Herkese merhabalar, bu forumu okuyanlarin tümü gibi ben de greencard çekilişini kazandığımızi öğrendiğim andan itibaren foruma girerek buradan çok şey öğrendim. Öncelikle forumun kurucularina ve burada paylaştıkları bilgilerle insanlara faydalı olamaya çalışan tüm üyelere çok teşekkür ediyorum. Hemen hemen hiç bir sosyal medya hesabını aktif olarak kullanmadığım için bana göre bu tür çabalar çok öz veri istiyor ve o nedenle hakkınız ödenmez.
Şimdi elimden geldigince kısa bir şekilde bizim greencard ve mülakat süreçlerinden bahsedeceğim. Biz greencard çekilişine Bükreş'te görevli olarak bulunduğum iki sene üst üste başvurduk. Eşim ABD de yaşamak çok istiyordu biraz da 11 yaşındaki kızımızın eğitimi için, ben zaten ABD de ogrencilik sonrası yaklaşık 2 yıl yaşamıştım ama kızım ve eşimin yurt dışındaki yaşama adaptosyonunun nasıl olacağını deneyimlemek için Bükreş teki pozisyonu kabul ettim; en azından böylece onların hem dilleri hem de deneyimleri gelisecekti. Öyle de oldu Bükreş'te yaşamaktan memnun oldular ve ABD yi deneyelim dediler. Ben de çekilişe katıldım. İlk yıl olmadı ama ilk yıl saçma sapan bir başvuru yapmıştık son gün evde kendi telefonumuzdan çektiğimiz fotolarla başvurduk. İkinci yıl en azından profesyonel birer foto çektirdik 
ve sonuçların açıklandığı gün kazandığımız öğrendik. Aslında ben çok ihtimal vermiyordum sadece eşime söz verdiğim için baş vurmuştum ama bir şekilde oldu. O yüzden de biraz hazırlıksız yakalandık. Dosya numarasının önemi, mülakat tarihi alabilmenin kritikligi vs hiçbir bilgimiz yoktu. Hatta biz başvuruyu Bükreş'te yaptığımız için mülakat da orada olacaktı bunun daha sonra bizim için nasıl bir avantaja dönüşeceği hakkında da hiçbir fikrimiz yoktu. Neyse lotoyu kazanınca tr ye dönmeye karar verdik hem sevdiklerimizle biraz daha vakit geçirelim hem de evrak belge sureclerini orada takip edelim diye. Ancak araştırdıkça öğrendik ki süreç çok fazla bekleme ve belirsizlik içeriyor. İlk aylar tatlı bir heyecan ve cahilligin verdiği rahatlık vardı daha sonra dosya numarasınin çok küçük olmamasının hakkımızın yanmasina gidecek bir sonucu olduğunu öğrendik. Tabi ki Avrupa'da hali hazırda hiç çaba sarf etmeden mülakata girebilecek olmak biraz rahatlatıcı ama Trup in gelişi ve süreçlerin yavaslamasinin sorun yaratabileceğinden endişe ediyorduk. Bükreş teki abd elciliginden bulduğumuz kontaklara sorduğumuzda vize gorusmemizin Şubat Mart civarı olabileceği yanıtını aldık. Zaman içinde anladık ki bu çok iyimser bir tahmin ancak böyle bir beklenti içinde olmak Nisan Mayıs ve Haziran aylarının bizim için zor geçmesine sebebiyet verdi. Haziran ortasında vize gorusmemizin 16 temmuzda saat 13:30 da gerçekleşeceğine dair maili aldık ve rahat bir nefes aldık. Ondan sonra istenen evrakların hazırlanması süreci başladı. Ben çalıştığım için sağ olsun eşim bu süreçle ilgilendi. Ben yalnızca forumdan @aegedik emre beyi buldum kendisi de mülakat deneyiminde Bükreş'te görüşmeye girdiğini yazmıştı o nedenle onun yardımına sıkça baş vurduk. Çok iyi bir insan olduğu için yurt dışında olmasına rağmen vakit ayırdı ve sorularımızın hepsini çok açık, anlaşılır şekilde cevapladı. Onun da yardımı ile doğum kayıt belgesi, evlilik kayıt belgesi, lise diploması, üniversite diploması, adli sicil kayıtları, askerlik terhis belgesi, banka hesap dökümü, tapu vb kıymetli evraklar gibi belgeleri önce temin ettik daha sonra yeminli tercümelerini yaptırdık. Apostilleterek dosyaladik. Sağlık muayenesi için de antikor testi yaptırarak eksik asilarimizi tamamlamaya çalıştık. Ameliyat geçmişimizi belgeledik. İki foto mülakat için 4 foto sağlık muayenesi için hazırladık. Burada beni en çok zorlayan lise diploması oldu uzerinden epey zaman geçtiği için onu bulamdim zaten üniversite diploması var diyerek çok önemsemedim ancak içime bir kurt düştü ve elcilige mail attım mutlaka lise diplomanizi göstermeniz gerekli dediler. Sure azalmıştı ve ben liseden mezun olduğum şehirde bile yasamiyordum. Üstelik malesef eğitim sisteminin azizliği gereği lisem kapanmıştı. Sag olsun hala o şehirde yaşayan lise arkadaşlarımdan yardım istedim gidip bizzat araştırdılar arsivlere girip diploma örneğini hazırlayıp bana ilettiler ancak yine de elimdeki orijinal diploma olmadığı için endişelendim noter onayı da yaptırdım yine de son ana kadar o meselede pürüz çıkacak diye korkuyordum. Neyse evrakları tamamladıktan sonra Bükreş'e doğru yola ciktik. Karayolu ile geldik çünkü burada da araba gerekecekti. Yine çok şanslıyız ki buradaki arkadaşlarımızdan biri bize evlerini açtı kendileri o süre zarfinda Türkiye'de olacaklardi. Bunları insanlar yaptıkları masrafları da açıkladıgi için yazıyorum. Masraflara ilişkin ayrıntılı döküm aşağıda yapacağım gerçi... 9 temmuzda sabah 8 de anlaşmalı hastahane Regina Maria buanesa kliniğine geldik. Ben Rumence bilen bir arkadaşımdan bana eşlik etmesini rica etmiştim çünkü İngilizce her zaman yeterli olmuyor sağ olsun o da beni kırmadı. Sağlik muayenesi beklediğimden daha kolaydı boy kilo tansiyon ulcumu, doktorun bir iki sorusu kan verme ve ciğer filmi çekilme ile tetkikleri noktaladik. Ciğer filmini yakın bir bina da çekiyorlardı. Daha sonra bir karakola gidip Romanya'da yaşadığımız süre için adli sicil kaydı aldık o da beklediğimizden kolay oldu normalde Romanya burokrasi nedeniyle bileklerinizi kesebileceginiz bir ülke ama geçmiş deneyimlerimizden farklı şekilde bu defa bir problemle karşılaşmadık.
Adından mülakat gününü beklemeye başladık 16 temmuzda sabah 12:00 gibi elcilige gittik 13:30 da mulakatimiz olduğunu soyledik tam 13:30 da gelmemiz gerektigini söylediler biz belki önden sıraya alabilirler diye düşünmüştük. 13:30 da tekrar gittik kapıda pasaportlarızi alıp kontrol edip içeri aldılar güvenlikten geçip binaya girdik. Önce bir kadın evraklarimizi kontrol etti bizim için en stresli bölüm bueasiydi elimizde tonlarca belge turkiyedeki elcilikte görüşme yapsak onlar bizim belgelere aşina ama bukrestekileri bizde tam olarak doğum sertifikası adı altında bir evragin olmadığına bile ikna etmekte zorlandık. Bir de tabi her belgenin orijinali İngilizce yeminli tercümesi ve bazılarının noter onaylı kopyası vardı üçümüz icin de düzenlediklerimiz vardı vs. Neyse ki her ne kadar stresli olsa da evrak teslimini atlattık kişi başı 330 doları vezneye yatırıp fişini getirmemizi istediler öyle yapıp asıl gorusme için beklemeye başladık beklerken stres daha da arttı ama çok tatlı bir kadın bizimle gorusunce rahatladık. Ne iş yapacagimizi üniversitede hangi bölümden mezun olduğumuzu ne zaman evlendigimizi kızımızın ne zaman dogdugunu sordu. Bizim yanitlarimizdan sonra biraz da kizimizla sohbet etti hatta onunla daha uzun konuştular konuşma bitince sizi tebrik eden ilk kişi olmak isterim tebrikler yeşil kartınızı onaylıyorum dedi. Çok mutlu olduk pasaportumuzu ertesi gün elden teslim aldık ve 15 aylık bekleme sürecinin sonuna gelmiş olduk.
Masraflar: yeminli tercüme ücretleri 5 000 TL
Noter masraflari 5.000 TL
Aşılar: 6 000 TL
Gidiş dönüş yakıt masrafı 7 000 TL
Hastahane ciğer filmleri ve kızımın ekstra aşıları dahil 25 000 TL
Vize görüşme ücreti üç kişi 40 000 TL
Yurt dışı araç sigortası ve yabancı ülke yol vergileri 3000 TL
Bu postu okuyan herkese sevgiler, umarım bu yıl ya da önümüzdeki yıllarda siz de gonlunuzdeki hayali kolaylıkla gerçekleştiriniz biz de sizlerin deneyimlerini okuyarak sizler adına mutlu oluruz....
