Amerika ya gitmek istiyorum çünkü artık çok yoruldum,
42 yaşındayım ve üniversite hayatım boyunca bile çalıştım, sadece hayatta kalmaya çalışıyorum, hayal kurmak bile lüx bu ülkede,
16 yaşındaki kızım mutsuz, sanatsal yetenekleri var ve bu ülkede hak ettiği eğitimi alamıyor, daha 16 sında bir çocuğun gelecek kaygıları var, psikologlarla falan görüşüyor,
Şimdiye kadar bir ev almaya kalktım bir sürü aksilik üst üste geldi, onu da ödeyemedim gitti. Onca sene çalışmaya hiçbir şeyim yok yani.
Kızım özgür düşünce ile iyi bir eğitim sistemi içinde büyüsün istiyorum.
Ben bu ülkede artık nasıl bir saçmalıkla bugün geçecek diye düşünmekten yoruldum, sadece huzur istiyorum.
Bir hobi edinme fırsatım hiç olmadı, vaktim olduğunda param olmadı, param olduğunda vaktim, sosyal bir hobiniz olması bile lüx.
Kızım resim yapıyor, tabi okulda böyle bir teşvik yok, özel kurslara gidiyor, iki sene sonra üniversite sınavına girecek, onun içinde kurs gidecek, çocuklar da bizim gibi bitmeyen bir koşturma içinde sürükleniyorlar.
Türkiye deki işsizlik, şartların kısıtlı olması, daha iyisini istediğinde, verilen ile yetinmiyorsun, kabullenmeyi pekiştiren düşünce beni çıldırtıyor,
İşletme mezunuyum ve bir poliklinikte yönetici olacak çalışıyorum, geçen sene bir üniversite bölümüne de daha kayıt oldum ve alanımla ilgili de bir sürü sertifika edindim, fakat iş aradığım bölüm ile ilgili kariyerde tarama yaptığımda 10 ilan çıkıyor her birine 600, 700 başvuru olmuş.
Bir şans yakalamak için illa dayımın mı olması gerekiyor, ya da verilenden fazlasını istediğim için ben mi şımarık insanım.
Bu ülkenin siyasi gündemine artık tahammül edemiyorum.
Resim, sanat, tiyatro gibi ruhu geliştiren dalların Türkiye de desteklenmemesinden bıktım, ben sadece çalışmak için yaşamak istemiyorum, gerçekten yaşamak istiyorum.
Bütün bir sene çalışıp kendi ülkemde tatil yapamadığım seneler oldu, çok utanç verici, Marmarise gidin, İngiliz kaynıyor, emekli insanlar kendi ülkemizde bizden daha büyük bir refah seviyesinde cennet de yaşıyorlar.
Bu kadar negatif etki altında ben insanlarında artık değiştiğini düşünüyorum, anne, babalarımızın anlattığı arkadaşlıklar falan içinde değiliz, herkes herkese her şeyi yapabilir artık.
Özellikle iş yerinde rakip var, iş arkadaşı falan yok, dışarısı o kadar kötü ki herkes bulunduğu pozisyona tırnaklarını geçirip bekliyor.
Daha yazsam sayfalar olur muhtemelen ama kısaca insan gibi yaşamak istiyorum. Bu da bu zihniyetteki bir toplulukla çok zor gibi görünüyor, Bir git geldi ki bana sormayın, inşallah bu sene.. Çok Aminnn.
40 yaşına geldim..20 li yaşların başından beri başvuruyorum, çık artık green card.