittiğimiz her yerde, attığımız her adımda, süreci kolaylaştıran insanlarla karşılaştık.
Hepinize Greencard yolculuğunda başarılar.
