Herkese merhaba, öncelikle her şey gönlünüzce olsun. Bu sayfanın bi parçası olduğum için çok mutluyum, yardımı geçen herkese de ayrıca çok teşekkür ederim.
Olabildiğinde detaylı yazdım, belki farklı bir şey yoktur benim deneyimimde ama detaylara hakim olmak bence insanı rahatlatıyor.
Sağlık kontrolü için ben mülakatla aynı haftayı tercih ettim ve istanbuldan günübirlik trenle gidip geldim, randevu saatini de olabildiğince öğlene yakın aldım. Bir tanıdığınız yoksa alabilecek ya da mülakata bir gün önce gelmeyecekseniz, maalesef sonraki günü bekleyip öyle alabiliyorsunuz raporu. Trenden sonra metro+otobüsle ulaşmak kolaymış fakat taksi de on dakika kadar sürüyor (50 tl civarı). İş hanı gibi bi yerde olan klinik biraz notere benziyor ve dördüncü katta. Sekreter Hanım sadece pasaportumu ve covid aşı belgemi istedi. Case numarası için de formumun onay sayfasını verdim. Özellikle diğer aşılar için belge rica etse de bende kayıtlı bir belge yoktu yaptırdığım önceki aşılarıma dair. Sonrasında size bir belge verip pasaportunuzla beraber beşinci kata yolluyorlar. 22 yaşında olduğum için kan, idrar testleri ve röntgen için 117.5 doları günlük kurdan çevirip 2 bin küsür gibi bir ücret aldılar, kart geçiyor. Testlerden sonra tekrar kliniğe döndüğünüzde size muayene için ayrı bir saat veriliyor. Aşağıda zemin kattaki kafe çok şirin, zamanı orda değerlendirdim. Bana 40 dakika gibi bir vakit verildi fakat döndüğümde de bir o kadar daha bekledim. Genel olarak klinikte yabancı yoğunluğu var diyebilirim, mülakatlar açısından maalesef üzücü. Muayenemi doktor bey yaptı. Okuduğum deneyimlerden dolayı çok pozitif gitsem de açıkçası çok özensiz ve uygunsuz buldum sağlık kontrolünü. Bu konuda detaylara girip kimsenin ve kendimin başını ağrıtmak istemem. Benim gibi nahoş bi deneyim yaşayan biri olursa bunun sadece güzel bi yolda önemsiz detay olduğunu düşünsün diye söylemek istedim. 5 aşı yapıldı, bunların hangileri olduğunu sorduğumda raporla beraber verileceğini söylediler. Muayene için de 340 doları çevirip 6200 tl civarı bir ücret alındı, yine kredi kartıyla ödenebiliyor. Faturayı da mail atmışlar. Mülakatım sabah erken olacağı için ben bir gün önce geldiğimde raporu almayı planladım fakat yine de Ankara’da olan bir tanıdığımın ismini problem olursa diye bıraktım. 11 gibi kliniğe gelip, 2 gibi de işlerimi bitirdim günü planlamak isteyenler için. Beni rapor hazır diye aramadılar, kendim arayıp teyit ettim aklınızda bulunsun.
Mülakat günü:
Çukurambar’daki yeni adrese gideceksiniz aman karıştırmayın.
Ben belgelerimin hepsini ıslak imzalı ve mühürlü olarak aldım. Sicil kaydı adliyeden, vukuatlı nüfus örneği de ilçe nüfus müdürlüğünden alınabiliyor. Yine de e devletten kare kodlu olanları da götürdüm, farkı olmayacağını yeni olanı vermemi söylediler, ben imzalı olanları verdim kare kodda daha önce sorun çıkabildiğini okumuştum. İstenen belgelere ek olarak halen üniversite öğrencisi olduğum için öğrenci belgesi, transkript ve öğrenci kimlik kartımı götürsem de hiçbiri istenmedi. Götürdüğüm belgelerin hepsinin fotokopilerini de götürmüştüm fakat sadece lise diplomamın fotokopisini aldılar. Ekstra götürdüğünüz belgeleri ayrı bir dosya yapın verirken sıkıntı olmaması için diyebilirim, yanımda olmasının ben bir zararını görmedim.
Mülakat günü randevumdan yirmi dakika kadar önce gidebildim, yoğun trafik oluyor sabahları dikkatli olun. Direkt yan sokağında (eczane tarafı) bir araba emanetçilik yapıyordu acelem olduğundan ona bırakıp kalabalığın beklediği yere gittim. (Sadece telefon için 30, çanta için 50 tl ücret alınıyordu) Gittiğim gibi de benim saatimi sıraya sokmaya başladılar. Pasaportunuzu alıp randevuyu kontrol ediyorlar, sonra da ayrı bir sıraya girip güvenlik kontrolünden geçiyorsunuz. Gördüğüm, burda konuştuklarımızın aksine daha gevşek davrandıkları oldu. Çalışanlar çok kibar ve telaşsız. Poşet de aldılar, koyu renk kapalı dosyaları da, kol saatlerini de. Akıllı saat almıyorlar yalnız dikkat edin. Sadece gereksiz ıvır zıvır getirmeyin yeterli diyebilirim. Sonra içeride avluya çıkıyorsunuz, taş bir yolda yürüyorsunuz, tekrar içeri girdiğinizde ayrı bir sıra oluyor. Sekreter desk’i gibi bir şeye gidiyorsunuz orda sizi vize türünüze göre yönlendiriyorlar. Beni vezneye yolladılar, veznede beklerken de anladım ki 10-15 no-immigrant vizesi için gelen varsa ancak 1 immigrant vizesi için gelen var. 330 doları nakit verdim, kesinlikle nakit ve tam getirin kredi kartları çalışmıyormuş. Zaten 20’den kuru çevirdikleri söylenmişti. Sonra size makbuz ve “I” ile başlayan bir sıra numarası veriliyor, herhangi bir yere oturup tepede asılı ekranlardan sırayı takip ediyorsunuz. Numara sırayla gitmiyor, burda gerilime hazır olun. Genel olarak yüzler gülüyor, herkes heyecanlı. Etrafta çalışanlar Türk, soru sormak için çekinmeyin, hepsi yardım etmek istiyor. İlk sıra numarası belge teslimi için yanıyor, o numaralı vezneye gidiyorsunuz. Teker teker sizden belgeler alınıyor, belgeleri ayrı ayrı sayfalara koymak gerilimi azaltabilir. Benden pasaportum, iki fotoğraf, sağlık raporum, lise diplomam ve fotokopisi, banka belgelerim, nüfus örneği ve sicil kaydım alındı. Sıra numarası için verilen küçük kağıt da istendi. Öğrenci belgelerimi sormama rağmen istemedi. Hiç Amerika’ya gidip gitmediğimi ve başka bir ülkede yaşayıp yaşamadığımı sordu. Kartın gideceği adresin değişip değişmeyeceği de bu noktada teyit ediliyor, aklınızda bulunsun. Mülakat dilini de sorduktan sonra burda işim bitti. Sonra tekrar geçip oturuyorsunuz ve Türkçe seçtiyseniz daha uzun bir bekleyiş başlıyor. Saat olmadığı için ben ancak çıktıktan sonra bir saat civarı da bunun için beklediğimi anladım. O sırada oyalanacak tek şey etraftakilerle sohbet etmek ve ailelerini koşturan bebişleri izlemek. Numaram yanana kadar ciddi anlamda heyecanlanmıştım, o ortam ister istemez sizi geriyor ama heyecanlanacak hiçbir şey yok aslında, sakin kalmaya çalışın. Forumda sık sık bahsedilen sarışın, tatlı aksanlı, güler yüzlü Amerikan beyefendi denk geldi benim de mülakatıma. (Çok sevindim.) Sağ elimi kaldırıp yemin ettim, parmak izlerim alındı. Ekrandan bilgilerimi de devamlı kontrol ediyordu bu sırada. Sohbet şöyle ilerledi. (Aşağı yukarı bu kelimelerle.)
- Amerika’da nereye gideceksiniz?
- Şikago’ya gideceğim. (Bu sırada bol bol bilgisayarına not alıyor.)
- Neden orası?
- Kuzenlerim orda yaşıyor.
- Şikago’ya gitmeyi tercih eden çok fazla kişi var. (Problem mi acaba diye düşündüm ama yüzü hala pozitifti.)
- Çok güzel bir şehir.
- Evet kesinlikle. Orda ne yapacaksın?
- Doktorluk yapacağım.
- İngilizce biliyor musun?
- Evet biliyorum.
Sonrasında çok kısa İngilizce nasılsın dedi, iyi ve heyecanlı olduğumu söylediğimde iyi gittiğimi söyledi. - Vizeni onaylıyorum, ptt’den teslim alabilirsin.
Sonrası kocaman bir rahatlama, hafif ağlama isteği ve tabi ki mutluluk.
Cuma günü girdiğim mülakat sonrası salı günü pasaportum kargoya verildi, çarşamba da ptt’ye geldi. Evde olamıyorsanız ptt’den almanızı tavsiye ederim, sadece size veriliyormuş. Sonra yapılacak tek şey hemen ünlü sarı dosyayı ve pasaportu güzel bir yere saklamak:)
Buraya kadar okuyan herkese tavsiyem de şöyle: Ufak tefek aksilikler formla ilgili illa ki çıkıyor (hepimiz büyük bi heyecanla doldurduğumuz için sanırım), kendinizi çok germeyin (söylemek kolay, ben de dert etmiştim ama yapmayın, yoksa benim gibi kurdeşen dökersiniz mülakattan önce.) İstenen belgeleriniz tam olsun, fotoğrafın yeni olmasına dikkat edin (aynı getirenleri geri yolladılar tekrar fotoğraf çekilsinler diye) ve pozitif olun, gerisi halloluyor.
Bu kadar deneyim okumasam, direkt cevap alabileceğim böyle bir ortam olmamış olsa eminim böyle rahat da olmayacaktı. Sonsuz teşekkür ederim herkese.
Dilerim isteyen ve çabalayan herkes vizesini kolaylıkla alır. Amerika’da da burda olduğu gibi birbirimizi yalnız bırakmayalım. 
️